Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 października 2021
w Esensji w Esensjopedii

Marc Forster
‹Przypadek Harolda Cricka›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPrzypadek Harolda Cricka
Tytuł oryginalnyStranger Than Fiction
Dystrybutor SPI
Data premiery18 maja 2007
ReżyseriaMarc Forster
ZdjęciaRoberto Schaefer
Scenariusz
ObsadaWill Ferrell, Maggie Gyllenhaal, Dustin Hoffman, Queen Latifah, Emma Thompson, Tom Hulce, Linda Hunt, Kristin Chenoweth
MuzykaBritt Daniel, Brian Reitzell
Rok produkcji2006
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania113 min
WWW
Gatunekdramat, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Koncept art
[Marc Forster „Przypadek Harolda Cricka” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Nowy film Marca Forstera podsuwa frapujący temat do kawiarnianych roztrząsań: ile copywritera w (zawodowym) scenarzyście? W sytuacji, kiedy „wszystko już było”, a ulubione schematy fabularne widowni trzeba wciąż nasycać treścią, liczy się przede wszystkim efektowny pomysł.

Przemysław Ćwik

Koncept art
[Marc Forster „Przypadek Harolda Cricka” - recenzja]

Nowy film Marca Forstera podsuwa frapujący temat do kawiarnianych roztrząsań: ile copywritera w (zawodowym) scenarzyście? W sytuacji, kiedy „wszystko już było”, a ulubione schematy fabularne widowni trzeba wciąż nasycać treścią, liczy się przede wszystkim efektowny pomysł.

Marc Forster
‹Przypadek Harolda Cricka›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPrzypadek Harolda Cricka
Tytuł oryginalnyStranger Than Fiction
Dystrybutor SPI
Data premiery18 maja 2007
ReżyseriaMarc Forster
ZdjęciaRoberto Schaefer
Scenariusz
ObsadaWill Ferrell, Maggie Gyllenhaal, Dustin Hoffman, Queen Latifah, Emma Thompson, Tom Hulce, Linda Hunt, Kristin Chenoweth
MuzykaBritt Daniel, Brian Reitzell
Rok produkcji2006
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania113 min
WWW
Gatunekdramat, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Najlepiej „zakręcony”, ale nie zagmatwany – historia powinna być zaskakująca, lecz przyswajalna. Niech to będzie łebska zagrywka w postmodernistycznym stylu, ale zastosowana na konwencjonalnym materiale. Dla intelektualnego sznytu można otrzeć się o środowisko akademickie, zacytować Italo Calvino – ot, takie wdzięczne mrugnięcie oka do twórcy akrobatycznych rozwiązań narracyjnych. Niemniej w „Przypadku Harolda Cricka” trudno doszukiwać się akrobacji – jest po prostu sprytny pomysł. Błysk inteligencji scenarzysty zaowocował nietypową perspektywą dla przedstawienia historii skądinąd uroczej (głównie w warstwie aktorskiej), ale wodnistej i wyświechtanej. W sytuacji, kiedy płaszczyzny narracji i fabuły przenikają się wzajemnie, trudno – z pozoru – mówić o wyświechtaniu, ale ów splot formy i treści jest tylko naskórkiem, spod którego wyziera bezmięsna opowieść. Czepiam się? No, może – bynajmniej nie dlatego, że aż tak mi nie w smak ciepła komedia romantyczna z dobrą radą na życie szczęśliwe (rekompensata za kilka chwil nieśmiałego egzystencjalnego mrowienia). Po prostu w filmie Forstera wietrzę ściemę – i nie chodzi tu o iluzję kina.
Tytułowy Crick (Will Ferrel) jest pracownikiem IRS (amerykańska skarbówka), czyli jegomościem z definicji swego zawodu nielubianym. W dodatku jest pracownikiem wzorowym, innymi słowy – automatem. Harold postrzega otaczający świat w kategoriach arytmetycznych, przykładowo: liczy schody i ruchy szczoteczką podczas szorowania zębów, jest bardzo punktualny etc. Niestety, postać Cricka została przejaskrawiona nie w służbie satyry, a komizmu bardziej prorodzinnego, bliższego farsie. Pierwszym i bodaj jedynym istotnym zaskoczeniem w filmie jest moment, w którym Harold reaguje na głos z offu, komentujący jego zachowanie. Narratorka, mimo że wszechwiedząca – Crick z początku nie wie, iż z taką właśnie osobliwością ma do czynienia – „nie słyszy” skierowanych pod jej adresem pytań bohatera i „nie widzi” jego odbiegających od normy zachowań (a jeśli „widzi”, to, dla ułatwienia reżysera, z pominięciem ich kontekstu). Czyli przede wszystkim tych, które stanowią motor fabuły filmu – to jest prób wyzwolenia się Harolda spod władzy autora powieści, w której ten pierwszy najwyraźniej się znajduje. Wewnętrzna logika filmu leży w gruzach – no, ale pomysł jest tip-top.
I matrix miewa błędy - nie zawsze niestety komenda 'give me guns, lots of guns' działa prawidłowo...
I matrix miewa błędy - nie zawsze niestety komenda 'give me guns, lots of guns' działa prawidłowo...
Gdy głosowe doznania stają się dla Cricka zbyt doskwierające, bohater udaje się do psychiatry, a następnie – za sugestią medyka – do profesora literatury, Julesa Hilberta (Dustin Hoffman). Akademik, na zasadzie kontrastu, jest zupełnie wyluzowany i szasta ciętym dowcipem – choć chyba nigdy na tyle zabawnym, by śmiać się w głos, a nie tylko uśmiechać. Hilbert miał już odprawić gościa, ale – co za niespodzianka – ten na odchodnym użył przypadkowo słowa-klucza, które otworzyło serce uczonego. Równolegle z literackim śledztwem rozgrywa się wątek romantyczny – anarchizująca, błyskotliwa i urocza piekareczka, Ana Pascal (cud-miód Maggie Gyllenhaal), próbuje z kolei znaleźć klucz do serca urzędasa, który z jakiegoś powodu (urzekająca nieśmiałość?) wpadł jej w oko. Poznajemy również neurotyczną literatkę, Karen Eiffel, stwórczynię Harolda Cricka, cierpiącą – obok artystycznego Weltschmerzu – na twórczy impas, fenomenalnie odegraną przez Emmę Thompson (najlepsza kreacja tego filmu).
Nietrudno zauważyć, że „Przypadek Harolda Cricka” przypomina piętrowe, nieco dziwaczne, ale w gruncie rzeczy misterne i naładowane treścią konstrukcje fabularne Charliego Kaufmana. Jednak w filmie Forstera wyrafinowany jest tylko jeden chwyt – służący do ubarwienia sztampowej historii o nieskomplikowanym przekazie myślowym. Nie jestem fanem Kaufmana – wydaje mi się, że pokrętność jego wizji, ich momentami przesadny intelektualizm, osłabiają siłę wyrazu fabuł scenarzysty. Z pewnością jednak są to wizje autorskie. Forster wykorzystał „kaufmanowski” pomysł do ulepienia opowieści zupełnie przeciętnej – ocenianie „Przypadku Harolda Cricka” przez pryzmat jednego sprytnego konceptu byłoby nieporozumieniem. Właściwie tego konceptu trochę żal – jeśli pomyśleć, co mogliby z niego wycisnąć na przykład bracia Coen. Forster próbuje uniknąć farsy, sącząc przez pewien fragment filmu „niepokojące” sugestie, że relacja autor-postać może być paralelą relacji Stwórca-człowiek – coś na kształt zestawienia demiurg-Demiurg. Kłopot jednak nie tylko w tym, że wszelkie „problemy” w filmie Forstera rozbijają się na mieliznach scenariusza, ale sama demiurgini brzmi w swoich narracyjnych frazach raczej jak producentka literatury pociągowej niż pisarka tworząca swe opus magnum (jak utrzymuje Hilbert). Na szczęście znakomita Thompson „wyciąga” postać Eiffel na pełnokrwistą literatkę.
Film Forstera to dokonanie niegłupie, choć irytująco wystrojone na kino nietuzinkowe – w dodatku z popsutym zakończeniem, ratowanym morałem na temat tego, że życie ma sens (i dlaczego). Perypetie Harolda Cricka można obejrzeć dla bezgrzesznej uciechy, nawet lekkiego intelektualnego podrażnienia, ale jednocześnie lepiej zapomnieć o tym filmie tuż po seansie – kiedy zacznie „układać się” w głowie, może podrażnić nie mózg, a nerwy.
koniec
11 czerwca 2007

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Miłość i rewolucja na lodzie
Sebastian Chosiński

17 X 2021

Polski dystrybutor nie byłby sobą, gdyby wprowadzając ten film do oferty Netflixa, nie zmienił jego tytułu. Zamiast oryginalnych (w podwójnym tego słowa znaczeniu) „Srebrnych łyżew” mamy komercyjnie brzmiący „Zimowy romans”. I chociaż wszystko – w teorii – się zgadza, to jednak film Michaiła Łokszyna nie zasługuje na to, by postrzegać go jedynie w kategoriach obrazu miłosnego.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: O jeden ząb za daleko
Sebastian Chosiński

13 X 2021

W normalnym kraju człowiek z trzydziestoma trzema zębami wybrałby się do dentysty i poprosił go o usunięcie nadmiarowego trzonowca (kła albo siekacza). W Związku Radzieckim ktoś taki mógł stać się sensacją naukową i celebrytą. Przynajmniej tak to sobie wyobrażał Gieorgij Danielija, który na podstawie tych domysłów zbudował oś fabularną „nienaukowo-fantastycznej” (jak poinformowano w napisach) komedii… „Trzydzieści trzy”.

więcej »

East Side Story: Z rodziną najlepiej wychodzi się na…
Sebastian Chosiński

10 X 2021

Co byście zrobili, dowiedziawszy się, że zostało Wam kilka bądź kilkanaście miesięcy życia? Część osób zapewne doszłaby do wniosku, że to najlepszy moment na spełnienie swego największego, skrytego dotąd marzenia. W takiej właśnie sytuacji znajduje się główny bohater „Krewnych” – komediodramatu Ilji Aksionowa – który rusza w podróż, aby… To będzie zaskoczenie!

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Wrzesień 2013 (1)
— Sebastian Chosiński, Alicja Kuciel, Jarosław Loretz, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Sierpień 2013 (1)
— Sebastian Chosiński, Jakub Gałka, Jarosław Loretz, Joanna Pienio, Małgorzata Steciak

WuWuZela, czyli turystyka nekrofobiczna
— Michał Kubalski

SPF – Subiektywny Przegląd Filmów (16)
— Jakub Gałka

007: Strawberry Fields Forever
— Michał R. Wiśniewski

007: Im więcej Bonda, tym mniej
— Jakub Gałka

007: Biegiem z tym szpiegiem!
— Piotr Dobry

Łza wyobraźni
— Ewa Drab

Tegoż autora

Homo bohemicus
— Przemysław Ćwik

Nieładne kwiatki
— Przemysław Ćwik

Złoty strzał
— Przemysław Ćwik

Lekcja plastyki
— Przemysław Ćwik

Bloodywood
— Przemysław Ćwik

Człowiek, który śmiał się nie za dużo
— Przemysław Ćwik

Królowa Śnieżka i 32 zęby premiera
— Przemysław Ćwik, Urszula Lipińska

Jajka niespodzianki
— Przemysław Ćwik

Million dollar fortel
— Przemysław Ćwik

Jak nie kijem go, to rękawem
— Przemysław Ćwik

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.