Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 25 sierpnia 2019
w Esensji w Esensjopedii

Sara Colangelo
‹Przedszkolanka›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPrzedszkolanka
Tytuł oryginalnyThe Kindergarten Teacher
Dystrybutor M2 Films
Data premiery29 marca 2019
ReżyseriaSara Colangelo
ZdjęciaPepe Avila del Pino
Scenariusz
ObsadaMaggie Gyllenhaal, Gael García Bernal, Ato Blankson-Wood, Libya Pugh, Michael Chernus, Carter Kojima, Jillian Panlilio, Parker Sevak
MuzykaAsher Goldschmidt
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania96 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Krótko o filmach: Film nieoczywisty
[Sara Colangelo „Przedszkolanka” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Przedszkolanka” jest filmem nieoczywistym. Bo choć łatwo krytykować główną bohaterkę, o wiele trudniej nie docenić (w świetle finału) jej starań.

Miłosz Cybowski

Krótko o filmach: Film nieoczywisty
[Sara Colangelo „Przedszkolanka” - recenzja]

„Przedszkolanka” jest filmem nieoczywistym. Bo choć łatwo krytykować główną bohaterkę, o wiele trudniej nie docenić (w świetle finału) jej starań.

Sara Colangelo
‹Przedszkolanka›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPrzedszkolanka
Tytuł oryginalnyThe Kindergarten Teacher
Dystrybutor M2 Films
Data premiery29 marca 2019
ReżyseriaSara Colangelo
ZdjęciaPepe Avila del Pino
Scenariusz
ObsadaMaggie Gyllenhaal, Gael García Bernal, Ato Blankson-Wood, Libya Pugh, Michael Chernus, Carter Kojima, Jillian Panlilio, Parker Sevak
MuzykaAsher Goldschmidt
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania96 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Tytułowa przedszkolanka jest jednocześnie niespełnioną poetką, gospodynią domową, matką i żoną. Uczęszczając na zajęcia z pisania poezji zdaje się wierzyć w to, że brak talentu uda jej się nadrobić ciężką pracą. Ale żadna z przekombinowanych metafor, których używa, nie znajduje zrozumienia ani docenienia ani wśród innych wannabe-poetów, ani tym bardziej u prowadzącego kursy. Bohaterka chce być kimś, ale brakuje jej iskry czyniącej ze zwykłego wyrobnika prawdziwego artystę. Jej wiersze są tak monotonne, tak bezbarwne, jak życie, które prowadzi, a które zostało kapitalnie przedstawione długimi, milczącymi scenami podróży do pracy czy codziennego przygotowywania klasy na przyjęcie dzieci.
Dlatego też, kiedy wśród jej podopiecznych pojawia się chłopiec wymyślający własne wiersze, bohaterka postanawia wykorzystać to odkrycie. I w tym właśnie zawiera się największa nieoczywistość filmu – aż do samego końca nie mamy bowiem pewności, czy motywuje ją miłość do poezji i chęć uratowania talentu małego chłopca, czy raczej pragnie przede wszystkim nadrobić brak własnych zdolności poetyckich zostając jego nieoficjalnym managerem. Interpretacja należy tylko i wyłącznie do nas.
Twórcy zagrali z widzami bardzo sprytnie. W pewnym momencie, po jednym z kolejnych niepowodzeń bohaterki, wszystko zaczyna wskazywać na to, że pogodziła się już ze swoim losem. Zaczyna interesować się mężem i własnymi dziećmi, dotychczas zaniedbywanymi. I kiedy mamy wrażenie, że film okaże się kolejnym błahym moralitetem, dostajemy jeszcze jeden zwrot leniwie toczącej się akcji.
koniec
19 lipca 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Do domu stąd dalej co dzień
Sebastian Chosiński

25 VIII 2019

Zdarza się czasami, że to nie producenci ani reżyserzy, ale aktorzy inspirują powstanie filmu. Podrzucają pomysł, a potem biorą aktywny udział w powstawaniu scenariusza. Oczywiście z myślą o sobie, zależy im na tym, aby postać, w jaką pragną się wcielić idealnie odpowiadała ich zdolnościom, charakterowi czy emploi. Tak właśnie było w przypadku dramatu Dmitrija Mieschijewa „Dwa bilety do domu”, którego fabuła narodziła się w głowie Siergieja Garmasza.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Słonica w składzie moskiewskiej porcelany
Sebastian Chosiński

21 VIII 2019

Siergiej Gierasimow zapisał się w historii kina radzieckiego dwoma monumentalnymi freskami: opowiadającą o czasach Wielkiej Wojny Ojczyźnianej „Młodą Gwardią” oraz „Cichym Donem”, czyli opartą na powieści Michaiła Szołochowa historią kozaków dońskich, którzy w czasie wojny domowej w Rosji przeszli na stronę „czerwonych”. „Trzecia córka” jest dziełem o tyle nietypowym, że opowiada historię obyczajową z elementami dramatu społecznego.

więcej »

East Side Story: Dramat w trzynastu aktach
Sebastian Chosiński

18 VIII 2019

Przed tygodniem za sprawą filmu Renata Dawletjarowa mogliśmy spojrzeć na konflikt ukraińsko-rosyjski w Donbasie oczyma Rosjan. Dzisiaj dzięki nowemu dziełu Siergieja Łoźnicy zmieniamy optykę. „Donbas” (już bez żadnych podtytułów) to składający się z trzynastu scen obraz ogarniętej wojną wschodniej Ukrainy, której mieszkańcy – na przekór losowi – próbują żyć normalnie w absolutnie nienormalnej sytuacji.

więcej »

Polecamy

Polska szkoła plakatu

Z filmu wyjęte:

Polska szkoła plakatu
— Jarosław Loretz

Dlaczego sypanie soli na drogi jest złym pomysłem
— Jarosław Loretz

Drzewa-zabójcy
— Jarosław Loretz

A w zaświatach tańce i swawole
— Jarosław Loretz

Dla chcącego nic trudnego
— Jarosław Loretz

Gdy mści się niechlujstwo
— Jarosław Loretz

22 tancerzy i świński pęcherz
— Jarosław Loretz

Czy duże dziewczynki lubią krew?
— Jarosław Loretz

Czy małe dziewczynki lubią krew?
— Jarosław Loretz

Nasi w zaświatach
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Inne recenzje

Mam wiersz
— Konrad Wągrowski

Z tego cyklu

Opiekuńczość po skandynawsku
— Sebastian Chosiński

Demoniczne Buenos
— Jarosław Loretz

Proszę popatrzeć na światełko
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Sekretne życie emerytki
— Kamil Witek

Houston, mamy kłopot
— Jarosław Loretz

Amisz bez raju
— Jarosław Loretz

Wilczy apetyt
— Jarosław Loretz

Korzenie Lassego i Mai
— Konrad Wągrowski

To właśnie życie
— Jarosław Robak

W rytmie pogrzebów
— Marcin Osuch

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.