Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 23 marca 2023
w Esensji w Esensjopedii

Charlotte Wells
‹Aftersun›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAftersun
Dystrybutor M2 Films
Data premiery3 lutego 2023
ReżyseriaCharlotte Wells
ZdjęciaGregory Oke
Scenariusz
ObsadaPaul Mescal, Frankie Corio, Celia Rowlson-Hall, Sally Messham, Ayse Parlak, Sophia Lamanova, Brooklyn Toulson, Spike Fearn
MuzykaOliver Coates
Rok produkcji2022
Kraj produkcjiWielka Brytania
Czas trwania96 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Migające światła
[Charlotte Wells „Aftersun” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Aftersun”, niespieszne, nieoczywiste dzieło, może znużyć. Bo rzeczywiście nie tak znów wiele w tym filmie się dzieje. Ale jeśli dotrze do Was na poziomie bardziej ukrytych znaczeń, na poziomie synchronizacji z własnymi wspomnieniami, emocjami, może stać się jednym z najważniejszych filmów 2023 roku.

Konrad Wągrowski

Migające światła
[Charlotte Wells „Aftersun” - recenzja]

„Aftersun”, niespieszne, nieoczywiste dzieło, może znużyć. Bo rzeczywiście nie tak znów wiele w tym filmie się dzieje. Ale jeśli dotrze do Was na poziomie bardziej ukrytych znaczeń, na poziomie synchronizacji z własnymi wspomnieniami, emocjami, może stać się jednym z najważniejszych filmów 2023 roku.

Charlotte Wells
‹Aftersun›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAftersun
Dystrybutor M2 Films
Data premiery3 lutego 2023
ReżyseriaCharlotte Wells
ZdjęciaGregory Oke
Scenariusz
ObsadaPaul Mescal, Frankie Corio, Celia Rowlson-Hall, Sally Messham, Ayse Parlak, Sophia Lamanova, Brooklyn Toulson, Spike Fearn
MuzykaOliver Coates
Rok produkcji2022
Kraj produkcjiWielka Brytania
Czas trwania96 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
„Aftersun” to film, który trafia do naszych kin poprzedzony renomą festiwalowego objawienia. Widzowie, którzy widzieli dzieło choćby na American Film Festival w listopadzie zeszłego roku nierzadko mówili o jego wyjątkowości, o oszałamiającym wrażeniu, jakie na nich pozostawiło (choć, uczciwie mówiąc, nie brakowało również widzów, którzy pozostali niewzruszeni). Jednocześnie piszący o filmie często zarzekali się, że w swej pierwszej opinii nie są w stanie napisać żadnych konkretów, że będą mogli szerzej podzielić się wrażeniami dopiero, gdy spojrzą na film z kilkudniowego dystansu. „Aftersun” działa więc w jakimś sensie podprogowo, na emocje, toczy grę z wspomnieniami widza. Które, nawet gdy niekoniecznie powielają doświadczenia bohaterów filmu, mogą być źródłem nieoczywistych osobistych refleksji – o dzieciństwie, rodzicielstwie, przemijaniu, pamięci, samotności, dojrzewaniu…
Ojciec z córką jadą na dwutygodniowe wakacje do średniej jakości hotelu w Turcji (o czym świadczy fakt, że mimo tego, że jest pełnia sezonu, w hotelu trwa uciążliwy remont). Córka, Sophie, jest dorastającą dziewczynką w wieku 11 lat, jej ojciec Calum za kilka dni skończy 31. Nie mieszkają razem, rodzice Sophie rozeszli się dawno temu, o ile w ogóle byli razem. Młody wiek ojca sugeruje, że Sophie mogła być nastoletnią „wpadką”, co nie zmienia jednak faktu, że Calum jest córce oddany i pragnie zapewnić jej jak najlepsze wakacje, na miarę swoich skromnych możliwości. Tata nie należy wyraźnie do majętnych ludzi, widać, że turecki urlop to dla niego wielki koszt, jest w raczej skomplikowanej sytuacji zawodowej i majątkowej, nie najlepsze są też widoki na jej poprawę. Ale te wakacyjne wyjazdy są od lat ich wspólną tradycją, być może najważniejszym czasem w roku dla każdego z nich. Ale w tym roku coś zaczyna się zmieniać, mimo tego, że czas spędzają leniwie, pogoda dopisuje, nie wszystko wydaje się być idealne…
„Aftersun”, niespieszne, wieloznaczne dzieło, to film, który musi uderzyć w osobistą wrażliwość widza. Jeśli zagra na nucie, która jest bliska odbiorcy, może zachwycić. Jeśli zabraknie emocjonalnej więzi, może znudzić. Tak właśnie dzieli się chyba większość opinii o filmie – od fascynacji po całkowite odrzucenie, mało stanów pośrednich. Nie ma się co martwić, jeśli film „nie chwyci” – tak bywa. Ale jeśli będzie inaczej, możecie zapragnąć więcej niż jednego seansu.
„Aftersun” wbrew prostej z pozoru strukturze jest dziełem bardzo wieloznacznym i wydaje się, że każdy widz może znaleźć w nim zupełnie odmienne elementy, które zwrócą jego uwagę. Zacznijmy jednak może od oczywistości uniwersalnych: aktorstwo dwójki głównych wykonawców jest znakomite. Nominowany do tegorocznego Oscara Paul Mescal wygrywa całą nieoczywistość swej postaci, jej zagubienie, niedojrzałość, stany depresyjne, wewnętrzny mrok ukrywany pod wizerunkiem kumpelskiego ojca. Debiutantka Frankie Corrie w roli Sophie jest natomiast zupełną rewelacją, gra naturalnie, żywiołowo, wiarygodnie. Ciekawe, czy to początek większej filmowej kariery?
Przejdźmy jednak do znaczeń. Jeśli miałbym znaleźć jakiś temat szczególnie przemawiający do mnie osobiście, to byłoby nim umieszczenie fabuły w takim trudnym dla rodzica okresie, gdy więź z dzieckiem zaczyna przybierać inne formy. Do tej pory rodzic był niekwestionowanym autorytetem, czas spędzany mógł być ograniczony do wspólnej zabawy, szaleństw na basenie, wspólne tańce i karaoke (w przypadku już nieco starszego dziecka). Ale w pewnym momencie przechodzi czas, gdy ojciec przestaje być już wystarczającym towarzystwem dla dorastającej córki. Dla której otwierają się nowe tematy, nowe zainteresowania, także nowe zagrożenia. To nie jest łatwy czas także dla rodzica, a zwłaszcza takiego jak Calum. Który jest owszem, oddanym ojcem, ale bardzo zaangażowanym też w walkę z własnymi demonami. Który ma poczucie, że jego autorytet wobec córki zostaje wystawiony na próbę, bo przestaje wystarczać już samo bycie rodzicem, pojawiają się inne oczekiwania – choćby to, by móc finansowo odpowiadać na potrzeby Sophie. A tego już Calum nie będzie potrafił spełnić, co zresztą bezpośrednio usłyszy od córki. I w przypadku człowieka nie do końca dojrzałego, nie do końca twardo stąpającego po ziemi sama niekwestionowana miłość do dziecka już nie wystarczy.
Ale „Aftersun” można interpretować jako spojrzenie na mechanizmy pamięci. Bowiem film (oparty częściowo na wspomnieniach reżyserki i scenarzystki Charlotte Wells) wydaje się być zapisem wspomnienia Sophie o własnym ojcu. Przebijająca się kilkukrotnie dorosła wersja Sophie rozmyśla o przeszłości, w kontekście późniejszych wydarzeń (co do których dostajemy tylko sugestie, jak mogło się to dalej potoczyć) próbująca przypomnieć sobie to lato – być może ostatnie, być może w jakiś sposób wyjątkowe, być może inne od wszystkich wcześniejszych. Wspomnienia dziewczyny wyzwalane są za pomocą zapisów – nagrań wideo wygłupiających się ojca i córki, zarejestrowanych monologów samej Sophie, zdjęć z Polaroida. Czy na podstawie tych pamiątek można odtworzyć ówczesny stan duszy ojca? Czy można wypełnić puste kadry, odgadnąć, co ojciec robił, gdy nie spędzali czasu razem, o czym myślał? W filmie powraca wciąż wizja dorosłej Sophie patrzącej na ojca bawiącego się w dyskotece przy migającym stroboskopowym świetle. Oświetlającym postać Caluma na sekundę, potem zanikającym, skrywającym go w mroku. Czy z tych momentów można zbudować sobie wiedzę o całym życiu najbliższej osoby. Czy można odgadnąć co się dzieje w tych chwilach mroku?
Nie wiem. Nie wiem też, czy to słuszna interpretacja. Ale pięknem tego filmu jest to, że jest jedną z możliwych. Być może wy znajdziecie inne. Sprawdźcie.
koniec
10 lutego 2023

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: W starej twierdzy w Kokandzie
Sebastian Chosiński

22 III 2023

Po trzech tadżyckich miniserialach opowiadających o instalowaniu władzy radzieckiej w Turkiestanie przyszła kolej na telewizyjne dzieło rodem z Uzbekistanu (chociaż z licznym udziałem aktorów rosyjskich, w tym samego Aleksandra Kajdanowskiego). Trzyczęściowa historia „Było to w Kokandzie” autorstwa Uzbeka Uczkuna Nazarowa oparta została na motywach wydanej w 1939 roku powieści Nikołaja Nikitina.

więcej »

Sprawa prywatna: Odc. 7. Tajemnica maski demona
Marcin Mroziuk

20 III 2023

Po raz kolejny możemy się przekonać, że główna bohaterka jest w gorącej wodzie kąpana, a zarazem ufając swej intuicji jest skłonna zaufać różnym osobom, nie zważając na wysuwane przeciw nim oskarżenia. Przy tej okazji wystawione na próbę będą też jej uczucia do Pabla i Andrésa, a na razie trudno przesądzić, czy któryś z nich w końcu zawładnie je sercem.

więcej »

East Side Story: „Złota Viagra” na męską niedoskonałość
Sebastian Chosiński

19 III 2023

Czosnek uprawiany jest przez ludzi od pięciu tysięcy lat. Jest nie tylko popularną przyprawą, ale przede wszystkim rośliną leczniczą, co dowiodły zresztą badania kliniczne. Przypisuje mu się także nadzwyczajne moce, dzięki którym odstrasza wampiry i czarownice. Czy można zatem dziwić się, że niejednokrotnie stał się również „bohaterem” filmów. Jak chociażby w obyczajowej tragikomedii kazachskiego reżysera Eldara Szybanowa zatytułowanej – adekwatnie do jej treści – „Górski czosnek”.

więcej »

Polecamy

Dekoracje waść niszczysz!

Z filmu wyjęte:

Dekoracje waść niszczysz!
— Jarosław Loretz

Ten człowiek jeszcze oddycha!
— Jarosław Loretz

Dama przed podróżą
— Jarosław Loretz

Dama w podróży
— Jarosław Loretz

Wymarzony kochanek
— Jarosław Loretz

Spaleni słońcem
— Jarosław Loretz

Dymek w lesie
— Jarosław Loretz

Beczka bezpieczeństwa
— Jarosław Loretz

Pomsta na ufokach
— Jarosław Loretz

Zupa jednak wyszła za słona
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Tegoż autora

Kobieta na szczycie
— Konrad Wągrowski

Przygody Galów za Wielkim Murem
— Konrad Wągrowski

Potwór i cudowna istota
— Konrad Wągrowski

Śladami Hitchcocka
— Konrad Wągrowski

Miliony sześć stóp pod ziemią
— Konrad Wągrowski

Tak bardzo chciałbym (po)zostać kumplem twym
— Konrad Wągrowski

Kac Vegas w Zakopanem
— Konrad Wągrowski

Żyje się tylko dziewięć razy
— Konrad Wągrowski

Pościgi, wybuchy, cięte dialogi
— Konrad Wągrowski

Rejs
— Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.