Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 czerwca 2022
w Esensji w Esensjopedii

Adam Shankman
‹Lakier do włosów›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułLakier do włosów
Tytuł oryginalnyHairspray
Dystrybutor Warner Bros
Data premiery28 września 2007
ReżyseriaAdam Shankman
ZdjęciaBojan Bazelli
Scenariusz
ObsadaJohn Travolta, Nikki Blonsky, Amanda Bynes, Christopher Walken, Zac Efron, Elijah Kelley, Queen Latifah, Michelle Pfeiffer, Brittany Snow, James Marsden, Allison Janney, Taylor Parks, Jesse Weafer, Tanee McCall, Sarah Francis, Nadine Ellis, Tabitha Lupien, Hayley Podschun, Cassie Silva, Shane Simpson, J.P. Ferreri, Paul Dooley, Jerry Stiller, John Waters, Ricki Lake, Ted Ludzik, Adam Shankman, Marc Shaiman, Anne Fletcher, Spencer Liff
MuzykaMarc Shaiman
Rok produkcji2007
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania117 min
WWW
Gatunekkomedia, musical
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Radość w aerozolu
[Adam Shankman „Lakier do włosów” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Kino ma nie tylko zmuszać do refleksji, podejmować trudne tematy, obnażać ludzkie przywary, prowokować, uderzać, otwierać oczy i gnieść biednego, skulonego na fotelu kinowym widza. Często powinno po prostu bawić: dostarczać czystej energii, uśmiechu, optymizmu i wiary we własne siły. Po to jest magia filmu. I po to jest „Lakier do włosów”.

Ewa Drab

Radość w aerozolu
[Adam Shankman „Lakier do włosów” - recenzja]

Kino ma nie tylko zmuszać do refleksji, podejmować trudne tematy, obnażać ludzkie przywary, prowokować, uderzać, otwierać oczy i gnieść biednego, skulonego na fotelu kinowym widza. Często powinno po prostu bawić: dostarczać czystej energii, uśmiechu, optymizmu i wiary we własne siły. Po to jest magia filmu. I po to jest „Lakier do włosów”.

Adam Shankman
‹Lakier do włosów›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułLakier do włosów
Tytuł oryginalnyHairspray
Dystrybutor Warner Bros
Data premiery28 września 2007
ReżyseriaAdam Shankman
ZdjęciaBojan Bazelli
Scenariusz
ObsadaJohn Travolta, Nikki Blonsky, Amanda Bynes, Christopher Walken, Zac Efron, Elijah Kelley, Queen Latifah, Michelle Pfeiffer, Brittany Snow, James Marsden, Allison Janney, Taylor Parks, Jesse Weafer, Tanee McCall, Sarah Francis, Nadine Ellis, Tabitha Lupien, Hayley Podschun, Cassie Silva, Shane Simpson, J.P. Ferreri, Paul Dooley, Jerry Stiller, John Waters, Ricki Lake, Ted Ludzik, Adam Shankman, Marc Shaiman, Anne Fletcher, Spencer Liff
MuzykaMarc Shaiman
Rok produkcji2007
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania117 min
WWW
Gatunekkomedia, musical
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Po zapoznaniu się z najnowszym filmem Adama Shankmana świat wydaje się piękniejszy, a taniec okazuje się jedynym sposobem wyjścia z sali po zakończonym seansie. Skrajne uradowanie, niczym po wpompowaniu do organizmu czystego tlenu, to wystarczający powód, żeby „Lakier do włosów” nazwać filmem udanym, zapadającym w pamięć jako znakomita rozrywka i skuteczne antidotum na zły humor. A przecież to tylko klasycznie zrobiony, bardzo przebojowy musical z takich, jakich się już nie robi, kolorowy i trochę naiwny film, komedia i prosta historia poruszająca wprawdzie mnóstwo kwestii obyczajowych, ale wciąż pozostająca przede wszystkim zakręconym show muzycznym. Już od pierwszej sceny ekran drga od radosnych bitów muzyki lat 60. i to właśnie w tym momencie film albo widza kupuje, albo pozostawia niewzruszonym aż do napisów końcowych. To rodzaj dzieła, które zachwyca bądź zniechęca. Dla wielbicieli musicali, z jakich kiedyś słynęło Hollywood, „Lakier do włosów” to kinowy cukiereczek, fantastyczna okazja do odświeżenia nieco przyblakłej miłości do ekranowych spektakli rozgrywających się przy dźwięku piosenek. Reszta widzów może złapać rytm i bawić się równie znakomicie lub pokręcić z niedowierzaniem głowami, że takie coś potrafi rozkręcić publiczność.
Oczywiście u podstaw filmu – oprócz muzyki i klimatu epoki kwiecistych sukienek – leży prosta, ale nieźle wpasowująca się w dzisiejsze czasy fabuła. Nastoletnia Tracy wie, co to znaczy taniec i odwaga do spełniania marzeń, dlatego nie waha się ani chwili, gdy zostaje zorganizowany casting do jej ulubionego programu tanecznego. Jednak problemem dla otoczenia okazuje się fakt, że Tracy to porządnie zbudowana dziewczyna o rubensowskich kształtach, a takie nie mają wstępu do świata sławy, blichtru i show-biznesu. Na szczęście w optymistycznym świecie „Lakieru do włosów” każda przeszkoda jest do pokonania, a standardy mogą zostać łatwo odwrócone. Na pierwszym i drugim planie przewija się wiele świetnie tańczących i nieźle śpiewających postaci, przynajmniej tak samo barwnych i wyróżniających się w tłumie jak główna bohaterka. Gloryfikacja inności i niepoddawania się pojawia się tu na każdym kroku i przybiera różne kształty: Tracy jest puszysta, ale dużo bardziej sympatyczna i przebojowa niż jej programowa rywalka, plastikowa Amber; ojciec głównej bohaterki to dziwak, który prowadzi sklep z różnymi nieprzydatnymi szpargałami, ale robi to, co lubi, i ma złote serce; wreszcie czarni są dyskryminowani, choć świetnie się poruszają i w niczym nie ustępują białym, lecz i oni znajdą drogę, żeby zaistnieć. Zresztą ostatniemu wątkowi poświęcono w filmie sporo miejsca. Trochę niepotrzebnie wysunięto go przed kwestię kultu zgrabnego i powabnego ciała, który rządzi dzisiejszym światem. To właśnie wątek okrągłej Tracy i jej bojaźliwej matki Edny szybciej znajduje uniwersalne zakorzenienie w rzeczywistości, bo to temat statyczny, nieewoluujący, podczas gdy problem dyskryminacji rasowej – choć wciąż aktualny – ciągle się przekształca i nie jest aż tak intensywny jak w czasach apartheidu. Nie zmienia to jednak faktu, że oba tematy przekształcają „Lakier do włosów” z sympatycznego musicalu w sympatyczny musical z przesłaniem: inność trzeba szanować – takie to proste, a tak rzadko stosowane.
Niewątpliwą atrakcją filmu jest gościnny występ Krzysztofa Ibisza.
Niewątpliwą atrakcją filmu jest gościnny występ Krzysztofa Ibisza.
Oprócz atmosfery pędzącego łeb na szyję show, aury optymizmu i mało odkrywczej, ale niezłej fabuły film Shankmana ma jeszcze dwie zalety w postaci dobrego aktorstwa i – co najważniejsze – świetnie skonstruowanych, wypunktowanych i wyważonych scen muzyczno-tanecznych, co przecież stanowi clou każdego musicalu. Najbardziej wyeksponowane nazwisko na plakacie „Lakieru” to John Travolta, jednak to niekoniecznie do niego należy każdy kadr, w którym się pojawia. Bo w obsadzie filmu Shankmana karty zostały rozdane równo. Sprawdzają się młodzi aktorzy z debiutantką Nikki Blonsky w roli Tracy na czele – uwielbiany przez tłumy nastoletnich, piszczących fanek gwiazdor „High School Musical” Zac Efron oraz znany z „Wytańczyć marzenia” Elijah Kelley. Oczywistością wydaje się również doskonała forma Christophera Walkena, a wielką niespodzianką jest comeback Michelle Pfeiffer – aktorka łączy w roli złośliwej szefowej telewizji wszelkie stereotypy dotyczące czarnych charakterów, jak również dystans, autoironię i czarny humor, wzbogacając film o spojrzenie z zupełnie nowej, szyderczej perspektywy.
A wszystko to spaja reżyseria występów muzycznych. Shankman odmierza obrazy w rytm piosenek, łączy poszczególne sceny za pomocą wyśpiewywanych przez aktorów słów, uderza stężoną dawką pozytywnej energii ukrytej w tańcu. Po odświeżeniu musicalu przez Baza Luhrmanna („Moulin Rouge”), Roba Marshalla („Chicago”) czy Chrisa Columbusa („Rent”) podobna dbałość o szczegół i prawidłowe odmierzenie wszystkich elementów nie dziwi, ale wciąż zachwyca i budzi nadzieję, że drugie życie takich musicali jak „Lakier do włosów” dopiero się zaczyna. Dlatego, panie i panowie, czas poprawić fryz i zakręcić biodrami do przebojów z „Hairspray”, bo nie wiadomo, kiedy znów przyjdzie widzom cieszyć się filmami tak radosnymi i sympatycznymi.
koniec
9 października 2007

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Reacher: Odc. 5. Zemsta ważniejsza od sprawiedliwości
Marcin Mroziuk

27 VI 2022

Nie mamy wątpliwości, że kończąca poprzedni odcinek śmierć Molly Beth to dotkliwy cios dla Jacka Reachera, ale równie bolesna jest utrata przewożonych przez nią dokumentów z dochodzenia prowadzonego przez zabitego brata głównego bohatera. Po powrocie do Margrave trzeba będzie więc wrócić do starych tropów, ale problem tkwi w tym, że czekają tam już kolejne kłopoty.

więcej »

East Side Story: Sportsmenka na rozdrożu
Sebastian Chosiński

26 VI 2022

„Olga” Elie Grapego to historia młodej ukraińskiej sportsmenki, której świetnie zapowiadająca się kariera gimnastyczna staje pod wielkim znakiem zapytania z powodu zaangażowania jej matki-dziennikarki w tropienie przekrętów ekipy prezydenta Janukowycza. Chcąc wystartować na mistrzostwach Europy, dziewczyna musi opuścić Ukrainę – i to niemal w tym momencie, kiedy w Kijowie rozpoczyna się Euromajdan.

więcej »

Wychowane przez wilki: Sez. 2, Odc. 7. Sojusze ponad podziałami
Marcin Mroziuk

24 VI 2022

Początkowo Marcus i Paul sądzą, że pojawienie się ogromnego drzewa stanie się początkiem odrodzenia mitraistów, ale wkrótce ich wiara zostaje poddana ciężkiej próbie. Przekonamy się, że zdecydowanie trafniej sytuację ocenia Matka, ale nawet ona nie jest w stanie powstrzymać niekorzystnego rozwoju wydarzeń.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Wyobraźni zabrakło
— Konrad Wągrowski

Ci parszywi Serbowie
— Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Szybciej. Głośniej. Więcej zębów
— Ewa Drab

Samochody (nie) latają
— Ewa Drab

Kreacja automatyczna
— Ewa Drab

PR rządzi światem
— Ewa Drab

(I)grać i (wy)grać z czasem
— Ewa Drab

Llewyn Davis jest palantem
— Piotr Dobry, Ewa Drab, Grzegorz Fortuna

Wszyscy jesteśmy oszustami
— Ewa Drab

Rzut kośćmi i sekrety Freuda
— Ewa Drab

Kto się boi Vina Diesla?
— Ewa Drab

Duch z piwnicy
— Ewa Drab

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.