Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 września 2020
w Esensji w Esensjopedii

Steven Soderbergh
‹Ocean’s 13›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOcean’s 13
Tytuł oryginalnyOcean’s Thirteen
Dystrybutor Warner Bros
Data premiery8 czerwca 2007
ReżyseriaSteven Soderbergh
ZdjęciaSteven Soderbergh
Scenariusz
ObsadaGeorge Clooney, Brad Pitt, Matt Damon, Ellen Barkin, Bernie Mac, Casey Affleck, Scott Caan, Elliott Gould, Don Cheadle, Eddie Jemison, Andy Garcia, Carl Reiner, Eddie Izzard, David Paymer, Al Pacino, Julian Sands, Nancy Stelmaszczyk
MuzykaDavid Holmes
Rok produkcji2007
Kraj produkcjiUSA
CyklDanny Ocean, Ocean’s
Czas trwania100 min
WWW
Gatunekkomedia, kryminał
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Bez szans na pięć gwiazdek
[Steven Soderbergh „Ocean’s 13” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Steven Soderbergh starał się powtórzyć sukces „Ocean’s Eleven” i zrobić triquel, który czarowałby obsadą, humorem, klasą oraz sprytną intrygą rozgrywającą się w pięknych wnętrzach rozświetlonych kasyn Las Vegas. Częściowo mu się udało, bo dobra obsada i humor są, gorzej z klasą oraz intrygą. Bo choćby „Ocean’s Thirteen” było arcydziełem kina rozrywkowego, to i tak powtarza schematy z poprzednich odcinków, plasując się na poziomie filmu przyjemnego, ale przelotnego.

Ewa Drab

Bez szans na pięć gwiazdek
[Steven Soderbergh „Ocean’s 13” - recenzja]

Steven Soderbergh starał się powtórzyć sukces „Ocean’s Eleven” i zrobić triquel, który czarowałby obsadą, humorem, klasą oraz sprytną intrygą rozgrywającą się w pięknych wnętrzach rozświetlonych kasyn Las Vegas. Częściowo mu się udało, bo dobra obsada i humor są, gorzej z klasą oraz intrygą. Bo choćby „Ocean’s Thirteen” było arcydziełem kina rozrywkowego, to i tak powtarza schematy z poprzednich odcinków, plasując się na poziomie filmu przyjemnego, ale przelotnego.

Steven Soderbergh
‹Ocean’s 13›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOcean’s 13
Tytuł oryginalnyOcean’s Thirteen
Dystrybutor Warner Bros
Data premiery8 czerwca 2007
ReżyseriaSteven Soderbergh
ZdjęciaSteven Soderbergh
Scenariusz
ObsadaGeorge Clooney, Brad Pitt, Matt Damon, Ellen Barkin, Bernie Mac, Casey Affleck, Scott Caan, Elliott Gould, Don Cheadle, Eddie Jemison, Andy Garcia, Carl Reiner, Eddie Izzard, David Paymer, Al Pacino, Julian Sands, Nancy Stelmaszczyk
MuzykaDavid Holmes
Rok produkcji2007
Kraj produkcjiUSA
CyklDanny Ocean, Ocean’s
Czas trwania100 min
WWW
Gatunekkomedia, kryminał
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Intryga trzeciej części stylowej serii Soderbergha próbuje uwieść widza urokiem kina sprzed lat, zmieszanego z technicznie nowoczesną otoczką. Nie wnosi jednak nic nowego do cyklu, próbując być jedynie podrasowaną wersją „jedynki”, a co za tym idzie: powiela jej rozwiązania fabularne. To tak, jakby widzowie mieli do czynienia z serialem wyświetlanym w kinach: ci sami bohaterowie i bardzo do siebie podobne złodziejskie manipulacje. Pojawia się wrażenie déjà vu, które uzasadnione jest jedynie faktem, że „Ocean’s Thirteen” to kontynuacja znanej historii. Gdyby jednak film potrafił zaskoczyć, dodać coś świeżego w sferze wizualnej – jak to było z „Ocean’s Twelve” – bądź fabularnej, nie przeszkadzałoby dalsze eksploatowanie tematu. Tymczasem scenarzyści tworzą lekką i przyjemną fabułę, która jednak nie jest ani tak zaskakująca, ani tak sprytna jak ta z „jedynki”. Ponadto w dialogach na samym początku seansu koncentrują wszystkie fakty związane z późniejszym przebiegiem akcji. Jeśli widzowi umknie jakiś szczegół, może przez chwilę poczuć się zagubiony, ale i tak wcześniej czy później twórcy poprowadzą go przez narrację krok po kroku, tak że w efekcie nie będzie miał wątpliwości, o co chodzi i jak zakończą się zabawy Oceana i spółki.
Oczywiście jako niefrasobliwa rozrywka na jeden raz nowy film Soderbergha sprawdza się bez zarzutu. Zgodnie ze sloganami zemsta w wykonaniu paczki Oceana to zabawna rzecz. Panowie powodowani iście braterską przyjaźnią z Reubenem, który został oszukany przez budującego nowy super kompleks hotel-kasyno, bezwzględnego Willa Banka, wpadają na totalnie niewiarygodny, ale szatański pomysł zniszczenia przeciwnika. Niestety, to, co z początku wygląda zachęcająco i skomplikowanie, potem zostaje rozłożone na czynniki pierwsze. Osią fabuły przestaje być walka tytułowej ekipy oszustów z wszechmocnym komputerem, a zaczyna – sprawa pewnych cennych diamentów. W tym momencie złodziejskie igraszki zespołu Oceana sprowadzają się do dość oczywistych rozwiązań. Na szczęście cała historia została wypełniona błyskotliwymi dialogami i kilkoma niezłymi, minimalistycznymi skeczami, jak na przykład ten związany z Oprah Winfrey. Nastrój rozrywkowego filmu na poziomie zapewniają także aktorzy. Do ekipy dołączył Al Pacino jako „zły gość z drugiej strony barykady”, ale to wcale nie jemu udało się zdominować całą obsadę. Tym razem aktorskie pierwszeństwo dzierży George Clooney – zabawny, szarmancki, zdystansowany. Ma świetne wyczucie konwencji, co widać, kiedy gra w różnych gatunkowo filmach. Najwyraźniej Oscar mu nie zaszkodził, bo czy to grając w ambitnej, politycznej „Syrianie”, czy w lekkim, sympatycznym „Ocean’s Thirteen”, koncentruje się na roli, a dystansuje do własnej osoby. I dlatego też wygrywa na polu aktorskiej walki z Pacino.
‘I know it was you Ocean. You broke my heart. You broke my heart!’
‘I know it was you Ocean. You broke my heart. You broke my heart!’
Trochę brakuje wśród głównych bohaterów Julii Roberts i Catherine Zeta-Jones, które nadawały filmom Soderbergha uroku i charakteru. W rezultacie jednak nieobecność dwóch gwiazd sprawia, że historia zmienia nieco kształt w porównaniu do poprzednich części i unika zupełnego papugowania. Zawężenie fabuły do konfliktu na linii team Oceana – uparty Bank działa w dwojaki sposób: jednocześnie zubaża i wzbogaca film. Dzieje się tak, bo jeden główny wątek to małe szanse na zburzenie czujności widza i zaskoczenie go czymś, co umknęło w natłoku zdarzeń, a równocześnie zrezygnowanie z dodatkowych wątków ujednolica strukturę narracji i pozwala uniknąć chaosu. Trudno się zdecydować, który punkt widzenia tak naprawdę przeważa, ale wygląda na to, że film i trochę na tym traci, i zyskuje, pozostając zawieszonym w próżni.
Szkoda, że w dążeniu do stworzenia filmu przebijającego klimatem „Ocean’s Eleven” Soderbergh zapomniał, iż jego filmy zawsze wnosiły coś do kinematografii w kwestii wizualnej. Nietypowe zdjęcia autorstwa samego reżysera zawsze angażowały wzrok i odwracały uwagę od luk logicznych w scenariuszu. Rwane, oryginalnie skomponowane obrazy wpasowywały się do przedstawianej historii jako jej nieodłączny element, jednocześnie nadając jej wymiar rozrywki z klasą. W „Ocean’s Thirteen” brakuje podobnych wizualnych smaczków. Całą produkcję nakręcono poprawnie, bez szaleństw, bez szukania nowych dróg przekazu filmowego. To jedna z przyczyn, dla której „Ocean’s Thirteen”, choćby starał się o pięć gwiazdek tak usilnie, jak Willy Bank walczył o nie dla swojego hotelu… dostanie je. Tylko że w dziesięciostopniowej skali.
koniec
22 czerwca 2007

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Przyjaźń w Strefie Wykluczenia
Sebastian Chosiński

27 IX 2020

Katastrofa w Czarnobylu do dzisiaj ogniskuje uwagę historyków, dziennikarzy śledczych, ale także artystów. W ciągu minionych trzech dekad powstało przynajmniej kilka obrazów, których akcja rozgrywa się na obszarze objętym skażeniem. Nierzadko są to horrory. W przypadku białoruskiej „Strefy zakazanej” Mitrija Siemionowa-Aliejnikowa rzecz ma się inaczej. To klasyczne kino gatunkowe, męski dramat sensacyjny, który jednak ogląda się w takim napięciu, jakby to był przerażający horror.

więcej »

Ci, co skaczą i fruwają…
Agnieszka ‘Achika’ Szady

27 IX 2020

…na nasz program zapraszają. Tak, znów nie mogłam się oprzeć lekko zmienionemu cytatowi z piosenki. Skakania i fruwania, a także biegania po ścianach w „Mulan” jest dużo, co sprawia, że film jest równie fantastyczno-baśniowy, co kreskówka po tym samym tytułem. Po prostu w inny sposób.

więcej »

Off Camera 2020: Kraina wiecznego nieszczęścia
Adam Lewandowski

26 IX 2020

W dzisiejszych czasach nie powstaje dużo westernów, więc fani gatunku wypatrują jaskółek w formie pojedynczych, ciekawie się zapowiadających filmów. Jednym z nich jest zrealizowany przez Davida Perraulta „Savage State”, choć uprzedzam, że zamiast kowbojów i Indian będziecie oglądać przez większość czasu grupę francuskich kobiet walczących o przeżycie.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Fundacje, trusty i zwykłe przekręty
— Marcin Mroziuk

Co nam w kinie gra: Wielki Liberace
— Marta Bałaga

Espoo Ciné 2013: W szafie i za świecznikiem
— Marta Bałaga

Seks, kłamstwa i leki antydepresyjne
— Ewa Drab

Esensja ogląda: Sierpień 2012 (DVD)
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Daniel Markiewicz, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Lipiec 2012
— Sebastian Chosiński, Ewa Drab, Grzegorz Fortuna, Alicja Kuciel, Małgorzata Steciak, Konrad Wągrowski

Spisek brudnych rąk
— Ewa Drab

33 sceny z życia partyzanta
— Konrad Wągrowski

Dwugłos: Ocean’s Twelve: Dogrywka
— Ewa Drab, Marcin T.P. Łuczyński

Klawo jak cholera!
— Marcin Łuczyński

Tegoż autora

Szybciej. Głośniej. Więcej zębów
— Ewa Drab

Samochody (nie) latają
— Ewa Drab

Kreacja automatyczna
— Ewa Drab

PR rządzi światem
— Ewa Drab

(I)grać i (wy)grać z czasem
— Ewa Drab

Llewyn Davis jest palantem
— Piotr Dobry, Ewa Drab, Grzegorz Fortuna

Wszyscy jesteśmy oszustami
— Ewa Drab

Rzut kośćmi i sekrety Freuda
— Ewa Drab

Kto się boi Vina Diesla?
— Ewa Drab

Duch z piwnicy
— Ewa Drab

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.