Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 8 grudnia 2021
w Esensji w Esensjopedii

Ron Clements, John Musker
‹Księżniczka i żaba›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
70,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKsiężniczka i żaba
Tytuł oryginalnyThe Princess and the Frog
Dystrybutor Forum Film
Data premiery15 stycznia 2010
ReżyseriaRon Clements, John Musker
Scenariusz
MuzykaRandy Newman
Rok produkcji2009
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania97 min
WWW
Gatunekanimacja, familijny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Książę i kelnerka
[Ron Clements, John Musker „Księżniczka i żaba” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Księżniczka i żaba” to powrót klasycznej disneyowskiej animacji w wielkim stylu. Są piosenki, sceny zbiorowe z oszałamiającą choreografią i sympatyczni bohaterowie. Dlaczego więc w pierwszych minutach filmu miałam ochotę opuścić salę kinową?

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Książę i kelnerka
[Ron Clements, John Musker „Księżniczka i żaba” - recenzja]

„Księżniczka i żaba” to powrót klasycznej disneyowskiej animacji w wielkim stylu. Są piosenki, sceny zbiorowe z oszałamiającą choreografią i sympatyczni bohaterowie. Dlaczego więc w pierwszych minutach filmu miałam ochotę opuścić salę kinową?

Ron Clements, John Musker
‹Księżniczka i żaba›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
70,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKsiężniczka i żaba
Tytuł oryginalnyThe Princess and the Frog
Dystrybutor Forum Film
Data premiery15 stycznia 2010
ReżyseriaRon Clements, John Musker
Scenariusz
MuzykaRandy Newman
Rok produkcji2009
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania97 min
WWW
Gatunekanimacja, familijny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
W roku 2004 studio Disneya ogłosiło koniec tradycyjnej, ręcznie rysowanej animacji. Pożegnalnym dziełem było „Rogate ranczo” („Home on the Range”) – niezbyt udane, niemal sprawiające wrażenie podróbki. Minęło pięć lat, na ekranach zagościły filmy trójwymiarowe, a panowie od Myszki Miki postanowili zrobić coś jak za dawnych czasów. Rezultatem jest feeria tańców, wariackich walk, komedii pomyłek i niesamowitej przyrody luizjańskich bagien. I wszystko byłoby doskonale, gdyby nie przesłodzony dydaktyzm i pobrzmiewające nieszczerością przesłanie. Ale zacznijmy po kolei.
Akcja dzieje się w Nowym Orleanie w dwudziestoleciu międzywojennym. Bohaterką filmu jest czarnoskóra dziewczyna Tiana – uparta, zdecydowana, pracowita, harująca na dwóch etatach, by uciułać pieniądze na własną restaurację, której otwarcie jest jej głównym marzeniem. Gdybyśmy poznali ją od razu w takiej wersji, byłoby nieźle, jednak scenarzysta zafundował widzom przydługą scenę z dzieciństwa z taką ilością lukru i kładzenia łopatą do głowy sloganów o tym, że najważniejsza jest miłość i rodzina, że chyba każdy widz powyżej dziewiątego roku życia odczuje lekkie mdłości. Owszem, filmy disneyowskie zawsze podkreślały rodzinne wartości, ale, na Króla Lwa, nie aż tak nachalnie!
Jeżeli jednak przebrniemy jakoś przez początkowe słodkości, udana zabawa wynagrodzi nam wysłuchiwanie rodzinnego puci-puci nad garnkiem jambalayi. Czego tam nie ma! Główny Zły upozowany na Barona Samedi, niesamowite (co mniejsze dzieci mogą się wystraszyć) cienie-demony oraz psychodeliczne w kolorystyce maski voodoo, zapierający dech w piersiach balet w wykonaniu warzęch różowych1) i zwariowana ponadstuletnia szamanka voodoo Mama Odie oraz jej oswojony wąż, służący jako laska dla niewidomych, amortyzator, kładka i asystent. Mamy także układy choreograficzne w wykonaniu świetlików mówiących z cajuńskim akcentem2), aligatora grającego na trąbce, trochę elementów komediowych z żabimi językami w roli głównej – ogólnie wszystko to, co w animacjach Disneya kochamy i czego oczekujemy. A tłem większości wydarzeń jest bayou: bagnisty labirynt, festony mchu zwieszające z wiekowych drzew, wyrastających prosto z wody, pajęczyny, rzęsa i liście nenufarów.
Przygodowa część akcji jest bez zarzutu, natomiast finał wygląda, jakby autorzy filmu sami nie mogli się zdecydować, czy stawiają na American dream i spełnianie marzeń ciężką pracą (restauracja) czy jednak na księcia z bajki, i próbowali te wątki pożenić nieco na siłę. Tym niemniej dla miłośników disneyowskich pełnometrażówek jest to pozycja obowiązkowa. A wychodząc z kina można sobie zanucić znaną piosenkę: Jambalaya, crawfish pie and a fillet gumbo / Cause tonight I’m gonna see my cher ami-o / Pick guitar, fill fruit jar and be gay-o / Son of a gun, we’ll have big fun on the bayou!
koniec
16 stycznia 2010
1) Gatunek ptaka brodzącego.
2) Swoją drogą, z wypowiedzi świetlika Raya daje się zrozumieć jakieś 50%…

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: Młoda, piękna, wyzwolona
Sebastian Chosiński

8 XII 2021

Kobietom radzieckim na pewno nie było łatwo. Zarówno tym mieszkającym w miastach (głównie prowincjonalnych), jak i – a może przede wszystkim – we wsiach, które w Polsce nazwalibyśmy pegeerowskimi. Dzięki melodramatowi Leonida Menakera „Młoda żona” dowiadujemy się jednak, że także wśród nich były jednostki ambitne, gotowe poświęcić wiele, aby wyrwać się z komunistycznego zaścianka.

więcej »

Kasztanowy ludzik: Odc. 3. Źli rodzice muszą być ukarani
Marcin Mroziuk

6 XII 2021

Nie ulega wątpliwości, że po tym, jak Thulin ocaliła życie Hessowi, ich współpraca zaczyna się coraz lepiej układać. To, co razem odkryją, pozwoli im zaś na przygotowanie pułapki na mordercę. Szkopuł tkwi w tym, że plan ten będzie wiązać się ze sporym ryzykiem.

więcej »

Niedoczarowana
Agnieszka ‘Achika’ Szady

5 XII 2021

Mirabelle to wyrodek: jako jedyna z potomkiń i potomków abueli Almy nie ma magicznych umiejętności. Czy silny charakter zrekompensuje tak drastyczne braki? „Nasza magiczne Encanto” to opowieść o dojrzewaniu… w pewnym sensie całej rodziny.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

SPF – Subiektywny Przegląd Filmów (15)
— Jakub Gałka

Tegoż twórcy

O półbogu, który chciał mieć szacun na dzielni
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tegoż autora

Ona też miała kiedyś siedem lat
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Niedoczarowana
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Szekspir w parku, metro w likwidacji
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Moja wielka, grecka tragedia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Siła pustyni dla początkujących
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Oboje nie cierpią osób, którym są poślubieni
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

10 naj… : Wehikuły czasu
— Wojciech Gołąbowski, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Smętne miny tygrysicy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Skojarzenia to przekleństwo, lecz możemy dziś dać głowę…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ona jest jak wybielacz do duszy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.