Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Anne Fontaine
‹Dziewczyna z Monako›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDziewczyna z Monako
Tytuł oryginalnyLa Fille de Monaco
Dystrybutor Hagi
Data premiery6 marca 2009
ReżyseriaAnne Fontaine
ZdjęciaPatrick Blossier
Scenariusz
ObsadaFabrice Luchini, Roschdy Zem, Stéphane Audran, Jeanne Balibar
MuzykaPhilippe Rombi
Rok produkcji2008
Kraj produkcjiFrancja
Czas trwania95 min
WWW
Gatunekdramat, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Francuska miłość
[Anne Fontaine „Dziewczyna z Monako” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Gorąca atmosfera Lazurowego Wybrzeża sprzyja zrzucaniu z siebie ciuchów oraz obnażaniu ukrytych pragnień. Przed uczuciem pożądania względem tytułowej „Dziewczyny z Monako” nie broni się nawet wzięty adwokat Bertrand Beauvois. Kolejny akt francuskiej miłości w ujęciu reżyserki Anne Fontaine sprawia przyjemność, nawet jeśli niebo beztroski zostaje z czasem zachmurzone przez wygórowane ambicje.

Piotr Czerkawski

Francuska miłość
[Anne Fontaine „Dziewczyna z Monako” - recenzja]

Gorąca atmosfera Lazurowego Wybrzeża sprzyja zrzucaniu z siebie ciuchów oraz obnażaniu ukrytych pragnień. Przed uczuciem pożądania względem tytułowej „Dziewczyny z Monako” nie broni się nawet wzięty adwokat Bertrand Beauvois. Kolejny akt francuskiej miłości w ujęciu reżyserki Anne Fontaine sprawia przyjemność, nawet jeśli niebo beztroski zostaje z czasem zachmurzone przez wygórowane ambicje.

Anne Fontaine
‹Dziewczyna z Monako›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDziewczyna z Monako
Tytuł oryginalnyLa Fille de Monaco
Dystrybutor Hagi
Data premiery6 marca 2009
ReżyseriaAnne Fontaine
ZdjęciaPatrick Blossier
Scenariusz
ObsadaFabrice Luchini, Roschdy Zem, Stéphane Audran, Jeanne Balibar
MuzykaPhilippe Rombi
Rok produkcji2008
Kraj produkcjiFrancja
Czas trwania95 min
WWW
Gatunekdramat, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Przed przyjazdem do Monako, Bertrand uprawia z kobietami jedynie sztukę rozmowy. Nic dziwnego, że młódka o małym rozumku i wielkiej chuci wkracza w życie podstarzałego intelektualisty z intensywnością tornada. Pogodynka Audrey w swoich programach zachowuje się tak kuriozalnie, że Jarosław Kret mógłby uchodzić przy niej za powściągliwego dżentelmena. Poza telewizyjnym studiem jest jeszcze gorzej. Życiowe plany Audrey wydają się genialne w swojej prostocie. Dziewczyna chce kochać się do upadłego, a w przerwie między kolejnymi jękami rozkoszy, robić zawrotną karierę. Romans z wybitnym, paryskim prawnikiem może pomóc zwłaszcza w tym drugim. Kłopot w tym, że igraszkom kochanków przez dziurkę od klucza bacznie przygląda się ochroniarz wynajęty do obrony Bertranda przed rosyjskimi gangsterami. Mafiosi nie dają jednak znaku życia, a nadgorliwy bodyguard stara się upilnować swojego klienta przed popełnianiem głupstw.
Bertrand w swoich kłopotach nie wydaje się odosobniony. Opowieści o inteligencie, którego mózg i inne organy pracują na nienaturalnie intensywnych obrotach dzięki kontaktowi z żywiołową seksbombą, to dla Francuzów nie pierwszyzna. Filmowi Fontaine daleko do dynamiki i polotu „Takiej ładnej dziewczyny” Truffauta, ale reżyserka po podobnym terenie porusza się z niewymuszoną gracją. Poczuciu humoru towarzyszy wyczucie dobrego smaku, decydujące o tym, że komedia o uczuciach nie zamienia się w pieprzną farsę. Paradoksalnie, Fontaine wydaje się najbardziej przekonująca, gdy z bezpretensjonalnym uśmieszkiem sięga po sztampowe, choć wciąż nośne rozwiązania. Zabawnie prezentuje się słodka naiwność głupiutkiej celebrytki podziwiającej Lady Di oraz powtarzającej bzdury na temat czerpania pozytywnej energii. Równie komicznie wypada zestawienie z tym środowiskiem zblazowanego podrywacza z wyższych sfer. Choć finezji w takich rozwiązaniach tyle, co w stwierdzeniu, że Monte Carlo jest stolicą hazardu, całość ratuje niezłe aktorstwo. Dzięki niemu Audrey rzeczywiście sprawia wrażenie chodzącego afrodyzjaka, a Bertrand, jako podstarzały podrywacz skrywający pod zmarszczkami mnóstwo uroku, wzbudza autentyczną sympatię. Lubić daje się także ochroniarz Christophe, którego nienaturalna sympatia wobec klienta prowokuje – jedyne w prostej fabułce – znaki zapytania.
Jakie cele przyświecały ochroniarzowi, gdy decydował się na akt poświęcenia wobec Bertranda? Jak należy interpretować późniejsze zachowanie adwokata, odpokutowującego błędne życiowe wybory w dość osobliwy sposób? Próba podniesienia tych kwestii okazuje się nieudana, bo, ni stąd, ni zowąd, reżyserkę zaślepia niepotrzebna powaga, która w poszukiwaniu drugiego dna opowieści spycha ją na fabularną mieliznę. Zakrywający wdzięki „Dziewczyny z Monako” kostium wysilonej przewrotności okazuje się na szczęście prześwitujący. Dzięki temu łatwo dostrzec, że finałowe dywagacje nie były w filmie Fontaine najistotniejsze, a z wycieczki do nadmorskiego księstwa pozostaną w głowie głównie wspomnienia wywołujące frywolny uśmiech satysfakcji.
koniec
9 marca 2009

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Devs: Odc. 6. Trudne nocne rozmowy
Marcin Mroziuk

28 I 2022

Po odzyskaniu wolności Lily staje przed trudnym wyborem – czy próbować gdzieś się ukryć, czy jak najdalej uciekać, czy jednak jeszcze raz stawić czoła ludziom odpowiedzialnym za śmierć Sergeia. Jak łatwo przewidzieć, zdecyduje się na to ostatnie rozwiązanie, ale z kolei ta nieuchronna konfrontacja będzie miała dość zaskakujący przebieg.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Potęga wiary, miłości i nadziei
Sebastian Chosiński

26 I 2022

Stanisław Rostocki przyzwyczajał się do ludzi, z którymi pracował. Stąd częsta obecność na planach jego filmów aktora Wiaczesława Tichonowa, kompozytora Kiryła Mołczanowa i operatora Wiaczesława Szumskiego. Miał do nich zaufanie. A oni odwzajemniali mu się najlepiej, jak potrafili. W dużej mierze to dzięki ich talentom „Dom na rozstajach” – trzecie pełnometrażowe dzieło reżysera – uznać można za jego pierwszy wielki obraz.

więcej »

Devs: Odc. 5. Różne punkty na osi czasu
Marcin Mroziuk

24 I 2022

Wprawdzie w tym odcinku akcja niespecjalnie posuwa się do przodu, ale za to zyskujemy sporo nowych informacji na temat kluczowych postaci. Dość niespodziewanie na pierwszy plan wybija się zaś Katie, która dotychczas pozostawała w cieniu Foresta.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Coco przed, Coco po
— Przemysław Romański

Zbyt prosta elegancja
— Ewa Drab

Tegoż autora

Do boju, Polsko!
— Piotr Czerkawski

Cud - miód
— Piotr Czerkawski

Nie wszystko gra
— Piotr Czerkawski

Jasność widzę, jasność!
— Piotr Czerkawski

Czerwono mi
— Piotr Czerkawski

Szukajcie, a znajdziecie?
— Piotr Czerkawski

Two Men Show
— Piotr Czerkawski

Rysownicy do ołówków!
— Piotr Czerkawski

Dyskretny urok francuskiej mżawki
— Piotr Czerkawski

Dlaczego Ikea jest w Jankach?
— Piotr Czerkawski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.