Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 22 stycznia 2018
w Esensji w Esensjopedii

Dlaczego Robin Hood?

Esensja.pl
Esensja.pl
Wszyscy wiedzą, że Robin Hood, bo mało jadł. Ale najnowszy film Ridleya Scotta nie udziela odpowiedzi na pytanie, dlaczego akurat „Robin HOOD”. Dlaczego – jak słusznie zauważył jeden z esensyjnych tetryków – film ten nie nazywa się „Robert Loxley”?

Ridley Scott
‹Robin Hood›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułRobin Hood
Dystrybutor UIP
Data premiery14 maja 2010
ReżyseriaRidley Scott
ZdjęciaJohn Mathieson
Scenariusz
ObsadaRussell Crowe, Cate Blanchett, Danny Huston, Mark Strong, Matthew Macfadyen, Kevin Durand, William Hurt, Max von Sydow, Scott Grimes, Eileen Atkins, Léa Seydoux, Mark Addy, Simon McBurney, Oscar Isaac
MuzykaMarc Streitenfeld
Rok produkcji2010
Kraj produkcjiUSA, Wielka Brytania
Czas trwania140 min
WWW
Gatunekdramat, przygodowy
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
„Robin Hood” jest porządnie zrobionym kawałkiem kina kostiumowo-przygodowego. Do końca trzyma w napięciu, bo – w przeciwieństwie do wielu typowo hollywoodzkich filmów – nie mamy pewności, czy wszystkie pozytywne postaci przeżyją i czy reżyserowi nie wpadnie do głowy na przykład uśmiercenie ukochanej głównego bohatera.
Średniowiecze pokazano tu jak się patrzy: zgrzebne stroje pospólstwa są odpowiednio zgrzebne i ubłocone, kontrastuje z tym wspaniale haftowana odświętna suknia królowej i delikatna materia jej nałęczki; w jadalni państwa Loxley na podłodze leży słoma i psy myśliwskie wylegują się przed kominkiem, zaś oblężenie francuskiego zamku jest tak sfilmowane, że widz ma wrażenie, że za chwilę trafi go jakaś zabłąkana strzała. Zresztą wszystkie bitwy są tu zmontowane bardzo dynamicznie, z oddaniem zgiełku i kompletnego chaosu przez rozedrgane, skaczące kamerowanie z ręki (na szczęście oszczędnie dawkowane, bo zabieg ten potrafi być dość nieznośny). Niekiedy obraz skupia się na jakimś szczególe – w pamięć zapada zwłaszcza napięta, skupiona twarz głównego bohatera w momencie celowania do zdradzieckiego Godefroya, a następnie lot strzały.
No właśnie, główny bohater. Nie zdradzę wielkiej tajemnicy (bo informowały o tym wszystkie zapowiedzi prasowe) jeśli powiem, że scenarzysta zdecydował się na pewną istotną zmianę: Robinem nie jest pan na Loxley, lecz prosty łucznik, obarczony przez umierającego szlachcica misją odwiezienia do domu ojcowskiego miecza. Początkowo wyraźnie niechętny tej prośbie, ulega, gdy słyszy, że chodzi o pośmiertne pojednanie się z rodzicem. Jaką tajemnicę kryją pojawiające się w przebłyskach wspomnienia Robina z dzieciństwa? Dlaczego napis odkryty na rękojeści miecza jest dla niego tak ważny? Wszystko to odsłania się stopniowo, wplecione w dramatyczne wydarzenia: Robin nie tylko musi bronić swojej przybranej rodziny przed głodem i nadmiernymi poborami podatków, ale sam znajduje się w niebezpieczeństwie, jako przypadkowy świadek wplątany w intrygi władców. Zgrabnie pokazany jest proces wchodzenia prostego wojaka w rolę bohatera i tylko – jak wspomniałam na początku – jego „pseudonim artystyczny” wydaje się dodany na siłę. Przez cały film słowo „Hood” ani razu nie pada, by pojawić się znienacka w finałowej scenie ogłoszenia banicji naszego przyjaciela. Odrobinę razi również wyidealizowana wizja leśnego życia, ukazana w krótkim fragmencie tak bardzo nie pasującym do reszty, jakbyśmy nagle z dokumentu przeszli w baśń. Ale może to właśnie było celem Ridleya Scotta? W końcu ukazuje nam narodziny legendy.
koniec
19 maja 2010
dodajdo

Komentarze

« 1 [2]
20 V 2010   14:07:55

@spoiler

[spoiler]



a ja przy drugich przebłyskach, już przy Loxleyu, byłem przekonany, że tak właśnie było! zwłaszczy gdy pokazli młodego sir Waltera przy ścinaniu; no ale później doszedłem do wniosku, że chyba jednak nie skoro padają sobie w ramiona z miłością bez słowa wyjaśnienia

« 1 [2]

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

East Side Story: Dwie – wcale nie zgryźliwe – tetryczki
Sebastian Chosiński

21 I 2018

Pojawiająca się w tytule najnowszego filmu Władimira Kotta ryba nie ma nic wspólnego z Wigilią ani świętami Bożego Narodzenia. Symbolizuje coś innego, choć związanego – luźno – z tradycją chrześcijańską. „Karp rozmrożony” to bardzo gorzka komedia o przemijaniu i miłości, której akcja rozgrywa się na głębokiej rosyjskiej prowincji.

więcej »

Ludzie na skraju załamania nerwowego
Konrad Wągrowski

19 I 2018

Czy mamy już polskie „Dzikie historie”? Pokazywany na festiwalu Forum Kina Europejskiego ORLEN Cinergia „Atak paniki” może nie jest jeszcze dziełem na miarę filmu Damiána Szifrona, ale naprawdę niewiele mu brakuje. Debiutancki film Pawła Maślony już zebrał wiele w pełni zasłużonych pochwał.

więcej »

East Side Story: Współczesny western górniczy
Sebastian Chosiński

14 I 2018

Nieczęsto zdarza się, aby uznany reżyser zdecydował się stanąć przed kamerą po… ćwierćwieczu milczenia. Mówiąc jednak precyzyjniej: po dwudziestu pięciu latach przerwy w realizacji filmów fabularnych. Bo dokumentalne jednak w tym czasie kręcił. Chodzi o Ormianina Karena Geworkiana, który „Całą naszą nadzieją…” postanowił zabrać głos w dyskusji nad bardzo ważną dla Rosji (choć nie tylko dla niej) kwestią społeczną.

więcej »

Polecamy

Partia na party w czasach Brexitu

Dobry i Niebrzydki:

Partia na party w czasach Brexitu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Jak smakują Porgi?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Chwała na wysokości?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Podręczne z Kairu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Atak paniki
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Coco jest spoko, ale czy to kolejne arcydzieło?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Czeska babcia w roli Kaja
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Męska wrażliwość nie ma racji bytu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

To nie Ragnarok, tylko Ragnaroczek
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Grimm Girl, czyli diabeł tkwi w szczegółach
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Inne recenzje

O lwie zabitym przez mrówkę i nie tylko…
— Marcin T.P. Łuczyński

SPF – Subiektywny Przegląd Filmów (16)
— Jakub Gałka

Co nam w kinie gra: Robin Hood, Samotny mężczyzna
— Piotr Dobry, Urszula Lipińska, Konrad Wągrowski

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Grudzień 2017 (4)
— Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Grudzień 2017 (2)
— Sebastian Chosiński

Esensja ogląda: Listopad 2017 (3)
— Jarosław Loretz, Kamil Witek

Bo najlepszy sposób na kobietę, znaleźć sobie skażoną planetę
— Przemysław Ciura

Esensja ogląda: Październik 2015 (2)
— Jarosław Loretz, Jarosław Robak, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Verne XXI wieku
— Gabriel Krawczyk

Esensja ogląda: Listopad 2012 (DVD i Blu-Ray)
— Sebastian Chosiński, Krystian Fred, Jakub Gałka, Jarosław Loretz, Daniel Markiewicz, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Sierpień 2012 (kino)
— Sebastian Chosiński, Grzegorz Fortuna, Anna Kańtoch, Alicja Kuciel, Małgorzata Steciak, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Lipiec 2012
— Sebastian Chosiński, Ewa Drab, Grzegorz Fortuna, Alicja Kuciel, Małgorzata Steciak, Konrad Wągrowski

Nawiązując do klasyków science fiction
— Jakub Gałka

Tegoż autora

Remanent filmowy 2017
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Grzegorz Fortuna, Adam Kordaś, Marcin Osuch, Jarosław Robak, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Tu potrzebne są rozwiązania systemowe
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Asgard to nie miejsce…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kobieta kobiecie półwilkiem
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Pejzaż z polem pszenicy i śledztwem
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Muzyka stop!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Gazeciary
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Z pewnego punktu widzenia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Dobra robota, robocie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Niech drozd spoczywa w spokoju
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.