Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 16 października 2021
w Esensji w Esensjopedii

Matthew Vaughn
‹Kick-Ass›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
90,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKick-Ass
Dystrybutor Monolith
Data premiery16 kwietnia 2010
ReżyseriaMatthew Vaughn
ZdjęciaBen Davis
Scenariusz
ObsadaAaron Johnson, Nicolas Cage, Mark Strong, Christopher Mintz-Plasse, Chloe Moretz, Xander Berkeley, Tamer Hassan, Michael Rispoli, Adrian Martinez, Corey Johnson, Jason Flemyng, Yancy Butler
MuzykaIlan Eshkeri
Rok produkcji2010
Kraj produkcjiUSA, Wielka Brytania
CyklKick-Ass
Czas trwania117 min
WWW
Gatunekakcja, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Bo dziewczynki małe są bardzo zuchwałe
[Matthew Vaughn „Kick-Ass” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Kick-Ass” jest bardzo dobrym filmem w swojej kategorii – to znaczy kina tak brutalnego, że staje się aż zwariowane. Co ciekawe, parodia filmu o superbohaterach w końcówce dość niespodziewanie przeradza się… no, może „w afirmację bohaterskości” to za wiele powiedziane. Więc w co?

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Bo dziewczynki małe są bardzo zuchwałe
[Matthew Vaughn „Kick-Ass” - recenzja]

„Kick-Ass” jest bardzo dobrym filmem w swojej kategorii – to znaczy kina tak brutalnego, że staje się aż zwariowane. Co ciekawe, parodia filmu o superbohaterach w końcówce dość niespodziewanie przeradza się… no, może „w afirmację bohaterskości” to za wiele powiedziane. Więc w co?

Matthew Vaughn
‹Kick-Ass›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
90,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKick-Ass
Dystrybutor Monolith
Data premiery16 kwietnia 2010
ReżyseriaMatthew Vaughn
ZdjęciaBen Davis
Scenariusz
ObsadaAaron Johnson, Nicolas Cage, Mark Strong, Christopher Mintz-Plasse, Chloe Moretz, Xander Berkeley, Tamer Hassan, Michael Rispoli, Adrian Martinez, Corey Johnson, Jason Flemyng, Yancy Butler
MuzykaIlan Eshkeri
Rok produkcji2010
Kraj produkcjiUSA, Wielka Brytania
CyklKick-Ass
Czas trwania117 min
WWW
Gatunekakcja, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Czytelnicy po trzydziestce mogą pamiętać popularną niegdyś na koloniach i podwórkach piosenkę o Czerwonym Kapturku. „Szła dziewczynka bardzo mała przez ciemny las, czerwony kapturek miała, czerwony pas. W jednej ręce sporta, a za pasem colta, do babuni szła, uderzyć sobie w gaz”. Hit Girl z filmu Matthew Vaughna (wcześniej m.in. „Gwiezdny pył”) co prawda papierosów nie pali, ale cała reszta pasuje na tyle, że po wyjściu z kina nie mogłam się pozbyć tłukącej się po głowie piosenki o dziewczynce, która załatwia wilka ze spluwy. Ale zacznijmy po kolei.
Tytułowym bohaterem tej ekranizacji słabo u nas znanego komiksu Marka Millara jest Dave Lizewski – niczym nie wyróżniający się szesnastolatek (jak sam stwierdza, jego jedyną supermocą jest bycie niewidzialnym dla dziewczyn), zafascynowany komiksami. Pewnego dnia postanawia zostać superbohaterem: wykonuje sobie zielono-żółty kostium z kombinezonu do nurkowania i czeka na okazję do interwencji. W swojej pierwszej akcji obrywa tak potwornie, że ląduje w szpitalu – jednak odniesione rany powodują u niego częściową niewrażliwość na ból, co w karierze herosa może być bardzo pomocne. I jest: wkrótce po wyzdrowieniu nadarza się kolejna okazja, by stanąć w obronie porządku, a konkretnie w obronie ściganego przez kilku gangsterów chłopaka (o którym nie wiemy, czy również nie jest gangsterem, co dodaje całej scenie smaczku). Dave bije się z bandziorami, obrywa, pada, wstaje, znowu obrywa… a to wszystko śledzi zza sklepowej szyby gromadka nastolatków pstrykających zdjęcia komórkami. Film z kamery przemysłowej szybko ląduje na youtube i jest komentowany w telewizji, co błyskawicznie nakręca spiralę marketingową: po paru dniach Dave odwiedzając swój ulubiony sklep z komiksami widzi w nim replikę własnego kostiumu, koszulki, kubki, kawę „Kick-Ass”…
Internet pełni w fabule ważną rolę, pozwalając na kontakt między poszczególnymi postaciami. Dave jako Kick-Ass zakłada sobie stronę internetową, przez którą komunikuje się z innymi ważnymi dla akcji postaciami: Hit Girl i Red Mistem. I tu dochodzimy do naszej małej dziewczynki, niesłychanie skutecznej zabójczyni, posiadającej jednocześnie cały urok drobnej jedenastolatki, która ze swoim łobuzerskim uśmiechem mogłaby wystąpić w nowej ekranizacji przygód Pippi Langstrump. Dzięki temu urokowi Hit Girl i jej przebrany za Batmana tato są niesłychanie sympatyczni, więc widz trzyma za nich kciuki, szczególnie, gdy okazuje się, że mimo niezbyt czystych metod walczą w imię słusznej sprawy.
Matthew Vaughn początkowo bezlitośnie rozprawia się z mitem o superbohaterach (co nasuwa oczywiste skojarzenia ze „Strażnikami”), pokazując prawdziwą krew i przejmująco realistyczne ciosy, lecz po pojawieniu się Hit Girl film bierze rozbrat z realizmem i powraca do swych komiksowych korzeni: mała jest tak szybka, precyzyjna i silna (obcięcie dorosłemu mężczyźnie nogi, nawet nie wiadomo jak naostrzonym żelazem, nie jest czymś, co jedenastolatka załatwi jednym machnięciem), że wkracza w domenę filmu, komiksu, w każdym razie umowności. A nieśmiały Dave, zgodnie z logiką filmu przygodowego, w finale stanie na wysokości zadania, choć jest ono znacznie trudniejsze, niż stawianie czoła drobnym opryszkom na parkingu.
Reżyser zgrabnie stosuje chwyty pozwalające mylić tropy: kiedy widzimy Dave’a rannego po swojej pierwszej akcji, w pierwszej chwili wydaje się, że to kolejna scena rozgrywająca się tylko w jego wyobraźni; w innym momencie bohater wprost zwraca się do widzów: „Myślicie, że przeżyłem tylko dlatego, że wam o tym opowiadam? Nie widzieliście Sin City?”.
Film jest zrealizowany w estetyce mocno Tarantinowskiej, czyli brutalności posuniętej do absurdu, więc podchodzić do niego należy z odpowiednim nastawieniem. Bardzo w stylu Tarantino jest też motyw ożywającego komiksu, pojawiający się w scenie, gdzie poznajemy przeszłość małej Hit Girl i jej tatusia. A właściwie nie tyle ożywający ile, można by rzec, utrójwymiarowiony – w każdym razie jest to sekwencja zdecydowanie warta zobaczenia.
koniec
30 kwietnia 2010

Komentarze

30 IV 2010   20:33:50

Kapitalny film.

11/10 :)

11 V 2010   23:36:20

Zaiste zacny. :)

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: O jeden ząb za daleko
Sebastian Chosiński

13 X 2021

W normalnym kraju człowiek z trzydziestoma trzema zębami wybrałby się do dentysty i poprosił go o usunięcie nadmiarowego trzonowca (kła albo siekacza). W Związku Radzieckim ktoś taki mógł stać się sensacją naukową i celebrytą. Przynajmniej tak to sobie wyobrażał Gieorgij Danielija, który na podstawie tych domysłów zbudował oś fabularną „nienaukowo-fantastycznej” (jak poinformowano w napisach) komedii… „Trzydzieści trzy”.

więcej »

East Side Story: Z rodziną najlepiej wychodzi się na…
Sebastian Chosiński

10 X 2021

Co byście zrobili, dowiedziawszy się, że zostało Wam kilka bądź kilkanaście miesięcy życia? Część osób zapewne doszłaby do wniosku, że to najlepszy moment na spełnienie swego największego, skrytego dotąd marzenia. W takiej właśnie sytuacji znajduje się główny bohater „Krewnych” – komediodramatu Ilji Aksionowa – który rusza w podróż, aby… To będzie zaskoczenie!

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Wzruszony Breżniew – bezcenne!
Sebastian Chosiński

6 X 2021

Po „neoprodukcyjnej”, opartej na scenariuszu Aleksandra Gelmana, „Premii” Siergiej Mikaleian postanowił nakręcić film zupełnie inny. W tym celu nawiązał kontakt z dziennikarzem Lwem Arkadjewem, który dekadę wcześniej napisał artykuł o trudnym losie wojennych wdów. On właśnie stał się podstawą kolejnego dzieła Ormianina – dramatu… „Wdowy”.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Co nam w kinie gra: Kick-Ass i Toy Story 2
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Luty 2018 (2)
— Jarosław Loretz, Anna Nieznaj, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Esensja ogląda: Kwiecień 2015 (1)
— Piotr Dobry, Alicja Kuciel, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Marzec 2015 (1)
— Jarosław Loretz, Jarosław Robak

Hop przez Mur
— Borys Jagielski

Tegoż autora

Skojarzenia to przekleństwo, lecz możemy dziś dać głowę…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ona jest jak wybielacz do duszy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ten wrażliwy, ten bojowy i ta trzecia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Marvel w sosie dostojewskim, czyli co się stało w Budapeszcie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Pyza na polskich dróżkach albo podróż donikąd
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Dziewoje bylicą przepasane
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Zaufaj indonezyjskiej smoczycy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Jak to na wojence… brzydko, czyli mały lisek w trybach wielkiej polityki
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tęczowa magia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Skok w fabułę bez spadochronu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.