Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 września 2019
w Esensji w Esensjopedii

Sara Colangelo
‹Przedszkolanka›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPrzedszkolanka
Tytuł oryginalnyThe Kindergarten Teacher
Dystrybutor M2 Films
Data premiery29 marca 2019
ReżyseriaSara Colangelo
ZdjęciaPepe Avila del Pino
Scenariusz
ObsadaMaggie Gyllenhaal, Gael García Bernal, Ato Blankson-Wood, Libya Pugh, Michael Chernus, Carter Kojima, Jillian Panlilio, Parker Sevak
MuzykaAsher Goldschmidt
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania96 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Krótko o filmach: Film nieoczywisty
[Sara Colangelo „Przedszkolanka” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Przedszkolanka” jest filmem nieoczywistym. Bo choć łatwo krytykować główną bohaterkę, o wiele trudniej nie docenić (w świetle finału) jej starań.

Miłosz Cybowski

Krótko o filmach: Film nieoczywisty
[Sara Colangelo „Przedszkolanka” - recenzja]

„Przedszkolanka” jest filmem nieoczywistym. Bo choć łatwo krytykować główną bohaterkę, o wiele trudniej nie docenić (w świetle finału) jej starań.

Sara Colangelo
‹Przedszkolanka›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPrzedszkolanka
Tytuł oryginalnyThe Kindergarten Teacher
Dystrybutor M2 Films
Data premiery29 marca 2019
ReżyseriaSara Colangelo
ZdjęciaPepe Avila del Pino
Scenariusz
ObsadaMaggie Gyllenhaal, Gael García Bernal, Ato Blankson-Wood, Libya Pugh, Michael Chernus, Carter Kojima, Jillian Panlilio, Parker Sevak
MuzykaAsher Goldschmidt
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania96 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Tytułowa przedszkolanka jest jednocześnie niespełnioną poetką, gospodynią domową, matką i żoną. Uczęszczając na zajęcia z pisania poezji zdaje się wierzyć w to, że brak talentu uda jej się nadrobić ciężką pracą. Ale żadna z przekombinowanych metafor, których używa, nie znajduje zrozumienia ani docenienia ani wśród innych wannabe-poetów, ani tym bardziej u prowadzącego kursy. Bohaterka chce być kimś, ale brakuje jej iskry czyniącej ze zwykłego wyrobnika prawdziwego artystę. Jej wiersze są tak monotonne, tak bezbarwne, jak życie, które prowadzi, a które zostało kapitalnie przedstawione długimi, milczącymi scenami podróży do pracy czy codziennego przygotowywania klasy na przyjęcie dzieci.
Dlatego też, kiedy wśród jej podopiecznych pojawia się chłopiec wymyślający własne wiersze, bohaterka postanawia wykorzystać to odkrycie. I w tym właśnie zawiera się największa nieoczywistość filmu – aż do samego końca nie mamy bowiem pewności, czy motywuje ją miłość do poezji i chęć uratowania talentu małego chłopca, czy raczej pragnie przede wszystkim nadrobić brak własnych zdolności poetyckich zostając jego nieoficjalnym managerem. Interpretacja należy tylko i wyłącznie do nas.
Twórcy zagrali z widzami bardzo sprytnie. W pewnym momencie, po jednym z kolejnych niepowodzeń bohaterki, wszystko zaczyna wskazywać na to, że pogodziła się już ze swoim losem. Zaczyna interesować się mężem i własnymi dziećmi, dotychczas zaniedbywanymi. I kiedy mamy wrażenie, że film okaże się kolejnym błahym moralitetem, dostajemy jeszcze jeden zwrot leniwie toczącej się akcji.
koniec
19 lipca 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: Diablęta, których boją się anarchiści
Sebastian Chosiński

18 IX 2019

Chyba mało kto spodziewał się, włącznie z samym reżyserem, że największym sukcesem komercyjnym Ormianina Edmonda Keosajana będzie sequel niemego awanturniczo-przygodowego obrazu o „czerwonych diablętach” – grupie nastolatków walczących w czasie wojny domowej w Rosji z „czarnymi” i „białymi”. Nowa wersja tej opowieści, nakręcona w 1966 roku, otrzymała miano „Nieuchwytnych mścicieli” i okazała się początkiem trylogii.

więcej »

East Side Story: Gdzie Rzym, gdzie Krym… a gdzie Władywostok
Sebastian Chosiński

15 IX 2019

Po ośmiu latach przerwy na ekrany telewizorów powrócił w dwóch pełnometrażowych filmach pułkownik Siergiej Michajłowicz Diedow – weteran chyba wszystkich wojen, w jakie zaangażowany był Związek Radziecki i Rosja od czasów interwencji w Afganistanie. I ponownie odpowiedzialny za jego „przygody” został Andriej Szczerbinin. Szkoda jedynie, że „Jeden za wszystkich” – czwarta odsłona serii „W stanie spoczynku” – tak bardzo odstaje poziomem od trzech wcześniejszych.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Kilka gorzkich scen z życia nomenklatury
Sebastian Chosiński

11 IX 2019

To ostatni wielki film kultowego radzieckiego reżysera, który jak nikt inny – może oprócz Gruzina Gierogija Danieliji – potrafił jednocześnie rozśmieszać i wzruszać. Choć akurat w „Zapomnianej melodii na flet” znacznie więcej jest powodów do wzruszeń. Nie bez powodu, wszak w czasie pracy nad tym melodramatem Eldar Riazanow przeżywał poważne kłopoty zdrowotne i musiał leczyć się po udarze.

więcej »

Polecamy

Dom jak malowanie

Z filmu wyjęte:

Dom jak malowanie
— Jarosław Loretz

Po szkielecie poznasz ich
— Jarosław Loretz

Uwaga na glizdoludzi!
— Jarosław Loretz

Rozbrykana rogacizna
— Jarosław Loretz

Polska szkoła plakatu
— Jarosław Loretz

Dlaczego sypanie soli na drogi jest złym pomysłem
— Jarosław Loretz

Drzewa-zabójcy
— Jarosław Loretz

A w zaświatach tańce i swawole
— Jarosław Loretz

Dla chcącego nic trudnego
— Jarosław Loretz

Gdy mści się niechlujstwo
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Inne recenzje

Mam wiersz
— Konrad Wągrowski

Z tego cyklu

Zabawa z żywymi trupami
— Marcin Mroziuk

Opiekuńczość po skandynawsku
— Sebastian Chosiński

Demoniczne Buenos
— Jarosław Loretz

Proszę popatrzeć na światełko
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Sekretne życie emerytki
— Kamil Witek

Houston, mamy kłopot
— Jarosław Loretz

Amisz bez raju
— Jarosław Loretz

Wilczy apetyt
— Jarosław Loretz

Korzenie Lassego i Mai
— Konrad Wągrowski

To właśnie życie
— Jarosław Robak

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.