Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 lutego 2020
w Esensji w Esensjopedii

Darren Aronofsky
‹Zapaśnik›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZapaśnik
Tytuł oryginalnyThe Wrestler
Dystrybutor SPI
Data premiery20 marca 2009
ReżyseriaDarren Aronofsky
ZdjęciaMaryse Alberti
Scenariusz
ObsadaMickey Rourke, Marisa Tomei, Evan Rachel Wood, Mark Margolis, Todd Barry, Wass Stevens, Ajay Naidu
MuzykaClint Mansell
Rok produkcji2008
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania109 min
WWW
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Do sedna: Darren Aronofsky. Zapaśnik.
[Darren Aronofsky „Zapaśnik” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Zapaśnik”, czwarty film Darrena Aronofsky’ego, wydaje się zupełnie inny niż poprzednie. Jest najbardziej realistyczny, pozbawiony metafor, parabol oraz dziwnych, symbolicznych fantasmagorii. A tak naprawdę jest to w prostej linii kontynuacja autorskiej analizy ludzkich obsesji i wpływu jakie mają one na nasze życie.

Marcin Knyszyński

Do sedna: Darren Aronofsky. Zapaśnik.
[Darren Aronofsky „Zapaśnik” - recenzja]

„Zapaśnik”, czwarty film Darrena Aronofsky’ego, wydaje się zupełnie inny niż poprzednie. Jest najbardziej realistyczny, pozbawiony metafor, parabol oraz dziwnych, symbolicznych fantasmagorii. A tak naprawdę jest to w prostej linii kontynuacja autorskiej analizy ludzkich obsesji i wpływu jakie mają one na nasze życie.

Darren Aronofsky
‹Zapaśnik›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZapaśnik
Tytuł oryginalnyThe Wrestler
Dystrybutor SPI
Data premiery20 marca 2009
ReżyseriaDarren Aronofsky
ZdjęciaMaryse Alberti
Scenariusz
ObsadaMickey Rourke, Marisa Tomei, Evan Rachel Wood, Mark Margolis, Todd Barry, Wass Stevens, Ajay Naidu
MuzykaClint Mansell
Rok produkcji2008
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania109 min
WWW
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Randy „The Ram” Robinson był w latach osiemdziesiątych supergwiazdą wrestlingu. Takim prawdziwym bohaterem ludu, który własnym ciałem zabawiał rozszalałą gawiedź pragnącą igrzysk i skanalizowania własnych emocji kosztem jakiegoś kozła ofiarnego. Czasy chwały i glorii przeminęły – teraz, po dwudziestu latach, kiedy sława przebrzmiała, są tylko autografy dla najbardziej wytrwałych fanów i inne ochłapy, jakie rzuca show business swoim przeżutym i wyplutym „bohaterom”. Randy, resztkami sił krzesanymi przez umartwione ciało i zmaltretowaną psychikę, próbuje żyć tak jak ćwierć wieku wcześniej. Lata osiemdziesiąte były najlepsze – byli Gunsi, Alice Cooper, Def Leppard, a potem pojawiła się ta ciota Cobain i wszystko zepsuła. Randy mieszka sam w zdezelowanej przyczepie, ma problemy z pieniędzmi, bierze furę leków, które utrzymują jego ciało na chodzie i nosi aparat słuchowy. Córka (którą olewał całe życie dla kariery) go nienawidzi, a znajoma, starzejąca się striptizerka Cassidy nie pozwala się do siebie zbliżyć w obawie przed rozczarowaniem.
„The Ram” cierpi nieustannie – boli go ciało, boli go psychika, boli go codzienność. Gdy po zawale, który dopadł go po którejś tam kolejnej walce, dowiaduje się, że powinien powiesić trykot na kołku, postanawia zmierzyć się z rzeczywistością. A ta jest bezlitosna – odziera go stopniowo z wszelkich złudzeń. Życie to nie wrestling – problem w tym, że Randy nie potrafi nic innego. Jest kolejną ofiarą własnych obsesji i złudzeń. Najpierw była pogoń za sławą i marzeniami, prosto w wielki fałsz i kłamstwa. Jego życie było jednym, wielkim cyrkiem, który dawał mu poczucie istotności i pozwalał uciec od rzeczywistości zbyt trudnej do zaakceptowania. Teraz pozostało kurczowe trzymanie się przeszłości i udawanie, że życie w niej jest w ogóle możliwe. Jedyne miejsce, w którym Randy czuje się dobrze to szatnia wrestlerów, którzy będą kiedyś w jego położeniu i knajpa ze striptizem, gdzie pracuje Cassidy. Ona już w owym położeniu jest. Jej czas minął, ciało po woli traci swe atrybuty – w jej przypadku przemijanie i degradacja ciała jest takim samym wypieranym faktem jak u Randy’ego.
No właśnie, ciało. Mickey Rourke nominowany był za tę rolę do Oscara. Jak to możliwe, skoro jego twarz to praktycznie płaskorzeźba? Otóż Rourke, grał dokładnie tym, czym zabawiał gawiedź Randy – całym swoim ciałem. Dla bohatera filmu ciało było i jest wszystkim. „The Ram” cały czas walczy, zarówno z innymi wrestlerami jak i z własną cielesnością, ciągle na wspomagaczach, nielegalnych lekach i anabolikach. Robi to zawsze wbrew własnemu ciału, które jest żywym atlasem ran, blizn, uszkodzeń i nadwyrężeń. Cassidy porównuje w pewnym momencie Randy’ego do „tego gościa z „Pasji” Gibsona”. On też był jedną, krwawiącą masą wystawioną na uciechę rozwydrzonego i oszalałego tłumu. Cassidy i Randy nie mają wiedzy, wykształcenia, specjalnych umiejętności ani nawet sprytu. Jedyne co mają to własne ciała, pseudonimy i widzów. Ich fizyczność z czasem rozsypuje się w proch, wiwatujące tłumy się rozchodzą a zza fałszu pseudonimów wyzierać zaczynają prawdziwe imiona. Ich prawdziwe „ja” niegotowe na konfrontację z rzeczywistością. Oboje zaczynają to rozumieć pod koniec filmu, ale przynajmniej dla jednego z nich światło oświecenia jest zbyt oślepiające.
koniec
23 listopada 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: Ludzie na kutrze, a kuter w wodzie
Sebastian Chosiński

19 II 2020

W tym samym 1972 roku w Związku Radzieckim przeniesiono na ekran dwa dzieła prozatorskie Borisa Wasiljewa – debiutancką nowelę „Kuter Iwana” oraz późniejszą o dwanaście lat powieść „Tak tu cicho o zmierzchu”. Drugi film zyskał wielką sławę na całym świecie, pierwszy natomiast – na długi czas powędrował na półkę. Był po prostu zbyt pesymistyczny i obyczajowo odważny.

więcej »

Mmm? Eee… Ach!
Agnieszka ‘Achika’ Szady

17 II 2020

Post-apo w wersji psio-kociej? Z miasta zniknęli wszyscy ludzie i domowe pupilki muszą sobie radzić same. Zdobycie pożywienia nie nastręcza wielkich problemów (kiedy już przedostaną się do wnętrza centrum handlowego), gorzej, że pościg – i to z kilku różnych stron – ciągle następuje im na pięty.

więcej »

East Side Story: Nie dzieje się nic, a wydarza tak wiele
Sebastian Chosiński

16 II 2020

„Pewnego razu w Trubczewsku” Łarisy Sadiłowej to dzieło z gatunku tych, w których dzieje się niewiele, ale wydarza tak dużo. Nostalgiczny melodramat opowiada o spóźnionej i nie do końca spełnionej miłości dwojga ludzi, którzy znają się od lat, ponieważ mieszkają po sąsiedzku. Problem w tym, że oboje mają rodziny – współmałżonków i dzieci.

więcej »

Polecamy

Alejandro González Iñárritu. Babel.

Do sedna:

Alejandro González Iñárritu. Babel.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. 21 gramów.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Amores perros.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky „mother!”
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Noe: Wybrany przez Boga
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Czarny łabędź.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Zapaśnik.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Źródło
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Requiem dla snu
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Pi
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Padłeś? Powstań!
— Jakub Gałka

Pokłon dla zawodnika
— Przemysław Pieniążek

Tegoż twórcy

NajAmerican Film Festival 2017
— Jarosław Robak, Kamil Witek

Esensja ogląda: Październik 2014 (1)
— Kamil Witek, Konrad Wągrowski, Jarosław Loretz, Piotr Dobry

Esensja ogląda: Czerwiec 2014 (2)
— Sebastian Chosiński, Piotr Dobry, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Źródła
— Grzegorz Fortuna

Czarny łabędź, biały łabędź
— Krzysztof Czapiga

Aronofsky’ego sposób na śmierć
— Konrad Wągrowski

Nowości: Grudzień 2003 – Fantastyka na DVD
— Konrad Wągrowski

DVD: Pi
— Konrad Wągrowski

Pogrzeb marzeń
— Mateusz Droba

Tegoż autora

Niekoniecznie jasno pisane: Komiks nadmiaru
— Marcin Knyszyński

My tu tylko mieszkamy…
— Marcin Knyszyński

Fantasy na kacu
— Marcin Knyszyński

Piekło w Gotham
— Marcin Knyszyński

Na rubieżach rzeczywistości: Pif-Paf! Zium!
— Marcin Knyszyński

Atak na percepcję
— Marcin Knyszyński

Niekoniecznie jasno pisane: Śledztwo trwa!
— Marcin Knyszyński

Z telewizji do komiksu
— Marcin Knyszyński

Karaibscy bogowie
— Marcin Knyszyński

Dojrzewanie superbohatera
— Marcin Knyszyński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.