Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Neil Jordan
‹Ondine›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOndine
Dystrybutor Monolith
Data premiery23 kwietnia 2010
ReżyseriaNeil Jordan
ZdjęciaChristopher Doyle
Scenariusz
ObsadaColin Farrell, Alicja Bachleda-Curuś, Tony Curran, Stephen Rea, Emil Hostina
MuzykaKjartan Sveinsson
Rok produkcji2009
Kraj produkcjiIrlandia, USA
Czas trwania111 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Zakopać foczą skórę
[Neil Jordan „Ondine” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Rybak wyławia z wody piękną kobietę. Brzmi jak początek baśni? Co prawda rybak ma motorowy kuter zamiast spróchniałej łódki, a cała akcja ma miejsce we współczesności, ale baśniowe motywy są w „Ondine” rozegrane całkiem zgrabnie.

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Zakopać foczą skórę
[Neil Jordan „Ondine” - recenzja]

Rybak wyławia z wody piękną kobietę. Brzmi jak początek baśni? Co prawda rybak ma motorowy kuter zamiast spróchniałej łódki, a cała akcja ma miejsce we współczesności, ale baśniowe motywy są w „Ondine” rozegrane całkiem zgrabnie.

Neil Jordan
‹Ondine›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOndine
Dystrybutor Monolith
Data premiery23 kwietnia 2010
ReżyseriaNeil Jordan
ZdjęciaChristopher Doyle
Scenariusz
ObsadaColin Farrell, Alicja Bachleda-Curuś, Tony Curran, Stephen Rea, Emil Hostina
MuzykaKjartan Sveinsson
Rok produkcji2009
Kraj produkcjiIrlandia, USA
Czas trwania111 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Film Neila Jordana utrzymany jest w zimnych kolorach. Dominują błękity, szarości i zgaszone zielenie, konsekwentnie obecne nawet w ubraniach postaci. Wszechobecne uczucie chłodu sprawia, że widza oblatują dreszcze na myśl o tym, w jak lodowatej wodzie musieli się zanurzać aktorzy – a zanurzają się często.
Rybak i eks-alkoholik Syracuse, którego imię wszyscy w miasteczku przekręcają na „Circus” (Cyrk) samotnie przemierza fale swoim kutrem. Sieć nawija się na bęben, wynurza z wody… i okazuje się, że w środku jest młoda kobieta. Mocno przytopiona, ale żywa; po przywróceniu do przytomności mówi po angielsku z dziwnym akcentem, wygląda na przestraszoną, chowa się przed ludźmi, lecz nie chce wyjaśnić, dlaczego. Bohater zabiera ją do opuszczonego nadbrzeżnego domku, który niegdyś zajmowała jego matka, i zastanawia się, czy cała historia nie jest przypadkiem dziwacznym snem. Jednak na drugi dzień dziewczyna nadal jest w chacie – Syracuse mimo oporów (żeńska istota na łodzi przynosi pecha) zabiera ją na połów i okazuje się, że w zastawionych pułapkach tkwi więcej homarów, niż zdarzyło mu się złowić od dłuższego czasu. Czy to skutek dziwnego śpiewu dziewczyny?
Annie, mała córeczka Syracuse’a, jeżdżąca na wózku z powodu choroby nerek, wierzy, że tajemnicza Ondine – jak każe na siebie mówić kobieta – jest selkie: legendarną kobietą-foką, która może zostać na lądzie siedem lat, jeśli zakopie swoją foczą skórę. Istotnie, Ondine wyławia coś z wody i przy udziale Annie zakopuje w starej cieplarni, czemu jednak jest przy tym tak przerażona? Widz, który już-już niemal dał się zwieść magicznym tropom, zaczyna węszyć całkowicie realne problemy.
I problemy nadchodzą, bo woda, choć oczyszcza, nie jest w stanie zmyć grzechów przeszłości. Wątek sensacyjny wydaje się jednak schodzić na dalszy plan w zestawieniu z uczuciem, które zaczyna łączyć rybaka i dziewczynę. Syracuse to mu ulega, to znów broni się desperacko, a skryte zachowanie Ondine nie ułatwia sytuacji.
Aktorzy w tym filmie raczej są niż grają. Mroczna uroda Colina Farrella jest niewątpliwym atutem, Alicja Bachleda-Curuś z natury rzeczy dobrze odgrywa nieco zagubioną cudzoziemkę, zaś Alison Barry jest uroczą, inteligentną dziewczynką. Film jest bardzo spokojnym obrazem, nawet mimo dramatycznych wydarzeń, do których dochodzi, gdy o Ondine upomina się jej przeszłość. Może dzięki temu powiewowi baśniowości, który kreuje reżyser, widzowie wierzą, że bohaterom wszystko się ułoży, a wodnej istocie w ostatecznej rozgrywce pomoże woda.
koniec
1 maja 2010

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Devs: Odc. 6. Trudne nocne rozmowy
Marcin Mroziuk

28 I 2022

Po odzyskaniu wolności Lily staje przed trudnym wyborem – czy próbować gdzieś się ukryć, czy jak najdalej uciekać, czy jednak jeszcze raz stawić czoła ludziom odpowiedzialnym za śmierć Sergeia. Jak łatwo przewidzieć, zdecyduje się na to ostatnie rozwiązanie, ale z kolei ta nieuchronna konfrontacja będzie miała dość zaskakujący przebieg.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Potęga wiary, miłości i nadziei
Sebastian Chosiński

26 I 2022

Stanisław Rostocki przyzwyczajał się do ludzi, z którymi pracował. Stąd częsta obecność na planach jego filmów aktora Wiaczesława Tichonowa, kompozytora Kiryła Mołczanowa i operatora Wiaczesława Szumskiego. Miał do nich zaufanie. A oni odwzajemniali mu się najlepiej, jak potrafili. W dużej mierze to dzięki ich talentom „Dom na rozstajach” – trzecie pełnometrażowe dzieło reżysera – uznać można za jego pierwszy wielki obraz.

więcej »

Devs: Odc. 5. Różne punkty na osi czasu
Marcin Mroziuk

24 I 2022

Wprawdzie w tym odcinku akcja niespecjalnie posuwa się do przodu, ale za to zyskujemy sporo nowych informacji na temat kluczowych postaci. Dość niespodziewanie na pierwszy plan wybija się zaś Katie, która dotychczas pozostawała w cieniu Foresta.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

Rozwalanie ścian tyłkiem i inne rozterki czterdziestolatków
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Irlandzki taneczny blues i kapelusze
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ona też miała kiedyś siedem lat
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Niedoczarowana
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Szekspir w parku, metro w likwidacji
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Moja wielka, grecka tragedia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Siła pustyni dla początkujących
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Oboje nie cierpią osób, którym są poślubieni
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

10 naj… : Wehikuły czasu
— Wojciech Gołąbowski, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Smętne miny tygrysicy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.