Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 3 lipca 2022
w Esensji w Esensjopedii

Richard Eyre
‹Notatki o skandalu›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułNotatki o skandalu
Tytuł oryginalnyNotes on a Scandal
Dystrybutor CinePix
Data premiery23 lutego 2007
ReżyseriaRichard Eyre
ZdjęciaChris Menges
Scenariusz
ObsadaCate Blanchett, Judi Dench, Bill Nighy, Andrew Simpson, Shaun Parkes, Anne-Marie Duff
MuzykaPhilip Glass
Rok produkcji2006
Kraj produkcjiWielka Brytania
Czas trwania92 min
WWW
Gatunekdramat, thriller
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Fatalne zauroczenie
[Richard Eyre „Notatki o skandalu” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Życie Barbary, bohaterki „Notatek o skandalu”, to równo ułożone na półce notesy, pełne pamiętnikowych zapisków z jej leniwo płynącego życia. Stosy pozbawionych wyrazu kartek, od wielkiego dzwonu opatrzone złotą gwiazdką – symbolem naprawdę istotnego wydarzenia, przerywającego, choćby na moment, sączący się zewsząd marazm jej jałowej egzystencji. Pojawienie się Sheby Hart jest właśnie taką gwiazdką.

Kamil Witek

Fatalne zauroczenie
[Richard Eyre „Notatki o skandalu” - recenzja]

Życie Barbary, bohaterki „Notatek o skandalu”, to równo ułożone na półce notesy, pełne pamiętnikowych zapisków z jej leniwo płynącego życia. Stosy pozbawionych wyrazu kartek, od wielkiego dzwonu opatrzone złotą gwiazdką – symbolem naprawdę istotnego wydarzenia, przerywającego, choćby na moment, sączący się zewsząd marazm jej jałowej egzystencji. Pojawienie się Sheby Hart jest właśnie taką gwiazdką.

Richard Eyre
‹Notatki o skandalu›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułNotatki o skandalu
Tytuł oryginalnyNotes on a Scandal
Dystrybutor CinePix
Data premiery23 lutego 2007
ReżyseriaRichard Eyre
ZdjęciaChris Menges
Scenariusz
ObsadaCate Blanchett, Judi Dench, Bill Nighy, Andrew Simpson, Shaun Parkes, Anne-Marie Duff
MuzykaPhilip Glass
Rok produkcji2006
Kraj produkcjiWielka Brytania
Czas trwania92 min
WWW
Gatunekdramat, thriller
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Stosunkowo młoda, atrakcyjna i zmysłowa Sheba z miejsca burzy skostniały porządek, jaki od lat panuje wśród grona nauczycielskiego w jednej ze szkół średnich w robotniczej dzielnicy Londynu. Koledzy pedagodzy wzdychają do niej pokątnie, a koleżanki chcą się przyjaźnić ze złotowłosą, lekko naiwną, ale za to niezwykle sympatyczną i otwartą nauczycielką plastyki. Z początku Barbara, będąca już w wieku przedemerytalnym nauczycielka historii, patrzy z odpowiednim dystansem na wkradające się także w jej zawodowe życie zmiany. Dopiero incydent z bójką w klasie sprawia, że nawiązuje się między nią a Shebą delikatna, acz z czasem coraz ściślejsza nić porozumienia.
Gdyby na tym poprzestać, to „Notatki o skandalu” byłyby jedynie prozaiczną obyczajówką o wzajemnych relacjach dwóch kobiet, różniących się wiekiem, doświadczeniem, a mimo to odnajdujących w sobie wiele cech wspólnych, dzięki którym darzą się sympatią i przyjaźnią. Szczególnie że stosunki obu kobiet sprawiają wrażenie opiekuńczych relacji matka-córka, w których to dojrzała Barbara otacza swą kuratelą Shebę – zagubioną romantyczkę, buntowniczą duszę podporządkowaną życiowo rodzinie i opiece nad upośledzonym synem. Dla nauczycielki plastyki przyjaźń z Barbarą jest swoistą odskocznią od powszednich problemów, dawno niezaznanym oddechem od obowiązków codzienności. Punktem zwrotnym dla ich relacji, jak i dla całego filmu, jest tytułowy skandal – romans Sheby z nastoletnim uczniem – którego Barbara staje się mimowolnym świadkiem, co sprawia, że akcja zawiązuje się i nabiera smaku, a zależność między obiema kobietami ulega diametralnej zmianie.
„Notatki o skandalu” są w gruncie rzeczy nakręcone według schematu klasycznego dramatu z opisującym akcję łącznikiem w postaci pamiętnikowego komentarza z offu. Jednakże taka narracja jest w tym wypadku niewątpliwym atutem. Nie tylko spaja akcję w uporządkowaną całość i nadaje jej odpowiedni rytm, ale służy też prezentacji uczuć Barbary, osoby z pozoru chłodnej i niedostępnej. Spośród sporządzanych notatek jawi nam się osoba w stylu XVIII-wiecznej dworskiej damy, spiskującej intrygantki, jednocześnie zwyczajnie samotnej. Jej życie bowiem nie obfituje w emocje, a w całym nużącym tygodniu najbardziej ekscytującym wydarzeniem jest wyjście do pralni. Na podstawie wnikliwych obserwacji spisywanych w dzienniku widzimy, jak podniecenie Barbary, wynikające z bliskości kontaktów z Shebą, przeradza się w pewien stan uczuciowego uniesienia, a znajomość sekretu skrywanego przez przyjaciółkę i trzymanie jej przyszłych losów w garści stwarza dla niej szansę na zjednanie sobie Sheby na płaszczyźnie nieco głębszej emocjonalnie niż przyjaźń. Dlatego pamiętnik z biegiem czasu coraz częściej jarzy się masą przyklejanych na marginesach gwiazdek.
Na próżno Barbara nerwowo przewracała strony gazety - plotki o transferze Boruca do Arsenalu nie zostały potwierdzone.
Na próżno Barbara nerwowo przewracała strony gazety - plotki o transferze Boruca do Arsenalu nie zostały potwierdzone.
Zastosowany zabieg narracyjny jest również sposobem na wyróżnienie najistotniejszego elementu dla całej fabuły. Gdyż nie romans Sheby i jej perypetie z młodocianym kochankiem są priorytetową wartością w „Notatkach...”, lecz to Barbara, na czele z jednostronnym uczuciem jakim obdarza przyjaciółkę, rządzi pierwszym planem i perspektywą obrazu.
Momentami „Notatki o skandalu” ogląda się jak prawdziwy, rasowy thriller. Napięcie, podsycane muzyką Glassa, zdaje się być w każdej scenie równie obecne. Narastająca zależność między kobietami to w znakomitej mierze wynik wyśmienitego występu dwóch wspaniałych dam brytyjskiego aktorstwa: Judi Dench i Cate Blanchett. Obie kreują postacie złożone, różniące się powierzchownością. Blanchett długo gra minimalistycznie, emanując zewnętrznych chłodem, w rzeczywistości dusząc w sobie wulkan energii i namiętności, który w końcu eksploduje z całą mocą. Dench, wykorzystując pełną gamę swej lekko upiornej mimiki, sprawia wrażenie zołzy, kobiety zaborczej, nieugiętej, nieznoszącej jakiegokolwiek sprzeciwu. Skorej do wszelkiego poświęcenia w imię dojścia do wyznaczonego celu.
Obraz jednak nie do końca demonizuje Barbarę i nie upycha jej w mroczną i jednoznacznie złą warstwę historii. Jej postać przyjmuje także rolę głosu rozsądku, życiowego doświadczenia, starającego się rzucić cierpkie światło na przyszłość pseudozwiązku Sheby z uczniem. Uświadamia, iż głód erotycznych wrażeń jest tylko chwilowy, i gdy niedojrzały kochanek nasyci się smakiem fizycznego zbliżenia, porzuci Shebę, pozostawiając jej wyłącznie ból i cierpienie. Próbując chronić przed tym przyjaciółkę, nawołuje do jak najszybszego zakończenia romansu, chcąc przy okazji ugrać własną grę.
Sheba i Barbara pragną właściwie czegoś zbliżonego: bliskości, zainteresowania, oderwania od szarzyzny zwykłej i powtarzalnej nudnej codzienności. Delikatnie tlący się homoseksualny wątek jest jednakże w „Notatkach...” bardzo lekko naszkicowany, wręcz dla zwyczajnego zjadacza popcornu niewidoczny. Zasugerowany jedynie w kilku drobnych scenach, gestach, ukryty dokładnie pod warstwą względnej brytyjskiej przyzwoitości. Z czasem jednak do umysłu widza dociera, że przyjaźń dla Barbary jest niewystarczająca, a jej pragnienia mają znacznie szersze i uczuciowo głębsze źródła.
De facto bowiem namiętność i miłość – lub ich brak – jest w całym filmie czynnikiem popychającym akcję do przodu, modelującym i definiującym zachowania jej protagonistek. Zaprezentowany w obrazie szeroki obraz żądzy ukazuje poziom desperacji, na jaką jesteśmy gotowi w pościgu za uczuciowym spełnieniem. Tego pragnie przecież każdy z nas, niezależnie od wieku, płci czy orientacji. Życie bowiem nie składa się wyłącznie z codzienności, bezbarwnej i pozbawionej emocjonalnego dotyku. Możemy ją portretować, ubierać w wykwintne zdania i opisywać wciąż na nowo. Lecz bez odwzajemnionego uczucia będzie to tylko kolejny rozdział. Mimo że pełen słów i dźwięcznych sylab, to wciąż pusty i bez prawdziwego wyrazu.
koniec
21 marca 2007

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Bierny opór też ma sens!
Sebastian Chosiński

3 VII 2022

Pełnometrażowy fabularny debiut gruzińskiej reżyserki Mariam Chaczwani spodobał się jurorom festiwalu w Karlowych Warach, którzy przed pięcioma laty przyznali „Macierzyństwu” nagrodę specjalną w sekcji „Na Wschód z Zachodu”. Czym ujęła ich opowieść o mieszkającej w górach Swanetii młodej Dinie? Zapewne siłą i determinacją bohaterki, która żyjąc w patriarchalnym świecie, postanowiła zawalczyć o szczęśliwą przyszłość.

więcej »

Wychowane przez wilki: Sez. 2, Odc. 8. Wysoka cena przetrwania
Marcin Mroziuk

1 VII 2022

Wydarzenia w tym odcinku służą głównie przygotowaniu gruntu pod kolejny sezon, natomiast trudno na razie przesądzić, czy kierunek obrany przez scenarzystów pozwoli serialowi złapać drugi oddech, czy raczej okaże się gwoździem do trumny. Oczywiście w mniejszym lub większym stopniu zostają też domknięte niektóre dotychczasowe wątki, chociaż nie zawsze w satysfakcjonujący widzów sposób.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Hymn do niespełnionej miłości
Sebastian Chosiński

29 VI 2022

Czingiz Ajtmatow przyzwyczaił czytelników do tego, że jest prozaikiem potrafiącym nadzwyczaj pięknie pisać o miłości. Zazwyczaj jednak uczucie to łączyło bohaterów żyjących w górskich aułach, z dala od cywilizacji. W opowiadaniu „Czerwone jabłko” głównymi bohaterami uczynił on małżeństwo intelektualistów mieszkających w stolicy sowieckiej Kirgizji. I ten właśnie tekst zdecydował się przenieść na ekran Tołomusz Okiejew.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.