Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 25 lutego 2021
w Esensji w Esensjopedii

Matthew Vaughn
‹Kick-Ass›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
90,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKick-Ass
Dystrybutor Monolith
Data premiery16 kwietnia 2010
ReżyseriaMatthew Vaughn
ZdjęciaBen Davis
Scenariusz
ObsadaAaron Johnson, Nicolas Cage, Mark Strong, Christopher Mintz-Plasse, Chloe Moretz, Xander Berkeley, Tamer Hassan, Michael Rispoli, Adrian Martinez, Corey Johnson, Jason Flemyng, Yancy Butler
MuzykaIlan Eshkeri
Rok produkcji2010
Kraj produkcjiUSA, Wielka Brytania
CyklKick-Ass
Czas trwania117 min
WWW
Gatunekakcja, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Bo dziewczynki małe są bardzo zuchwałe
[Matthew Vaughn „Kick-Ass” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Kick-Ass” jest bardzo dobrym filmem w swojej kategorii – to znaczy kina tak brutalnego, że staje się aż zwariowane. Co ciekawe, parodia filmu o superbohaterach w końcówce dość niespodziewanie przeradza się… no, może „w afirmację bohaterskości” to za wiele powiedziane. Więc w co?

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Bo dziewczynki małe są bardzo zuchwałe
[Matthew Vaughn „Kick-Ass” - recenzja]

„Kick-Ass” jest bardzo dobrym filmem w swojej kategorii – to znaczy kina tak brutalnego, że staje się aż zwariowane. Co ciekawe, parodia filmu o superbohaterach w końcówce dość niespodziewanie przeradza się… no, może „w afirmację bohaterskości” to za wiele powiedziane. Więc w co?

Matthew Vaughn
‹Kick-Ass›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
90,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKick-Ass
Dystrybutor Monolith
Data premiery16 kwietnia 2010
ReżyseriaMatthew Vaughn
ZdjęciaBen Davis
Scenariusz
ObsadaAaron Johnson, Nicolas Cage, Mark Strong, Christopher Mintz-Plasse, Chloe Moretz, Xander Berkeley, Tamer Hassan, Michael Rispoli, Adrian Martinez, Corey Johnson, Jason Flemyng, Yancy Butler
MuzykaIlan Eshkeri
Rok produkcji2010
Kraj produkcjiUSA, Wielka Brytania
CyklKick-Ass
Czas trwania117 min
WWW
Gatunekakcja, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Czytelnicy po trzydziestce mogą pamiętać popularną niegdyś na koloniach i podwórkach piosenkę o Czerwonym Kapturku. „Szła dziewczynka bardzo mała przez ciemny las, czerwony kapturek miała, czerwony pas. W jednej ręce sporta, a za pasem colta, do babuni szła, uderzyć sobie w gaz”. Hit Girl z filmu Matthew Vaughna (wcześniej m.in. „Gwiezdny pył”) co prawda papierosów nie pali, ale cała reszta pasuje na tyle, że po wyjściu z kina nie mogłam się pozbyć tłukącej się po głowie piosenki o dziewczynce, która załatwia wilka ze spluwy. Ale zacznijmy po kolei.
Tytułowym bohaterem tej ekranizacji słabo u nas znanego komiksu Marka Millara jest Dave Lizewski – niczym nie wyróżniający się szesnastolatek (jak sam stwierdza, jego jedyną supermocą jest bycie niewidzialnym dla dziewczyn), zafascynowany komiksami. Pewnego dnia postanawia zostać superbohaterem: wykonuje sobie zielono-żółty kostium z kombinezonu do nurkowania i czeka na okazję do interwencji. W swojej pierwszej akcji obrywa tak potwornie, że ląduje w szpitalu – jednak odniesione rany powodują u niego częściową niewrażliwość na ból, co w karierze herosa może być bardzo pomocne. I jest: wkrótce po wyzdrowieniu nadarza się kolejna okazja, by stanąć w obronie porządku, a konkretnie w obronie ściganego przez kilku gangsterów chłopaka (o którym nie wiemy, czy również nie jest gangsterem, co dodaje całej scenie smaczku). Dave bije się z bandziorami, obrywa, pada, wstaje, znowu obrywa… a to wszystko śledzi zza sklepowej szyby gromadka nastolatków pstrykających zdjęcia komórkami. Film z kamery przemysłowej szybko ląduje na youtube i jest komentowany w telewizji, co błyskawicznie nakręca spiralę marketingową: po paru dniach Dave odwiedzając swój ulubiony sklep z komiksami widzi w nim replikę własnego kostiumu, koszulki, kubki, kawę „Kick-Ass”…
Internet pełni w fabule ważną rolę, pozwalając na kontakt między poszczególnymi postaciami. Dave jako Kick-Ass zakłada sobie stronę internetową, przez którą komunikuje się z innymi ważnymi dla akcji postaciami: Hit Girl i Red Mistem. I tu dochodzimy do naszej małej dziewczynki, niesłychanie skutecznej zabójczyni, posiadającej jednocześnie cały urok drobnej jedenastolatki, która ze swoim łobuzerskim uśmiechem mogłaby wystąpić w nowej ekranizacji przygód Pippi Langstrump. Dzięki temu urokowi Hit Girl i jej przebrany za Batmana tato są niesłychanie sympatyczni, więc widz trzyma za nich kciuki, szczególnie, gdy okazuje się, że mimo niezbyt czystych metod walczą w imię słusznej sprawy.
Matthew Vaughn początkowo bezlitośnie rozprawia się z mitem o superbohaterach (co nasuwa oczywiste skojarzenia ze „Strażnikami”), pokazując prawdziwą krew i przejmująco realistyczne ciosy, lecz po pojawieniu się Hit Girl film bierze rozbrat z realizmem i powraca do swych komiksowych korzeni: mała jest tak szybka, precyzyjna i silna (obcięcie dorosłemu mężczyźnie nogi, nawet nie wiadomo jak naostrzonym żelazem, nie jest czymś, co jedenastolatka załatwi jednym machnięciem), że wkracza w domenę filmu, komiksu, w każdym razie umowności. A nieśmiały Dave, zgodnie z logiką filmu przygodowego, w finale stanie na wysokości zadania, choć jest ono znacznie trudniejsze, niż stawianie czoła drobnym opryszkom na parkingu.
Reżyser zgrabnie stosuje chwyty pozwalające mylić tropy: kiedy widzimy Dave’a rannego po swojej pierwszej akcji, w pierwszej chwili wydaje się, że to kolejna scena rozgrywająca się tylko w jego wyobraźni; w innym momencie bohater wprost zwraca się do widzów: „Myślicie, że przeżyłem tylko dlatego, że wam o tym opowiadam? Nie widzieliście Sin City?”.
Film jest zrealizowany w estetyce mocno Tarantinowskiej, czyli brutalności posuniętej do absurdu, więc podchodzić do niego należy z odpowiednim nastawieniem. Bardzo w stylu Tarantino jest też motyw ożywającego komiksu, pojawiający się w scenie, gdzie poznajemy przeszłość małej Hit Girl i jej tatusia. A właściwie nie tyle ożywający ile, można by rzec, utrójwymiarowiony – w każdym razie jest to sekwencja zdecydowanie warta zobaczenia.
koniec
30 kwietnia 2010

Komentarze

30 IV 2010   20:33:50

Kapitalny film.

11/10 :)

11 V 2010   23:36:20

Zaiste zacny. :)

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Lupin: Odc. 4. Prawdziwa potęga mediów
Marcin Mroziuk

22 II 2021

Po tym, co widzieliśmy w poprzednim odcinku, oczywiście należało się spodziewać, że główny bohater weźmie na celownik Huberta Pellegriniego. Dawny pracodawca Babakara będzie jednak dla Assane’a niezwykle trudnym przeciwnikiem.

więcej »

East Side Story: Lepiej się nie budzić
Sebastian Chosiński

21 II 2021

Fantasmagoryczna opowieść debiutującej w roli reżyserki Marii Ignatienko to film wymagający – skupienia i samozaparcia. „Miasto głęboko uśpione” jest bowiem ponad siedemdziesięciominutową podróżą w głąb jaźni głównego bohatera – marynarza, który robi rozrachunek z własną przeszłością, starając się przy tym zrozumieć, dlaczego drogi jego i żony rozeszły się tak bardzo, że ostatecznie musiało dojść do tragedii. Właśnie… musiało?

więcej »

Ręka La Garduñi: Odc. 3: Na wojennej ścieżce
Marcin Mroziuk

19 II 2021

Chociaż w poprzednim odcinku widzieliśmy, jak Mateo odkrywa, co naprawdę stało się z Huertasem, ale nie znaczy to, że główny bohater zrezygnuje ze współpracy z burmistrzem Sewilli i wspólnej walki z La Garduñą. Wkrótce obaj (a widzowie wraz nimi) przekonają się jednak, że to zadanie nie tylko trudne, ale naprawdę niebezpieczne.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Co nam w kinie gra: Kick-Ass i Toy Story 2
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Luty 2018 (2)
— Jarosław Loretz, Anna Nieznaj, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Esensja ogląda: Kwiecień 2015 (1)
— Piotr Dobry, Alicja Kuciel, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Marzec 2015 (1)
— Jarosław Loretz, Jarosław Robak

Hop przez Mur
— Borys Jagielski

Tegoż autora

Czy książki czytają ludzi? Autorzy kontra czytelnicy
— Agnieszka Hałas, Anna Nieznaj, Beatrycze Nowicka, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Maszyna, która nie robi „ping”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

To życie mija, nie ja
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Bezimienna pani ceramicznych robotów
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tony Stark jako syrenka w ciąży
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Frodo w okopach wojny z Wiecznymi Prusami
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Słowiańskie elfy rzeczne
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Agatha Christie na tropie mordercy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ci, co skaczą i fruwają…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Miyamoto Usagi i poszukiwacze zaginionej szkatułki
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.