Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 25 maja 2020
w Esensji w Esensjopedii

Steven Soderbergh
‹Ocean’s 13›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOcean’s 13
Tytuł oryginalnyOcean’s Thirteen
Dystrybutor Warner Bros
Data premiery8 czerwca 2007
ReżyseriaSteven Soderbergh
ZdjęciaSteven Soderbergh
Scenariusz
ObsadaGeorge Clooney, Brad Pitt, Matt Damon, Ellen Barkin, Bernie Mac, Casey Affleck, Scott Caan, Elliott Gould, Don Cheadle, Eddie Jemison, Andy Garcia, Carl Reiner, Eddie Izzard, David Paymer, Al Pacino, Julian Sands, Nancy Stelmaszczyk
MuzykaDavid Holmes
Rok produkcji2007
Kraj produkcjiUSA
CyklDanny Ocean, Ocean’s
Czas trwania100 min
WWW
Gatunekkomedia, kryminał
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Bez szans na pięć gwiazdek
[Steven Soderbergh „Ocean’s 13” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Steven Soderbergh starał się powtórzyć sukces „Ocean’s Eleven” i zrobić triquel, który czarowałby obsadą, humorem, klasą oraz sprytną intrygą rozgrywającą się w pięknych wnętrzach rozświetlonych kasyn Las Vegas. Częściowo mu się udało, bo dobra obsada i humor są, gorzej z klasą oraz intrygą. Bo choćby „Ocean’s Thirteen” było arcydziełem kina rozrywkowego, to i tak powtarza schematy z poprzednich odcinków, plasując się na poziomie filmu przyjemnego, ale przelotnego.

Ewa Drab

Bez szans na pięć gwiazdek
[Steven Soderbergh „Ocean’s 13” - recenzja]

Steven Soderbergh starał się powtórzyć sukces „Ocean’s Eleven” i zrobić triquel, który czarowałby obsadą, humorem, klasą oraz sprytną intrygą rozgrywającą się w pięknych wnętrzach rozświetlonych kasyn Las Vegas. Częściowo mu się udało, bo dobra obsada i humor są, gorzej z klasą oraz intrygą. Bo choćby „Ocean’s Thirteen” było arcydziełem kina rozrywkowego, to i tak powtarza schematy z poprzednich odcinków, plasując się na poziomie filmu przyjemnego, ale przelotnego.

Steven Soderbergh
‹Ocean’s 13›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOcean’s 13
Tytuł oryginalnyOcean’s Thirteen
Dystrybutor Warner Bros
Data premiery8 czerwca 2007
ReżyseriaSteven Soderbergh
ZdjęciaSteven Soderbergh
Scenariusz
ObsadaGeorge Clooney, Brad Pitt, Matt Damon, Ellen Barkin, Bernie Mac, Casey Affleck, Scott Caan, Elliott Gould, Don Cheadle, Eddie Jemison, Andy Garcia, Carl Reiner, Eddie Izzard, David Paymer, Al Pacino, Julian Sands, Nancy Stelmaszczyk
MuzykaDavid Holmes
Rok produkcji2007
Kraj produkcjiUSA
CyklDanny Ocean, Ocean’s
Czas trwania100 min
WWW
Gatunekkomedia, kryminał
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Intryga trzeciej części stylowej serii Soderbergha próbuje uwieść widza urokiem kina sprzed lat, zmieszanego z technicznie nowoczesną otoczką. Nie wnosi jednak nic nowego do cyklu, próbując być jedynie podrasowaną wersją „jedynki”, a co za tym idzie: powiela jej rozwiązania fabularne. To tak, jakby widzowie mieli do czynienia z serialem wyświetlanym w kinach: ci sami bohaterowie i bardzo do siebie podobne złodziejskie manipulacje. Pojawia się wrażenie déjà vu, które uzasadnione jest jedynie faktem, że „Ocean’s Thirteen” to kontynuacja znanej historii. Gdyby jednak film potrafił zaskoczyć, dodać coś świeżego w sferze wizualnej – jak to było z „Ocean’s Twelve” – bądź fabularnej, nie przeszkadzałoby dalsze eksploatowanie tematu. Tymczasem scenarzyści tworzą lekką i przyjemną fabułę, która jednak nie jest ani tak zaskakująca, ani tak sprytna jak ta z „jedynki”. Ponadto w dialogach na samym początku seansu koncentrują wszystkie fakty związane z późniejszym przebiegiem akcji. Jeśli widzowi umknie jakiś szczegół, może przez chwilę poczuć się zagubiony, ale i tak wcześniej czy później twórcy poprowadzą go przez narrację krok po kroku, tak że w efekcie nie będzie miał wątpliwości, o co chodzi i jak zakończą się zabawy Oceana i spółki.
Oczywiście jako niefrasobliwa rozrywka na jeden raz nowy film Soderbergha sprawdza się bez zarzutu. Zgodnie ze sloganami zemsta w wykonaniu paczki Oceana to zabawna rzecz. Panowie powodowani iście braterską przyjaźnią z Reubenem, który został oszukany przez budującego nowy super kompleks hotel-kasyno, bezwzględnego Willa Banka, wpadają na totalnie niewiarygodny, ale szatański pomysł zniszczenia przeciwnika. Niestety, to, co z początku wygląda zachęcająco i skomplikowanie, potem zostaje rozłożone na czynniki pierwsze. Osią fabuły przestaje być walka tytułowej ekipy oszustów z wszechmocnym komputerem, a zaczyna – sprawa pewnych cennych diamentów. W tym momencie złodziejskie igraszki zespołu Oceana sprowadzają się do dość oczywistych rozwiązań. Na szczęście cała historia została wypełniona błyskotliwymi dialogami i kilkoma niezłymi, minimalistycznymi skeczami, jak na przykład ten związany z Oprah Winfrey. Nastrój rozrywkowego filmu na poziomie zapewniają także aktorzy. Do ekipy dołączył Al Pacino jako „zły gość z drugiej strony barykady”, ale to wcale nie jemu udało się zdominować całą obsadę. Tym razem aktorskie pierwszeństwo dzierży George Clooney – zabawny, szarmancki, zdystansowany. Ma świetne wyczucie konwencji, co widać, kiedy gra w różnych gatunkowo filmach. Najwyraźniej Oscar mu nie zaszkodził, bo czy to grając w ambitnej, politycznej „Syrianie”, czy w lekkim, sympatycznym „Ocean’s Thirteen”, koncentruje się na roli, a dystansuje do własnej osoby. I dlatego też wygrywa na polu aktorskiej walki z Pacino.
‘I know it was you Ocean. You broke my heart. You broke my heart!’
‘I know it was you Ocean. You broke my heart. You broke my heart!’
Trochę brakuje wśród głównych bohaterów Julii Roberts i Catherine Zeta-Jones, które nadawały filmom Soderbergha uroku i charakteru. W rezultacie jednak nieobecność dwóch gwiazd sprawia, że historia zmienia nieco kształt w porównaniu do poprzednich części i unika zupełnego papugowania. Zawężenie fabuły do konfliktu na linii team Oceana – uparty Bank działa w dwojaki sposób: jednocześnie zubaża i wzbogaca film. Dzieje się tak, bo jeden główny wątek to małe szanse na zburzenie czujności widza i zaskoczenie go czymś, co umknęło w natłoku zdarzeń, a równocześnie zrezygnowanie z dodatkowych wątków ujednolica strukturę narracji i pozwala uniknąć chaosu. Trudno się zdecydować, który punkt widzenia tak naprawdę przeważa, ale wygląda na to, że film i trochę na tym traci, i zyskuje, pozostając zawieszonym w próżni.
Szkoda, że w dążeniu do stworzenia filmu przebijającego klimatem „Ocean’s Eleven” Soderbergh zapomniał, iż jego filmy zawsze wnosiły coś do kinematografii w kwestii wizualnej. Nietypowe zdjęcia autorstwa samego reżysera zawsze angażowały wzrok i odwracały uwagę od luk logicznych w scenariuszu. Rwane, oryginalnie skomponowane obrazy wpasowywały się do przedstawianej historii jako jej nieodłączny element, jednocześnie nadając jej wymiar rozrywki z klasą. W „Ocean’s Thirteen” brakuje podobnych wizualnych smaczków. Całą produkcję nakręcono poprawnie, bez szaleństw, bez szukania nowych dróg przekazu filmowego. To jedna z przyczyn, dla której „Ocean’s Thirteen”, choćby starał się o pięć gwiazdek tak usilnie, jak Willy Bank walczył o nie dla swojego hotelu… dostanie je. Tylko że w dziesięciostopniowej skali.
koniec
22 czerwca 2007

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Z góry czasami widać lepiej
Sebastian Chosiński

24 V 2020

Pochodząca z Ukrainy reżyserka Oksana Karas nie miał dotąd większych możliwości przebicia się w Polsce. Owszem, jej filmy od czasu do czasu pokazywane są na festiwalach, lecz żaden, jak do tej pory, nie stał się u nas przebojem. Na to samo nie może również liczyć dramat „Ponad niebem”, który – nawiązując do klasyki literatury rosyjskiej XIX wieku – mówi o jak najbardziej współczesnych (aczkolwiek uniwersalnych) problemach.

więcej »

Projekt Błękitna Księga, sez. 2 odc. 1: W Mekce wyznawców teorii spiskowych
Marcin Mroziuk

22 V 2020

Trzeba przyznać, że drugi sezon „Projektu Błękitna Księga” rozpoczyna się od mocnego uderzenia. Michael Quinn i J. Allen Hynek udają się bowiem do miejsca, które rozpala wyobraźnię nie tylko zagorzałych tropicieli UFO. Tak, dobrze myślicie – chodzi o Roswell w stanie Nowy Meksyk.

więcej »

Projekt Błękitna Księga, odc. 10: O krok od wojny. Ale z kim?
Marcin Mroziuk

20 V 2020

W takich opałach, jak w finałowym odcinku pierwszego sezonu, Michael Quinn i J. Allen Hynek jeszcze nie byli. Pojawienie się niezidentyfikowanych obiektów latających nie gdzieś na odludziu w Teksasie czy Newadzie, lecz w National Mall w Waszyngtonie, powoduje bowiem, że para głównych bohaterów niespodziewanie znajdzie się w centrum bezwzględnej walki o polityczne wpływy. Kłopot w tym, że w tym przypadku nie wiadomo, kto w rzeczywistości jest wrogiem, a kto sprzymierzeńcem.

więcej »

Polecamy

Zobacz też

Tegoż twórcy

Fundacje, trusty i zwykłe przekręty
— Marcin Mroziuk

Co nam w kinie gra: Wielki Liberace
— Marta Bałaga

Espoo Ciné 2013: W szafie i za świecznikiem
— Marta Bałaga

Seks, kłamstwa i leki antydepresyjne
— Ewa Drab

Esensja ogląda: Sierpień 2012 (DVD)
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Daniel Markiewicz, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Lipiec 2012
— Sebastian Chosiński, Ewa Drab, Grzegorz Fortuna, Alicja Kuciel, Małgorzata Steciak, Konrad Wągrowski

Spisek brudnych rąk
— Ewa Drab

33 sceny z życia partyzanta
— Konrad Wągrowski

Dwugłos: Ocean’s Twelve: Dogrywka
— Ewa Drab, Marcin T.P. Łuczyński

Klawo jak cholera!
— Marcin Łuczyński

Tegoż autora

Szybciej. Głośniej. Więcej zębów
— Ewa Drab

Samochody (nie) latają
— Ewa Drab

Kreacja automatyczna
— Ewa Drab

PR rządzi światem
— Ewa Drab

(I)grać i (wy)grać z czasem
— Ewa Drab

Llewyn Davis jest palantem
— Piotr Dobry, Ewa Drab, Grzegorz Fortuna

Wszyscy jesteśmy oszustami
— Ewa Drab

Rzut kośćmi i sekrety Freuda
— Ewa Drab

Kto się boi Vina Diesla?
— Ewa Drab

Duch z piwnicy
— Ewa Drab

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.