Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 22 września 2019
w Esensji w Esensjopedii

Nic Pizzolatto
‹Detektyw III›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDetektyw III
Tytuł oryginalnyTrue Detective 3
Dystrybutor HBO
Data premiery14 stycznia 2019
TwórcaNic Pizzolatto
ReżyseriaJeremy Saulnier, Daniel Sackheim, Nic Pizzolatto
ZdjęciaGermain McMicking, Nigel Bluck
Scenariusz
ObsadaMahershala Ali, Stephen Dorff, Carmen Ejogo, Scoot McNairy, Ray Fisher, Mamie Gummer, Josh Hopkins, Jodi Balfour
MuzykaT Bone Burnett, Keefus Ciancia
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiUSA
SerialDetektyw, Sezon 3, odcinków 8
Liczba odcinków8
Czas trwania odcinka58−75 min
WWW
Gatunekdramat, kryminał, thriller
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Kryminalny egzystencjalizm
[Nic Pizzolatto „Detektyw III” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Trzeci sezon „Detektywa” tylko z pozoru jest kalką pierwszego. Na koniec okazuje się bowiem, że w gruncie rzeczy wcale nie oglądaliśmy opowieści kryminalnej.

Konrad Wągrowski

Kryminalny egzystencjalizm
[Nic Pizzolatto „Detektyw III” - recenzja]

Trzeci sezon „Detektywa” tylko z pozoru jest kalką pierwszego. Na koniec okazuje się bowiem, że w gruncie rzeczy wcale nie oglądaliśmy opowieści kryminalnej.

Nic Pizzolatto
‹Detektyw III›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDetektyw III
Tytuł oryginalnyTrue Detective 3
Dystrybutor HBO
Data premiery14 stycznia 2019
TwórcaNic Pizzolatto
ReżyseriaJeremy Saulnier, Daniel Sackheim, Nic Pizzolatto
ZdjęciaGermain McMicking, Nigel Bluck
Scenariusz
ObsadaMahershala Ali, Stephen Dorff, Carmen Ejogo, Scoot McNairy, Ray Fisher, Mamie Gummer, Josh Hopkins, Jodi Balfour
MuzykaT Bone Burnett, Keefus Ciancia
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiUSA
SerialDetektyw, Sezon 3, odcinków 8
Liczba odcinków8
Czas trwania odcinka58−75 min
WWW
Gatunekdramat, kryminał, thriller
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Pierwszy sezon „Detektywa” stał się telewizyjnym wydarzeniem od czasu… bo ja wiem? Pierwszego sezonu „Losta”? Osiem odcinków kryminalnego serialu w gwiazdorskiej obsadzie (to przecież wtedy nie było tak oczywiste, że aktorzy klasy Matthew McConaugheya i Woody’ego Harrelsona grywają dla telewizji) wciągnęło miliony widzów, zachwyciło krytykę, wywołało falę publikacji i analiz. Dobrze poprowadzony wątek kryminalny oczywiście wciągał, ale o sukcesie serialu zadecydowały chyba jednak inne czynniki. Klimat, misterne nawiązania do twórczości H.P. Lovecrafta i Roberta W. Chambersa, intrygująca, mroczna, a jednocześnie boleśnie prawdziwa wizja Luizjany jako scenerii dramatu, ciekawy podział na akcję w dwóch równoległych płaszczyznach czasowych, postać targanego egzystencjalnymi dramatami Rusta Cohle’a, aktorstwo McConaugheya. Nawet nieco chyba mniej satysfakcjonujący finał nie zepsuł wrażenia. Z pewnością „Detektyw” zajął miejsce w panteonie najciekawszych produkcji telewizyjnych XXI wieku.
A potem, czego należało oczekiwać, przyszedł sezon drugi. Inne miejsce (Los Angeles), inni bohaterowie, inna tematyka. W obsadzie znów znane nazwiska: Colin Farrell, Rachel McAdams, Vince Vaughn. I … nie chwyciło. Ludzie obejrzeli, ale dominowało poczucie rozczarowania. Wydawało się, że cykl jest już martwy, ale niespodziewanie po ponad trzech latach przerwy powrócił. Tym razem opromieniony udziałem świeżo nagrodzonego Oscarem Maharshali Alego. Jawnie nawiązując do sezonu pierwszego – znów tajemnicze morderstwo (i w pakiecie porwanie) z podejrzeniami motywów pedofilskich, znów wiele płaszczyzn czasowych – tym razem aż trzy, z 1980, 1990 i 2015 roku, znów para detektywów o skomplikowanych osobowościach. I chyba na to właśnie ludzie czekali, bo opinie, choć może nie entuzjastyczne, były raczej pozytywne.
Trzy płaszczyzny czasowe są niemałym wyzwaniem, bo na ich nieustannym przeplataniu oparta jest cała narracja. Musi być więc to spójne, musi być zadbane, by widz nie otrzymywał za dużo informacji z przyszłości zanim to będzie możliwe (choć oczywiście musi wiedzieć, że najwyraźniej próba wyjaśnienia zagadki w roku 1980 i 1990 spaliła na panewce), a jednocześnie widz nie może się w tym pogubić (aktorzy grający swoje wersje z innych lat muszą się wyraźnie różnić). I to się naprawdę dobrze udało – do tego stopnia, że nawet sam finał rozgrywany jest jednocześnie w różnych epokach, co brzmi może dziwnie, ale działa.
O tym, że obsadzony tu w roli głównej Maharshala Ali ma bardzo szeroką skalę, mogliśmy się przekonać choćby z „Moonlight” i „Green Book”. W „Detektywie” potwierdza swój talent, w każdym czasie jest innym człowiekiem, choć atakowanym przez podobne demony. Nawet jego siedemdziesięcioletnie wcielenie robiło na mnie wrażenie. Ale przecież świetnie prezentuje się też dużo mniej znany Stephen Dorff, kapitalna jest Carmen Ejogo. Ale to, że aktorstwo będzie na wysokim poziomie to właściwie pewnik najważniejszych telewizyjnych produkcji.
Nie chciałbym jednak, by uznać trzeci sezon „Detektywa” po prostu za podróbkę pierwszego. Z początku są rzeczywiście podobne wątki, wydaje się, że fabuła zmierza w podobnym kierunku, mówi się nawet o szajce pedofilskiej, wspomina Rusta Cohle’a i Marty’ego Harta (to pierwsze w serialu nawiązanie sugerujące, że wszystkie sezony dzieją się w tym samym uniwersum), ale finał jest jednak zupełnie inny. Okazuje się, że opowieść kryminalna tak naprawdę była przede wszystkim opowieścią, bo ja wiem? Egzystencjalną? O podejmowaniu życiowych decyzji, o tym, co kształtuje nasze losy, o tym jak przeszłość wpływa na teraźniejszość, a nawet taka Lemowskie w wydźwięku teza, że często dotarcie do absolutnej prawdy nie może być nam dane. I to chyba największy atut tej serii, pozwalający z nadzieją czekać na kolejne, wierząc, że cykl nie zamieni się powtarzanie wciąż tych samych motywów, lecz będzie miał wciąż coś ciekawego do pokazania zarówno pod względem formalnym jak i fabularnym, nie tracąc szansy na odrobinę filozofii i interesujące przesłanie.
koniec
13 maja 2019

Komentarze

13 V 2019   19:14:03

Kryminalna to była tam nuda.

14 V 2019   20:12:51

Recenzja serialu na Esensji?:) Wiecej poprosze!

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Pułkownik pułkownika pułkownikiem pogania
Sebastian Chosiński

22 IX 2019

Piąte podejście do tematu, licząc oczywiście jedynie filmy z Borisem Gałkinem w roli głównej, okazało się jednocześnie ostatnim. Całkiem możliwe, że było to wymuszone przez samego aktora, który wraz z reżyserem Andriejem Szczerbininem był współautorem scenariusza. Szkoda jednak, że cykl „W stanie spoczynku” wieńczy część tak słaba, jak „Uratować wroga”.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Diablęta, których boją się anarchiści
Sebastian Chosiński

18 IX 2019

Chyba mało kto spodziewał się, włącznie z samym reżyserem, że największym sukcesem komercyjnym Ormianina Edmonda Keosajana będzie sequel niemego awanturniczo-przygodowego obrazu o „czerwonych diablętach” – grupie nastolatków walczących w czasie wojny domowej w Rosji z „czarnymi” i „białymi”. Nowa wersja tej opowieści, nakręcona w 1966 roku, otrzymała miano „Nieuchwytnych mścicieli” i okazała się początkiem trylogii.

więcej »

East Side Story: Gdzie Rzym, gdzie Krym… a gdzie Władywostok
Sebastian Chosiński

15 IX 2019

Po ośmiu latach przerwy na ekrany telewizorów powrócił w dwóch pełnometrażowych filmach pułkownik Siergiej Michajłowicz Diedow – weteran chyba wszystkich wojen, w jakie zaangażowany był Związek Radziecki i Rosja od czasów interwencji w Afganistanie. I ponownie odpowiedzialny za jego „przygody” został Andriej Szczerbinin. Szkoda jedynie, że „Jeden za wszystkich” – czwarta odsłona serii „W stanie spoczynku” – tak bardzo odstaje poziomem od trzech wcześniejszych.

więcej »

Polecamy

Dom jak malowanie

Z filmu wyjęte:

Dom jak malowanie
— Jarosław Loretz

Po szkielecie poznasz ich
— Jarosław Loretz

Uwaga na glizdoludzi!
— Jarosław Loretz

Rozbrykana rogacizna
— Jarosław Loretz

Polska szkoła plakatu
— Jarosław Loretz

Dlaczego sypanie soli na drogi jest złym pomysłem
— Jarosław Loretz

Drzewa-zabójcy
— Jarosław Loretz

A w zaświatach tańce i swawole
— Jarosław Loretz

Dla chcącego nic trudnego
— Jarosław Loretz

Gdy mści się niechlujstwo
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Tegoż twórcy

Esensja czyta: Czerwiec 2017
— Miłosz Cybowski, Dawid Kantor, Anna Kańtoch, Joanna Kapica-Curzytek, Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

Tegoż autora

Kochając Diego, nienawidząc Maradony
— Konrad Wągrowski

Najtrudniejsza decyzja
— Konrad Wągrowski

Ten dziwny przycisk „dojrzewanie”
— Konrad Wągrowski

Sympatyczny seryjny morderca
— Konrad Wągrowski

Finał poniżej oczekiwań
— Konrad Wągrowski

Inwazja ekojaszczurów
— Konrad Wągrowski

900 metrów w pionie
— Konrad Wągrowski

Mam wiersz
— Konrad Wągrowski

Obiecaliśmy już wszystko. Czego jeszcze chcecie?
— Konrad Wągrowski

Powojenny melodramat
— Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.