Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 czerwca 2021
w Esensji w Esensjopedii

Oleg Stiepczenko
‹Tajemnica smoczej pieczęci›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułTajemnica smoczej pieczęci
Tytuł oryginalnyТайна печати дракона
ReżyseriaOleg Stiepczenko
ZdjęciaIwan Gudkow, Man-Ching Ng
Scenariusz
ObsadaJason Flemyng, Yao Xingtong, Jackie Chan, Arnold Schwarzenegger, Anna Czurina, Charles Dance, Ma Li, Jurij Kołokolnikow, Rutger Hauer, Paweł Wolia, Christopher Fairbank, Li Yu, Li Mengmeng, Igor Żyżykin, Aleksiej Pietruchin, Aleksiej Ogurcow, Aleksander Robak, Martin Klebba, Andriej Mierzlikin
MuzykaAleksandra Magakian
Rok produkcji2019
Kraj produkcjiChiny, Rosja
Czas trwania121 minut
Gatunekfantasy, przygodowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

East Side Story: Latający Kiwaczek na tropie Smoczego Króla
[Oleg Stiepczenko „Tajemnica smoczej pieczęci” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Takiego zagęszczenia gwiazd zagranicznych na metr kwadratowy planu filmowego nie było chyba w rosyjskim (względnie radzieckim) kinie od czasu „Czerwonego namiotu” Michaiła Kałatozowa. Jason Flemyng, Jackie Chan, Arnold Schwarzenegger, Charles Dance, świętej pamięci Rutger Hauer (a to jeszcze wcale nie wszyscy) – uświetnili „Tajemnicę smoczej pieczęci” Olega Stiepczenki, obraz będący kontynuacją głośnego „Wija” sprzed pięciu lat.

Sebastian Chosiński

East Side Story: Latający Kiwaczek na tropie Smoczego Króla
[Oleg Stiepczenko „Tajemnica smoczej pieczęci” - recenzja]

Takiego zagęszczenia gwiazd zagranicznych na metr kwadratowy planu filmowego nie było chyba w rosyjskim (względnie radzieckim) kinie od czasu „Czerwonego namiotu” Michaiła Kałatozowa. Jason Flemyng, Jackie Chan, Arnold Schwarzenegger, Charles Dance, świętej pamięci Rutger Hauer (a to jeszcze wcale nie wszyscy) – uświetnili „Tajemnicę smoczej pieczęci” Olega Stiepczenki, obraz będący kontynuacją głośnego „Wija” sprzed pięciu lat.

Oleg Stiepczenko
‹Tajemnica smoczej pieczęci›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułTajemnica smoczej pieczęci
Tytuł oryginalnyТайна печати дракона
ReżyseriaOleg Stiepczenko
ZdjęciaIwan Gudkow, Man-Ching Ng
Scenariusz
ObsadaJason Flemyng, Yao Xingtong, Jackie Chan, Arnold Schwarzenegger, Anna Czurina, Charles Dance, Ma Li, Jurij Kołokolnikow, Rutger Hauer, Paweł Wolia, Christopher Fairbank, Li Yu, Li Mengmeng, Igor Żyżykin, Aleksiej Pietruchin, Aleksiej Ogurcow, Aleksander Robak, Martin Klebba, Andriej Mierzlikin
MuzykaAleksandra Magakian
Rok produkcji2019
Kraj produkcjiChiny, Rosja
Czas trwania121 minut
Gatunekfantasy, przygodowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Choć mający premierę w 2014 roku „Wij” nie był arcydziełem, to jednak zapierał dech w piersiach wspaniałymi efektami specjalnymi. Dzięki nim spodobał się zarówno w Rosji, jak i poza jej granicami. Dochód, jaki przyniósł, był na tyle duży (ponad miliard rubli), że nie zastanawiano się długo nad podjęciem decyzją w sprawie nakręcenia kontynuacji. Prace zaczęły się już cztery lata temu; pierwszy oficjalny trailer wpuszczono do sieci wiosną 2016 roku. Parokrotnie w tym czasie zmieniał się tytuł projektu: od „Wij 2: Wyprawa do Chin”, poprzez „Tajemnicę Żelaznej Maski”, by ostatecznie stanąć na… „Tajemnicy smoczej pieczęci”. Z uwagi na temat od samego początku oczywiste było, że obraz będzie koprodukcją z Chińczykami. Nie chciano jednak ograniczać się jedynie do ewentualnego zawojowania rynków azjatyckich, dlatego producenci uznali, że – poza występującymi już w poprzedniej części Jasonem Flemyngiem (grającego głównego bohatera, brytyjskiego uczonego i kartografa Jonathana Greena) i Charlesem Dance’em (lord Dudley, ojciec Emmy) – należy skorzystać także z usług innych gwiazd Hollywoodu.
Tym sposobem na plan filmowy, który w zależności od potrzeb przenosił się z Rosji do Czech bądź z Chin do Tunezji trafili między innymi Jackie Chan („1911: Rewolucja”) jako uwięziony Mistrz białej magii, wcielający się w Jamesa Hooka – naczelnika więzienia mieszczącego się w londyńskiej Tower – Arnold Schwarzenegger, wreszcie zmarły w lipcu tego roku Rutger Hauer („Klucz Salamandry”), który użyczył swej twarzy pojawiającemu się w jednym tylko epizodzie brytyjskiemu ambasadorowi w Moskwie. Nic więc dziwnego, że budżet filmu urósł do niebotycznych, biorąc pod uwagę koszty produkcji filmowej w Rosji, rozmiarów prawie 50 milionów dolarów (niemalże 3 miliardy rubli). Czy to się zwróci? Twórcy są prawdopodobnie przekonani, że tak, skoro już zaplanowali na 2020 rok – dotrzymanie tego terminu okaże się chyba jednak nierealne – trzecią część przygód Jonathana Greena („Wyprawa do Indii”). Jak na razie, „Tajemnicę…” oglądać mogą widzowie w Rosji, Chinach, Wietnamie, Filipinach, Kazachstanie, Litwie i Estonii. A w kolejce czekają kolejne kraje.
Od wydarzeń opisanych w „Wiju” minęło kilka lat. Green wciąż nie zdołał wyrwać się z Rosji i wrócić do ukochanej Emmy. Nie wie więc nawet, że owocem jego romansu z córką lorda Dudleya jest syn. By otworzyć sobie drogę do powrotu do ojczyzny, kartograf oferuje swoje usługi carowi Piotrowi Wielkiemu – chciałby wykonać dla niego mapy przedstawiające obszar całego państwa. Jakież jest jego zdziwienie, kiedy władca, znany ze swych naukowych i racjonalizatorskich ciągotek, nie wykazuje większego zainteresowania tą propozycją. Pozwala Jonathanowi jedynie na wyjazd za Ural, na wschodnie krańce imperium, w kierunku Chin. Wraz z Greenem wyrusza jako pomocnik Cheng Lan, który wbrew temu co myśli Brytyjczyk, wcale nie jest młodym chłopcem; na dodatek doskonale zna wschodnie sztuki walki, a w najtrudniejszych sytuacjach pomocą służy mu (jej) latający mały elf (z twarzy przypominający znanego z animowanych bajek Kiwaczka).
Gdyby nie fakt, że Jonathan miał już w Rosji do czynienia z dużo bardziej groźnymi i dziwacznymi stworzeniami, elf zapewne wstrząsnąłby jego racjonalistycznym światopoglądem. To jednak i tak jedynie preludium do tego, co czeka Greena i Cheng Lan w Państwie Środka. Równie istotne dla dalszego rozwoju akcji wydarzenia rozgrywają się w tym samym czasie w Londynie. W pilnie strzeżonej celi w Tower siedzi trzech skazańców: stary kozak, siwowłosy Azjata oraz człowiek w żelaznej masce, który w kancelarii więzienia zapisany został jako Piotr Michajłow. Dwóch z nich skrywa ważne tajemnice; obu też, kierowanym odpowiedzialnością za los swojej ojczyzny, bardzo zależy na tym, aby wyrwać się z twierdzy. Scenarzyści „Tajemnicy…” trochę sobie tu pofolgowali, ale jednocześnie wpisali fantastyczną fabułę w wydarzenia historyczne, związane chociażby z mającą miejsce pod koniec XVII wieku podróżą cara Piotra Wielkiego po Europie Zachodniej (który zresztą wyprawił się tam incognito). Od siebie dorzucili natomiast legendę o człowieku w Żelaznej Masce, który rzeczywiście istniał, choć uwięziony był w Bastylii, nie w Tower. Ale przecież Oleg Stiepczenko nakręcił film przygodowo-fantastyczny, nie zaś historyczny…
Wszystkie wprowadzone wcześniej wątki przecinają się w finałowej batalii, która rozgrywa się w Chinach. I czegóż tu nie ma! Są waleczni kozacy, jest okrutna i zachłanna na złoto Wiedźma, są ultranowoczesne (oczywiście jak na przełom XVII i XVIII wieków) golemy, wreszcie pojawia się legendarny Smoczy Król. Akcja pędzi na złamanie karku, efekty co rusz wywołują zdrowe podniecenie, nie brakuje też zwrotów wydarzeń, które – choć nie mamy ani przez chwilę wątpliwości, że wszystko musi zakończyć się szczęśliwie – sprawiają, iż widz nerwowo przytupuje nogą. „Tajemnica smoczej pieczęci” kojarzy się tyleż z nieco już staromodnymi opowieściami o Indianie Jonesie (którego tu zastępuje Jonathan Green), co z Marvelowskimi Avengersami (na miarę logiki i możliwości). I o to na pewno twórcom chodziło. A do tego dochodzi jeszcze specyfika rosyjska i chińska, która sprawia, że obraz Stiepczenki ma posmak egzotycznej przygody. Wypada też lepiej niż – z uwagi na pierwowzór literacki, który narzucał autorom pewne ograniczenia – „Wij”.
W tworzeniu scenariusza Stiepczenkę wspomogli debiutujący w tym fachu Dmitrij Palcew oraz dużo bardziej doświadczony Aleksiej Pietruchin (dylogia „Nauczycielka” i „Ostatnia próba”), który wcielił się również po raz kolejny w drugoplanową postać Chomy Bruta. Z innych rosyjskich aktorów na ekranie możemy zobaczyć przede wszystkim Annę Czurinę („Francuski szpieg”, „Bez pożegnania”), która tym razem – jako Emma Dudley – miała dużo więcej do zagrania niż w „Wiju”, oraz Jurija Kołokolnikowa („Rasputin”, „Poddubny”, „Pojedynek”) jako cara Piotra. Za zdjęcia odpowiadali Iwan Gudkow („KostiaNika”, „Kalkulator”) i Chińczyk Ng Man-Ching. Jako że trudno rozgraniczyć, który za co konkretnie odpowiadał – pochwały należą się obu. Ścieżka dźwiękowa wyszła z kolei spod ręki Aleksandry Magakian, która po skromnych telewizyjnych początkach („Topór”) w ostatnim czasie coraz częściej jest zatrudniana przy produkcjach wysokobudżetowych („Toboł”, „Moje życie”). I, co najważniejsze, potrafi okrasić je muzyką, która idealnie wpisuje się w filmową narrację. Dobrze by było, gdyby „Tajemnica smoczej pieczęci” dotarła także do polskich kin. Bo chociaż pojawiają się w niej aktorzy hollywoodzcy, byłaby jednak skuteczną odtrutką na produkcje amerykańskie.
koniec
13 października 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Mordercy: Odc. 3. Kula w łeb za niewinność
Sebastian Chosiński

18 VI 2021

Tropienie „Dusiciela z Witebska” coraz bardziej przypomina – obecny zazwyczaj w klasycznych westernach – motyw pojedynku dwóch twardych facetów. W tym przypadku dobrym jest podpułkownik Ipatjew z Mińska, a złym – śledczy miejscowej prokuratury Szachnowicz. I raczej nie należy mieć wątpliwości, po której stronie jest sympatia Dawida Tkebuczawy, reżysera „Morderców”.

więcej »

Moja przyjaciółka jest mięczakiem
Sławomir Grabowski

17 VI 2021

„Czego nauczyła mnie ośmiornica” to pasjonujący film przyrodniczy z pięknymi zdjęciami podwodnego świata i nietypową, bardzo osobistą narracją.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Żukow, Koniew, Watutin i… Stalin
Sebastian Chosiński

16 VI 2021

Omawiane w tym miejscu przed tygodniem wojenne „Dwa lata nad przepaścią” były pierwszym obrazem ukraińskiego reżysera Timofieja Lewczuka, w którym zmierzył się on z tematem Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. W kolejnych dwóch dekadach wracał do niego wielokrotnie, coraz bardziej zbliżając się do stylistyki reprezentowanej przez Jurija Ozierowa. Widać to idealnie na przykładzie filmu „Jeżeli wróg nie poddaje się…” z 1982 roku.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Z tego cyklu

Co robią rosyjscy żołnierze w sercu Afryki?
— Sebastian Chosiński

Życie na pozór
— Sebastian Chosiński

Bohaterka bez czy ze skazą?
— Sebastian Chosiński

Pojedynek snajperów
— Sebastian Chosiński

W mordę Smiersza!
— Sebastian Chosiński

Historie współczesne
— Sebastian Chosiński

Z gór Ałtaju na Krym
— Sebastian Chosiński

Uważaj z kim i jak!
— Sebastian Chosiński

Nie wchodź do lasu!
— Sebastian Chosiński

„Zwyczajny” komunizm
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.