Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 25 lutego 2020
w Esensji w Esensjopedii

Wash Westmoreland
‹Ptak, który zwiastował trzęsienie ziemi›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPtak, który zwiastował trzęsienie ziemi
Tytuł oryginalnyEarthquake Bird
Dystrybutor Netflix
Data premiery10 października 2019
ReżyseriaWash Westmoreland
ZdjęciaChung-hoon Chung
Scenariusz
ObsadaAlicia Vikander, Kiki Sukezane, Kenichi Masuda, Chiaki Kawamo, Ken Yamamura, Kazuhiro Muroyama, Naoki Kobayashi, Akiko Iwase
MuzykaAtticus Ross, Leopold Ross, Claudia Sarne
Rok produkcji2019
Kraj produkcjiJaponia, USA, Wielka Brytania
Czas trwania107 min
WWW
Gatunekdramat, kryminał
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

W międzynarodowym trójkącie
[Wash Westmoreland „Ptak, który zwiastował trzęsienie ziemi” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
W „Ptaku, który zwiastował trzęsienie ziemi” na uwagę zasługuje przede wszystkim konsekwentnie budowany mroczny klimat historii, która rozgrywa się w Tokio w 1989 roku. Niewątpliwie mocnym punktem filmu jest też naprawdę dobre aktorstwo, natomiast wrażenie zdecydowanie psuje kiepsko skonstruowane zakończenie.

Marcin Mroziuk

W międzynarodowym trójkącie
[Wash Westmoreland „Ptak, który zwiastował trzęsienie ziemi” - recenzja]

W „Ptaku, który zwiastował trzęsienie ziemi” na uwagę zasługuje przede wszystkim konsekwentnie budowany mroczny klimat historii, która rozgrywa się w Tokio w 1989 roku. Niewątpliwie mocnym punktem filmu jest też naprawdę dobre aktorstwo, natomiast wrażenie zdecydowanie psuje kiepsko skonstruowane zakończenie.

Wash Westmoreland
‹Ptak, który zwiastował trzęsienie ziemi›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPtak, który zwiastował trzęsienie ziemi
Tytuł oryginalnyEarthquake Bird
Dystrybutor Netflix
Data premiery10 października 2019
ReżyseriaWash Westmoreland
ZdjęciaChung-hoon Chung
Scenariusz
ObsadaAlicia Vikander, Kiki Sukezane, Kenichi Masuda, Chiaki Kawamo, Ken Yamamura, Kazuhiro Muroyama, Naoki Kobayashi, Akiko Iwase
MuzykaAtticus Ross, Leopold Ross, Claudia Sarne
Rok produkcji2019
Kraj produkcjiJaponia, USA, Wielka Brytania
Czas trwania107 min
WWW
Gatunekdramat, kryminał
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
W przypadku dzieła Washa Westmorelanda zresztą można przyczepić się już do polskiego tytułu, gdyż wprawdzie kilkakrotnie obserwujemy na ekranie niewielkie trzęsienia ziemi, jednak bohaterowie słyszą tytułowego ptaka nie przed rozpoczęciem się drgań, lecz dopiero po wstrząsach. Inną sprawą jest, że akurat te sceny to jedne z najlepszych fragmentów całego filmu – napięcie w nich jest bowiem budowane nie tylko przez ukazanie skutków trzęsienia ziemi, ale także za sprawą istotnych zmian w zachowaniu bohaterów.
Z kolei początek filmu to obietnica rasowego thrillera, a tymczasem w miarę rozwoju wydarzeń okazuje się, że intryga kryminalna jest dla twórców zaledwie pretekstem do przedstawienia pogmatwanych relacji między trojgiem głównych bohaterów. I tak kiedy poznajemy Lucy Fly, pojawia się ona właśnie po dłuższej nieobecności w pracy. Nie spędza tam jednak zbyt wiele czasu, bo wkrótce pojawiają się tam policjanci, którzy zabierają ją na przesłuchanie w sprawie zniknięcia Lily Bridges. Okazuje się, że Lucy była ostatnią osobą, która widziała zaginioną Amerykankę. Niemal od pierwszych scen mamy więc świadomość, że pracująca w Japonii jako tłumaczka Szwedka skrywa jakieś sekrety, a grającą ją Alicię Vikander skutecznie potrafi wzbudzić w widzach niepewność co do szczerości odpowiedzi Lucy na pytania padające w trakcie przesłuchania.
Za sprawą kolejnych retrospekcji dowiadujemy się zaś nie tylko, w jaki sposób poznały się te dwie kobiety i co zaszło między nimi, ale zdajemy sobie również sprawę, jak istotną postacią w tej historii jest Teiji Matsuda (w tej roli enigmatyczny i intrygujący Naoki Kobayashi). W jego związku z Lucy nie brakowało szczęśliwych chwil, ale cały czas mamy świadomość, że żadne z tych dwojga nie zdradzało drugiemu wszystkiego ze swej przeszłości. Mimo to mogłoby się wydawać, że skoro oboje wolą się trzymać w cieniu, to mają szansę być dla siebie wzajemnie wsparciem. Sytuacja się jednak komplikuje, kiedy pełna życia Lily poznaje Teijiego…
Oczywiście od początku nastawiamy się na to, że ta historia raczej nie skończy się dobrze, ale chociaż akcja toczy się w niespiesznym tempie, to na szczęście twórcom udaje się przez cały czas utrzymywać widzów w napięciu. Niestety pomysł na rozwiązanie intrygi kryminalnej jest tutaj zwyczajnie mało przekonujący, w związku z czym „Ptak, który zwiastował trzęsienie ziemi” sprawdza się lepiej jako dramat psychologiczny z elementami romansu niż thriller.
koniec
27 grudnia 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Co cechuje dżentelmena?
Konrad Wągrowski

24 II 2020

Guy Ritchie powraca do korzeni i kręci gangsterską komedię w stylu swych dawnych filmów. Wielbiciele „Przekrętu” i „Porachunków” nie powinni być zawiedzeni.

więcej »

East Side Story: Fatalne zauroczenie po rosyjsku
Sebastian Chosiński

23 II 2020

Reżyserski debiut aktora Grigorija Dobrygina to współczesny psychologiczny melodramat, który opowiada o tym, jak fascynacja wielkim światem i niespełnione marzenia niszczą życie młodego małżeństwa mieszkającego na rosyjskiej prowincji. W „Sheena667” krok po kroku obserwujemy destrukcję zdrowego układu damsko-męskiego, która prowadzi… – właśnie, dokąd?

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Ludzie na kutrze, a kuter w wodzie
Sebastian Chosiński

19 II 2020

W tym samym 1972 roku w Związku Radzieckim przeniesiono na ekran dwa dzieła prozatorskie Borisa Wasiljewa – debiutancką nowelę „Kuter Iwana” oraz późniejszą o dwanaście lat powieść „Tak tu cicho o zmierzchu”. Drugi film zyskał wielką sławę na całym świecie, pierwszy natomiast – na długi czas powędrował na półkę. Był po prostu zbyt pesymistyczny i obyczajowo odważny.

więcej »

Polecamy

Alejandro González Iñárritu. Babel.

Do sedna:

Alejandro González Iñárritu. Babel.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. 21 gramów.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Amores perros.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky „mother!”
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Noe: Wybrany przez Boga
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Czarny łabędź.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Zapaśnik.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Źródło
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Requiem dla snu
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Pi
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

O komiksach z miłością i znawstwem
— Marcin Mroziuk

Zapiski wybrane
— Marcin Mroziuk

Fundacje, trusty i zwykłe przekręty
— Marcin Mroziuk

Czarne chmury nad klasztorem
— Marcin Mroziuk

Zderzenie wizji i osobowości
— Marcin Mroziuk

Suplement filmowy 2019
— Adam Lewandowski, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Skarby z naszego podwórka
— Marcin Mroziuk

Łobuz z Polską w sercu
— Marcin Mroziuk

Stworzony na obraz i podobieństwo człowieka
— Marcin Mroziuk

Stara miłość nie rdzewieje. Ale nienawiść też
— Marcin Mroziuk

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.