Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 23 listopada 2020
w Esensji w Esensjopedii

Kitty Green
‹Asystentka›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAsystentka
Tytuł oryginalnyThe Assistant
Dystrybutor Galapagos
Data premiery7 maja 2020
ReżyseriaKitty Green
ZdjęciaMichael Latham
Scenariusz
ObsadaJulia Garner, Matthew Macfadyen, Makenzie Leigh, Kristine Froseth, Jon Orsini, Noah Robbins, Stéphanye Dussud, Juliana Canfield
MuzykaTamar-kali
Rok produkcji2019
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania87 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Kolejny dzień w biurze
[Kitty Green „Asystentka” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Na fali ruchu #MeToo powstają kolejne obrazy opowiadające o nadużywaniu władzy przez przełożonych. Taki proceder może przybierać różne formy, od gnębienia psychicznego aż po molestowanie seksualne. Reżyserka Kitty Green podchodzi do tematu w kompleksowy sposób, pokazując nie tylko samo zjawisko, ale również czynniki wpływające na to, że piastujący wysokie stanowiska sprawcy mogą pozostawać bezkarni przez lata.

Adam Lewandowski

Kolejny dzień w biurze
[Kitty Green „Asystentka” - recenzja]

Na fali ruchu #MeToo powstają kolejne obrazy opowiadające o nadużywaniu władzy przez przełożonych. Taki proceder może przybierać różne formy, od gnębienia psychicznego aż po molestowanie seksualne. Reżyserka Kitty Green podchodzi do tematu w kompleksowy sposób, pokazując nie tylko samo zjawisko, ale również czynniki wpływające na to, że piastujący wysokie stanowiska sprawcy mogą pozostawać bezkarni przez lata.

Kitty Green
‹Asystentka›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAsystentka
Tytuł oryginalnyThe Assistant
Dystrybutor Galapagos
Data premiery7 maja 2020
ReżyseriaKitty Green
ZdjęciaMichael Latham
Scenariusz
ObsadaJulia Garner, Matthew Macfadyen, Makenzie Leigh, Kristine Froseth, Jon Orsini, Noah Robbins, Stéphanye Dussud, Juliana Canfield
MuzykaTamar-kali
Rok produkcji2019
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania87 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
„Asystentkę” można łatwo wpisać w skandal związany z osobą Harveya Weinsteina, co bardzo chętnie czynią recenzenci zza oceanu. Wydaje mi się jednak, że film Kitty Green jest w większym stopniu uniwersalną opowieścią o toksycznym środowisku pracy niż niepisanym oskarżeniem akurat wobec wpływowego producenta trzęsącego jeszcze kilka lat temu branżą filmową. Filmowy szef nie zostaje nazwany, nie oglądamy nawet jego twarzy. Słyszymy jedynie głos dobiegający ze słuchawki lub strzępki informacji dotyczące jego aktualnego miejsca pobytu. Jeśli już jest w swoim biurze, to drzwi oczywiście będą zamknięte. Zazwyczaj w taki sposób portretuje się raczej potwory w kinie grozy, a nie korporacyjnych przełożonych. Przez to, że fizycznie nie widzimy go na ekranie, szef staje się trudnym do wytłumaczenia złem, mającym wpływ na udręczoną psychikę głównej bohaterki.
Cała akcja filmu skupia się na jednym dniu z życia Jane, w całości poświęconym pracy. Pierwsza przychodzi do biura i ostatnia z niego wychodzi. Będąc kobietą, musi starać się bardziej niż inni, żeby udowodnić swoją wartość i przydatność dla firmy. A i tak spotyka się z pogardą, najczęściej niewerbalną, wynikającą z samych spojrzeń osób wyżej postawionych od niej lub braku konwencjonalnego „dziękuję” podczas rozdawania materiałów. To środowisko przypominające dżunglę, pełne drapieżników gotowych skorzystać z każdego potknięcia. Na spontaniczną pomoc dwóch mężczyzn pracujących z nią w tym samym pomieszczeniu może liczyć tylko wtedy, gdy pisze maila z przeprosinami do szefa.
Nie znamy zbyt wielu szczegółów z życia Jane. Wiemy, że poświęca się pracy i marzy o tym, aby w przyszłości być producentką filmową. Zapomniała o urodzinach ojca, o czym przypomina jej w rozmowie telefonicznej matka. W interpretacji Julii Garner jest introwertyczką, bacznie obserwującą otoczenie, lecz nie zabierającą głosu, gdy nie jest to konieczne. Opierając się na minimalistycznym materiale, aktorka tworzy doskonałą kreację, zniuansowaną i opierającą się na umiejętnym operowaniu mimiką twarzy. Jane budzi sympatię, choć ma problemy z asertywnością. Możemy się z nią identyfikować, bo pewnie każdy z nas choć raz w życiu poczuł w pracy zupełną bezradność.
Kitty Green wybrała zupełnie inną drogę niż Jay Roach w „Gorącym temacie”. Na palcach jednej ręki można policzyć sceny, w których kamera się porusza. Zdecydowana większość rozgrywa się na statycznych kadrach, skupionych na klaustrofobicznych i wyblakłych kolorystycznie biurowych przestrzeniach. Nie ma burzenia czwartej ściany i efekciarskich zagrywek montażowych. Nikt nie rozładowuje atmosfery humorem, a ścieżka dźwiękowa jedynie zwiększa dyskomfort. Drugi plan to właściwie epizody, najważniejsze jest to, co przeżywa bohaterka i na tym skupia się praca kamery. Reżyserka znakomicie kontroluje dramaturgię, utrzymując jedność czasu i miejsca akcji. Liczy na inteligencję i spostrzegawczość widza, ponieważ istotne dla rozwoju akcji wydarzenia rozgrywają się poza kadrem. To przecież zaledwie jeden dzień w pracy, a napięcie i niepokój narastają niczym w rasowym thrillerze.
Nie będzie wcale dziwne, jeśli „Asystentka” wywoła u kogoś łzy złości. Przedstawia bowiem sytuację, w której właściwe postępowanie nic nie daje. To bardzo depresyjna diagnoza współczesnej korporacyjności, gdzie zamiast sprawiedliwości rządzą układy i ludzie posiadający wyższe stanowisko. Przede wszystkim to istotny kobiecy głos wymierzony przeciwko współudziałowi. Bo jeśli o czymś wiemy, a godzimy się na to i milczymy, to staje się to również naszą winą. I żadne usprawiedliwienia nie pomogą.
koniec
19 maja 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Obłomow naszych czasów
Sebastian Chosiński

22 XI 2020

Irina Waśkowska nie jest postacią w Polsce całkowicie nieznaną; wielbiciele teatru mieli już możliwość poznać jej twórczość. Nie poznali natomiast dotąd sztuki „Rosyjska śmierć”, która w 2018 roku stała się najpierw kanwą tak zatytułowanej krótkometrażówki, a rok później została rozbudowana – jako „Jak Nadia poszła po wódkę” – do pełnego metrażu. W obu przypadkach za reżyserię odpowiadał Władimir Mirzojew.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Gdy niemożliwe dzieje się naprawdę…
Sebastian Chosiński

18 XI 2020

Gdy mistrz filmowej komedii Leonid Gajdaj bierze na warsztat teksty mistrza literackiej satyry Michaiła Zoszczenki – nie ma siły, musi powstać wybitne dzieło wywołujące śmiech. I tak jest w przypadku „To niemożliwe!”, zbioru trzech nowel, które choć odnoszą się do rzeczywistości radzieckiej lat 20. i 30. ubiegłego wieku, to jednak równie dużo mówią o epoce Leonida Breżniewa.

więcej »

Panna Scarlet i komisarz: Odc. 6. Kto się lubi, ten się czubi
Marcin Mroziuk

17 XI 2020

Oczywiste jest, że odkrycie afery fałszerskiej na dużą skalę to wielka szansa zarówno dla komisarza Wellingtona, jak i panny Scarlet. Unieszkodliwienie płotek nie oznacza jednak końca sprawy, a znacznie trudniejszym zadaniem okazuje się ujęcie mózgu tej przestępczej działalności.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

Sztuka dla sztuki
— Adam Lewandowski

Nasza mała, konsumpcyjna apokalipsa
— Adam Lewandowski

Dziewczyny z ferajny
— Adam Lewandowski

Artystką być
— Adam Lewandowski

Dzieci ulicy
— Adam Lewandowski

Pięćdziesiąt twarzy Zenka
— Adam Lewandowski

Legion Samobójczyń
— Adam Lewandowski

Suplement filmowy 2019
— Adam Lewandowski, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Niech żyje Henryk V!
— Adam Lewandowski

Zimna wojna i zimna wódka
— Adam Lewandowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.