Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 27 października 2020
w Esensji w Esensjopedii

Akaki Sachelaszwili, Xia Hao
‹Jak zostałem Rosjaninem›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułJak zostałem Rosjaninem
Tytuł oryginalnyКак я стал русским
ReżyseriaAkaki Sachelaszwili, Xia Hao
ZdjęciaMichaił Diemientjew
Scenariusz
ObsadaDong Chang, Jelizawieta Kononowa, Witalij Chajew, Grant Tochatian, Natalia Surkowa, Siergiej Czirkow, Siergiej Sosnowski, Wadim Smirnow, Dmitrij Smirnow, Siergiej Bieliajew, Andriej Morozow, Igor Kasparian, Wu Yuyao, Yang Zhiying, Li Yuwen
MuzykaDato Jewgenidze
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiChiny, Rosja
Czas trwania100 min
Gatunekkomedia, melodramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

East Side Story: Zgadnij, kto chce zostać twoim zięciem!
[Akaki Sachelaszwili, Xia Hao „Jak zostałem Rosjaninem” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Najpierw był – znany także w naszym kraju (z anteny Kino Polska) – serial Konstantina Statskiego, a dopiero potem pełnometrażowy obraz debiutującego na „dużym ekranie” Gruzina Akakiego Sachelaszwilego, którego wspomógł Chińczyk Xia Hao. Dzięki udziałowi producentów z Państwa Środka istotnej zmianie uległa narodowość głównego bohatera – już nie jest Amerykaninem, lecz Chińczykiem.

Sebastian Chosiński

East Side Story: Zgadnij, kto chce zostać twoim zięciem!
[Akaki Sachelaszwili, Xia Hao „Jak zostałem Rosjaninem” - recenzja]

Najpierw był – znany także w naszym kraju (z anteny Kino Polska) – serial Konstantina Statskiego, a dopiero potem pełnometrażowy obraz debiutującego na „dużym ekranie” Gruzina Akakiego Sachelaszwilego, którego wspomógł Chińczyk Xia Hao. Dzięki udziałowi producentów z Państwa Środka istotnej zmianie uległa narodowość głównego bohatera – już nie jest Amerykaninem, lecz Chińczykiem.

Akaki Sachelaszwili, Xia Hao
‹Jak zostałem Rosjaninem›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułJak zostałem Rosjaninem
Tytuł oryginalnyКак я стал русским
ReżyseriaAkaki Sachelaszwili, Xia Hao
ZdjęciaMichaił Diemientjew
Scenariusz
ObsadaDong Chang, Jelizawieta Kononowa, Witalij Chajew, Grant Tochatian, Natalia Surkowa, Siergiej Czirkow, Siergiej Sosnowski, Wadim Smirnow, Dmitrij Smirnow, Siergiej Bieliajew, Andriej Morozow, Igor Kasparian, Wu Yuyao, Yang Zhiying, Li Yuwen
MuzykaDato Jewgenidze
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiChiny, Rosja
Czas trwania100 min
Gatunekkomedia, melodramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Biorąc pod uwagę ogrom produkcji filmowej w Rosji – zarówno telewizyjnej, jak i kinowej – niewiele z tego trafia do Polski. Kilka seriali, pojedyncze filmy, najczęściej mające już kilka lat na karku. Klasyki radzieckiej, od czasu gdy zniknął kanał Wojna i Pokój, uświadczyć nie można już w ogóle. Nakręcony w 2015 roku serial „Jak zostałem Rosjaninem” autorstwa Konstantina Statskiego oglądać możemy zapewne tylko dlatego, że jedną z głównych ról gra w nim… Mateusz Damięcki. Szkoda jedynie, że nie gra w nim Polaka, lecz Amerykanina, a mówiąc konkretniej – Alexa Wilsona, korespondenta „American Post”, który po przyjeździe do Moskwy, chcąc przeniknąć „rosyjską duszę”, przeżywa masę zabawnych, choć niekoniecznie wyrafinowanych intelektualnie perypetii. Jego najbliższym kumplem staje się kierowca Roman Bystrow, zakochany w Irinie Płatonowej, która z kolei jest córką wyjątkowo srogiego i przywiązanego do tradycji oligarchy Anatolija Anatoljewicza. Wszyscy oni – z wyjątkiem Wilsona – pojawiają się także w nakręconej trzy lata później kinowej kontynuacji serialu.
Sitcom Konstantina Statskiego cieszył się, o dziwo, dużą popularnością w Chinach; chińscy producenci zaproponowali więc Rosjanom stworzenie odrębnej opowieści, wykorzystującej najbardziej charakterystyczne postaci serialu. Z dodatkiem jednej, ale za to najważniejszej, nowej. Rosjanie na ten koncept przystali, powierzając reżyserię debiutującemu w filmie pełnometrażowym Gruzinowi Akakiemu Sachelaszwilemu (rocznik 1984), który wcześniej dał się poznać jedynie z dwóch wieloodcinkowych produkcji: sitcomu „Ostatni z Magikianów 2: Wysokie napięcie” (2013) oraz komedii kryminalnej „Puszkin” (2016), która, wbrew tytułowi, nie jest biografią twórcy „Eugeniusza Oniegina”. Premiera filmu odbyła się w styczniu ubiegłego roku w Chinach, a dwa tygodnie później „Jak zostałem Rosjaninem” trafiło do kin rosyjskich. Zdjęcia kręcono z jednej strony w Moskwie i okolicach, z drugiej – w Pekinie, Szanghaju, Suzhou i w górach Badaling (Wielki Mur).
Z tej wyliczanki mogłoby wynikać, że większa część historii rozgrywa się w Państwie Środka. Ale nic z tego! Mniej więcej po kwadransie akcja przenosi się do Rosji i tam pozostaje już do końca; z Chin na ekranie pojawiają się jedynie przebitki, przedstawiające tygodniowe wakacje spędzone przez Irinę Płatonową – patrząc od jej strony – za Wielkim Murem. Egzotyczny wypad młodej baletnicy Teatru Bolszoj był krótki, ale, jak się okazuje, obfitujący w konsekwencje. Poznała bowiem w jego trakcie sympatycznego i utalentowanego Penga Penga, który po paru miesiącach szlifowania języka rosyjskiego postanowił odnaleźć dziewczynę w Moskwie i… oświadczyć jej się. Irina odwzajemnia uczucie do niego, ale zdaje sobie sprawę, że największą przeszkodą w pełnym rozkwicie ich znajomości będzie ojciec – „emerytowany” oligarcha Anatolij Anatoljewicz Płatonow.
Płatonow to typowy „nowy Ruski”, który dorobił się ogromnego majątku w latach 90. ubiegłego wieku (możemy się domyślać, że niekoniecznie uczciwie). Miał jednak tyle rozumu w głowie, aby w odpowiednim momencie wycofać się z interesów i zamieszkać w głuszy. Tym samym może cieszyć się zarobionymi pieniędzmi, nie wchodząc nikomu z wielkich w szkodę i nie ryzykując życiem swoim ani rodziny. Ta „głusza” nie jest zresztą wcale taka dzika, skoro Anatolij Anatoljewicz mieszka w willi przypominającej pałac. Jego oczkiem w głowie jest Irina. Miłość ojca pochlebia dziewczynie, lecz jednocześnie skutecznie utrudnia ułożenie sobie życia osobistego. Płatonow musi bowiem przetestować każdego z kandydatów na zięcia. Jak do tej pory, żadnemu z nich, w tym również Bystrowowi, nie udało się przejść „egzaminu”. Czy zatem można się dziwić, że córka oligarchy drży o to, jak jej tatuś zareaguje na przybysza z Azji?
Pojawienie się Penga Penga w pałacyku Płatonowa wywołuje oczywiście masę nieporozumień. Skośne oczy przybysza sprawiają, że Anatolij Anatoljewicz popada w zdumienie. Kim w końcu jest jego potencjalny przyszły zięć – Buriatem? Baszkirem? Chantem? Mansem? Eskimosem? Do głowy nie chce mu przyjść – a co dopiero pogodzić się z tym faktem – że Chińczykiem! Od pierwszej chwili Płatonow główkuje więc, jak zniechęcić przybysza; poddaje go niezawodnym próbom, dzięki którym „wykończył” wszystkich wcześniejszych absztyfikantów Iriny. Okazuje się jednak, że tym razem trafił na znacznie twardszego zawodnika. Choć, szczerze mówiąc, Pengowi Pengowi sprzyja też niesamowite szczęście, o które zadbali przede wszystkim scenarzyści filmu. Ogólny zarys fabuły przygotował, mający spore doświadczenie w branży, Andriej Zołotariow (dylogia „Przyciąganie” i „Inwazja”, „Towarzysz podróży”); nad szczegółami czuwali już jego młodsi koledzy i koleżanka po fachu.
Zawsze gdy grono scenarzystów jest zbyt liczne (tutaj jest ich aż sześcioro!), można mieć wątpliwości co do zwartości opowieści. I nie inaczej jest w przypadku „Jak zostałem Rosjaninem”. Sitcomowy rodowód tej historii też nie przysłużył się dziełu kinowemu, które w wielu momentach przypomina zbiór nie zawsze powiązanych ze sobą ciągiem przyczynowo-skutkowym gagów. Czasami bardziej, czasami mniej (częściej to drugiej) śmiesznych. Twórcom, zwłaszcza chińskim, zależało bowiem na tym, aby podkreślić różnice kulturowe, a najłatwiej jest to zrobić nie zderzając ze sobą poglądy filozofów, lecz ludzkie przywary i przyzwyczajenia. Obowiązkowo muszą więc pojawić się wódka i pielmieni, bania i niedźwiedź. Jak w popularnej w latach 90. XX wieku serii komedii spod znaku „Osobliwości narodowego polowania” (1995). Chociaż punkt wyjścia dawał szanse na realizację czegoś na kształt legendarnego komediodramatu Stanleya Kramera „Zgadnij, kto przyjdzie na obiad” (1967). Autorzy jednak, zamiast na poważnie przyjrzeć się stereotypom i wzajemnym uprzedzeniom, woleli sprowadzić je do poziomu niezbyt wyszukanej telenoweli i obśmiać.
Z drugiej strony nie można zarzucać producentom „Jak zostałem Rosjaninem”, że nie zamachnęli się na Oscarowe arcydzieło, skoro od samego początku chcieli nakręcić film „lekki, łatwy i przyjemny”, który przyciągnąłby do kin masowego widza. Główną rolę zagrał, debiutujący na „dużym ekranie”, Dong Chang; jego ukochaną zagrała Jelizawieta Kononowa (studentka szkoły aktorskiej przy Moskiewskim Akademickim Teatrze Artystycznym), jej ojca – Witalij Chajew („Tato, umrzyj!”, „Kałasznikow”), a eksnarzeczonego Romana – Siergiej Czirkow („Rusałka”, „Domowik”). W rolach drugoplanowych pojawili się natomiast Natalia Surkowa („Karp rozmrożony”, „Dureń”) jako Pietrowna, gosposia Anatolija Anatoljewicza, Ormianin Grant Tochatian („Trzęsienie ziemi”) jako „wujek” Ruben oraz Siergiej Sosnowski („Fabryka”, „Odessa”) jako kierowca Fiodor. Za zdjęcia odpowiadał Michaił Diemientjew, etatowy operator Sachelaszwilego, a ścieżkę dźwiękową, utrzymaną w niezobowiązującym klimacie opowieści, kompilował Dato Jewgenidze („9 kompania”, „Okrucieństwo”).
koniec
16 sierpnia 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Wychowane przez wilki: Odc. 10. Więcej pytań niż odpowiedzi
Marcin Mroziuk

26 X 2020

Pierwszy sezon „Wychowanych przez wilki” po obiecującym początku niestety obfitował w znacznie słabsze momenty. Można by się więc tylko cieszyć, że finałowy odcinek okazuje się spektakularnym widowiskiem. Nie da się jednak ukryć, że w tym przypadku twórcom chodzi głownie o rozbudzenie naszej ciekawości przed planowanym kolejnym sezonem.

więcej »

East Side Story: O burłaku, który w piłkę grać potrafił
Sebastian Chosiński

25 X 2020

Gdy parę lat temu okazało się, że w 2018 roku Rosja będzie organizować piłkarski Mundial, kinematografia tego kraju zaczęła baczniej przyglądać się futbolowi. W ciągu paru lat powstało kilka filmów, których głównymi bohaterami byli piłkarze – prawdziwi i fikcyjni. „Dzika Liga” Rosjanina Andrieja Bogatyriowa i Hiszpana Arta Camacho cofa się w czasie do czasów carskich i opowiada o początkach tej dyscypliny w kraju Romanowów.

więcej »

Wychowane przez wilki: Odc. 9. Niech się dzieje wola Sola
Marcin Mroziuk

24 X 2020

Bez wątpienia widzowie mogą się tylko cieszyć, że wydarzenia na Keplerze-22b wreszcie nabierają tempa. Gorzej, że na ekranie pojawia się znowu postać, która od początku jest jednym z najsłabszych pomysłów scenarzystów.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.