Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 4 grudnia 2021
w Esensji w Esensjopedii

Olivier Marchal
‹36›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Tytuł36
Tytuł oryginalny36 Quai des Orfevres
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery2 grudnia 2005
ReżyseriaOlivier Marchal
ZdjęciaDenis Rouden
Scenariusz
ObsadaDaniel Auteuil, Gérard Depardieu, André Dussollier, Roschdy Zem, Valeria Golino, Daniel Duval, Alain Figlarz, Olivier Marchal
MuzykaErwann Kermorvant, Axelle Renoir
Rok produkcji2004
Kraj produkcjiFrancja
Czas trwania110 min
Gatunekdramat, sensacja
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Symulowana gorączka
[Olivier Marchal „36” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Rozgorączkowanie wokół debiutanckiego filmu byłego policjanta Oliviera Marchala było olbrzymie. Mimo nienadzwyczajnego przyjęcia „36” przez francuską krytykę i wielkiej przegranej w wyścigu o Cezara (żadnego wyróżnienia przy ośmiu nominacjach), publiczność obdarzyła obraz sporym entuzjazmem. Jak powszechnie wiadomo 36 stopni to fizjologiczna norma temperatury ciała. Filmem„36” też nie ma się co specjalnie gorączkować.

Urszula Lipińska

Symulowana gorączka
[Olivier Marchal „36” - recenzja]

Rozgorączkowanie wokół debiutanckiego filmu byłego policjanta Oliviera Marchala było olbrzymie. Mimo nienadzwyczajnego przyjęcia „36” przez francuską krytykę i wielkiej przegranej w wyścigu o Cezara (żadnego wyróżnienia przy ośmiu nominacjach), publiczność obdarzyła obraz sporym entuzjazmem. Jak powszechnie wiadomo 36 stopni to fizjologiczna norma temperatury ciała. Filmem„36” też nie ma się co specjalnie gorączkować.

Olivier Marchal
‹36›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Tytuł36
Tytuł oryginalny36 Quai des Orfevres
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery2 grudnia 2005
ReżyseriaOlivier Marchal
ZdjęciaDenis Rouden
Scenariusz
ObsadaDaniel Auteuil, Gérard Depardieu, André Dussollier, Roschdy Zem, Valeria Golino, Daniel Duval, Alain Figlarz, Olivier Marchal
MuzykaErwann Kermorvant, Axelle Renoir
Rok produkcji2004
Kraj produkcjiFrancja
Czas trwania110 min
Gatunekdramat, sensacja
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Są filmy poskładane z najpospolitszych elementów gatunku i utartych wzorców, z historią opowiadaną po raz n-ty. Robiące to jednak z finezją i przemyślaną precyzją, wytwarzające tak specyficzny klimat, iż gotowi jesteśmy uwierzyć, że oglądamy coś kompletnie nowego. To filmy, które wzbudzają w nas emocje i poruszenie, odpychające rozmyślanie na temat: „czy to już gdzieś było?” albo „gdzie to już widzieliśmy?”.
„36” Oliviera Marchala mieści się w klasycznej ramie dramatu sensacyjnego. Na obraz składają się wszystkie konieczne dla tej odmiany gatunkowej kawałki puzzli. Pojedynek dwójki przyjaciół, którzy stają się dla siebie najgroźniejszymi rywalami w grze o wszystko, od prestiżowej posady po kobietę. Nieuczciwe zagrywki, w których jeden jest kozłem ofiarnym, a drugi wyrachowanym karierowiczem, pragnącym odwetu na koledze. Akcja w scenerii ciemnych zaułków i zadymionych barów. I powstał film niewybiegający w żaden sposób przed szereg, a gdyby nie pierwszorzędnie odegrane główne role, „36” byłby filmem nie tyle konwencjonalnym i wtórnym, co wręcz słabym.
Ten dramat sensacyjny gra do dwóch bramek: akcji i dramatu. Akcji rozumianej jako ciągłe trzymanie widza w napięciu, możliwie jak najdłużej w niewiedzy i dezorientacji. Akcji wyrażanej w wartkich pościgach, szalonych strzelaninach, szybkim rozwoju zdarzeń. I do bramki dramatu, głębszej psychologizacji poczynań bohaterów, rozbudowującej ich charaktery. Szukającej wyjaśnienia dla ich postępowania, motywów ich działania. W obu przypadkach pudłuje. Jako sensacja, stosunkowo oszczędnie korzysta z dobrodziejstw i możliwości rozwinięcia spektakularnych sztuczek. Poświęca to dla zwrócenia uwagi na bohaterów. Czyli powinniśmy dostać starcie dwóch mocnych, męskich charakterów. Pasjonującą bezpardonową grę, w której będzie drzemał tak wielki magnetyzm, że machniemy ręką na brak wybuchających samochodów. Potyczkę o tyle fascynującą i intrygującą, co nieprzewidywalną, z premedytacją i z rozmysłem dawkującą napięcie. Zwerbowano do obsady świetnych aktorów – Gerarda Depardieu i Daniela Auteuila – tylko po to, by pozwolić im jedynie raz spojrzeć sobie w oczy z mieszanką nienawiści, agresji i wrogości. Przeraźliwie brakuje w „36” większej liczby takich właśnie scen, gdzie w obu mężczyznach nienawiść aż kipi. Scen, w których czułoby się, jak skrajnie okrutnymi emocjami karmi się konflikt między Kleinem i Vrinksem. Ujęć, które pozwoliłyby pokazać rywalizację pełniej i wymowniej.
Depardieu i Auteuil bez wątpienia grają wybornie i naprawdę żal, że nie wyciśnięto z aktorskiego potencjału więcej intensywności, umożliwiającej eskalację napięcia, a nie jego opadanie wraz z rozwojem akcji. Bo przecież o to chodzi, żeby widza coraz głębiej wciągać w wir akcji, a nie stopniowo zniechęcać do dalszego oglądania. Zwłaszcza gdy ma się za scenariusz n-ty tekst o wstrętnym skorumpowanym i jego przeciwniku, kierującym się najszlachetniejszymi zasadami, i kręci się po raz tysięczny film z akcją w policyjnym środowisku.
koniec
11 grudnia 2005

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Kasztanowy ludzik: Odc. 2. To dopiero początek koszmaru
Marcin Mroziuk

3 XII 2021

Kiedy Mark Hess wytrwale podąża tropem, który inni uznali za błędny, wprawdzie nie mamy pewności, czy uda mu się rzeczywiście odkryć coś istotnego, ale za to oczywiste się dla nas staje, czemu nie najlepiej dogaduje się on z przełożonymi.

więcej »

Kasztanowy ludzik: Odc. 1. Tajemnica goni tajemnicę
Marcin Mroziuk

29 XI 2021

Trzeba przyznać, że już sam początek „Kasztanowego ludzika” rzeczywiście wciska widzów w fotele. Wprawdzie później fabuła rozwija się zgodnie ze sprawdzonymi regułami gatunku, ale dla fanów dobrych kryminałów pierwszy odcinek będzie wystarczającą zachętą do obejrzenia całego serialu – będącego ekranizacją powieści Sørena Sveistrupa.

więcej »

Moja wielka, grecka tragedia
Agnieszka ‘Achika’ Szady

22 XI 2021

Czy „Eternals” to komiksowa głupotka z wydumanymi na siłę problemami, czy może tragedia na miarę antyczną, w której wybory jednostek mają wpływ na losy milionów? Jedno i drugie? Albo żadne z powyższych?

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Czerwiec 2017 (5)
— Sebastian Chosiński, Kamil Witek

Tegoż autora

Bez wstydu, ale tylko w ciemności
— Urszula Lipińska

Lepiej się nie zbliżać
— Urszula Lipińska

Zagrożenie życia
— Urszula Lipińska

Dwugłos o „Daas”
— Urszula Lipińska, Michał Oleszczyk

Bieg po prawdę
— Urszula Lipińska

Gdynia 2011 (2): Panorama Polskiego Kina
— Urszula Lipińska, Konrad Wągrowski, Artur Zaborski

Gdynia 2011 (1): Filmy konkursowe
— Urszula Lipińska, Konrad Wągrowski, Artur Zaborski

ENH, czyli ponad pół setki filmów (2)
— Ewa Drab, Karol Kućmierz, Urszula Lipińska, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

ENH, czyli ponad pół setki filmów (1)
— Ewa Drab, Karol Kućmierz, Urszula Lipińska, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Matka, żona i kochanka
— Urszula Lipińska

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.