Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 26 sierpnia 2019
w Esensji w Esensjopedii

McG
‹Na krańcu świata›

EKSTRAKT:20%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułNa krańcu świata
Tytuł oryginalnyRim of the World
Dystrybutor Netflix
Data premiery24 maja 2019
ReżyseriaMcG
ZdjęciaShane Hurlbut
Scenariusz
ObsadaJack Gore, Miya Cech, Benjamin Flores Jr., Alessio Scalzotto, Andrew Bachelor, Annabeth Gish, Scott MacArthur, Dean Jagger
MuzykaBear McCreary
Rok produkcji2019
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania98 min
WWW
Gatunekakcja, komedia, przygodowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Krótko o filmach: Houston, mamy kłopot
[McG „Na krańcu świata” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Gdy młodzież spotyka się w jednym filmie z obcymi, polityczną poprawnością i Netflixem, nic dobrego nie może z tego wyniknąć. „Na krańcu świata” potwierdza tę prawdę w całej rozciągłości.

Jarosław Loretz

Krótko o filmach: Houston, mamy kłopot
[McG „Na krańcu świata” - recenzja]

Gdy młodzież spotyka się w jednym filmie z obcymi, polityczną poprawnością i Netflixem, nic dobrego nie może z tego wyniknąć. „Na krańcu świata” potwierdza tę prawdę w całej rozciągłości.

McG
‹Na krańcu świata›

EKSTRAKT:20%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułNa krańcu świata
Tytuł oryginalnyRim of the World
Dystrybutor Netflix
Data premiery24 maja 2019
ReżyseriaMcG
ZdjęciaShane Hurlbut
Scenariusz
ObsadaJack Gore, Miya Cech, Benjamin Flores Jr., Alessio Scalzotto, Andrew Bachelor, Annabeth Gish, Scott MacArthur, Dean Jagger
MuzykaBear McCreary
Rok produkcji2019
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania98 min
WWW
Gatunekakcja, komedia, przygodowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Pewnego dnia na ziemskiej orbicie pojawia się gigantyczny statek obcych. Nic i nikt go nie widzi poza… załogą stacji orbitalnej, która znalazła się w jego bezpośrednim sąsiedztwie. Jedna z załogantek koduje więc koordynaty statku na nośniku USB i leci osobiście dostarczyć go na ziemię. Bez nośnika nie da się bowiem wcelować w statek. W końcu nikt go nie widzi (twórcy milcząco pominęli istnienie teleskopów). Lądownik z astronautką spada na terenie młodzieżowego obozu, i tak oto w intrygę zostaje wplątana grupka nieopierzonych nastolatków.
Żeby żadna etniczna grupa widzów nie czuła się pominięta, do ekipy nieletnich herosów włączono po jednym dziecięciu koloru białego, czarnego (przez chwilę w bonusie jest też służący Hindus), żółtego oraz… no… Latynosa. W ramach przełamywania krzywdzących stereotypów biały chłopiec to geniusz, czarny jest głośnym, wulgarnym gówniarzem obwieszonym złotymi łańcuchami, żółta dziewczynka może nie dorównuje białemu głębią umysłu, ale za to wykazuje spryt, zręczność i potrafi obsłużyć każde urządzenie (wliczając w to samochód z manualną skrzynią biegów oraz reaktor atomowy), zaś Latynos… No cóż, zbiegł z poprawczaka. Prawda, jak oryginalnie, nietuzinkowo i mądrze złożona grupa? I komu z tej grupy daje klucz astronautka? To chyba oczywiste. Białemu chłopcu.
Z samą fabułą jest podobnie – niby próbuje być oryginalna, ale zawsze kończy się to kliszą i schematem, i to w tym najgorszym wydaniu. Każda wyjawiona trauma czy fobia zostaje przezwyciężona, żadna przeciwność losu nie jest w stanie powstrzymać bohaterów, a całość cementują złe, niby luzackie dialogi, koszmarnie nierówne efekty specjalne (obcy to porażka) i lawinowo narastające zatrzęsienie głupot i nielogiczności (kloaka z dużymi, wygodnymi oknami; niekończące się ziemskie samoloty, strącane dosłownie jak kaczki; jeden obcy jako siły inwazyjne; działający mimo braku prądu monitor). Ten film ogląda się po prostu fatalnie, ze stale narastającym uczuciem zażenowania…
koniec
8 czerwca 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Do domu stąd dalej co dzień
Sebastian Chosiński

25 VIII 2019

Zdarza się czasami, że to nie producenci ani reżyserzy, ale aktorzy inspirują powstanie filmu. Podrzucają pomysł, a potem biorą aktywny udział w powstawaniu scenariusza. Oczywiście z myślą o sobie, zależy im na tym, aby postać, w jaką pragną się wcielić idealnie odpowiadała ich zdolnościom, charakterowi czy emploi. Tak właśnie było w przypadku dramatu Dmitrija Mieschijewa „Dwa bilety do domu”, którego fabuła narodziła się w głowie Siergieja Garmasza.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Słonica w składzie moskiewskiej porcelany
Sebastian Chosiński

21 VIII 2019

Siergiej Gierasimow zapisał się w historii kina radzieckiego dwoma monumentalnymi freskami: opowiadającą o czasach Wielkiej Wojny Ojczyźnianej „Młodą Gwardią” oraz „Cichym Donem”, czyli opartą na powieści Michaiła Szołochowa historią kozaków dońskich, którzy w czasie wojny domowej w Rosji przeszli na stronę „czerwonych”. „Trzecia córka” jest dziełem o tyle nietypowym, że opowiada historię obyczajową z elementami dramatu społecznego.

więcej »

East Side Story: Dramat w trzynastu aktach
Sebastian Chosiński

18 VIII 2019

Przed tygodniem za sprawą filmu Renata Dawletjarowa mogliśmy spojrzeć na konflikt ukraińsko-rosyjski w Donbasie oczyma Rosjan. Dzisiaj dzięki nowemu dziełu Siergieja Łoźnicy zmieniamy optykę. „Donbas” (już bez żadnych podtytułów) to składający się z trzynastu scen obraz ogarniętej wojną wschodniej Ukrainy, której mieszkańcy – na przekór losowi – próbują żyć normalnie w absolutnie nienormalnej sytuacji.

więcej »

Polecamy

Polska szkoła plakatu

Z filmu wyjęte:

Polska szkoła plakatu
— Jarosław Loretz

Dlaczego sypanie soli na drogi jest złym pomysłem
— Jarosław Loretz

Drzewa-zabójcy
— Jarosław Loretz

A w zaświatach tańce i swawole
— Jarosław Loretz

Dla chcącego nic trudnego
— Jarosław Loretz

Gdy mści się niechlujstwo
— Jarosław Loretz

22 tancerzy i świński pęcherz
— Jarosław Loretz

Czy duże dziewczynki lubią krew?
— Jarosław Loretz

Czy małe dziewczynki lubią krew?
— Jarosław Loretz

Nasi w zaświatach
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Z tego cyklu

Opiekuńczość po skandynawsku
— Sebastian Chosiński

Film nieoczywisty
— Miłosz Cybowski

Demoniczne Buenos
— Jarosław Loretz

Proszę popatrzeć na światełko
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Sekretne życie emerytki
— Kamil Witek

Amisz bez raju
— Jarosław Loretz

Wilczy apetyt
— Jarosław Loretz

Korzenie Lassego i Mai
— Konrad Wągrowski

To właśnie życie
— Jarosław Robak

W rytmie pogrzebów
— Marcin Osuch

Tegoż twórcy

A więc standard
— Jakub Gałka

Terminator: Brzydko, szybko i radośnie
— Przemysław Romański

Terminator: Duch w maszynie, ale maszyna bez ducha
— Jakub Gałka

Terminator: Serce cyborga
— Michał R. Wiśniewski

Ptaki tak wysoko nie dolatują... Ale Aniołki tak!
— Marcin Herman

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.