Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 23 października 2019
w Esensji w Esensjopedii

Chris Carter
‹Z archiwum X: Chcę wierzyć›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZ archiwum X: Chcę wierzyć
Tytuł oryginalnyThe X-Files: I Want to Believe
Dystrybutor CinePix
Data premiery25 lipca 2008
ReżyseriaChris Carter
ZdjęciaBill Roe
Scenariusz
ObsadaDavid Duchovny, Gillian Anderson, Amanda Peet, Billy Connolly, Mitch Pileggi, Xzibit
Rok produkcji2008
Kraj produkcjiKanada, USA
WWW
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Z Archiwum X: Extremalnie długi odcinek
[Chris Carter „Z archiwum X: Chcę wierzyć” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Latka leciały, a fani czekali… No i doczekali się. Drugi film kinowy „Z Archiwum X” – „Chcę wierzyć” wszedł na ekrany. Ale czy fani będą zadowoleni? Co nawet ważniejsze z finansowego punktu widzenia – czy film zainteresuje „zwykłych” (niebędących X-philami) widzów? Odpowiedź nie jest taka prosta.

Michał Kubalski

Z Archiwum X: Extremalnie długi odcinek
[Chris Carter „Z archiwum X: Chcę wierzyć” - recenzja]

Latka leciały, a fani czekali… No i doczekali się. Drugi film kinowy „Z Archiwum X” – „Chcę wierzyć” wszedł na ekrany. Ale czy fani będą zadowoleni? Co nawet ważniejsze z finansowego punktu widzenia – czy film zainteresuje „zwykłych” (niebędących X-philami) widzów? Odpowiedź nie jest taka prosta.

Chris Carter
‹Z archiwum X: Chcę wierzyć›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZ archiwum X: Chcę wierzyć
Tytuł oryginalnyThe X-Files: I Want to Believe
Dystrybutor CinePix
Data premiery25 lipca 2008
ReżyseriaChris Carter
ZdjęciaBill Roe
Scenariusz
ObsadaDavid Duchovny, Gillian Anderson, Amanda Peet, Billy Connolly, Mitch Pileggi, Xzibit
Rok produkcji2008
Kraj produkcjiKanada, USA
WWW
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Po latach od opuszczenia FBI przez Scully i Muldera Biuro potrzebuje pomocy speca od zjawisk paranormalnych. Zaginęła młoda agentka, zaś jedynym tropem w sprawie są wizje byłego księdza, który prowadzi śledczych do zakopanej w śniegu… męskiej ręki. Scully, pracująca obecnie w katolickim szpitalu dla dzieci, zostaje poproszona, aby przekazać ukrywającemu się Mulderowi wiadomość, że wszystko zostanie wybaczone, o ile zgodzi się on pomóc w śledztwie, sprawdzając autentyczność „widzeń” ojca Josepha Crissmana. Dana i Fox borykają się nie tylko z trudną sprawą i mało wiarygodnym świadkiem, ale i z własnymi uczuciami wobec siebie. A śledztwo zatacza coraz szersze kręgi, znikają następne ofiary, odnajdywane są kolejne części ciał. Mulder i Scully nie mają zbyt wiele czasu na rozwiązanie zagadki.
Fani odcinków „Z Archiwum X” typu „monster of the week” zapewne będą zadowoleni: fabuła jest intrygująca, zagadka kryminalna zahacza o niesamowitości i zjawiska ESP, Mulder i Scully znowu są razem. W nieco gorszej sytuacji są miłośnicy spiskowych wątków serialu – do ich wiedzy o serialowych Onych ten film nie wniesie nic nowego. Jednak zarówno fani, jak i widzowie, dla których iksfajle są sprawą obcą, mogą poczuć się nieco zdezorientowani początkiem filmu – wszak w Polsce dziewiąty sezon nie był w ogóle emitowany, a to jego zakończenie decyduje o zawiązaniu akcji „Chcę wierzyć”. Podczas sceny namiętnego pocałunku Foxa i Dany usłyszałem nawet z tyłu sali kinowej zszokowane: „Yyyy…co?!”.
W pewnym sensie rację mają recenzenci, stwierdzający, że jest to po prostu kolejny odcinek serialu. Faktycznie, jestem w stanie wyobrazić sobie tę fabułę przykrojoną do 45 minut standardowego epizodu serii. Jednak mimo to w filmie nie ma scen nużących, nie występują dłużyzny, zaś kinowy format pozwolił zgrabnie powiązać kilka wątków, znajdujących w finale zasadniczo satysfakcjonujące rozwiązanie, a także pogłębić temat relacji Muldera i Scully. Jeśli miałbym coś filmowi zarzucić, to właśnie nieco skrótową (serialową?) sekwencję końcową. Bo choć wyjaśnia ona, wraz z umiejętnie wstawianymi w trakcie filmu wskazówkami, istotę intrygi, to jednak pozostawia pewien niedosyt.
Nowy kosmiczny layout Esensji wywołał w Archiwum zrozumiałe zainteresowanie.
Nowy kosmiczny layout Esensji wywołał w Archiwum zrozumiałe zainteresowanie.
Aktorstwo – Gillian Anderson! Kradnie ten film Davidowi Duchovny’emu. To ona jest główną bohaterką obrazu, to jej rozterki, a zwłaszcza widoczne emocje, budują klimat, to jej działania w rezultacie doprowadzają do zakończenia zbrodniczego procederu. A co najważniejsze, to jej postać jest psychologicznie ciekawsza i bardziej rozbudowana. Duchovny nadal jest Mulderem – nieco starszym, rozgoryczonym, lecz wciąż żującym słonecznik i ścigającym „potwory w ciemności” fascynatem. Dana Scully jest zmęczona, pragnie czegoś więcej niż kolejnej nawiedzonej sprawy, a przy tym nie jest pewna swej pozycji w życiu, w sprawie śmiertelnie chorego chłopca podważana jest jej medyczna diagnoza, traci wiarę.
Wiara jest bowiem kluczem do tego filmu – wiara w zjawiska paranormalne, w swoje przekonania, w możliwość sukcesu, wreszcie wiara w związek – uczuciowy i profesjonalny. Bez wiary w siebie nawzajem duet Fox-Dana nie może wiele osiągnąć, zaś odrzucenie tropów opierających się na niekonwencjonalnych metodach prowadzi do utknięcia śledztwa. Jeden z agentów FBI w kontekście zeznań jasnowidza stwierdza: „Nie wierzę!”, co Mulder kwituje: „I to był właśnie wasz problem od samego początku”.
Chcę wierzyć, że powrót Muldera i Scully nie jest jedynie jednorazowym wskrzeszeniem lubianych bohaterów. Wszak Mulder jest naszą jedyną nadzieją w obliczu zaplanowanej na 2012 rok inwazji Obcych! Możliwość powstania kolejnych filmów, a nawet nowego sezonu serialu nie została wprawdzie nigdzie potwierdzona, jednak z wywiadu Duchovny’ego w dodatku kulturalnym „Dziennika” oraz z filmowego „wybaczenia” można wysnuwać i takie wnioski. Chcę wierzyć…
koniec
31 lipca 2008
PS. Warto poczekać na krótki obraz (bo to nawet nie scenka), w który płynnie przechodzą napisy końcowe.
PPS. Wyszukiwaczy smaczków ucieszy zapewne widok aktora Alvina Joinera, znanego szerzej jako raper… Xzibit.

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Z ziemi włoskiej do Polski
Konrad Wągrowski

21 X 2019

Zupełnie nie spodziewałem się, że polski remake włoskiego filmu z 2017 roku okaże się być lepszy od oryginału.

więcej »

East Side Story: Z Sachalinu do Kapsztadu
Sebastian Chosiński

20 X 2019

Fabuła nowego filmu Aleksandra Wieledinskiego jest tak zakręcona, że gdyby nie zapewnienie reżysera, iż podobna historia przydarzyła się niegdyś jego ojcu, trudno byłoby w nią uwierzyć. Nie zmienia to jednak faktu, że może nie od razu wszystko, co przydarza się nam bądź naszym rodzicom, należy przenosić na ekran. „W porcie Cape Town…” wypada bowiem słabiej od poprzedniego kinowego dzieła Wieledinskiego – dramatu „Geograf przepił globus”.

więcej »

Wspomnienia z wakacji: W blasku słońca
Marcin Knyszyński

18 X 2019

Na początku 2018 roku światem filmowego horroru wstrząsnął film „Hereditary” w reżyserii Ariego Astera. Produkcja wychodziła dość wyraźnie poza standardy gatunku i przyzwyczajenia odbiorców – nie dziwią zatem (podobnie jak w przypadku późniejszej o pół roku nowej wersji „Suspirii”) skrajne opinie. Drugi film Astera, „Midsommar”, został już przed premierą odpowiednio zaszufladkowany – to od tego gościa co zrobił „Hereditary”, pewnie będzie ostra jazda. Film wchodzi do kin na samym początku (...)

więcej »

Polecamy

Idea wiecznie żywa

Z filmu wyjęte:

Idea wiecznie żywa
— Jarosław Loretz

Dalekowschodnie nauki
— Jarosław Loretz

Jubileuszowy ptak
— Jarosław Loretz

Jak w plener, to z przyjaciółmi
— Jarosław Loretz

Pamiętajcie o higienie!
— Jarosław Loretz

Dom jak malowanie
— Jarosław Loretz

Po szkielecie poznasz ich
— Jarosław Loretz

Uwaga na glizdoludzi!
— Jarosław Loretz

Rozbrykana rogacizna
— Jarosław Loretz

Polska szkoła plakatu
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Z tego cyklu

Czary mary, spisek stary
— Borys Jagielski, Marcin Segit

Droga ważniejsza od celu
— Jakub Gałka

Implant znaleziony w wannie, czyli co każdy spiskowiec wiedzieć powinien
— Michał Kubalski

10 najsłynniejszych teorii spiskowych
— Konrad Wągrowski

Kto jest kim w globalnej konspiracji
— Michał Kubalski

Spisek, mumbo-jumbo i potwory tygodnia
— Urszula Baluta, Michał Chaciński, Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Michał Kubalski, Konrad Wągrowski

Tegoż twórcy

Krótko o serialach: Z archiwum X (sezon 11)
— Konrad Wągrowski

Tegoż autora

To nie jest straszne
— Michał Kubalski

W krzywym zwierciadle: Europejskie wakacje Pająka
— Michał Kubalski

Film, który poszedł naprzód
— Michał Kubalski

Good comic gone bad, czyli space opera rom-com
— Michał Kubalski

Gwiezdne wojny: Nowa układanka ze starych klocków
— Adam Kordaś, Michał Kubalski, Marcin Mroziuk, Anna Nieznaj, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Więcej wszystkiego co błyszczy, buczy i wybucha?
— Miłosz Cybowski, Jakub Gałka, Wojciech Gołąbowski, Adam Kordaś, Michał Kubalski, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Nie taki dobry dinozaur
— Michał Kubalski

O tych, co z kosmosu
— Paweł Ciołkiewicz, Jakub Gałka, Jacek Jaciubek, Adam Kordaś, Michał Kubalski, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Po rozum do głowy
— Michał Kubalski

Poszerzenie pola walki
— Michał Kubalski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.