Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 2 kwietnia 2020
w Esensji w Esensjopedii

Jean-Pierre Dardenne, Luc Dardenne
‹Młody Ahmed›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMłody Ahmed
Tytuł oryginalnyLe jeune Ahmed
Dystrybutor Aurora Films
Data premiery6 grudnia 2019
ReżyseriaJean-Pierre Dardenne, Luc Dardenne
Scenariusz
ObsadaIdir Ben Addi, Olivier Bonnaud, Myriem Akeddiou, Victoria Bluck, Claire Bodson, Othmane Moumen, Amine Hamidou, Yassine Tarsimi
Rok produkcji2019
Kraj produkcjiBelgia, Francja
Czas trwania90 min
WWW
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Cinergia 2019: Dżihad trzynastolatka
[Jean-Pierre Dardenne, Luc Dardenne „Młody Ahmed” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Co może być przyczyną religijnego fanatyzmu? Czy możemy traktować go jak chorobę. A jeśli tak – jak można go leczyć?

Konrad Wągrowski

Cinergia 2019: Dżihad trzynastolatka
[Jean-Pierre Dardenne, Luc Dardenne „Młody Ahmed” - recenzja]

Co może być przyczyną religijnego fanatyzmu? Czy możemy traktować go jak chorobę. A jeśli tak – jak można go leczyć?

Jean-Pierre Dardenne, Luc Dardenne
‹Młody Ahmed›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMłody Ahmed
Tytuł oryginalnyLe jeune Ahmed
Dystrybutor Aurora Films
Data premiery6 grudnia 2019
ReżyseriaJean-Pierre Dardenne, Luc Dardenne
Scenariusz
ObsadaIdir Ben Addi, Olivier Bonnaud, Myriem Akeddiou, Victoria Bluck, Claire Bodson, Othmane Moumen, Amine Hamidou, Yassine Tarsimi
Rok produkcji2019
Kraj produkcjiBelgia, Francja
Czas trwania90 min
WWW
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Bracia Dardenne, ulubieńcy jury canneńskiego festiwalu, dwukrotnie nagradzani już Złotą Palmą („Rosetta” w 1999 i „Dziecko” w 2005) kręcą kolejny właściwy dla siebie kameralny dramat obyczajowy (zdobywając za niego zresztą w tegorocznym Cannes nagrodę za reżyserię). Tematem ich filmów zawsze były poważne kwestie społeczne – różnego rodzaju wykluczenia, los imigrantów, rynek pracy etc. etc. „Młody Ahmed” nie jest pod tym względem odmienny – bierze za temat rozwój islamskiego ekstremizmu w środowiskach muzułmańskich w Europie.
Tytułowy bohater filmu ma trzynaście lat i jest młodym belgijskim muzułmaninem. Chodzi do zwyczajnej szkoły, bierze udział w lekcjach, ale jednak jest inny od swych rówieśników. Najbardziej zainteresowany jest zajęciami z lokalnym imamem, pod wpływem którego nie tylko staje się coraz bardziej religijny, ale też coraz bardziej krytycznie patrzy na swe otoczenie. Krytykuje matkę i siostrę za odejście od reguł ortodoksyjnego islamu, swej nauczycielce nie chce podawać ręki. Wkrótce jego stosunek do świata jeszcze bardziej się zradykalizuje. Będąc pod wpływem fanatycznych nauk imama dojdzie do wniosku, że nauczycielka swym pomysłem nauczania języka arabskiego przez piosenki popełnia bluźnierstwo i zasługuje na śmierć.
Religijny fanatyzm w ujęciu Dardennów ma coś wspólnego z nerwicą natręctw. Ahmed obsesyjnie pilnuje dokładnych godzin modlitw, ablucji dokonuje tak, jakby było to zaburzenie kompulsyjne a nie przedmodlitewny rytuał. Wszystko to wygląda na stan bliski chorobie psychicznej. Z czego wynika? Z jednej strony z poszukiwania prostych odpowiedzi na życiowe komplikacje (dla przyczyn niepowodzeń rodzinnych Ahmed ma jedno wytłumaczenie – byli za słabo oddani Allahowi), z drugiej na pojawienie się figury, która bohaterowi może zastąpić nieobecnego ojca. Fanatyczny imam jest w filmie jedyną chyba całkiem negatywną postacią – wykorzystuje młodych, zagubionych ludzi, steruje ich umysłami, gdy trzeba łamie zasady, jakich naucza, bezceremonialnie używając kłamstw i oszustw. Jest jednocześnie tchórzem – chowa się plecami słabszych, przekonuje do brania winy na siebie, sam unika odpowiedzialności. Ale to młody Ahmed jest tytułowym bohaterem filmu, a mocniejszym pytaniem od tego o przyczyny zapadnięcia w fanatyzm jest to, czy można z tego stanu się wyzwolić.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
I tu film nie daje jasnej odpowiedzi, pozostając jednak dość pesymistycznym w przekazie. Pokazuje jednakowoż, że świeckie w założeniu państwo nie jest bezczynne. Ahmed trafia na szczegółowo zaplanowaną reedukację. Czy jednak ona działa? Czy czasem bohater nie uczy się udawać przemianę, w głębi duszy pozostając we władzy religijnego obłędu? Film braci Dardenne przypomina też oczywistą prawdę – fanatyzm jest zjawiskiem marginalnym, choć oczywiście budującym zły wizerunek całej religii. Większość muzułmanów nie ma ambicji nawracania, ruszania na świętą wojnę, aktów terroru. Chcą pielęgnować religijne rytuały (ale nie w owej obsesyjno-kompulsyjnej formie), pragną jednak też normalnie i spokojnie żyć. Bawić i cieszyć się. Ale i tu mamy pesymistyczną obserwacje – ci liczniejsi, bardziej liberalni muzułmanie pozostają w jakimś sensie zakładnikami fanatyków. To oni muszą tłumaczyć się z każdej swej swobodniejszej aktywności, czy czasem nie obraża ona Boga. W ten sposób mniejszość może sterować większością, w ten sposób przejmuje do swych celów bardziej zagubione jednostki i ustala zasady, którym trudno się przeciwstawić.
koniec
10 grudnia 2019

Komentarze

10 XII 2019   19:36:56

Zyyyyyyx! Chono tu!

10 XII 2019   21:17:44

Po cooooo?

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: Cios w jądro ciemności
Sebastian Chosiński

1 IV 2020

Przyznam, że długo się wahałem, czy omawiać w tej rubryce filmy powstałe w czasach stalinowskich, będące apologią dyktatora. Z drugiej strony jednak, skoro one także są „klasyką kina radzieckiego” (choć niekiedy niechcianą), to dlaczego się od nich odżegnywać. Poza tym dzisiaj jest ważny dzień. Prima aprilis! I choćby z tego powodu mogę sobie pozwolić na monumentalną „Bitwę stalingradzką” Władimira Pietrowa z końca lat 40. XX wieku.

więcej »

Zaraza odc. 3: Na początku było Słowo
Marcin Mroziuk

31 III 2020

Trzeba przyznać, że twórcy serialu dbają o to, żeby w każdym odcinku czymś zaskoczyć widzów. Tym razem Mateo z jednej strony zmaga się z demonami ze swej przeszłości, a z drugiej w ramach prowadzonego śledztwa odkrywa nowe istotne fakty. A równocześnie obserwujemy, że dżuma też nie próżnuje.

więcej »

W lesie… jesteśmy z polskimi slasherami
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

30 III 2020

Przypadek „W lesie dziś nie zaśnie nikt” pokazuje, że zrobić dobry slasher, będący hołdem dla klasyki, też trzeba umieć.

więcej »

Polecamy

Zobacz też

Inne recenzje

Cinergia 2019: Skruszony
— Konrad Wągrowski

Cinergia 2019: Pewnego razu w Brazylii
— Konrad Wągrowski

Cinergia 2019: You play the guitar on the MTV!
— Konrad Wągrowski

Z tego cyklu

Skruszony
— Konrad Wągrowski

Pewnego razu w Brazylii
— Konrad Wągrowski

You play the guitar on the MTV!
— Konrad Wągrowski

Wstrzykiwanie moczu do pęcherza
— Konrad Wągrowski

Tegoż twórcy

16. T-Mobile Nowe Horyzonty: Będąc młodą lekarką…
— Kamil Witek

Co nam w kinie gra: Dwa dni, jedna noc
— Marta Bałaga

Cannes 2014: Dwa dni w Belgii
— Marta Bałaga

Optymistyczni bracia Dardenne
— Agata Malinowska

Na osłodę
— Łukasz Gręda

Lorna mówi: „Dość”
— Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Reacher Yojimbo
— Konrad Wągrowski

Krótko o komiksach: Bajka zdana na siebie
— Konrad Wągrowski

Perła obyczajowego komiksu
— Konrad Wągrowski

Krótko o filmach: Kiedy ziemia zlewa się z niebem
— Konrad Wągrowski

Powrót do pięknej epoki
— Konrad Wągrowski

Co cechuje dżentelmena?
— Konrad Wągrowski

Pomścić córkę!
— Konrad Wągrowski

Wiedźmin #4: Życzę wam, szlachetni panowie, byście w chwili śmierci…
— Konrad Wągrowski

Wiedźmin #3: Więc to całe twoje życie? Potwory i pieniądze?
— Konrad Wągrowski

Suplement filmowy 2019
— Adam Lewandowski, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.