Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 27 czerwca 2022
w Esensji w Esensjopedii

Veit Helmer
‹Staniczek [O maszyniście, który szukał miłości]›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułStaniczek [O maszyniście, który szukał miłości]
Tytuł oryginalnyThe Bra [Vom Lokführer, der die Liebe suchte…]
ReżyseriaVeit Helmer
ZdjęciaFelix Leiberg
Scenariusz
ObsadaPredrag Manojlović, Denis Lavant, Czułpan Chamatowa, Paz Vega, Maia Morgenstern, Irmena Cziczikowa, Ismail Quluzade, Vagif Kerimov, Sybilla Oancea, Sayora Safarova, Manal Issa, Frankie Wallach, Boriana Manoilova, Ia Szugliaszwili, Gunesz Mehdizade
MuzykaCyril Morin
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiAzerbejdżan, Niemcy
Czas trwania86 min
Gatunekdramat, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

East Side Story: Kopciuszek bez biustonosza
[Veit Helmer „Staniczek [O maszyniście, który szukał miłości]” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Niemiecki reżyser Veit Helmer nie lubi siedzieć w miejscu. Nakręcił, jak dotąd, sześć filmów pełnometrażowych, z czego cztery powstały poza jego ojczyzną: jeden w Bułgarii, jeden w Kazachstanie, dwa w Azerbejdżanie (i częściowo Gruzji). Do tych ostatnich zalicza się komediodramat romantyczny „Staniczek” (bądź, jak wolał sam twórca, „O maszyniście, który szukał miłości”).

Sebastian Chosiński

East Side Story: Kopciuszek bez biustonosza
[Veit Helmer „Staniczek [O maszyniście, który szukał miłości]” - recenzja]

Niemiecki reżyser Veit Helmer nie lubi siedzieć w miejscu. Nakręcił, jak dotąd, sześć filmów pełnometrażowych, z czego cztery powstały poza jego ojczyzną: jeden w Bułgarii, jeden w Kazachstanie, dwa w Azerbejdżanie (i częściowo Gruzji). Do tych ostatnich zalicza się komediodramat romantyczny „Staniczek” (bądź, jak wolał sam twórca, „O maszyniście, który szukał miłości”).

Veit Helmer
‹Staniczek [O maszyniście, który szukał miłości]›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułStaniczek [O maszyniście, który szukał miłości]
Tytuł oryginalnyThe Bra [Vom Lokführer, der die Liebe suchte…]
ReżyseriaVeit Helmer
ZdjęciaFelix Leiberg
Scenariusz
ObsadaPredrag Manojlović, Denis Lavant, Czułpan Chamatowa, Paz Vega, Maia Morgenstern, Irmena Cziczikowa, Ismail Quluzade, Vagif Kerimov, Sybilla Oancea, Sayora Safarova, Manal Issa, Frankie Wallach, Boriana Manoilova, Ia Szugliaszwili, Gunesz Mehdizade
MuzykaCyril Morin
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiAzerbejdżan, Niemcy
Czas trwania86 min
Gatunekdramat, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Nie będę ukrywał, że nie podoba mi się „oryginalny” tytuł tego obrazu, czyli ten, pod którym film Veita Helmera trafił do światowej dystrybucji. Angielskie „The Bra” oznacza tyle co „Biustonosz”, w zdrobnieniu: „Staniczek”. Co jest tytułem dosadnym i choć odnoszącym się bezpośrednio do treści, to jednak pozbawiającym go subtelnej dwuznaczności i poetyckości. Znacznie lepiej prezentuje się tytuł niemiecki, który w translacji na język polski brzmi nieco bajkowo: „O maszyniście, który szukał miłości”. Ktoś mógłby zadać pytanie, dlaczego dzieło niemieckiego reżysera jest omawiane w rubryce „East Side Story”. Powód jest następujący: koproducentem „Staniczka” (brrr!) jest Azerbejdżan, zdjęcia do filmu kręcono natomiast w Tbilisi (stolicy Gruzji) oraz na przedmieściach Baku i w górskiej wsi Xınalıq na północy tego położonego nad Morzem Kaspijskim kraju. Na dodatek w prawdziwie międzynarodowej obsadzie znaleźć może także aktorów azerskich.
Jak zaś trafił do odległego Baku urodzony w Hanowerze reżyser Veit Helmer (rocznik 1968)? Był on zapalonym filmowcem już od bardzo młodego wieku; pierwsze krótkometrażówki zaczął kręcić, mając zaledwie dwadzieścia jeden lat. Tak dostał się do ekipy Wima Wendersa i został jego asystentem podczas pracy nad paradokumentalnymi „Braćmi Skladanowskimi” (1995). Z czasem na tyle zdobył zaufanie producentów, że dostąpił zaszczytu samodzielnego debiutu. Zaczął od nakręconego w Bułgarii romantycznego komediodramatu (w tym właśnie gatunku wyspecjalizował się w następnych latach) „Tuvalu” (1999); potem zrealizował jeszcze – utrzymane w tej samej konwencji – „Bramę do nieba” (2003), „Absurdistan” (2008), przy okazji którego po raz pierwszy odwiedził w celach służbowych Azerbejdżan, oraz zrealizowaną w Kazachstanie „Miłość z Księżyca [Bajkonur]” (2011). Później powstała jeszcze przygodówka dla dzieci „Gang Ostronosów” (2014), a następnie – „Staniczek” (brrr!).
Pomysł na fabułę podrzuciła Helmerowi debiutująca scenarzystka Leonie Geisinger. Koncept na tyle zaintrygował reżysera, że pomógł jej napisać tekst i podjął się reżyserii. Główną postacią filmu jest Nurtan, tytułowy – w wersji niemieckiej – maszynista (wciela się w niego serbski aktor Predrag „Miki” Manojlović). To blisko sześćdziesięcioletni samotny mężczyzna, który mieszka na wsi, w pamiętającym pewnie nawet XVIII bądź XIX wiek niewielkim domku z kamienia. Każdego dnia udaje się pieszo do pracy, by prowadzić transporty towarowe do portu, gdzie następnie spędza noc w służbowym pokoju i następnego ranka wraca do miasteczka, w którym jest zatrudniony. W czasie jazdy towarzyszy mu posępny praktykant – choć w bardzo słusznym już wieku – Kamal (gra go Francuz Denis Lavant), z którym, jak zresztą ze wszystkimi innymi osobami, maszynista porozumiewa się bez słów.
Linia kolejowa, jaką obsługuje Nurtan, prowadzi przez sam środek miasteczka; na pół przecina wąską ulicę, przy której po obu stronach stoją domki. Kiedy pociąg się zbliża, mieszkańcy muszą szybko się ewakuować i zbierać swoje rzeczy – za każdym razem ostrzega ich o tym może dziesięcioletni, a może rok młodszy bądź rok starszy, mieszkający w psiej budzie chłopiec-sierota (Ismail Quluzade). Choć i tak zdarza się, że jadący pociąg porywa ze sobą jakieś rzeczy, przede wszystkim pranie. Pewnego dnia Kamal znajduje przyczepiony do lokomotywy… stanik, który odbiera mu Nurtan. Poznaje tę część garderoby: któregoś wieczora, prowadząc skład, zauważył bowiem w oknie kobietę, która stała odwrócona plecami i zdejmowała właśnie ten biustonosz. Cierpiący z powodu samotności dojrzały już mężczyzna, podatny na romantyczne uniesienia, postanawia odnaleźć właścicielkę bielizny – swojego Kopciuszka. Nie jest to jednak wcale takie proste. Mimo to podejmuje ryzyko i zaczyna obchód po domach stojących wzdłuż torów, którymi codziennie przejeżdża.
Kobiety różnie reagują na jego pojawienie się. Jedne, w mig odgadując intencje Nurtana, dostrzegają nadzieję na poznanie statecznego mężczyzny, z którym – same samotne – mogłyby się związać. Jest wśród nich młoda wdowa (gra ją Bułgarka Irmena Cziczikowa), wyzywająca i emanująca seksapilem matka trojga dzieci (Manal Issa – w połowie Francuzka, w połowie Libanka), „oszustka” Fidan (Rumunka Maia Morgenstern), szykująca się do wydania młodziutkiej córki (Bułgarka Boriana Manojłowa) za mąż inwalidka na wózku (Rumunka Sybilla Oancea) i wiele innych. Czy któraś z nich ostatecznie okaże się tą właściwą? Z każdym kolejnym dniem nietypowych poszukiwać Nurtan popada w coraz głębszą obsesję. By dopiąć swego, gotów jest zaryzykować zdrowiem, a nawet życiem, bo przecież jego eksploracje zwracają w końcu uwagę mężczyzn. Zwłaszcza gdy pechowy maszynista nieopatrznie „dobiera” się do ich żon.
Jak to często w podobnych bajkowych opowieściach bywa – to, czego szuka się daleko, okazuje się być blisko. Może nawet bardzo blisko. Dlatego trudno to dostrzec. Pod tym względem koncept Leonie Geisinger i Veita Helmera okazuje się być mało oryginalny. Z czasem na jaw wychodzą też bardziej konkretne nieścisłości. Uważny widz je oczywiście dostrzeże i albo zacznie się zżymać na twórców, albo przymknie oko, wychodząc z założenia, że bez nich trudno byłoby reżyserowi dopiąć – w miarę – logicznie całą opowieść. A w każdym razie straciłaby ona znacząco na swojej romantyczności. Co jest atutem „Staniczka” (brrr!)? Na pewno mieniące się barwami zdjęcia niemieckiego operatora Felixa Leiberga (i egzotyczne widoki azerskich gór); do tego dochodzi subtelna, utrzymana w stylu Yanna Tiersena, optymistyczna ścieżka dźwiękowa francuskiego kompozytora Cyrila Morina. To w sumie wystarczy, aby poświęcić dziełu Helmera półtorej godziny i później tego nie żałować. Choć jeśli ktoś nie gustuje w takich historiach, lepiej aby sięgnął w tym czasie po bardziej odpowiadający mu gatunek.
koniec
5 czerwca 2022

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Reacher: Odc. 5. Zemsta ważniejsza od sprawiedliwości
Marcin Mroziuk

27 VI 2022

Nie mamy wątpliwości, że kończąca poprzedni odcinek śmierć Molly Beth to dotkliwy cios dla Jacka Reachera, ale równie bolesna jest utrata przewożonych przez nią dokumentów z dochodzenia prowadzonego przez zabitego brata głównego bohatera. Po powrocie do Margrave trzeba będzie więc wrócić do starych tropów, ale problem tkwi w tym, że czekają tam już kolejne kłopoty.

więcej »

East Side Story: Sportsmenka na rozdrożu
Sebastian Chosiński

26 VI 2022

„Olga” Elie Grapego to historia młodej ukraińskiej sportsmenki, której świetnie zapowiadająca się kariera gimnastyczna staje pod wielkim znakiem zapytania z powodu zaangażowania jej matki-dziennikarki w tropienie przekrętów ekipy prezydenta Janukowycza. Chcąc wystartować na mistrzostwach Europy, dziewczyna musi opuścić Ukrainę – i to niemal w tym momencie, kiedy w Kijowie rozpoczyna się Euromajdan.

więcej »

Wychowane przez wilki: Sez. 2, Odc. 7. Sojusze ponad podziałami
Marcin Mroziuk

24 VI 2022

Początkowo Marcus i Paul sądzą, że pojawienie się ogromnego drzewa stanie się początkiem odrodzenia mitraistów, ale wkrótce ich wiara zostaje poddana ciężkiej próbie. Przekonamy się, że zdecydowanie trafniej sytuację ocenia Matka, ale nawet ona nie jest w stanie powstrzymać niekorzystnego rozwoju wydarzeń.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.