Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 października 2021
w Esensji w Esensjopedii

Rian Johnson
‹Na noże›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułNa noże
Tytuł oryginalnyKnives Out
Dystrybutor Monolith
Data premiery29 listopada 2019
ReżyseriaRian Johnson
ZdjęciaSteve Yedlin
Scenariusz
ObsadaAna de Armas, Don Johnson, Jamie Lee Curtis, Toni Collette, Chris Evans, Daniel Craig, Edi Patterson, Michael Shannon
MuzykaNathan Johnson
Rok produkcji2019
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania130 min
Gatunekdramat, komedia, kryminał
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Klasyczny whodunit w nowej szacie
[Rian Johnson „Na noże” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Rian Johnson bierze na tapet opowieść w stylu Agathy Christie, sprytnie nadając jej współczesnego sznytu, bawiąc się schematami i umiejętnie serwując zwroty akcji, nie zapominając o przesłaniu.

Konrad Wągrowski

Klasyczny whodunit w nowej szacie
[Rian Johnson „Na noże” - recenzja]

Rian Johnson bierze na tapet opowieść w stylu Agathy Christie, sprytnie nadając jej współczesnego sznytu, bawiąc się schematami i umiejętnie serwując zwroty akcji, nie zapominając o przesłaniu.

Rian Johnson
‹Na noże›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułNa noże
Tytuł oryginalnyKnives Out
Dystrybutor Monolith
Data premiery29 listopada 2019
ReżyseriaRian Johnson
ZdjęciaSteve Yedlin
Scenariusz
ObsadaAna de Armas, Don Johnson, Jamie Lee Curtis, Toni Collette, Chris Evans, Daniel Craig, Edi Patterson, Michael Shannon
MuzykaNathan Johnson
Rok produkcji2019
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania130 min
Gatunekdramat, komedia, kryminał
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
„Na noże” to z pewnością jedna z większych filmowych przyjemności tegorocznej jesieni. Rian Johnson, reżyser wzbudzającego tyle emocji „Ostatniego Jedi” przygotował (odpowiada tu zarówno za scenariusz, jak i reżyserię) misterną, zajmującą i zabawną opowieść kryminalną w stylu Agathy Christie. Dodajmy, że mocno uwspółcześnionej Agathy Christie – bo mimo tego, że mamy tu klasycznie stary dom, grupę domowników i morderstwo nestora rodu, o które podejrzewani są wszyscy obecni na przyjęciu, to jednak całość tej opowieści jest ujęta z dystansem, przymrużeniem oka, a film pełen jest popkulturowych nawiązań, humoru, a nawet nie zabraknie w nim aktualnego społecznego przesłania.
Zaczyna się jednak klasycznie. Harlan Thrombey (Christopher Plummer), milioner, wzięty autor kryminałów, zostaje znaleziony martwy w swym pokoju po własnej imprezie urodzinowej, gdy w towarzystwie rodziny świętował 85. rocznicę przyjścia na świat. Wszystko wskazuje na samobójstwo, ale pewne poszlaki nieco niepokoją. Przed tragedią Thrombey wzywał do swego pokoju kolejnych członków rodziny – córkę (Jamie Lee Curtis), zięcia (Don Johnson), syna (Michael Shannon), synową (Toni Colette), wnuka (Chris Evans), by oznajmić im, jakie ma plany wobec nich w kontekście swego wielkiego majątku. Choć w czasie przesłuchań policyjnych wszyscy starają się trzymać dobrą minę do złej gry, to jednak do śledczych zaczynają docierać informacje, że decyzje pisarza niekoniecznie mogły zadowolić rodzinę. Wszystko zresztą wyjdzie na jaw podczas odczytania testamentu, które będzie dla wszystkich szokiem. Czy ktoś z nich jest mordercą? A może w zbrodnię zaplątana jest pielęgniarka (Ana de Armas), która jako jedna z ostatnich widziała Thrombeya żywego? Tę zagadkę ma wyjaśnić znamienity detektyw Benoit Blanc (Daniel Craig), przed którym stoi jeszcze jedna tajemnica do odgadnięcia. Otóż, nie ma pojęcia kto i dlaczego właściwie wynajął go do tej sprawy…
Mamy tu więc do czynienia z tradycyjnym, jak to mówią Brytyjczycy, „whodunit”. Kto zabił. Wszyscy są podejrzani, wszyscy mają motyw. Zapowiada się klasyczna opowieść, śledzenie tropów i ostateczne odsłonięcie wielkiej tajemnicy w finałowej kulminacji. Ale jednak nie, nie będzie to takie proste. Johnson rezygnuje z właściwej dla takich historii jedności miejsca i akcji, rozciąga opowieść na kilka dni, wyciąga bohaterów z domu na miejskie ulice, a mniej więcej w połowie seansu zaskakująco odsłania co najmniej połowę swych kart. Sprytnie kluczy, zmieniając postrzeganie swych bohaterów przez widza. Choć do rodzinki zbyt wiele sympatii nie czujemy od początku, to nie mamy pewności co powinniśmy myśleć o niektórych ich przedstawicielach, z pewnością też zawahamy się w ocenie sympatycznej pokojówki. Najlepiej wychodzi jednak wizja samego detektywa, kapitalnie odgrywanego przez Craiga – raz mamy wrażenie, że mamy do czynienia ze współczesnym Herculesem Poirot, chwilę później wydaje nam się, że bliżej mu do Jacquesa Clouseau. Jaki jest naprawdę – to jedna z zagadek tego filmu.
Fenomenalne jest też to, jak do w gruncie rzeczy lekkiej fabuły udaje się wpleść całkiem współczesny, poważny wątek – kwestię finansowego rozwarstwienia. Rodzina symbolizuje jeden procent milionerów, pielęgniarka Marta reprezentuje „the other 99%”. Finał filmu będzie sprytnym komentarzem do całej kwestii nierówności majątkowych, problemów emigracji, nie odbierając jednak filmowi jego kryminalno-rozrywkowego charakteru.
Ale największą zaletą „Na noże” wydaje mi się samodyscyplina scenarzysty, który doskonale wie, ile powinno być zwrotów akcji, by historia zaskakiwała, ale nadal miała sens. I Rianowi Johnsonowi udaje się nie iść „o jeden zwrot za daleko”. A to cenna umiejętność, której przecież nieraz nie posiadali tej klasy twórcy jak Harlan Coben czy Jeffery Deaver. „Na noże” to z pewnością jeden z najlepszych scenariuszy 2019 roku, na dodatek zagrany finezyjnie przez ekipę świetnych aktorów z różnych pokoleń – jeden z obowiązkowych seansów tego roku.
koniec
16 grudnia 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: Nie nadeptuj (przyszłemu) teściowi na odcisk!
Sebastian Chosiński

20 X 2021

Reżyserski dorobek Siergieja Sidieliowa jest nadzwyczaj mizerny: zaledwie cztery filmy pełnometrażowe, w tym tylko trzy zrealizowane samodzielnie. Z tych trzech jeden to inscenizacja opery. A mimo to z dwóch pozostałych autor mógł być dumny. Zwłaszcza z komedii „Ulica pełna niespodzianek”, która w drugiej połowie lat 50. i kolejnych dekadach aż do upadku Związku Radzieckiego cieszyła się statusem kultowej.

więcej »

East Side Story: Miłość i rewolucja na lodzie
Sebastian Chosiński

17 X 2021

Polski dystrybutor nie byłby sobą, gdyby wprowadzając ten film do oferty Netflixa, nie zmienił jego tytułu. Zamiast oryginalnych (w podwójnym tego słowa znaczeniu) „Srebrnych łyżew” mamy komercyjnie brzmiący „Zimowy romans”. I chociaż wszystko – w teorii – się zgadza, to jednak film Michaiła Łokszyna nie zasługuje na to, by postrzegać go jedynie w kategoriach obrazu miłosnego.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: O jeden ząb za daleko
Sebastian Chosiński

13 X 2021

W normalnym kraju człowiek z trzydziestoma trzema zębami wybrałby się do dentysty i poprosił go o usunięcie nadmiarowego trzonowca (kła albo siekacza). W Związku Radzieckim ktoś taki mógł stać się sensacją naukową i celebrytą. Przynajmniej tak to sobie wyobrażał Gieorgij Danielija, który na podstawie tych domysłów zbudował oś fabularną „nienaukowo-fantastycznej” (jak poinformowano w napisach) komedii… „Trzydzieści trzy”.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Krótko o filmach: Gwiezdne wojny: Ostatni Jedi
— Marcin Osuch

Remanent filmowy 2017
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Grzegorz Fortuna, Adam Kordaś, Marcin Osuch, Jarosław Robak, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Poczuć się jak dziesięciolatek
— Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Styczeń 2013 (Kino)
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Piotr Dobry, Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Alicja Kuciel, Beatrycze Nowicka, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Grudzień 2012 (Kino)
— Sebastian Chosiński, Grzegorz Fortuna, Jakub Gałka, Jarosław Loretz, Marcin T.P. Łuczyński, Daniel Markiewicz, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Listopad 2012 (Kino)
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Mateusz Kowalski, Gabriel Krawczyk, Alicja Kuciel, Patrycja Rojek

Diagramy ze słomek
— Karol Kućmierz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.