Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 9 marca 2021
w Esensji w Esensjopedii

Klaus-Jurgen Wrede
‹Carcassonne›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCarcassonne
Data produkcji2001
Autor
Producent Albi
Wydawca Albi
Dystrybutor Albi
CyklCarcassonne
Cena79,95 zł
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk

Zagraj w to jeszcze raz: Niech się mury pną do góry
[Klaus-Jurgen Wrede „Carcassonne” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Planszowe „Carcassonne” to gra, która się łatwo nie nudzi. Po pierwsze ma proste i przystępne zasady. Po drugie pozwala dobrze bawić się zarówno w gronie rodzinnym, jak i wśród zatwardziałych wielbicieli planszówek. Po trzecie do dyspozycji mamy liczne dodatki, które w znaczący sposób zwiększają frajdę z rozgrywki.

Miłosz Cybowski

Zagraj w to jeszcze raz: Niech się mury pną do góry
[Klaus-Jurgen Wrede „Carcassonne” - recenzja]

Planszowe „Carcassonne” to gra, która się łatwo nie nudzi. Po pierwsze ma proste i przystępne zasady. Po drugie pozwala dobrze bawić się zarówno w gronie rodzinnym, jak i wśród zatwardziałych wielbicieli planszówek. Po trzecie do dyspozycji mamy liczne dodatki, które w znaczący sposób zwiększają frajdę z rozgrywki.

Klaus-Jurgen Wrede
‹Carcassonne›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCarcassonne
Data produkcji2001
Autor
Producent Albi
Wydawca Albi
Dystrybutor Albi
CyklCarcassonne
Cena79,95 zł
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Idea jest niezwykle prosta: dokładając kolejne kafelki tworzymy niewielką mapę, w której skład będą wchodziły miasta, drogi i klasztory. Do dyspozycji, poza samymi kafelkami, mamy też pionki symbolizujące naszą kontrolę nad danymi obszarami. To właśnie dzięki nim będziemy zdobywali punkty w tej grze. „Carcassonne” bezustannie zmusza nas do dokonywania niełatwych wyborów: albo „zamkniemy” miasto dokańczając otaczające je mury, albo dołożymy kafelek tak, by rozbudować gród jeszcze bardziej. W pierwszym przypadku dostajemy mniej punktów, w drugim ryzykujemy, że szczęście nam nie dopisze i nie będziemy mieli odpowiednich kafelków, by dokończyć zaplanowaną metropolię. Podobnie rzecz ma się z drogami.
Sprawę utrudnia jeszcze jeden element: żeby zapunktować, trzeba postawić na danej drodze lub w mieście swój pionek. W momencie zakończenie budowy murów lub traktu, wraca on do naszych zasobów i możemy go ponownie wykorzystać. Pionków mamy jednak ograniczoną liczbę, dlatego trzeba tak kombinować, żeby nie tylko zagarnąć jak najwięcej możliwych punktów, ale też zbyt łatwo nie pozbyć się swoich robotników. Często budowa miasta za dwa punkty jest lepszym rozwiązaniem niż rozbudowa dwóch różnych miast, których później nie będziemy w stanie zakończyć.
Jak na niewielką ilość elementów, „Carcassonne” jest nie tylko niesamowicie grywalne, ale też szalenie regrywalne. Ilość dostępnych kombinacji jest olbrzymia, ale nawet stopniowe okrzepnięcie w budowie miast i dróg nie gwarantuje łatwego zwycięstwa. Znajomość kafelków też nie zawsze wpływa na rozgrywkę: możemy co prawda łatwo ocenić nasze szanse na dokończenie takiego czy innego miasta, ale element losowy gry (każdy w swojej turze ciągnie jeden kafelek i od razu musi go dołożyć na planszę) skutecznie uniemożliwia snucie zbyt daleko idących planów. Konieczne staje się wypracowanie złotego środka, który umożliwi zdobywanie punktów i jednoczesne zachowywanie odpowiedniej ilości pionków na podorędziu.
Grafika 3D przedstawiająca przykładową rozgrywkę</br>Źródło: boardgamegeek.com
Grafika 3D przedstawiająca przykładową rozgrywkę
Źródło: boardgamegeek.com
Nie bez znaczenia jest stosunkowo niewielka konfliktowość rozgrywki czyniąca z „Carcassonne” znakomitą pozycję rodzinną i przyjemny wstęp do innych, bardziej rozbudowanych gier planszowych. Oczywiście można sobie wchodzić w paradę przy budowie miast, ale pole do popisu jest mocno ograniczone: z jednej strony zawsze możemy dołożyć kafelek w taki sposób, by ograniczyć możliwości przeciwnika, z drugiej zaś musimy brać pod uwagę, że może on odwdzięczyć się tym samym. Przyznać trzeba, że mimo wszystko gra o wiele lepiej sprawdza się w wersji „przyjaznej”, bez zbędnych złośliwości. Skupiamy się wtedy na jak najlepszym wykorzystaniu dostępnych pionków i kafelków, a nie na podkładaniu sobie świń.
Wielbiciele gry mogą wzbogacić swoją kolekcję nawet o specjalną grową maskotkę</br>Źródło: Rebel.pl
Wielbiciele gry mogą wzbogacić swoją kolekcję nawet o specjalną grową maskotkę
Źródło: Rebel.pl
Wspomniane już dodatki, wprowadzające dodatkowe pionki i możliwości, zapewniają niedrogie, ale jakże satysfakcjonujące wzbogacenie wersji podstawowej. Trzeba przyznać, że spośród wielu klasycznych planszówek, które zdążyły już osiągnąć status kultowych, „Carcassonne” po dziesiątkach rozgrywek nadal prezentuje się świeżo i przystępnie.
• • •
Jakub Małecki: „Carcassonne” to prekursor gier kafelkowych, faktycznie jeden z najlepszych tytułów do zapoznawania znajomych z planszówkowym hobby. Mało która gra ma tak przystępną cenę, choć sama podstawka wydaje się dość uboga i bez jednego czy dwóch dodatków może się dość szybko znudzić. Nie zgodzę się tylko z jednym: że jest to gra dla zatwardziałych wielbicieli gier. Znam ich naprawdę wielu i nikt raczej do „Carcassonne” nie wraca. Dobra na początek, potem pora na bardziej ambitne produkcje.
koniec
28 sierpnia 2013

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Jak bardzo mnie (nie) znasz?
Wojciech Gołąbowski

27 II 2021

Żyjąc z kimś (lub blisko kogoś) kilkanaście lub nawet kilkadziesiąt lat, można tę osobę poznać na wylot… lub nie poznać jej wcale. „Mini Maxi” pomoże to zweryfikować w pełen humoru sposób.

więcej »

Krótko o grach: Próba czasu
Miłosz Cybowski

20 II 2021

„Dominion” wraz z licznymi dodatkami należy do klasyków gier karcianych spod znaku mechaniki budowania talii. O ile jednak kiedyś ta gra, z braku innych dostępnych tytułów, mogła wciągać, to dzisiaj nie wytrzymuje już próby czasu.

więcej »

Krótko o grach: Asasyni warci wielbłąda
Miłosz Cybowski

13 II 2021

„Pięć Klanów” to gra, którą swego czasu reklamowano jako przeciwieństwo bardziej klasycznych planszówek: zamiast dokładać pionki na modułową planszę, główna mechanika polega na zabieraniu tychże. I, trzeba przyznać, ta innowacja sprawdza się tutaj bardzo dobrze.

więcej »

Polecamy

Testowanie szczepionki na wirusa?

Online:

Testowanie szczepionki na wirusa?
— Wojciech Gołąbowski

Manewrowanie atomem
— Wojciech Gołąbowski

Puzzle jako pomoc dydaktyczna
— Wojciech Gołąbowski

Sprzątaczka zamiast Magazyniera?
— Wojciech Gołąbowski

Nie tylko dla szachistów
— Miłosz Cybowski

Z dna w górę arytmetycznej dżungli
— Wojciech Gołąbowski

Błękit
— Miłosz Cybowski

Ale jak to: zablokowane?
— Wojciech Gołąbowski

Owernia latem w szczegółach
— Wojciech Gołąbowski

W zgodzie ze schematami
— Miłosz Cybowski

Zobacz też

Tegoż twórcy

Jak zdobywano Dziki Zachód
— Marcin Mroziuk

Mgły nad Albionem
— Kamil Sambor

Tegoż autora

Do księgarni marsz: Marzec 2021
— Miłosz Cybowski, Joanna Kapica-Curzytek

Krótko o grach: Próba czasu
— Miłosz Cybowski

Krótko o grach: Asasyni warci wielbłąda
— Miłosz Cybowski

Droga na pewno ma kres
— Miłosz Cybowski

Krótko o grach: Artefakt albo psikus
— Miłosz Cybowski

Krótko o grach: O jedną księgę za daleko
— Miłosz Cybowski

Krótko o grach: Czy Hokusai byłby dumny?
— Miłosz Cybowski

Sześć światów Hain: Świat trzeci
— Miłosz Cybowski

Władza wszystko tłumaczy
— Miłosz Cybowski

Gruziński rozmach, ormiańska powściągliwość
— Miłosz Cybowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.