Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 31 maja 2023
w Esensji w Esensjopedii

Fernando González Molina
‹Ofiara dla burzy›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOfiara dla burzy
Tytuł oryginalnyOfrenda ala tormenta
Dystrybutor Netflix
ReżyseriaFernando González Molina
ZdjęciaXavi Gimenez
Scenariusz
ObsadaMarta Etura, Leonardo Sbaraglia, Imanol Arias, Carlos „Nene” Librado, Francesc Orella, Itziar Aizpuru, Alicia Sánchez, Marta Larralde, Eduardo Rosa, Ana Wagener, Álvaro Cervantes, Benn Nortrhover, Susi Sánchez, Elvira Mínguez, Miren Gaztañaga, Patricia López Arnaiz, Colin McFarlane, Ánjel Alkain, Paco Tous
MuzykaFernando Velázquez
Rok produkcji2020
Kraj produkcjiHiszpania, Niemcy
CyklBaztán
Czas trwania139 min
Gatunekthriller
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Krótko o filmach: Dolina Baztán: Inguma
[Fernando González Molina „Ofiara dla burzy” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
W „Ofierze dla burzy” – ostatniej części kryminalnej trylogii Dolores Redondo – inspektor Amaia Salazar rozwiązuje wszystkie (a przynajmniej tak się wydaje) mroczne tajemnice swojej rodziny. By tak się stało, musi po raz kolejny zaryzykować własnym życiem. Naprzeciw niej staje bowiem sam Inguma – demon zakradający się do domów i mordujący ludzi w czasie snu.

Sebastian Chosiński

Krótko o filmach: Dolina Baztán: Inguma
[Fernando González Molina „Ofiara dla burzy” - recenzja]

W „Ofierze dla burzy” – ostatniej części kryminalnej trylogii Dolores Redondo – inspektor Amaia Salazar rozwiązuje wszystkie (a przynajmniej tak się wydaje) mroczne tajemnice swojej rodziny. By tak się stało, musi po raz kolejny zaryzykować własnym życiem. Naprzeciw niej staje bowiem sam Inguma – demon zakradający się do domów i mordujący ludzi w czasie snu.

Fernando González Molina
‹Ofiara dla burzy›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOfiara dla burzy
Tytuł oryginalnyOfrenda ala tormenta
Dystrybutor Netflix
ReżyseriaFernando González Molina
ZdjęciaXavi Gimenez
Scenariusz
ObsadaMarta Etura, Leonardo Sbaraglia, Imanol Arias, Carlos „Nene” Librado, Francesc Orella, Itziar Aizpuru, Alicia Sánchez, Marta Larralde, Eduardo Rosa, Ana Wagener, Álvaro Cervantes, Benn Nortrhover, Susi Sánchez, Elvira Mínguez, Miren Gaztañaga, Patricia López Arnaiz, Colin McFarlane, Ánjel Alkain, Paco Tous
MuzykaFernando Velázquez
Rok produkcji2020
Kraj produkcjiHiszpania, Niemcy
CyklBaztán
Czas trwania139 min
Gatunekthriller
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Nazywanie powieści (i nakręconych na ich podstawie filmów) Dolores Redondo Meiry trylogią nie jest przesadą: wszystkie jej części powiązane są bowiem ze sobą nie tylko miejscem akcji (dolina Baztán) czy postaciami, ale także fabułą. W każdej kolejnej odsłonie serii dowiadujemy się coraz więcej na temat przeszłości matki głównej bohaterki i jest to wiedza, z której naprawdę trudno się otrząsnąć. Nic zatem dziwnego, że inspektor Salazar jest nieustannie roztrzęsiona i zestresowana, a kiedy jej partner – w związku z chorobą ojca – wyjeżdża na krótko do Stanów Zjednoczonych, szuka ukojenia w ramionach innego mężczyzny. Romans z sędzią Javierem Martiną (w którego wciela się argentyński aktor Leonardo Sbaraglia) przynosi kobiecie nie tylko ulgę od trosk, ale sprawia też, że czuje się bezpieczniejsza. A ma przecież czego się obawiać: bo chociaż psychopatyczny doktor Berasategui trafił za kratki, to jednak los matki policjantki jest niejasny.
Siostry Amaii są przekonane, że kobieta utonęła w powodzi, jaka nawiedziła dolinę (pokazano ją w końcowych sekwencjach „Świadectwa kości”), lecz jej ciała nie znaleziono. A skoro tak – to może wciąż żyć. Wszak uciekając ze szpitala, miała na pewno przygotowany jakiś pomysł zapasowy, na wypadek gdyby nie wszystko udało się przeprowadzić zgodnie z planem. Inspektor Salazar chce więc przede wszystkim odnaleźć matkę, bo tylko wtedy znajdzie odpowiedzi na ostatnie nurtujące ją pytania, jakie dotyczą jej własnej przeszłości. Przybliżyć ją może do poznania prawdy mieszkająca w Elizondo Elena Ochoa (Alicia Sánchez), która do momentu narodzin Amaii była najbliższą przyjaciółką Rosario. Potem jednak ich drogi zaczęły się rozchodzić. Elena niechętnie wraca myślami do tamtych chwil, a im więcej pytań zadaje jej policjantka – tym bardziej staruszka jest przestraszona.
Ostatecznie los prowadzi inspektor Salazar do tajemniczego domu, w którym kilkadziesiąt lat wcześniej powstała komuna hipisowska; szybko zresztą wyrodziła się ona w zagrażającą swoim członkom sektę religijną. Dość powiedzieć, że od pewnego momentu jej przywódca zaczął domagać się składania ofiar z noworodków, chcąc w ten sposób „karmić” demona Ingumę, znanego z tego, że nocami zakrada się do domów i dusi we śnie ich mieszkańców, także – a może nawet przede wszystkim – dzieci. Taką ofiarą miała stać się również Amaia. Przeżyła jednak i teraz w jej rękach znajduje się klucz do ostatecznego zniszczenia sekty, która – wiele na to wskazuje – ciągle istnieje i zagraża innym. Podążając śladami tajemnic z przeszłości, Salazar i tym razem wyciąga na jaw okrutne sekrety własnej rodziny. Ale tylko w ten sposób może doprowadzić do oczyszczenia, swoistego katharsis. Za ewentualne szczęście los wyznacza jej jednak wysoką cenę.
Filmowa trylogia Fernanda Gonzáleza Moliny i Luisa Berdejo broni się na każdym poziomie: jako współczesna opowieść kryminalna z silną podbudową psychologiczną i teologiczną, jako historia niezwykłego miejsca eksponująca jego „ducha” (z nawiązaniem do tradycji, obyczajów i nie zawsze szlachetnej przeszłości), wreszcie jako opowiadanie o skomplikowanych relacjach rodzinnych, które mogą boleśnie rzutować na to, co dzieje się tu i teraz.
koniec
28 maja 2022

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: Nocą, w drodze nad Bałtyk
Sebastian Chosiński

31 V 2023

Zmarły w styczniu tego roku żydowski prozaik Grigorij Kanowicz był nie tylko autorem nadzwyczaj interesujących powieści o tematyce żydowskiej, ale także cenionym scenarzystą filmowym, którego teksty przenosili na ekran reżyserzy litewscy, łotewscy i estońscy. „Długa podróż nad morze” Algirdasa Araminasa to skromny, ale przejmujący współczesny obraz obyczajowy, w którego centrum pozostaje stara kołchoźnica jadąca na spotkanie z synem.

więcej »

Kulawe konie: Sez. 1. odc. 3. Haki i wtyczki
Marcin Mroziuk

29 V 2023

Oczywiste jest, że służby specjalne często nie grają czysto, ale coraz więcej wskazuje, że tajna operacja, którą zaplanowała Diana Taverner, jest nie tylko nieetyczna, ale także łączy się z nadmiernym ryzykiem, a konsekwencje mogą ponieść wplątani w nią wbrew swej woli agenci z Slough House.

więcej »

East Side Story: Po nitce do (terrorystycznego) kłębka
Sebastian Chosiński

28 V 2023

Mogłoby się wydawać, że czasy, w których powstają bałwochwalcze filmy na temat funkcjonariuszy tajnych służb, już dawno minęły. Nawet w państwach postradzieckich. A jednak nie! Sześć lat temu w Kazachstanie Wiktor Klimow nakręcił obraz z okazji ćwierćwiecza istnienia Komitetu Bezpieczeństwa Narodowego. Osią fabularną tego propagandowego dzieła jest walka z islamistami z organizacji „Żołnierze Kalifatu”.

więcej »

Polecamy

Indianie też nie mieli się czego wstydzić

Z filmu wyjęte:

Indianie też nie mieli się czego wstydzić
— Jarosław Loretz

Życie miejskie dla ubogich
— Jarosław Loretz

Drama na trzy ręce
— Jarosław Loretz

Nie, nie, wejście od frontu odpada
— Jarosław Loretz

Technika zgniłego Zachodu
— Jarosław Loretz

Tam, gdzie nikt nie patrzy
— Jarosław Loretz

Czy Herkules była kobietą?
— Jarosław Loretz

Prosimy nie regulować monitora
— Jarosław Loretz

Patyki eliminacji
— Jarosław Loretz

Pieczęć średniego zapieczętowania
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Z tego cyklu

Porozmawiajmy z innym mną
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Thor to imię czy stanowisko?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Znałem twoją babcię
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Dolina Baztán: Tarttalo
— Sebastian Chosiński

Dolina Baztán: Basajaun
— Sebastian Chosiński

Kieślowszczyzna w pelerynce
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Istne pandamonium
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Indianiątko Jonesiątko
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Bezpieczna przystań na pustyni
— Sebastian Chosiński

Ten typ tak ma
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.