Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Tony Gilroy
‹Michael Clayton›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMichael Clayton
Dystrybutor Monolith Plus
Data premiery23 listopada 2007
ReżyseriaTony Gilroy
ZdjęciaRobert Elswit
Scenariusz
ObsadaGeorge Clooney, Tom Wilkinson, Tilda Swinton, Sydney Pollack, Thomas McCarthy
MuzykaJames Newton Howard
Rok produkcji2007
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania119 min
WWW
Gatunekdramat, thriller
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Szach mat
[Tony Gilroy „Michael Clayton” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Michael Clayton” to dowód, że Amerykanie wykorzystują język filmu do spowiadania się ze swoich grzechów. Przestają nawet dawać nadzieję na lepsze jutro, bo wiedzą, że degradacji wartości i załamania moralności nie da się tak łatwo odwrócić. W filmie Tony’ego Gilroya korporacyjny świat marionetek oznacza jedno z dwóch: podporządkowanie totalne bądź szaleństwo.

Ewa Drab

Szach mat
[Tony Gilroy „Michael Clayton” - recenzja]

„Michael Clayton” to dowód, że Amerykanie wykorzystują język filmu do spowiadania się ze swoich grzechów. Przestają nawet dawać nadzieję na lepsze jutro, bo wiedzą, że degradacji wartości i załamania moralności nie da się tak łatwo odwrócić. W filmie Tony’ego Gilroya korporacyjny świat marionetek oznacza jedno z dwóch: podporządkowanie totalne bądź szaleństwo.

Tony Gilroy
‹Michael Clayton›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMichael Clayton
Dystrybutor Monolith Plus
Data premiery23 listopada 2007
ReżyseriaTony Gilroy
ZdjęciaRobert Elswit
Scenariusz
ObsadaGeorge Clooney, Tom Wilkinson, Tilda Swinton, Sydney Pollack, Thomas McCarthy
MuzykaJames Newton Howard
Rok produkcji2007
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania119 min
WWW
Gatunekdramat, thriller
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Każdy próbuje jakoś funkcjonować, znaleźć swoje miejsce w życiu, po cichu zapewnić sobie i swoim bliskim odpowiednie warunki, odnieść chociaż mały sukces. Michael Clayton też tego chciał, ale złapany w tryby wielkiej machiny prawniczej przestał tak naprawdę mieć jakiekolwiek znaczenie jako człowiek, stał się zwykłym narzędziem, którym można naprawić usterkę w długim korporacyjnym łańcuchu fabryk pieniędzy. Kiedy Clayton zaczyna zajmować się sprawą będącą odbiciem jego wątpliwości i niewypowiedzianych żalów, staje na skraju możliwości odrodzenia. Ale, niestety, powrót do człowieczeństwa nie jest już możliwy, bo ktoś, kto stał się częścią organizmu korporacyjnego, nie umie żyć inaczej.
Film Gilroya wydaje się zaznaczać dwa tory fabularne, które wiążą się ściśle ze sobą. Jeden to portret tytułowego bohatera (świetnie i niezwykle oszczędnie zagranego przez George’a Clooneya) i jego podróż w materialistycznym bezwzględnym świecie oszukańczych koncernów, które nie liczą się z nikim. Drugi przedstawia sprawę, której Clayton daje się wciągnąć – to historia producenta „cudownego” środka chwastobójczego powodującego zatrucie wód gruntowych i liczne choroby wśród osób w tę wodę zaopatrywanych. Aby wygrać z grupą powodów, koncern gotów jest na każdy krok obliczony na korzystną dla firmy ugodę. Jednak „Michael Clayton” to nie kolejna „Erin Brockovich” Stevena Soderbergha, czyli optymistyczny film prawniczy kończący się ukaraniem korporacyjnego kata. Opowieść Gilroya, nakręcona w szarych przytłaczających barwach (dosłownie i w przenośni), koncentruje się na stanie psychicznym człowieka, który próbuje płynąć z prądem bądź przeciwnie – sprzeciwić się stanowi rzeczy. Porzuca dyskurs o ofiarach i winnych, rezygnuje z podziału na czarne i białe, nie rozprawia o sprawiedliwości. Film stara się po prostu uchwycić resztki odpowiedzialności kryjące się w ludziach przeżutych przez biznesowych gigantów. I zadaje pytanie, czy jest jeszcze szansa, że taka odpowiedzialność w ogóle istnieje.
Kluczowymi elementami w niebezpiecznej grze przedstawionej przez Gilroya są – oprócz samego Claytona – bohaterowie drugiego planu: postacie brawurowo zagrane przez Toma Wilkinsona (prawnik Arthur Edens) i Tildę Swinton (doradca zagrożonej firmy Karen Crowder). Oboje pełnią w fabule funkcję symboli, odzwierciedlenia lęków tytułowego bohatera. Wilkinson wciela się w człowieka, który stracił priorytety, zdolność do oceny, a co najważniejsze szacunek do samego siebie. Staje się łupem żarłocznego systemu, w którym na nikogo nie zwraca się uwagi. Płynnie przechodzi ze stanowiska kata do roli ofiary, przypłacając tę przemianę wszystkim, co mu jeszcze pozostało po latach zaprzedawania się interesom skoncentrowanych na zysku korporacji. Jest elementem wyjaskrawionym pośród szarych monotonnych postaci i wydarzeń, bo udowadnia, że nawet szaleństwo ma więcej cech racjonalnych niż wojny biznesowe. Reżyser kontrastuje Arthura Edensa z Karen Crowder, która ucieleśnia chłód, zdecydowanie, powierzchowne opanowanie, bezwzględność i taktykę „za wszelką cenę” stosowaną przez wielkie firmy. Jej uporządkowanie i perfekcyjne przygotowanie kryjące ogromne nerwy przywodzi na myśl pułapkę, z której już nie ma wyjścia. To właśnie Michael Clayton wydaje się postacią miotającą się pomiędzy dwoma skrajnościami, tęskniącą za zwyczajnością, za przewartościowaniem życia i ułożeniem listy priorytetów. Ale obietnica wolności jest tylko ułudą, bo korporacyjnego wirusa nie da się zlikwidować jednym dobrym uczynkiem.
Trudno nie docenić starań reżysera i obsady w zobrazowaniu jednego z ważniejszych problemów niszczących Amerykę. Zresztą wyścig szczurów i zupełne utracenie równowagi w realiach opartych na robieniu pieniędzy to już kłopot wszystkich rozwiniętych ekonomicznie państw, nie tylko Stanów Zjednoczonych. Tam, gdzie sytuacja nie przyjęła tak ciemnych barw, „Michaela Claytona” można potraktować przede wszystkim jako ostrzeżenie. Dlatego szkoda, że film Gilroya, w pogoni za nowym pomysłem przedstawienia znanej problematyki, gubi logikę. Niektóre zachowania bohaterów nie przekonują nawet w kontekście irracjonalnych zasad, według których funkcjonuje system korporacyjny. Przy nowoczesnym sposobie ugryzienia tematu dziwi stereotypowa maniera zilustrowania „tych złych” – bossów gotowych na wszystko, żeby uratować swoje firmy. Rozczarowuje też zakończenie tej ponurej historii, w którym winni muszą zostać złapani na gorącym uczynku. Nietuzinkowe rozwinięcie fabuły wypala się na niekonsekwentnym finale, twórcy przez cały seans przekonują, że nadziei na naprawę błędów nie ma, by pod koniec zafundować widzom kliszę. Jedyne, co ratuje tę wpadkę, to możliwa interpretacja: Michael Clayton wie, że jedynym wyjściem z sytuacji dla niego samego jest próba odkupienia. Ale zdaje sobie również sprawę, że znajduje się w potrzasku, że nic nie jest w stanie zatrzymać wielkiej rozpędzonej machiny, wobec której każdy człowiek jest bezsilny. Po prostu szach mat.
koniec
30 grudnia 2007

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Gwiaździsty sztandar ponad wody Newy
Sebastian Chosiński

16 I 2022

To nie proste: z dnia na dzień porzucić dotychczasowe życie (niekoniecznie nawet najszczęśliwsze i najbardziej ustabilizowane) i zacząć nowe w zupełnie innym kraju, tysiące kilometrów od rodzinnych stron. A na to właśnie decyduje się bohaterka dramatu obyczajowego Aleksandra Mołocznikowa „Powiedz jej”, która na dodatek chce zostawić w Rosji męża i zabrać ze sobą ich jedynego syna.

więcej »

Rozwalanie ścian tyłkiem i inne rozterki czterdziestolatków
Agnieszka ‘Achika’ Szady

15 I 2022

Niech nikogo nie zwiedzie kpiarski tytuł recenzji. „Matrix: Zmartwychwstania” jest filmem głęboko symbolicznym i stuprocentowo poważnym.

więcej »

Devs: Odc. 3. W tym szaleństwie jest metoda
Marcin Mroziuk

14 I 2022

Wprawdzie Lily odrzuciła propozycję rosyjskiego szpiega, ale to wcale nie oznacza, że zrezygnuje z prowadzenia prywatnego śledztwa w sprawie śmieci Sergeia. Inną sprawą jest to, że jej zachowanie w tym odcinku początkowo wprawia nas w zdumienie.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Styczeń 2013 (DVD i Blu-Ray)
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Jakub Gałka, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Grudzień 2012 (DVD i BR)
— Sebastian Chosiński, Krystian Fred, Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Sierpień 2012 (kino)
— Sebastian Chosiński, Grzegorz Fortuna, Anna Kańtoch, Alicja Kuciel, Małgorzata Steciak, Konrad Wągrowski

Dziedzictwo Algernona
— Michał Kubalski

Jak garnitur od Armaniego
— Ewa Drab

Tegoż autora

Szybciej. Głośniej. Więcej zębów
— Ewa Drab

Samochody (nie) latają
— Ewa Drab

Kreacja automatyczna
— Ewa Drab

PR rządzi światem
— Ewa Drab

(I)grać i (wy)grać z czasem
— Ewa Drab

Llewyn Davis jest palantem
— Piotr Dobry, Ewa Drab, Grzegorz Fortuna

Wszyscy jesteśmy oszustami
— Ewa Drab

Rzut kośćmi i sekrety Freuda
— Ewa Drab

Kto się boi Vina Diesla?
— Ewa Drab

Duch z piwnicy
— Ewa Drab

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.