Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 31 maja 2020
w Esensji w Esensjopedii

Władimir Basow
‹Tarcza i miecz: Rozkaz – przetrwać…›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułTarcza i miecz: Rozkaz – przetrwać…
Tytuł oryginalnyЩит и меч: Приказано – выжить…
ReżyseriaWładimir Basow
ZdjęciaTimofiej Lebieszew
Scenariusz
ObsadaStanisław Liubszyn, Gieorgij Martyniuk, Walentina Titowa, Natalia Wieliczko, Wacław Dworżecki, Juozas Budraitis, Aleksiej Głazyrin, Oleg Jankowski, Christine Laszar, Wsiewołod Safonow, Walentin Smirnitski, Szczepan Baczyński, Wojciech Duriasz, Algimantas Masiulis, Ałła Diemidowa, Jerzy Bińczycki, Jerzy Fedorowicz, Jerzy Sztwiertnia
MuzykaWieniamin Basner
Rok produkcji1968
Kraj produkcjiNRD, Polska, ZSRR
CyklTarcza i miecz
Czas trwania103 min
Gatuneksensacja, wojenny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Klasyka kina radzieckiego: W Warszawie jak u siebie w domu
[Władimir Basow „Tarcza i miecz: Rozkaz – przetrwać…” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
W drugiej odsłonie tetralogii Władimira Basowa „Tarcza i miecz” (zatytułowanej „Rozkaz – przetrwać…”) poznajemy dalsze perypetie radzieckiego agenta Aleksandra Biełowa, który jako Johann Weiss, Niemiec z Pribałtiki, robi karierę w Abwehrze. Dodatkową atrakcją jest fakt, że akcja tej części rozgrywa się w Generalnym Gubernatorskie, a w obsadzie, choć na dalekim planie, znaleźli się także znani polscy aktorzy.

Sebastian Chosiński

Klasyka kina radzieckiego: W Warszawie jak u siebie w domu
[Władimir Basow „Tarcza i miecz: Rozkaz – przetrwać…” - recenzja]

W drugiej odsłonie tetralogii Władimira Basowa „Tarcza i miecz” (zatytułowanej „Rozkaz – przetrwać…”) poznajemy dalsze perypetie radzieckiego agenta Aleksandra Biełowa, który jako Johann Weiss, Niemiec z Pribałtiki, robi karierę w Abwehrze. Dodatkową atrakcją jest fakt, że akcja tej części rozgrywa się w Generalnym Gubernatorskie, a w obsadzie, choć na dalekim planie, znaleźli się także znani polscy aktorzy.

Władimir Basow
‹Tarcza i miecz: Rozkaz – przetrwać…›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułTarcza i miecz: Rozkaz – przetrwać…
Tytuł oryginalnyЩит и меч: Приказано – выжить…
ReżyseriaWładimir Basow
ZdjęciaTimofiej Lebieszew
Scenariusz
ObsadaStanisław Liubszyn, Gieorgij Martyniuk, Walentina Titowa, Natalia Wieliczko, Wacław Dworżecki, Juozas Budraitis, Aleksiej Głazyrin, Oleg Jankowski, Christine Laszar, Wsiewołod Safonow, Walentin Smirnitski, Szczepan Baczyński, Wojciech Duriasz, Algimantas Masiulis, Ałła Diemidowa, Jerzy Bińczycki, Jerzy Fedorowicz, Jerzy Sztwiertnia
MuzykaWieniamin Basner
Rok produkcji1968
Kraj produkcjiNRD, Polska, ZSRR
CyklTarcza i miecz
Czas trwania103 min
Gatuneksensacja, wojenny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Pierwsze dwie części tetralogii Władimira Pawłowicza Basowa „Tarcza i miecz”, czyli „Bez prawa do bycia sobą” oraz „Rozkaz – przetrwać…”, trafiły do kin radzieckich w pakiecie. Wyświetlano je, począwszy od 19 sierpnia 1968 roku, razem. Oznacza to, że kto wybrał się na taki podwójny seans, musiał zarezerwować sobie na tę przyjemność aż trzy godziny. Chętnych jednak wcale nie brakowało, skoro – według oficjalnych danych – sprzedano ponad 68 milionów biletów, zapewniając tym samym dziełu Basowa pierwsze miejsce w box-offisie. Bez wątpienia wpływ na to miał główny bohater obrazu, Johann Weiss, pod którego podszywał się agent sowieckiego wywiadu Aleksandr Biełow, brawurowo zagrany przez Stanisława Liubszyna („Wezwij mnie w świetlistą dal”, „Temat”).
Poznaliśmy go latem 1940 roku, gdy – jako niemiecki mieszkaniec anektowanej właśnie przez Związek Radziecki Łotwy – oskarżony został przez oficerów NKWD o zamordowanie inżyniera-radiotechnika Rudolfa Schwarzkopfa. Oczywiście tego nie zrobił; oskarżenie to było jedynie elementem legendy, która miała uwiarygodnić go w oczach – pozostających na usługach III Rzeszy – miejscowych Niemców i otworzyć drogę do późniejszej kariery. I tak się właśnie stało – dzięki przyjaźni z Heinrichem Schwarzkopfem (w tej roli młodziutki Oleg Jankowski), synem zamordowanego inżyniera, Johannowi udało się zaskarbić sympatię jego stryja, SS-Standartenführera Willego Schwarzkopfa, i otrzymać pracę w szofera w królewieckim oddziale Schutzstaffel (SS). Stąd był już tylko krok do romansu z kostyczną Angeliką Bücher (wcieliła się w nią Ałła Diemidowa), sekretarką pułkownika von Salza z Abwehry (Michaił Pogorżelski), i uzyskanie w ten sposób skierowania do pracy w niemieckim wywiadzie.
Weiss alias Biełow marzył wprawdzie o wysłaniu go prosto do legowiska żmii, czyli Berlina, ale na to musi sobie jeszcze zasłużyć – na razie trafia do Generalnego Gubernatorstwa jako podwładny majora Axela Steinglitza (Aleksiej Głazyrin), pracownika zlokalizowanej pod Warszawą szkoły Abwehry. Akcja „Rozkaz – przetrwać…” rozgrywa się właśnie w tym mieście (i jego okolicach), aczkolwiek zdjęcia kręcono w… Krakowie (w tle bardzo często majaczy wzgórze wawelskie). Widocznie jednak ekipie radzieckiej było to całkowicie obojętne. I z punktu widzenia fabuły takie właśnie jest; równie dobrze można by wspomnianą placówkę wywiadowczą umieścić gdzieś na przedmieściach Radomia, Lublina czy jakiegokolwiek innego większego miasta GG… Choć nie ma o tym wprost mowy, jest najprawdopodobniej wiosna bądź lato 1942 roku; wojna niemiecko-sowiecka trwa już od kilku miesięcy, a Abwehra intensyfikuje działania mające rozniecić pożar na tyłach Amii Czerwonej. W tym celu poszukuje gotowych na największe nawet ryzyko kandydatów na dywersantów?
Gdzie ich szuka? Wśród radzieckich jeńców wojennych i więźniów obozów koncentracyjnych. Ważną rolę w tych poszukiwaniach odgrywa Johann Weiss, doskonale znający nie tylko język wroga, ale i jego mentalność. Wizytuje więc lagry wraz z kapitanem von Dietrichem (Juozasa Budraitisa) i majorem Steinglitzem oraz stara się wyławiać potencjalnych zdrajców, którzy mogliby przysłużyć sie zwycięstwu III Rzeszy na froncie wschodnim. Stają się oni następnie kursantami w szkole Abwehry, nad którą – jako ekspert przysłany z Berlina – czuwa niejaki Lansdorf, człowiek o arystokratycznych manierach i przenikliwym umyśle. Ale na pewno nie na tyle przenikliwym, aby rozpracować podwójną grę prowadzoną przez Weissa. Biełow z jednej strony wiernie służy „swoim” narodowosocjalistycznym ideałom, z drugiej – kieruje funkcjonującą w Warszawie siatką wywiadowczą, której bazą wypadową jest lokal „Nikol”. Należą do niej między innymi piękna tancerka Elza i przystojny Oberleutnant Alois Hagen, który tak naprawdę jest lejtnantem sowieckiego wywiadu wojskowego Aleksiejem Zubowem.
Weiss, odpowiedzialny za nadzorowanie kursantów szkoły wywiadowczej, stara się jednocześnie torpedować jej działania. Nie jest to jednak wcale takie proste, tym bardziej że jako gorliwy nazista chce wykazać się przed swymi przełożonymi, wciąż marząc o awansie i przenosinach do Berlina. Taki przecież rozkaz wydali mu jeszcze przed wybuchem wojny jego prawdziwi, kremlowscy mocodawcy. W „Rozkaz – przetrwać…” nie brakuje nieprawdopodobieństw, Weiss bez więkzych trudów rozpracowuje wszystkie zastawiane na niego pułapki, jest przenikliwy i zabójczo odważny. Gdy istnieje taka konieczność, potrafi obić komuś mordę, a nawet zastrzelić wroga z zimną krwią. Ale cóż, taka już robota agenta. Kapitanowi Klossowi też przecież zdarzało się zabijać Niemców i nie miał z tego powodu najmniejszych wyrzutów sumienia. Dziwić może za to naiwność nazistów, którzy dają się tak klasycznie wodzić za noc. Pewne niedostatki scenariuszowe filmu rekompensują nadzwyczaj szybkie tempo akcji i główny bohater, który swoim uśmiechem potrafi rozbroić nie tylko wroga, ale też narzekającego widza.
W „Rozkaz – przetrwać…” pojawia się kilku nowych bohaterów. Najważniejszym jest Zubow vel Hagen, w którego wcielił się – zmarły przed sześcioma laty – Gieorgij Martyniuk („Był sobie dziad i baba”).Tancerkę Elzę zagrała Natalia Wieliczko, w Polsce Ludowej znana głównie dzięki udziałowi w komedii muzycznej Olgierda Woroncowa „Hallo, Warszawa!” (1971), a kursantkę żeńskiego oddziału szkoły wywiadowczej Olgę (a tak naprawdę Ninę) – Walentina Titowa („Mimino”), pierwsza żona Władimira Basowa. Dystyngowany Lansdorf, specjalista od wywiadu wojskowego, ma z kolei twarz Wacława Dworżeckiego („Listy martwego człowieka”, „Zapomniana melodia na flet”). Co ciekawe, dla prawie sześćdziesięcioletniego cenionego aktora teatralnego był to debiut na dużym ekranie. Z artystów drugiego planu warto wspomnieć jeszcze Walentina Smirnitskiego („Chodząc po Moskwie”, Portos w serii filmów o „muszkieterach), który zagrał najzdolniejszego z kursantów nazywanego „Fazą”. Polską kinematografię reprezentują natomiast Wojciech Duriasz (jako zaangażowany w ruch oporu nauczyciel Czyżewski) oraz Jerzy Bińczycki, Jerzy Fedorowicz i Jerzy Sztwiertnia, o których można powiedzieć tyle, że pojawiają się w napisach końcowych dzieła.
koniec
6 maja 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Rozpruwacz w Petersburgu
Sebastian Chosiński

31 V 2020

Od lat wzbudzają we mnie ogromny niepokój filmy, nad scenariuszami których pracowało zbyt liczne grono autorów. W przypadku „Dziewiątej” – historycznego kryminału grozy Nikołaja Chomierikiego – jest to aż jedenaście osób. I nie ma wśród nich samego reżysera, co oznacza, że nie miał on żadnego wpływu na fabułę, która chcąc nie chcąc musiała być wypadkową pomysłów osób o bardzo różnych doświadczeniu i wyobraźni.

więcej »

Do sedna: Richard Kelly. Pułapka.
Marcin Knyszyński

30 V 2020

Trzeci film Richarda Kelly’ego nie imponuje już tak bardzo jak „Donnie Darko” i nie jest tak pociągająco enigmatyczny jak „Koniec świata”. Reżyser spuścił nieco z tonu i zaserwował film dość prosty fabularnie, lecz przypominający oczywiście w pewien sposób swoich poprzedników. „The Box” („Pułapka” po polsku) poniósł w kinach porażkę, ale do tego Kelly był już przyzwyczajony. Nie zmienia to faktu, iż warto na ten film zwrócić uwagę.

więcej »

Projekt Błękitna Księga, sez. 2 odc. 3: Pustynna rozgrywka
Marcin Mroziuk

28 V 2020

Twórcy serialu postanowili wykorzystać w tym odcinku jeszcze jedno miejsce, z którym związanych jest wiele teorii spiskowych. Otóż kolejnym zadaniem Michaela Quinna i J. Allena Hyneka jest wyjaśnienie zaginięcia kaprala Millera, które zdarzyło się nie gdzie indziej tylko w Strefie 51.

więcej »

Polecamy

Richard Kelly. Pułapka.

Do sedna:

Richard Kelly. Pułapka.
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata.
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Birdman.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Biutiful.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Babel.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. 21 gramów.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Amores perros.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky „mother!”
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Z tego cyklu

Zaczęło się pod Kurskiem
— Sebastian Chosiński

(Super)Bohater z amnezją
— Sebastian Chosiński

Berlin pełen szpiegów
— Sebastian Chosiński

Kloss, Stirlitz i… Johann Weiss
— Sebastian Chosiński

Kochać? Nie ma nic trudniejszego
— Sebastian Chosiński

Za kołem podbiegunowym
— Sebastian Chosiński

„Kto boi się śmierci…”
— Sebastian Chosiński

Cios w jądro ciemności
— Sebastian Chosiński

Człowiek – psu – wilkiem!
— Sebastian Chosiński

Hamlet w generalskim mundurze
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

East Side Story: Rozpruwacz w Petersburgu
— Sebastian Chosiński

Non omnis moriar: Narodziny krautrocka!
— Sebastian Chosiński

Łotr łotra łotrem pogania
— Sebastian Chosiński

Na pogańskim globie
— Sebastian Chosiński

Tu miejsce na labirynt…: Kopernik jak antyczne bóstwo
— Sebastian Chosiński

PRL w kryminale: Kuszenie majora Downara
— Sebastian Chosiński

Samotnik bez Imienia
— Sebastian Chosiński

Tu miejsce na labirynt…: W cieniu kościelnej wieży
— Sebastian Chosiński

Dark Phoenix – Fatal Wonder Woman
— Sebastian Chosiński

East Side Story: Z góry czasami widać lepiej
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.