Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 maja 2022
w Esensji w Esensjopedii

Jacques Audiard
‹Prorok›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułProrok
Tytuł oryginalnyUn prophète
Dystrybutor Syrena
Data premiery21 maja 2010
ReżyseriaJacques Audiard
ZdjęciaStéphane Fontaine
Scenariusz
ObsadaTahar Rahim, Niels Arestrup, Adel Bencherif, Hichem Yacoubi, Reda Kateb
MuzykaAlexandre Desplat
Rok produkcji2009
Kraj produkcjiFrancja, Włochy
Czas trwania155 min
WWW
Gatunekdramat, sensacja
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Oto słowo Boże
[Jacques Audiard „Prorok” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Malik, główny bohater obsypanego nagrodami „Proroka”, ma 19 lat i przed sobą sześcioletnią odsiadkę za napad. Nie umie pisać ani czytać. Za więziennymi murami nie zna nikogo, na wolności nie ma przyjaciół i rodziny. Rządzący w więzieniu Korsykanie uważają go za „brudnego Araba”, muzułmanie widzą w nim Korsykanina. Jego przeżycie w specyficznej, zamkniętej i zhierarchizowanej społeczności już od pierwszych dni wisi na włosku.

Kamil Witek

Oto słowo Boże
[Jacques Audiard „Prorok” - recenzja]

Malik, główny bohater obsypanego nagrodami „Proroka”, ma 19 lat i przed sobą sześcioletnią odsiadkę za napad. Nie umie pisać ani czytać. Za więziennymi murami nie zna nikogo, na wolności nie ma przyjaciół i rodziny. Rządzący w więzieniu Korsykanie uważają go za „brudnego Araba”, muzułmanie widzą w nim Korsykanina. Jego przeżycie w specyficznej, zamkniętej i zhierarchizowanej społeczności już od pierwszych dni wisi na włosku.

Jacques Audiard
‹Prorok›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułProrok
Tytuł oryginalnyUn prophète
Dystrybutor Syrena
Data premiery21 maja 2010
ReżyseriaJacques Audiard
ZdjęciaStéphane Fontaine
Scenariusz
ObsadaTahar Rahim, Niels Arestrup, Adel Bencherif, Hichem Yacoubi, Reda Kateb
MuzykaAlexandre Desplat
Rok produkcji2009
Kraj produkcjiFrancja, Włochy
Czas trwania155 min
WWW
Gatunekdramat, sensacja
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Nie ma żadnego znaczenia, czy Malik jest winny, czy nie. Trafiając do więzienia z miejsca wchodzi bowiem w skład ogromnej masy osadzonych w nim przestępców, postrzeganej w całości z podobnej stereotypowej perspektywy. Punktem wyjścia jest jego pierwsze zetkniecie z więziennym półświatkiem. Malik otrzymuje propozycję nie do odrzucenia – musi zabić świeżo przybyłego do zakładu karnego świadka w szkodzącym mafii procesie. Jeśli odmówi, to sam straci życie. Chcąc nie chcąc wchodzi pod „opiekę” Lucianiego – mafijnego korsykańskiego bossa, stając się jego człowiekiem od brudnej roboty. Od tej chwili los Malika wymyka mu się własnych rąk a jego pierwsza ofiara – Reyab – będzie mu towarzyszyć w roli metafizycznej zjawy, sumienia i wewnętrznego przewodnika.
Jacques Audiard (reżyser m.in. „W rytmie serca”) przedstawia w „Proroku” uderzający obraz więzienia jako swoistego mikro-państwa, gdzie wbrew ogólnemu przeświadczeniu społeczeństwa, praw nie dyktują strażnicy, ale więźniowie tworząc własną hierarchię, zasady i czarny rynek. Im dalej wnika w głąb tego swoistego półświatka, tym wyraźniej narzucone reguły i więzienne ograniczenia jawią się jako wyłącznie zbiór pozorów, mających uspokoić ludzkie sumienie. Gangsterskie porachunki nie ustają w miejscu izolacji, trafiając w więzieniu na urodzajny grunt, a strażnicy to tylko kolejne nazwiska na mafijnej liście płac. „Odosobnienie” to zresztą termin w filmie Audiarda niemal martwy, bo światy po obu stronach muru są nierozerwalnie połączone i funkcjonują w znakomitej symbiozie.
W „Proroku” niepokojąca treść idzie w równej parze z emanującym przemocą i brutalnością, sugestywnym ujęciem. Audiard oparł się pokusie złagodzenia ogólnego wydźwięku, portretując cały film w szarych, przygnębiających barwach. W dwu i pół godzinnej fabule nie tylko pozbawia złudzeń dotyczących prawdziwego wizerunku francuskich zakładów karnych, ale także pochyla się baczniej nad losem muzułmanów-imigrantów, który nawet w więzieniu są obywatelami drugiej kategorii. Reguły są proste: jesteś Arabem – nie masz żadnych przywilejów, gdy tylko wyżej podniesiesz głowę, spodziewaj się dotkliwego skarcenia. W tym układzie postać Malika zyskuje znaczenie co najmniej ambiwalentne. Z jednej strony odcina się od własnych korzeni, uciekając pod – na swój sposób wygodny i praktyczny – protektorat Korsykanów. Z drugiej strony jednak ma poczucie pewnej jedności z Arabami i z czasem szuka u nich wsparcia, choć ci nie traktują go jak brata, a on sam nie praktykuje ich religii, obserwując przez szklaną szybę bez żadnej emocji modlących się muzułmanów.
Skąd więc tytuł „Prorok”? W filmie słowo to pada właściwie tylko raz, zresztą w kontekście, który jest niewiele pomocny w rozszyfrowaniu tej zagadki. W najprostszej interpretacji można się domyślać, że Malik swoją osobą przekazuje wolę Lucianiego – mafijnego Boga, będąc jego najwierniejszym posłańcem, podczas przepustek pilnując interesów i wykonując zlecone mu zadania. Jednak pełen obraz udowadnia, że termin „prorok” odnosi się bezpośrednio do samego Malika. Osią fabuły jest bowiem jego droga z więziennego rynsztoka na sam szczyt gangsterskiej drabinki. Na wzór biblijnych wieszczy musi z początku nie mało wycierpieć by stać się rozumianym i słuchanym przez własnych współbraci. Powoli znajduje swoich zwolenników, by ostatecznie wyjść spod ręki pryncypała i zacząć głosić swoją własną, przestępczą religię.
Mimo zwodzącej nieco w identyfikacji gatunku płaszczyzny metafizycznej, „Prorok” to jednak mięsisty acz odrobinę surowy kawał gangstersko-więziennego kina. Z nieustającą, choć rozsądnie dawkowaną dramaturgią składa się w kompletną i funkcjonującą bez większych zgrzytów fabułę. Z miażdżącą wręcz dokładnością oddaje prawdziwość świata za kratami i przede wszystkim odziera ze złudzeń wszystkich tych, którzy są głęboko przekonani o edukacyjnej roli zakładów karnych. Resocjalizacja? Kara? Pozbawienie wolności? Wolne żarty.
koniec
21 maja 2010

Komentarze

25 V 2010   01:41:16

Miałam podobne odczucia. Zastanawiałam się nad znaczeniem proroka i wydaje mi się, że to wytłumaczenie jest bliskie prawdzie. Pozdrawiam

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Krótko o filmach: Dolina Baztán: Inguma
Sebastian Chosiński

28 V 2022

W „Ofierze dla burzy” – ostatniej części kryminalnej trylogii Dolores Redondo – inspektor Amaia Salazar rozwiązuje wszystkie (a przynajmniej tak się wydaje) mroczne tajemnice swojej rodziny. By tak się stało, musi po raz kolejny zaryzykować własnym życiem. Naprzeciw niej staje bowiem sam Inguma – demon zakradający się do domów i mordujący ludzi w czasie snu.

więcej »

Krótko o filmach: Dolina Baztán: Tarttalo
Sebastian Chosiński

27 V 2022

W ekranizacji drugiej części mrocznej trylogii kryminalnej Dolores Redondo o mieszkańcach doliny Baztán inspektor Amaia Salazar musi podążyć tropem kolejnej mitologicznej postaci – pożerającego ludzi cyklopa Tarttala. Co gorsza, wszystko wskazuje na to, że jego wyznawczynią może być nawet matka policjantki.

więcej »

Krótko o filmach: Dolina Baztán: Basajaun
Sebastian Chosiński

26 V 2022

W malowniczo położonej, ale jednocześnie mrocznej nawarskiej dolinie Baztán zaczynają ginąć młode dziewczyny. Przesądni mieszkańcy wierzą, że może za to odpowiadać Basajaun – postać z mitologii baskijskiej. Oddelegowana do przeprowadzenia śledztwa inspektor Amaia Salazar myśli bardziej racjonalnie i szuka nie ducha, lecz człowieka.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Suplement filmowy 2019
— Adam Lewandowski, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Egzystencjalizm rewolwerowców
— Konrad Wągrowski

Co nam w kinie gra: Imigranci
— Marta Bałaga, Sebastian Chosiński

Transatlantyk 2015: Dzień 6
— Sebastian Chosiński

Cannes 2015: Wojna jest w nas
— Marta Bałaga

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.