Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 4 czerwca 2020
w Esensji w Esensjopedii

Chris Carter
‹Z archiwum X: Chcę wierzyć›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZ archiwum X: Chcę wierzyć
Tytuł oryginalnyThe X-Files: I Want to Believe
Dystrybutor CinePix
Data premiery25 lipca 2008
ReżyseriaChris Carter
ZdjęciaBill Roe
Scenariusz
ObsadaDavid Duchovny, Gillian Anderson, Amanda Peet, Billy Connolly, Mitch Pileggi, Xzibit
Rok produkcji2008
Kraj produkcjiKanada, USA
WWW
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Z Archiwum X: Extremalnie długi odcinek
[Chris Carter „Z archiwum X: Chcę wierzyć” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Latka leciały, a fani czekali… No i doczekali się. Drugi film kinowy „Z Archiwum X” – „Chcę wierzyć” wszedł na ekrany. Ale czy fani będą zadowoleni? Co nawet ważniejsze z finansowego punktu widzenia – czy film zainteresuje „zwykłych” (niebędących X-philami) widzów? Odpowiedź nie jest taka prosta.

Michał Kubalski

Z Archiwum X: Extremalnie długi odcinek
[Chris Carter „Z archiwum X: Chcę wierzyć” - recenzja]

Latka leciały, a fani czekali… No i doczekali się. Drugi film kinowy „Z Archiwum X” – „Chcę wierzyć” wszedł na ekrany. Ale czy fani będą zadowoleni? Co nawet ważniejsze z finansowego punktu widzenia – czy film zainteresuje „zwykłych” (niebędących X-philami) widzów? Odpowiedź nie jest taka prosta.

Chris Carter
‹Z archiwum X: Chcę wierzyć›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZ archiwum X: Chcę wierzyć
Tytuł oryginalnyThe X-Files: I Want to Believe
Dystrybutor CinePix
Data premiery25 lipca 2008
ReżyseriaChris Carter
ZdjęciaBill Roe
Scenariusz
ObsadaDavid Duchovny, Gillian Anderson, Amanda Peet, Billy Connolly, Mitch Pileggi, Xzibit
Rok produkcji2008
Kraj produkcjiKanada, USA
WWW
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Po latach od opuszczenia FBI przez Scully i Muldera Biuro potrzebuje pomocy speca od zjawisk paranormalnych. Zaginęła młoda agentka, zaś jedynym tropem w sprawie są wizje byłego księdza, który prowadzi śledczych do zakopanej w śniegu… męskiej ręki. Scully, pracująca obecnie w katolickim szpitalu dla dzieci, zostaje poproszona, aby przekazać ukrywającemu się Mulderowi wiadomość, że wszystko zostanie wybaczone, o ile zgodzi się on pomóc w śledztwie, sprawdzając autentyczność „widzeń” ojca Josepha Crissmana. Dana i Fox borykają się nie tylko z trudną sprawą i mało wiarygodnym świadkiem, ale i z własnymi uczuciami wobec siebie. A śledztwo zatacza coraz szersze kręgi, znikają następne ofiary, odnajdywane są kolejne części ciał. Mulder i Scully nie mają zbyt wiele czasu na rozwiązanie zagadki.
Fani odcinków „Z Archiwum X” typu „monster of the week” zapewne będą zadowoleni: fabuła jest intrygująca, zagadka kryminalna zahacza o niesamowitości i zjawiska ESP, Mulder i Scully znowu są razem. W nieco gorszej sytuacji są miłośnicy spiskowych wątków serialu – do ich wiedzy o serialowych Onych ten film nie wniesie nic nowego. Jednak zarówno fani, jak i widzowie, dla których iksfajle są sprawą obcą, mogą poczuć się nieco zdezorientowani początkiem filmu – wszak w Polsce dziewiąty sezon nie był w ogóle emitowany, a to jego zakończenie decyduje o zawiązaniu akcji „Chcę wierzyć”. Podczas sceny namiętnego pocałunku Foxa i Dany usłyszałem nawet z tyłu sali kinowej zszokowane: „Yyyy…co?!”.
W pewnym sensie rację mają recenzenci, stwierdzający, że jest to po prostu kolejny odcinek serialu. Faktycznie, jestem w stanie wyobrazić sobie tę fabułę przykrojoną do 45 minut standardowego epizodu serii. Jednak mimo to w filmie nie ma scen nużących, nie występują dłużyzny, zaś kinowy format pozwolił zgrabnie powiązać kilka wątków, znajdujących w finale zasadniczo satysfakcjonujące rozwiązanie, a także pogłębić temat relacji Muldera i Scully. Jeśli miałbym coś filmowi zarzucić, to właśnie nieco skrótową (serialową?) sekwencję końcową. Bo choć wyjaśnia ona, wraz z umiejętnie wstawianymi w trakcie filmu wskazówkami, istotę intrygi, to jednak pozostawia pewien niedosyt.
Nowy kosmiczny layout Esensji wywołał w Archiwum zrozumiałe zainteresowanie.
Nowy kosmiczny layout Esensji wywołał w Archiwum zrozumiałe zainteresowanie.
Aktorstwo – Gillian Anderson! Kradnie ten film Davidowi Duchovny’emu. To ona jest główną bohaterką obrazu, to jej rozterki, a zwłaszcza widoczne emocje, budują klimat, to jej działania w rezultacie doprowadzają do zakończenia zbrodniczego procederu. A co najważniejsze, to jej postać jest psychologicznie ciekawsza i bardziej rozbudowana. Duchovny nadal jest Mulderem – nieco starszym, rozgoryczonym, lecz wciąż żującym słonecznik i ścigającym „potwory w ciemności” fascynatem. Dana Scully jest zmęczona, pragnie czegoś więcej niż kolejnej nawiedzonej sprawy, a przy tym nie jest pewna swej pozycji w życiu, w sprawie śmiertelnie chorego chłopca podważana jest jej medyczna diagnoza, traci wiarę.
Wiara jest bowiem kluczem do tego filmu – wiara w zjawiska paranormalne, w swoje przekonania, w możliwość sukcesu, wreszcie wiara w związek – uczuciowy i profesjonalny. Bez wiary w siebie nawzajem duet Fox-Dana nie może wiele osiągnąć, zaś odrzucenie tropów opierających się na niekonwencjonalnych metodach prowadzi do utknięcia śledztwa. Jeden z agentów FBI w kontekście zeznań jasnowidza stwierdza: „Nie wierzę!”, co Mulder kwituje: „I to był właśnie wasz problem od samego początku”.
Chcę wierzyć, że powrót Muldera i Scully nie jest jedynie jednorazowym wskrzeszeniem lubianych bohaterów. Wszak Mulder jest naszą jedyną nadzieją w obliczu zaplanowanej na 2012 rok inwazji Obcych! Możliwość powstania kolejnych filmów, a nawet nowego sezonu serialu nie została wprawdzie nigdzie potwierdzona, jednak z wywiadu Duchovny’ego w dodatku kulturalnym „Dziennika” oraz z filmowego „wybaczenia” można wysnuwać i takie wnioski. Chcę wierzyć…
koniec
31 lipca 2008
PS. Warto poczekać na krótki obraz (bo to nawet nie scenka), w który płynnie przechodzą napisy końcowe.
PPS. Wyszukiwaczy smaczków ucieszy zapewne widok aktora Alvina Joinera, znanego szerzej jako raper… Xzibit.

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: Przejdziem Dniepr, dojdziem do Bugu…
Sebastian Chosiński

3 VI 2020

Druga odsłona kinowej epopei Jurija Ozierowa „Wyzwolenie” poświęcona jest przede wszystkim wydarzeniom, jakie miały miejsce na froncie wschodnim od sierpnia do końca grudnia 1943 roku. Należy jednak podkreślić, że zostały one rzucone na szerszą płaszczyznę. Stąd obecne w „Przełomie” wtręty opowiadające między innymi o losach Mussoliniego i pierwszej konferencji Wielkiej Trójki, do jakiej doszło w Teheranie.

więcej »

Projekt Błękitna Księga, sez. 2 odc. 5: Uprowadzenie, ale wcale nie przez kosmitów
Marcin Mroziuk

2 VI 2020

Jedną z najbardziej intrygujących postaci w pierwszym sezonie był tajemniczy mężczyzna w kapeluszu, który wprawdzie przekazywał doktorowi Hynekowi cenne informacje, ale zarazem nim manipulował. Nic dziwnego więc, że nie będziemy zawiedzeni odcinkiem, w którym nasza uwaga koncentruje się właśnie na Williamie i towarzyszących mu facetach w czerni.

więcej »

Projekt Błękitna Księga, sez. 2 odc. 4: Czy to już inwazja?
Marcin Mroziuk

1 VI 2020

Kiedy mowa o małych zielonych ludzikach, wszyscy wiemy, że chodzi o przybyszów z kosmosu. Skąd jednak wzięło się takie wyobrażenie obcych? Otóż przyczynił się do tego incydent, który badają w tym odcinku kapitan Quinn i doktor Hynek.

więcej »

Polecamy

Richard Kelly. Pułapka.

Do sedna:

Richard Kelly. Pułapka.
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata.
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Birdman.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Biutiful.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Babel.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. 21 gramów.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Amores perros.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky „mother!”
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Z tego cyklu

Czary mary, spisek stary
— Borys Jagielski, Marcin Segit

Droga ważniejsza od celu
— Jakub Gałka

Implant znaleziony w wannie, czyli co każdy spiskowiec wiedzieć powinien
— Michał Kubalski

10 najsłynniejszych teorii spiskowych
— Konrad Wągrowski

Kto jest kim w globalnej konspiracji
— Michał Kubalski

Spisek, mumbo-jumbo i potwory tygodnia
— Urszula Baluta, Michał Chaciński, Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Michał Kubalski, Konrad Wągrowski

Tegoż twórcy

Krótko o serialach: Z archiwum X (sezon 11)
— Konrad Wągrowski

Tegoż autora

To nie jest straszne
— Michał Kubalski

W krzywym zwierciadle: Europejskie wakacje Pająka
— Michał Kubalski

Film, który poszedł naprzód
— Michał Kubalski

Good comic gone bad, czyli space opera rom-com
— Michał Kubalski

Gwiezdne wojny: Nowa układanka ze starych klocków
— Adam Kordaś, Michał Kubalski, Marcin Mroziuk, Anna Nieznaj, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Więcej wszystkiego co błyszczy, buczy i wybucha?
— Miłosz Cybowski, Jakub Gałka, Wojciech Gołąbowski, Adam Kordaś, Michał Kubalski, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Nie taki dobry dinozaur
— Michał Kubalski

O tych, co z kosmosu
— Paweł Ciołkiewicz, Jakub Gałka, Jacek Jaciubek, Adam Kordaś, Michał Kubalski, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Po rozum do głowy
— Michał Kubalski

Poszerzenie pola walki
— Michał Kubalski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.