Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 4 lipca 2022
w Esensji w Esensjopedii

Enrico Casarosa
‹Luca›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułLuca
Data premiery18 czerwca 2021
ReżyseriaEnrico Casarosa
ZdjęciaDavid Juan Bianchi, Kim White
Scenariusz
ObsadaJacob Tremblay, Emma Berman
MuzykaDan Romer
Rok produkcji2021
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania101 min
Gatunekanimacja, dla dzieci i młodzieży, fantasy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Ten wrażliwy, ten bojowy i ta trzecia
[Enrico Casarosa „Luca” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Może fabularnie „Luca” nie ma odkrywczości „Shreka” czy „Toy Story”, ale za to fraza „Silenzio, Bruno!” ma szansę przejść do historii. Przełamywanie nieśmiałości jest tu pokazane dość… niewychowawczo, jednak w necie sporo osób przyznaje się do zamiaru stosowania tej metody we własnym życiu.

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ten wrażliwy, ten bojowy i ta trzecia
[Enrico Casarosa „Luca” - recenzja]

Może fabularnie „Luca” nie ma odkrywczości „Shreka” czy „Toy Story”, ale za to fraza „Silenzio, Bruno!” ma szansę przejść do historii. Przełamywanie nieśmiałości jest tu pokazane dość… niewychowawczo, jednak w necie sporo osób przyznaje się do zamiaru stosowania tej metody we własnym życiu.

Enrico Casarosa
‹Luca›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułLuca
Data premiery18 czerwca 2021
ReżyseriaEnrico Casarosa
ZdjęciaDavid Juan Bianchi, Kim White
Scenariusz
ObsadaJacob Tremblay, Emma Berman
MuzykaDan Romer
Rok produkcji2021
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania101 min
Gatunekanimacja, dla dzieci i młodzieży, fantasy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Bycie dwunastolatkiem, który właśnie zwiał z domu, nie jest łatwe. Szczególnie wtedy, kiedy trzeba za wszelką cenę unikać fontann, konewek, deszczu i w ogóle jakiejkolwiek styczności z wodą. Woda bowiem wydobywa na jaw prawdziwy wygląd trytonów: suche przybierają ludzką postać, zamoczone – powracają do własnej. Luca i jego przyjaciel Alberto to „morskie potwory” jak twierdzą mieszkańcy rybackiego miasteczka Portorosso. Nie wiedzą, że podwodne istoty to w rzeczywistości łagodny lud, trudniący się rolnictwem i pasterstwem (zaganianie pobekujących ryb1) na wodorostową łąkę przyprawiło mnie o głośny chichot), który w dodatku – w większości – panicznie boi się lądowców.
Historia rozgrywa się na idyllicznym włoskim wybrzeżu, w idyllicznej epoce, kiedy nie znano słowa „turysta”, zaś największymi przejawami nowoczesności było tranzystorowe radio i skuter marki vespa. To właśnie ta hałaśliwa i smrodliwa motorynka staje się obiektem pożądania chłopców. Po nieudanych acz malowniczych próbach zbudowania własnej, bohaterowie ruszają między ludzi, z mglistymi planami zdobycia oryginału, którym wyruszą w podróż dookoła świata.
Wtedy zaczyna się właściwa akcja. Luca i Alberto przyłączają się do ambitnej Giulii, by wystartować w dorocznym wyścigu pływacko-kulinarno-rowerowym. Za nagrodę kupią sobie vespę – może nie tak piękną i lśniącą jak na plakacie reklamowym, ale zawsze jakąś. Skoro jest wyścig, to wiadomo, że musi pojawić się Główny Antagonista, który będzie dzieciaki wyśmiewał i prześladował, aby w finale przegrać sromotnie. A skoro mamy dwóch kumpli i dziewczynę, to wystąpi też wątek zazdrości. Alberto czuje się zepchnięty na boczny tor, bo Lukę oczarowują… nie, nie rude loki i szelmowski uśmiech, ale KSIĄŻKI. Oraz teleskop. Giulia pasjonuje się astronomią, zaś Luca okazuje się podzielać jej pęd do wiedzy. Czy męska przyjaźń przetrwa taką próbę?…
Jak to zawsze w przypadku animacji Pixara, wszystko zrobione jest z dbałością o najdrobniejsze szczegóły: nawet takie, że przebywający już od dłuższego czasu na lądzie Alberto jest opalony, a Luca nie. Wytwórnia wysłała swoich grafików do Ligurii, aby mogli dobrze odtworzyć krajobrazy, domy, wnętrza a nawet gestykulację mieszkańców. „Włoska Riviera” jest pokazana pięknie, animowane fale pluskają i chlapią jak prawdziwe, i w ogóle mam silne podejrzenie, że Enrico Casarosa (reżyser) po cichu liczy, że poharatana covidem gospodarka Włoch odrobinę stanie na nogi po tym, jak milion widzów zapragnie spędzić wakacje w kraju lazurowego morza, chrzęszczących kamykami plaż i nastrojowych knajpek w malowniczo wąskich uliczkach.
koniec
9 sierpnia 2021
1) W polskim tłumaczeniu zaginął żart: barweny, które wypasa Luca, po angielsku nazywają się „goatfish”, czyli „kozoryby”.

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Bierny opór też ma sens!
Sebastian Chosiński

3 VII 2022

Pełnometrażowy fabularny debiut gruzińskiej reżyserki Mariam Chaczwani spodobał się jurorom festiwalu w Karlowych Warach, którzy przed pięcioma laty przyznali „Macierzyństwu” nagrodę specjalną w sekcji „Na Wschód z Zachodu”. Czym ujęła ich opowieść o mieszkającej w górach Swanetii młodej Dinie? Zapewne siłą i determinacją bohaterki, która żyjąc w patriarchalnym świecie, postanowiła zawalczyć o szczęśliwą przyszłość.

więcej »

Wychowane przez wilki: Sez. 2, Odc. 8. Wysoka cena przetrwania
Marcin Mroziuk

1 VII 2022

Wydarzenia w tym odcinku służą głównie przygotowaniu gruntu pod kolejny sezon, natomiast trudno na razie przesądzić, czy kierunek obrany przez scenarzystów pozwoli serialowi złapać drugi oddech, czy raczej okaże się gwoździem do trumny. Oczywiście w mniejszym lub większym stopniu zostają też domknięte niektóre dotychczasowe wątki, chociaż nie zawsze w satysfakcjonujący widzów sposób.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Hymn do niespełnionej miłości
Sebastian Chosiński

29 VI 2022

Czingiz Ajtmatow przyzwyczaił czytelników do tego, że jest prozaikiem potrafiącym nadzwyczaj pięknie pisać o miłości. Zazwyczaj jednak uczucie to łączyło bohaterów żyjących w górskich aułach, z dala od cywilizacji. W opowiadaniu „Czerwone jabłko” głównymi bohaterami uczynił on małżeństwo intelektualistów mieszkających w stolicy sowieckiej Kirgizji. I ten właśnie tekst zdecydował się przenieść na ekran Tołomusz Okiejew.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

Oko podarowane przez wilka
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Dżungla w browarze i burza w bramie…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Malarka na walizkach
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Stawka większa niż qilin
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

„Patrzcie! On ma głowę pana Mifune!”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Piękna-chan i Bestia-kun
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Hej ho, przez dżunglę by się szło
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Osobno, ale razem
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Magiczny matriarchat małomiasteczkowy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Pizza za 136 tysięcy złotych
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.