Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 25 czerwca 2022
w Esensji w Esensjopedii

Alejandro González Iñárritu
‹21 gramów›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Tytuł21 gramów
Tytuł oryginalny21 Grams
Dystrybutor SPI
Data premiery12 marca 2004
ReżyseriaAlejandro González Iñárritu
ZdjęciaRodrigo Prieto, Fortunato Procopio
Scenariusz
ObsadaSean Penn, Benicio del Toro, Naomi Watts, Clea DuVall, Charlotte Gainsbourg
MuzykaGustavo Santaolalla
Rok produkcji2003
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania125 min
WWW
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Ciężar duszy
[Alejandro González Iñárritu „21 gramów” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Inarritu przedstawił jedną z najbardziej ponurych i fatalistycznych wizji ludzkiego życia, jakie mieliśmy w ostatnich latach okazję oglądać w kinie. Zanegował sensowność bytu, pokazał ludzi jako istoty szarpane nieokreślonymi i nieprzewidywalnymi wyrokami losu, stwierdził, że każde z dotykających nas zdarzeń musi nas całkowicie zmienić. Nie istnieje coś takiego jak powrót do dawnego życia. Możemy jedynie łudzić się, że coś jest na dłużej, podczas gdy życie, status, zdrowie są rzeczami ulotnymi i nietrwałymi. Nie ma wartości, których możemy się złapać i na nich polegać – wiara, Bóg, rodzina, zdrowie – to tylko ułuda, stan chwilowy, który może szybko minąć.

Konrad Wągrowski

Ciężar duszy
[Alejandro González Iñárritu „21 gramów” - recenzja]

Inarritu przedstawił jedną z najbardziej ponurych i fatalistycznych wizji ludzkiego życia, jakie mieliśmy w ostatnich latach okazję oglądać w kinie. Zanegował sensowność bytu, pokazał ludzi jako istoty szarpane nieokreślonymi i nieprzewidywalnymi wyrokami losu, stwierdził, że każde z dotykających nas zdarzeń musi nas całkowicie zmienić. Nie istnieje coś takiego jak powrót do dawnego życia. Możemy jedynie łudzić się, że coś jest na dłużej, podczas gdy życie, status, zdrowie są rzeczami ulotnymi i nietrwałymi. Nie ma wartości, których możemy się złapać i na nich polegać – wiara, Bóg, rodzina, zdrowie – to tylko ułuda, stan chwilowy, który może szybko minąć.

Alejandro González Iñárritu
‹21 gramów›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Tytuł21 gramów
Tytuł oryginalny21 Grams
Dystrybutor SPI
Data premiery12 marca 2004
ReżyseriaAlejandro González Iñárritu
ZdjęciaRodrigo Prieto, Fortunato Procopio
Scenariusz
ObsadaSean Penn, Benicio del Toro, Naomi Watts, Clea DuVall, Charlotte Gainsbourg
MuzykaGustavo Santaolalla
Rok produkcji2003
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania125 min
WWW
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Paul Rivers umiera. Ma nieuleczalną wadę serca i tylko przeszczep może uratować mu życie. Zaczyna powoli godzić się z myślą o śmierci, jest zresztą osobą zagubioną, także jego małżeństwo nie jest udane.
Christina Peck jest szczęśliwą mężatką i matką dwóch córek. Po burzliwej narkomańskiej przeszłości odnalazła wreszcie spokój i swoje miejsce w życiu.
Jack Jordan, były przestępca, powrócił na dobrą drogę, siłę odnalazł w żarliwiej wierze. Jest także ojcem dwojga dzieci i wydaje się, że jego życie wreszcie weszło na właściwe tory.
Pewnego dnia Jack, jadąc samochodem, spowoduje wypadek. Zginie w nim mąż i dwie córki Christiny. Serce pana Pecka posłuży jako organ do przeszczepu dla Paula i uratuje mu życie.
Życie Jacka i Christiny legnie w gruzach. Jack utraci wiarę, a Christina powróci do narkotyków.
Paul rozpoczyna nowe życie, ale doświadczenie zbliżającej śmierci odmieniło go. Zacznie na nowo szukać sensu życia. Nie wie czego teraz się uchwycić, chce dowiedzieć się, czyje w tej chwili nosi serce. W ten sposób trafi do pogrążonej w depresji Christiny. Połączy ich rozpaczliwe uczucie, a Paul obieca zabić Jacka, w zemście za śmierć bliskich Christiny.
A może tak?
Pewnego dnia Jack, jadąc samochodem, spowoduje wypadek. Zginie w nim mąż i dwie córki Christiny. Serce pana Pecka posłuży jako organ do przeszczepu dla Paula i uratuje mu życie.
Jack Jordan, były przestępca, powrócił na dobrą drogę, siłę odnalazł w żarliwiej wierze. Jest także ojcem dwojga dzieci i wydaje się, że jego życie wreszcie weszło na właściwe tory.
Christina Peck jest szczęśliwą mężatką i matką dwóch córek. Po burzliwej narkomańskiej przeszłości odnalazła wreszcie spokój i swoje miejsce w życiu.
Życie Jacka i Christiny legnie w gruzach. Jack utraci wiarę, a Christina powróci do narkotyków.
Paul rozpoczyna nowe życie, ale doświadczenie zbliżającej śmierci odmieniło go. Zacznie na nowo szukać sensu życia. Nie wie czego teraz się uchwycić, chce dowiedzieć się, czyje w tej chwili nosi serce. W ten sposób trafi do pogrążonej w depresji Christiny. Połączy ich rozpaczliwe uczucie, a Paul obieca zabić Jacka, w zemście za śmierć bliskich Christiny.
Paul Rivers umiera. Ma nieuleczalną wadę serca i tylko przeszczep może uratować mu życie. Zaczyna powoli godzić się z myślą o śmierci, jest zresztą osobą zagubioną, także jego małżeństwo nie jest udane.
Taką historię opowiedział w „21 gramach” Alejandro Gonzales Inarritu. Ale dla filmu, oprócz treści, niezwykle istotna stała się forma. Reżyser całkowicie zachwiał chronologią opisywanych wydarzeń. I zrobił to nie tak jak ja powyżej, ale jeszcze wyraziściej – na poziomie pojedynczych ujęć, nie całych scen. Główne elementy fabuły poznajemy już w ciągu pierwszej pół godziny, reszta informacji spływa stopniowo później, pozwalając budować nam z puzzli całość opowieści. I dzięki temu z tej mało odkrywczej historii udało się stworzyć całość oddziałującą dużo silniej niż mogłaby to uczynić wersja linearna – gdyż dzięki achronologicznemu podejściu przestaje nas tu interesować sama historia, a uwagę skupiają postacie i ich uczucia.
Wnioski są niezwykle pesymistyczne. Inarritu przedstawił jedną z najbardziej ponurych i fatalistycznych wizji ludzkiego życia, jakie mieliśmy w ostatnich latach okazję oglądać w kinie. Zanegował sensowność bytu, pokazał ludzi jako istoty szarpane nieokreślonymi i nieprzewidywalnymi wyrokami losu, stwierdził, że każde z dotykających nas zdarzeń musi nas całkowicie zmienić. Nie istnieje coś takiego jak powrót do dawnego życia. Możemy jedynie łudzić się, że coś jest na dłużej, podczas gdy życie, status, zdrowie są rzeczami ulotnymi i nietrwałymi. Nie ma wartości, których możemy się złapać i na nich polegać – wiara, Bóg, rodzina, zdrowie – to tylko ułuda, stan chwilowy, który może szybko minąć.
Ogromnym atutem filmu jest wspaniałe aktorstwo. Sean Penn nie dostał nominacji tylko dlatego, że dostał ją za „Rzekę Tajemnic”. Ale rolą w „21 gramach” udowodnił, że Oscar w pełni mu się należał (przy całej mej sympatii dla Bill Murraya i Johnny’ego Deppa, w tym roku palmę pierwszeństwa oddaję Pennowi). Benicio del Toro jest postacią najbardziej rozdartą – scena, w której pokazuje na siebie, mówiąc „Tu jest piekło”, na długo zapada w pamięć. Rewelacją jest Naomi Watts, która wreszcie udowadnia, że znakomita rola w „Mulholland Drive” Davida Lyncha nie była przypadkiem. Mało która aktorka obecnie tak znakomicie potrafi zagrać sceny dramatyczne.
Inarritu zanegował sens życia, ale nie zanegował sensu śmierci. Tytułowe 21 gramów to waga o jaką ponoć zmniejsza się ciężar ciała w chwili śmierci. Czyżby dusza? Czym jest owo 21 gramów, czyli co tak naprawdę dzieje się w chwili śmierci? Inarritu nie daje na to odpowiedzi, bo oczywiście nie może – ale zdaje się sugerować, że w niej może być jedyna szansa na osiągnięcie poczucia pewności. Ciężki, trudny, mroczny film, wymaga czasu, aby go w pełni pojąć.
koniec
19 kwietnia 2004

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Wychowane przez wilki: Sez. 2, Odc. 7. Sojusze ponad podziałami
Marcin Mroziuk

24 VI 2022

Początkowo Marcus i Paul sądzą, że pojawienie się ogromnego drzewa stanie się początkiem odrodzenia mitraistów, ale wkrótce ich wiara zostaje poddana ciężkiej próbie. Przekonamy się, że zdecydowanie trafniej sytuację ocenia Matka, ale nawet ona nie jest w stanie powstrzymać niekorzystnego rozwoju wydarzeń.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Tęsknota starego Kirgiza
Sebastian Chosiński

22 VI 2022

Oparty na opowiadaniu Czingiza Ajtmatowa „Spotkanie z synem” godzinny telewizyjny film Dooronbeka Sadyrbajewa zapewne nigdy nie był w Polsce prezentowany. I z dużym prawdopodobieństwem nie pokaże go żadna stacja nad Wisłą. Nie jest w końcu arcydziełem, jakie należy znać. Ale wielbiciele twórczości autora „Dżamili” zapewne z przyjemnością oglądnęliby jeszcze jedną ekranizację jego niezwykłej prozy…

więcej »

Reacher: Odc. 4. Trup ściele się gęsto
Marcin Mroziuk

21 VI 2022

W poprzednim odcinku widzieliśmy, że sposób, w jaki główny bohater rozprawił się z dwoma podążającymi jego śladem mężczyznami, nie miał zbyt wiele z postawą praworządnego obywatela. Dalszy rozwój wydarzeń przemawia jednak za tym, że taktyka przyjęta przez Jacka Reachera była słuszna.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.