Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 maja 2022
w Esensji w Esensjopedii

Biszkopt: Z nadzieją patrzmy w przyszłość

Dużo szumu narobił ostatnio nowo otwarty serwis poświęcony RPG o szlachetnej nazwie Mistrzgry.pl. Szumu o tyle dużego, że jego właściciel (serwisu, nie szumu) zaoferował pieniężne wynagrodzenie dla autorów, którzy zdecydują się pisać i publikować swoje teksty u niego. Mnie jednak ciekawi coś zupełnie innego – jak jest z tym erpegowym renesansem, który sugeruje jeden z tekstów na tej stronie?

Miłosz Cybowski

Biszkopt: Z nadzieją patrzmy w przyszłość

Dużo szumu narobił ostatnio nowo otwarty serwis poświęcony RPG o szlachetnej nazwie Mistrzgry.pl. Szumu o tyle dużego, że jego właściciel (serwisu, nie szumu) zaoferował pieniężne wynagrodzenie dla autorów, którzy zdecydują się pisać i publikować swoje teksty u niego. Mnie jednak ciekawi coś zupełnie innego – jak jest z tym erpegowym renesansem, który sugeruje jeden z tekstów na tej stronie?
Ilustracja: <a href='mailto:ortheza@wp.pl'>Łukasz Matuszek</a>
Ilustracja: Łukasz Matuszek
Chińczyk z kabaretu Ani Mru Mru nazwałby to pewnie chłytem martekingowym wycelowanym w ludzi, którzy tak naprawdę niewiele wiedzą na temat tego, jak wygląda nasza erpegowa rzeczywistość, jakie są koszta podręczników i jak bogato wiedzie się wszystkim wydawcom. Bo jeśli chodzi o „szturmowanie polskiego rynku”, to jest to chyba szturm z gatunku tych, jakie przeprowadzili kornwalijscy chłopi na Exeter w 1549 roku.1)
Bądźmy ze sobą szczerzy – czy fakt, że gry komputerowe czerpią z RPG, oznacza jakikolwiek wzrost popularności samych gier fabularnych? Minęło przeszło trzydzieści lat od wydania Lochów i Smoków i przez cały ten czas ilość graczy rosła. Skąd zatem przypuszczenie, że mamy do czynienia z jakimkolwiek zwiększeniem popularności tej zabawy akurat teraz? Przy zwiększonych możliwościach gier cRPG i MMORPG szanse na wzrost fanów prawdziwego RPG są raczej niewielkie.
Obserwując politykę wydawniczą takich firm jak FFG, Wizards of the Coast czy nawet Green Ronin, można odnieść wrażenie, że to właśnie brak dostatecznej ilości fanów zmusza je do zmiany nastawienia do gier fabularnych. Na temat wydanego niedawno Dragon Age RPG (bazującego na grze komputerowej pod tym samym tytułem) wypowiadał się wyjątkowo krytycznie Drozdal. Z pewnością wydanie takiego produktu nie miało na celu zachęcenia zwyczajnych erpegowców do gry, szczególnie jeśli mechanika jest faktycznie tak toporna, a opisy tego, co MG może robić, tak przedpotopowe. Produkcja była raczej wymierzona w kogoś bardziej zafascynowanego grą komputerową. Natknąłem się na system podczas jednej z wypraw do sklepu z erpegami i zacząłem się zastanawiać, czym to cudo jest, bo pudełko przypominało do złudzenia te, w jakie kiedyś pakowano moduły do AD&D. Jeśli to ma być ten rozwój RPG, to raczej jest on regresem.
Z drugiej zaś strony mamy erpegi, które nie do końca są erpegami (i nie mam tu na myśli Indie). Planszówkowość czwartej edycji Dungeons and Dragons doprowadziła do tego, że wciąż nietrudno spotkać fanów edycji 3.5, a wiele firm wciąż czerpie z darmowej licencji na wydawanie produktów opartych o tę mechanikę. Podobnie sprawa ma się z nowym Warhammerem, wyklętym przez prawdziwych fanów i zaakceptowanym jedynie przez tych, którym znaczniki rodem z „World of Warcraft: Gry Planszowej” nie przeszkadzają w dobrej zabawie (o cenie znacząco przewyższającej praktycznie wszystkie planszówki i erpegi nie wspominając). Moje pytanie brzmi: skoro RPG ma się faktycznie tak dobrze, jak sugeruje anonimowy autor tekstu, to dlaczego zachodni wydawcy zamiast pogłębiać poruszane w erpegach tematy, inwestują w połączenie RPG i planszówek?
Zaraz, znów błąd. Przecież to rynek polski ma być szturmowany przez erpegi, nie angielski. Ale czy jest coś, co świadczy o tym, że faktycznie jesteśmy nimi oblegani? Owszem, w ubiegłym roku wydano ich całkiem sporo. Mieliśmy Exalted, Klanarchię, Wolsunga, dodatki od Portalu, kilka niezależnych projektów. Na ile jednak były to wydania, które zmieniły cokolwiek? Exalted przeszło bez większego echa (trudno się zresztą dziwić), systemy autorskie nie wyszły poza niewielkie grono krewnych i znajomych. Nawet jeśli brać pod uwagę ubiegłoroczny wysyp i obecne zapowiedzi, ciężko dojść do wniosku, iż jest to szturm.
Tak, gry fabularne są doskonałą alternatywą dla książek, filmów i gier. Tak, fani gier fabularnych mogą poszczycić się wieloma przydatnymi cechami, które zdobyli właśnie dzięki swojemu hobby. Podobnie jak fani gier konsolowych, planszowych i komputerowych. Podobnie jak czytelnicy książek i miłośnicy filmów. Co czyni z nas ludzi wyjątkowych lub lepszych od innych fanów?
Dlaczego akurat teraz mamy wróżyć erpegom ogromny sukces, skoro przez przeszło trzydzieści lat pozostawały niszową rozrywką? Skoro obecnie wielcy wydawcy muszą dążyć do tworzenia hybryd lub systemów bazujących na grach komputerowych, by dotrzeć do szerszej publiki?
Nie trzeba być jasnowidzem, ale kimś, kto zna polskie realia, by wiedzieć, że żadne zmiany zbyt szybko nie nastąpią.
koniec
17 marca 2010
1) Pierwsze podejście skończyło się na tym, że zatoczyli rundkę dookoła murów miejskich i ruszyli dalej na wschód, zajmując Clyst St Mary i oczekując bardziej dogodnej okazji do ataku na miasto.

Komentarze

19 III 2010   23:56:57

Brawo Miłosz za robienie do własnego gniazda. Na pewno erpegom dobrze zrobie powtarzanie jak mantrę, że temat ma się kiepsko. Najlepiej od razu pochowaj swoje hobby żywcem.

20 III 2010   16:01:06

Nie robię do żadnego gniazda, przedstawiam sprawę tak, jak wygląda w rzeczywistości, bez żadnej socrealistycznej propagandy, że RPG rośnie w siłę, a graczom gra się dostatniej.

22 III 2010   11:10:00

Jeśli chodzi o trochę dalszą przyszłość RPG, to jedna rzecz: w krajach nordyckich i bodajże Wielkiej Brytanii sporo się teraz mówi o odgrywaniu ról w szkołach jako metodzie nauczania. Jest trochę obiecujących wyników badań nad dramą edukacyjną. Jest szkoła w Danii, która uczy przez odgrywanie ról, a jej twórcy to starzy erpegowcy. Słowem, w RPG i pokrewnych formach rozrywki może być spory potencjał edukacyjny, tyle że jego wykorzystanie wymagałoby inaczej ukształtowanych szkół. W tej chwili np. w Polsce nie ma na to oczywiście szans, wyjąwszy pojedyncze przypadki typu koła zainteresowań. Krótko mówiąc, za jakiś czas i w Polsce możemy się zaskoczyć, ale nawet jeśli, to nie jest to kwestia najbliższych lat.

Jeżeli ktoś jest zainteresowany, mogę rzucić parę linków.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Nie przegap: Marzec 2022
Esensja

31 III 2022

Oto co zrecenzowaliśmy w marcu.

więcej »

Nie przegap: Luty 2022
Esensja

28 II 2022

Oto co zrecenzowaliśmy w lutym.

więcej »
Fot. Press Photo Center/East News

Pożegnania 2021 (4/4)
Jarosław Loretz

25 I 2022

Nadszedł czas na podsumowanie strat szeroko pojętej popkultury w 2021 roku. Dziś miesiące październik-grudzień.

więcej »

Polecamy

Testowanie szczepionki na wirusa?

Online:

Testowanie szczepionki na wirusa?
— Wojciech Gołąbowski

Manewrowanie atomem
— Wojciech Gołąbowski

Puzzle jako pomoc dydaktyczna
— Wojciech Gołąbowski

Sprzątaczka zamiast Magazyniera?
— Wojciech Gołąbowski

Nie tylko dla szachistów
— Miłosz Cybowski

Z dna w górę arytmetycznej dżungli
— Wojciech Gołąbowski

Błękit
— Miłosz Cybowski

Ale jak to: zablokowane?
— Wojciech Gołąbowski

Owernia latem w szczegółach
— Wojciech Gołąbowski

W zgodzie ze schematami
— Miłosz Cybowski

Zobacz też

Z tego cyklu

Międzynarodówka
— Miłosz Cybowski

Czym się różni dobry podręcznik?
— Miłosz Cybowski

Fan kontra wydawca
— Miłosz Cybowski

Kiedy siodła zaczynają płonąć
— Miłosz Cybowski

Przyzwyczajenia drużynowe
— Miłosz Cybowski

Znaj promocją, mocium panie
— Miłosz Cybowski

Nuda nasza powszednia
— Miłosz Cybowski

Przepraszam, a gdzie kreda?
— Miłosz Cybowski

Dlaczego Dostojewski jest do niczego
— Miłosz Cybowski

Gra dekady
— Miłosz Cybowski

Tegoż autora

Amonity, łodziki i spółka
— Miłosz Cybowski

Krótko o książkach: Najlepszą obroną nie była obrona
— Miłosz Cybowski

Krótko o grach: Technika walki gazrurką
— Miłosz Cybowski

Krótko o książkach: Problemy łóżkowe Polaków
— Miłosz Cybowski

Do księgarni marsz: Maj 2022
— Miłosz Cybowski, Joanna Kapica-Curzytek, Marcin Mroziuk, Joanna Słupek, Konrad Wągrowski

Krótko o książkach: Fizyka w teorii i praktyce
— Miłosz Cybowski

Coś ty Italii zrobił, Alighieri?
— Miłosz Cybowski

Wypisy z historii antysemityzmu
— Miłosz Cybowski

Statek kosmiczny z naczepą
— Miłosz Cybowski

Krótko o grach: Komiksowo i kolorowo
— Miłosz Cybowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.