Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 7 lipca 2022
w Esensji w Esensjopedii

Tomasz Konecki, Andrzej Saramonowicz
‹Ciało›

EKSTRAKT:40%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCiało
Dystrybutor SPI
Data premiery22 sierpnia 2003
ReżyseriaTomasz Konecki, Andrzej Saramonowicz
ZdjęciaTomasz Madejski
Scenariusz
ObsadaRobert Więckiewicz, Bronisław Wrocławski, Edyta Olszówka, Cezary Kosiński, Zbigniew Zamachowski, Tomasz Karolak, Aleksandra Rodwańska, Katarzyna Kolenda-Zaleska, Paweł Królikowski, Dariusz Toczek, Rafał Królikowski, Emilia Krakowska, Piotr Adamczyk, Maciej Damięcki, Krzysztof Stelmaszyk, Krzysztof Stroiński, Edyta Jungowska
MuzykaPaweł Skorupka
Rok produkcji2003
Kraj produkcjiPolska
Czas trwania99 min
WWW
Gatunekkomedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Nic takiego
[Tomasz Konecki, Andrzej Saramonowicz „Ciało” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
W "Ciele" oferowana przez autorów lekkość jest nieco wymuszona, humor - chwilami pretensjonalny, a deklarowane formalne podobieństwo do "Pulp Fiction" - okazuje się być pewnym nadużyciem. Obfitość gagów, niemalże slapstickowych scen oraz gmatwanina postaci i wątków jest niestety tylko zapowiedzią kunsztownej i farsowej całości, a nie nią samą.

Joanna Bartmańska

Nic takiego
[Tomasz Konecki, Andrzej Saramonowicz „Ciało” - recenzja]

W "Ciele" oferowana przez autorów lekkość jest nieco wymuszona, humor - chwilami pretensjonalny, a deklarowane formalne podobieństwo do "Pulp Fiction" - okazuje się być pewnym nadużyciem. Obfitość gagów, niemalże slapstickowych scen oraz gmatwanina postaci i wątków jest niestety tylko zapowiedzią kunsztownej i farsowej całości, a nie nią samą.

Tomasz Konecki, Andrzej Saramonowicz
‹Ciało›

EKSTRAKT:40%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCiało
Dystrybutor SPI
Data premiery22 sierpnia 2003
ReżyseriaTomasz Konecki, Andrzej Saramonowicz
ZdjęciaTomasz Madejski
Scenariusz
ObsadaRobert Więckiewicz, Bronisław Wrocławski, Edyta Olszówka, Cezary Kosiński, Zbigniew Zamachowski, Tomasz Karolak, Aleksandra Rodwańska, Katarzyna Kolenda-Zaleska, Paweł Królikowski, Dariusz Toczek, Rafał Królikowski, Emilia Krakowska, Piotr Adamczyk, Maciej Damięcki, Krzysztof Stelmaszyk, Krzysztof Stroiński, Edyta Jungowska
MuzykaPaweł Skorupka
Rok produkcji2003
Kraj produkcjiPolska
Czas trwania99 min
WWW
Gatunekkomedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
I stało się. Tomasz Konecki i Andrzej Saramonowicz nakręcili "Ciało" - film, który według medialno-festiwalowych wieszczeń i prognoz miał być najzabawniejszym tego lata. Co więcej, miał przełamać złą passę polskiego kina i tym samym zapoczątkować prawdziwe uzdrowienie naszej podupadającej kinematografii.
Pomysł na konstrukcję filmu jest ciekawy, bo nieoczywisty, co sprawia, że widz jest zaskakiwany, zdumiewany, prowokowany. Dzieje się tak głównie za sprawą pokawałkowanej chronologii zdarzeń, gmatwaniny wątków oraz strumienia postaci, które początkowo niezależne, stają się stopniowo coraz bardziej ze sobą związane. Mamy zatem złodzieja kosztowności kościelnych o wymownym pseudonimie Goldi, który spotyka w pociągu martwego Woltera, młodzieńca kurczowo trzymającego tajemniczą teczkę. W akcie desperacji próbuje pozbyć się ciała, przewożąc je do...fryzjera. Ten podrzuca je komandosom, a oni - myśląc, że to pijany żołnierz - wyrzucają je z samolotu na spadochronie. Ciało Woltera spada na teren posesji, w której przebywa Sandra West z sobowtórem swojego męża. Jest również intrygująca babcia z wnuczką, które wprowadzają pewne zamieszanie.
Twórcy mnożą niezwykłe sytuacje i motywy w swojej opowieści, balansują między tym co możliwe, a tym co nieprawdopodobne, w partie fabularne wplatają, skądinąd bardzo dobre, wstawki animowane, które w klarowny sposób porządkują i komentują akcję. A jednak film rozczarowuje i pozostawia poczucie niespełnienia i niedosytu. Oglądając " Ciało" ma się wrażenie, jakby pomysł nie został do końca wyeksploatowany, a możliwości kreacyjne, jakie ze sobą niesie - nie do końca wykorzystane. W rezultacie gagi komediowe niejednokrotnie trącą sztucznością, postacie często nie wychodzą poza papierowy schemat, a poszczególne sceny, niestety, wyglądają bardziej na przygotowawcze szkice niż skończony projekt. To uczucie jest jeszcze bardziej dojmujące dla tych, którzy w pamięci mają pierwszy film Koneckiego i Saramonowicza pod tytułem "Pół serio", który zaskoczył niekonwencjonalnością, świeżością, błyskiem ironii i intelektu. W "Ciele" natomiast oferowana przez autorów lekkość jest nieco wymuszona, humor - chwilami pretensjonalny, a deklarowane formalne podobieństwo do " Pulp Fiction" - okazuje się być pewnym nadużyciem. Obfitość gagów, niemalże slapstickowych scen oraz gmatwanina postaci i wątków jest niestety tylko zapowiedzią kunsztownej i farsowej całości, a nie nią samą. Nazwanie filmu najzabawniejszym nie zawsze go nim czyni, tak jak prognozy nie zawsze się sprawdzają, tylko przewrotnie łudzą. Wyszedł film, który przypomina niepewny i nieśmiały chód pensjonarki - jeden krok do przodu, ale dwa do tyłu. Szkoda.
koniec
1 września 2003

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: Pierwsza miłość w cieniu wojny
Sebastian Chosiński

6 VII 2022

Gdy mężczyźni idą na wojnę, ich miejsce chcąc nie chcąc muszą zająć kobiety bądź starsze dzieci. Tak działo się w pierwszej połowie lat czterdziestych w całym Związku Radzieckim. O takiej sytuacji opowiada też oparty na powieści Czingiza Ajtmatowa film Bołotbeka Szamszyjewa „Żurawie przyleciały wcześnie”, którego bohaterem jest czternastoletni Sułtanmurat. Chłopak trafia do kołchozu, gdzie wraz ze szkolnymi kolegami opiekuje się końmi.

więcej »

Reacher: Odc. 6. Pora na zwierzenia
Marcin Mroziuk

4 VII 2022

Odkrycie trupa człowieka, którego Finlay dotychczas uważał za szefa przestępczej organizacji, powoduje, że konieczne jest zweryfikowanie dotychczasowych hipotez. Co ciekawe, niedługo później okazuje się, że było w nich jeszcze więcej błędnych założeń.

więcej »

East Side Story: Bierny opór też ma sens!
Sebastian Chosiński

3 VII 2022

Pełnometrażowy fabularny debiut gruzińskiej reżyserki Mariam Chaczwani spodobał się jurorom festiwalu w Karlowych Warach, którzy przed pięcioma laty przyznali „Macierzyństwu” nagrodę specjalną w sekcji „Na Wschód z Zachodu”. Czym ujęła ich opowieść o mieszkającej w górach Swanetii młodej Dinie? Zapewne siłą i determinacją bohaterki, która żyjąc w patriarchalnym świecie, postanowiła zawalczyć o szczęśliwą przyszłość.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Śmiechu niewarte
— Lech Moliński

Tegoż autora

Miłość obnażona
— Joanna Bartmańska

M jak Wong Kar-Wai
— Joanna Bartmańska

Jeszcze słychać śpiew Lolity
— Joanna Bartmańska

Kłamiesz, znikasz!
— Joanna Bartmańska

Apokalipsa spełniona
— Joanna Bartmańska

Odrażający, brudni, źli
— Joanna Bartmańska

Siedmiu wspaniałych
— Joanna Bartmańska

Mokra historia
— Joanna Bartmańska

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.