Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 października 2021
w Esensji w Esensjopedii

Kevin Smith
‹Clerks: Sprzedawcy 2›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułClerks: Sprzedawcy 2
Tytuł oryginalnyClerks II
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery20 października 2006
ReżyseriaKevin Smith
ZdjęciaDavid Klein
Scenariusz
ObsadaJason Mewes, Kevin Smith, Rosario Dawson, Trevor Fehrman, Jason Lee, Wanda Sykes, Ben Affleck, Earthquake, Ethan Suplee, Scott Mosier
MuzykaJames L. Venable
Rok produkcji2006
Kraj produkcjiUSA
CyklClerks: Sprzedawcy
Czas trwania97 min
WWW
Gatunekkomedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Do sedna: Kevin Smith. Sprzedawcy 2
[Kevin Smith „Clerks: Sprzedawcy 2” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„With no powers comes no responsibility” – taka oto parafraza słynnego motta ze „Spider-Mana” widnieje na plakacie filmu „Clerks II”. Kolejna produkcja Kevina Smitha wchodzi do kin w 2006 roku – jest to ostatnia (nie licząc zeszłorocznego, nieudanego „Jay and Silent Bob Reboot”) wizyta w filmowym uniwersum reżysera. Czternaście lat temu kończyliśmy przygodę z View Askewniverse tak samo jak zaczynaliśmy – od wizyty w sklepiku „Quick Stop Groceries”.

Marcin Knyszyński

Do sedna: Kevin Smith. Sprzedawcy 2
[Kevin Smith „Clerks: Sprzedawcy 2” - recenzja]

„With no powers comes no responsibility” – taka oto parafraza słynnego motta ze „Spider-Mana” widnieje na plakacie filmu „Clerks II”. Kolejna produkcja Kevina Smitha wchodzi do kin w 2006 roku – jest to ostatnia (nie licząc zeszłorocznego, nieudanego „Jay and Silent Bob Reboot”) wizyta w filmowym uniwersum reżysera. Czternaście lat temu kończyliśmy przygodę z View Askewniverse tak samo jak zaczynaliśmy – od wizyty w sklepiku „Quick Stop Groceries”.

Kevin Smith
‹Clerks: Sprzedawcy 2›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułClerks: Sprzedawcy 2
Tytuł oryginalnyClerks II
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery20 października 2006
ReżyseriaKevin Smith
ZdjęciaDavid Klein
Scenariusz
ObsadaJason Mewes, Kevin Smith, Rosario Dawson, Trevor Fehrman, Jason Lee, Wanda Sykes, Ben Affleck, Earthquake, Ethan Suplee, Scott Mosier
MuzykaJames L. Venable
Rok produkcji2006
Kraj produkcjiUSA
CyklClerks: Sprzedawcy
Czas trwania97 min
WWW
Gatunekkomedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Pierwsza część „Sprzedawców” była relacją jednego dnia z życia dwóch, dwudziestotrzyletnich leni, którzy boją się dorosłości i nie potrafią „zrobić wreszcie czegoś ze swoim życiem”. Minęło dziesięć lat – panowie, teraz już w wieku chrystusowym, powinni osiągnąć już pełnię dojrzałości psychicznej i duchowej. Ale gdzie tam! Dante Hicks i Randal Graves, to nadal duże dzieciaki, którym los spłatał figla. Otóż sklepik i wypożyczalnia kaset wideo, w których pracowali całą ostatnią dekadę, spłonęły – chłopaki podejmują zatem pracę u „Mooby’s”, fastfoodzie znanym z poprzedniego filmu Kevina Smitha. Za nimi podążają oczywiście Jay, Cichy Bob i ich nieodłączny boombox na kasety – gdzieś przecież trzeba trwonić cały ten czas. Tym razem jednak dwie firmowe twarze uniwersum są praktycznie pomijalne i nie wnoszą nic do fabuły – no, może poza samą końcówką. To Dante i Randal są tu najważniejsi.
Dante lada chwila przeprowadza się na Florydę – ma dziewczynę, której bogaci rodzice wszystko już zaaranżowali. Ba, kupili nawet przyszłym nowożeńcom dom. Nasz bohater ma coraz większe wątpliwości – Randal, w swój charakterystyczny, bezpośredni sposób, uświadamia mu, że jest tylko pionkiem w grze, której nie rozumie. Dante zaczyna też żywić uczucia do Becky – swojej prawie trzydziestoletniej kierowniczki. Łączy ich nie tylko nić werbalnego i (chyba) mentalnego porozumienia, ale i pewien epizod, który miał miejsce po godzinach i który będzie obfitował w brzemienne (dosłownie) skutki. Dante zaczyna zdawać sobie w końcu sprawę kim jest – dzieckiem w skórze dorosłego faceta, który nie decyduje w swoim życiu o niczym. Płynie z prądem, coraz silniejszym z biegiem lat. „Sprzedawcy 2” to znowu jedna doba z życia bohaterów – wydarzenia, które będą miały miejsce w jej trakcie odmienią życie obydwu mężczyzn.
„Brak mocy niesie za sobą brak odpowiedzialności” – to tylko dziecinna wymówka, która wręcz nie przystoi facetom po trzydziestce. Trudno znaleźć jakieś usprawiedliwienie dla niemocy głównych bohaterów – wszystko byłoby w porządku, gdyby styl życia jaki obrali dawał im szczęście i spełnienie. Ale oni nie chcą tak żyć (nawet Randal mimo tego, co mówi) – tylko nie robią nic, aby to zmienić. Dante jest też w pewien sposób ograniczony – nie odróżnia miłości od wygodnictwa, nie zauważa, że wszystkie decyzje dotyczące jego osoby zapadają poza nim. A Randal, mimo swej wulgarności i agresywnej pewności siebie, jest tak naprawdę człowiekiem bardzo smutnym. I chyba bardziej świadomym swej bezradności niż Dante.
Kevin Smith bardzo obawiał się przyjęcia „Sprzedawców 2”. W końcu „Dziewczyna z Jersey” została dość mocno skrytykowana – miała trafić do szerokiego grona odbiorców, w przeciwieństwie do filmów z View Askewniverse. Nie udało się, zatem kolejny film zaadresował do starych, wypróbowanych fanów. I tu wkrada się dysonans, chyba największy jak dotąd, jeśli chodzi o filmy Kevina Smitha. Z jednej strony mamy hermetyczne, czasem dość żałosne i żenujące (numer z osiołkiem, Jay i Bob zabiegający usilnie o uwagę widza, „you never go ass to mouth!”) a czasami całkiem celne i ciekawe („Star Wars” kontra „Władca pierścieni”, wizyta kumpla z liceum, „któremu się udało”) sceny; mamy skrajnie antypatycznego Randala, który nie zmienił się ani na jotę i nadal zachowuje się jak gnojek z liceum; mamy też celowo kontrowersyjne sceny, które dziś na pewno znalazłyby się pod ostrzałem wyznawców poprawności politycznej. Wszystko to fajerwerki odpalane dla wiernych fanów i jednocześnie znak handlowy reżysera.
Z drugiej jednak strony otrzymujemy naprawdę mądry, inteligentny film o życiowych przegrańcach, którym było z tym faktem dobrze dziesięć lat temu, a teraz dostrzegli w końcu, że tkwią w błędzie i próbują go naprawić. Prostactwo i żenada obliczona na efekt w postaci rubasznego rechotu, przeplata się tu w ciekawymi i naprawdę celnymi dialogami – głównie pomiędzy Dante’em i Becky. Kevin Smith postanowił, że dorośnie – czy to dobrze, powinien zdecydować każdy jego fan z osobna.
koniec
19 września 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: Nie nadeptuj (przyszłemu) teściowi na odcisk!
Sebastian Chosiński

20 X 2021

Reżyserski dorobek Siergieja Sidieliowa jest nadzwyczaj mizerny: zaledwie cztery filmy pełnometrażowe, w tym tylko trzy zrealizowane samodzielnie. Z tych trzech jeden to inscenizacja opery. A mimo to z dwóch pozostałych autor mógł być dumny. Zwłaszcza z komedii „Ulica pełna niespodzianek”, która w drugiej połowie lat 50. i kolejnych dekadach aż do upadku Związku Radzieckiego cieszyła się statusem kultowej.

więcej »

East Side Story: Miłość i rewolucja na lodzie
Sebastian Chosiński

17 X 2021

Polski dystrybutor nie byłby sobą, gdyby wprowadzając ten film do oferty Netflixa, nie zmienił jego tytułu. Zamiast oryginalnych (w podwójnym tego słowa znaczeniu) „Srebrnych łyżew” mamy komercyjnie brzmiący „Zimowy romans”. I chociaż wszystko – w teorii – się zgadza, to jednak film Michaiła Łokszyna nie zasługuje na to, by postrzegać go jedynie w kategoriach obrazu miłosnego.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: O jeden ząb za daleko
Sebastian Chosiński

13 X 2021

W normalnym kraju człowiek z trzydziestoma trzema zębami wybrałby się do dentysty i poprosił go o usunięcie nadmiarowego trzonowca (kła albo siekacza). W Związku Radzieckim ktoś taki mógł stać się sensacją naukową i celebrytą. Przynajmniej tak to sobie wyobrażał Gieorgij Danielija, który na podstawie tych domysłów zbudował oś fabularną „nienaukowo-fantastycznej” (jak poinformowano w napisach) komedii… „Trzydzieści trzy”.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Randal i Dante kontratakują
— Kamil Witek

Z tego cyklu

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Birdman
— Marcin Knyszyński

Tegoż twórcy

2. American Film Festiwal: Dzień trzeci
— Kamil Witek

Let us fuck!
— Konrad Wągrowski

SPF – Subiektywny Przegląd Filmów (5)
— Jakub Gałka

Nowe oblicze Kevina Smitha
— Piotr Dobry

Najnowszy film Kevina Smitha
— Michał Młotek

Krótko o filmach: Październik 2001
— Michał Chaciński, LV-426

Z religii też można się pośmiać
— Eryk Remiezowicz

Tegoż autora

W służbie jej kosmicznej mości
— Marcin Knyszyński

„MAX” ale na wesoło
— Marcin Knyszyński

Extraordinary Moore: Pastisz pełen ambicji
— Marcin Knyszyński

Stulecie Stanisława Lema: Zawsze szach, nigdy mat
— Marcin Knyszyński

Klausie goes to Hollywood…
— Marcin Knyszyński

Powrót na Ziemię
— Marcin Knyszyński

Extraordinary Moore: Wojna światów w obrazkach
— Marcin Knyszyński

Stulecie Stanisława Lema: Świadomość jako błąd
— Marcin Knyszyński

Po komiks marsz: Październik 2021
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski, Marcin Knyszyński, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Extraordinary Moore: Wiktoriańska Liga Sprawiedliwości
— Marcin Knyszyński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.