Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 23 września 2019
w Esensji w Esensjopedii

‹Muffinki›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMuffinki
Data produkcjiIV kwartał 2014
Wydawca Granna
Info1 - 6 osób; od 4 lat
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk

Mała Esensja: Komu babeczkę?
[„Muffinki” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
W „Muffinkach”, niestety, nie wystarczy przepiękna oprawa plastyczna, by wykreować dobrą, satysfakcjonującą grę. Jest jak z prawdziwymi słodyczami – apetycznie kuszą, ale nie można zjeść ich za dużo.

Joanna Kapica-Curzytek

Mała Esensja: Komu babeczkę?
[„Muffinki” - recenzja]

W „Muffinkach”, niestety, nie wystarczy przepiękna oprawa plastyczna, by wykreować dobrą, satysfakcjonującą grę. Jest jak z prawdziwymi słodyczami – apetycznie kuszą, ale nie można zjeść ich za dużo.

Podziękowania dla wydawnictwa Granna za udostępnienie gry na potrzeby recenzji.

‹Muffinki›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMuffinki
Data produkcjiIV kwartał 2014
Wydawca Granna
Info1 - 6 osób; od 4 lat
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Otwarcie pudełka z „Muffinkami” to wielkie przeżycie. Babeczki, które są przedmiotem gry, są kolorowe i estetyczne; aż żal, że nie jesteśmy w prawdziwej cukierni. Rekwizyty są wykonane z twardego kartonu, co wróży im długą trwałość i odporność na zużycie.
To akurat w tym przypadku jest ważne, bowiem w grze chodzi o to, kto pierwszy ściągnie ze stołu muffinkę dokładnie w takich barwach, jakie zostaną wyrzucone dwiema kostkami. Zamiast tradycyjnych oczek mają one ścianki z sześcioma różnymi kolorami. Do wyboru mamy dwadzieścia jeden babeczek (w różnych konfiguracjach kolorystycznych) oraz dziewięć babeczek-jokerów, które ciągniemy, gdy nie ma już na stole muffinki w kolorach wskazanych przez kostki. Gra kończy się, gdy na stole nie będzie już jokerów, a wygrywa ten gracz, który zebrał ze stołu najwięcej babeczek.
Reguły są jasne i proste, nie wymagają dłuższego studiowania. Brakuje jednak doprecyzowania, na przykład co zrobić, gdy dwóch graczy jednocześnie chwyci muffinkę, której kolory akurat zostały wskazane przez kostki. Nie jest też jasne, czy przyznawać jakieś punkty karne, gdy któryś graczy popełni błąd przy złapaniu babeczki. Można, a nawet chyba trzeba tutaj uzgodnić własne reguły gry.
Wydawca poleca tę grę dla dzieci powyżej pięciu lat. Prawdę mówiąc, „Muffinki” wydają się dla dzieciaków „pięć plus” grą trochę zbyt infantylną jak na potencjał intelektualny oraz zainteresowania w tym wieku. Owszem, gra ćwiczy refleks i spostrzegawczość – ale tylko tyle. Nie ma tutaj ani elementu losowej niespodzianki, nieoczekiwanego zwrotu akcji, nie wchodzi też w grę budowanie żadnej strategii. Owszem, nie da się zaprzeczyć, że z początku „Muffinki” są ekscytujące, ale po kilku rozgrywkach przestają być atrakcyjne i błyskawicznie tracą urok nowości. Szybko się „przejadają” – i jest bardzo wątpliwe, czy ktokolwiek będzie chciał wracać do tej gry, która z czasem zaczyna przypominać cokolwiek bezrefleksyjną i monotonną „sieczkę”: ileż razy i jak długo można rzucać się na wskazane przez kolory kostek babeczki?
Jeśli w grę grają dzieci – trzeba też wziąć pod uwagę, że jej cokolwiek „atawistyczne” reguły (kto pierwszy dopadnie muffinki?) mogą wywoływać naprawdę poważne konflikty. Zdarzają się sceny, gdy dwie osoby wręcz wyrywają sobie babeczkę z rąk. Kłótnie typu: „ja pierwsza dotknęłam”, „a nie bo ja złapałem pierwszy” szczególnie trudno jednoznacznie rozstrzygnąć, zwłaszcza, że przecież dzieci przeważnie na serio dążą do wygranej, nie zawsze umieją „odpuścić” i powiedzieć sobie: „to tylko gra”. Zgodna atmosfera dobrej zabawy może zostać więc szybko zakłócona – co też poddaje w wątpliwość, czy „Muffinki” rzeczywiście można z czystym sumieniem polecić jako sposób na miłe spędzenie wolnego czasu.
Naszym zdaniem, jeśli już rekomendować grę w „Muffinki”, to być może (przy dostosowaniu reguł do ich możliwości) będzie bardziej odpowiadała młodszym dzieciom, które dopiero uczą się kolorów. W ich przypadku jest szansa, że przebieg gry będzie nieco wolniejszy, bardziej stonowany i nie będzie wyzwalał tych gorszych stron ludzkiej natury.
koniec
31 grudnia 2014
Współpraca: Barbara Curzytek

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Krótko o grach: Mała rzecz, a cieszy
Miłosz Cybowski

16 V 2019

„Preludium” to najmniejszy z dotychczasowych dodatków do „Terraformacji Marsa”, ale nie dajcie się zwieść – kilkadziesiąt dodatkowych kart poważnie modyfikuje i przyspiesza rozgrywkę.

więcej »

Krótko o grach: Nie tylko Mars i Wenus
Miłosz Cybowski

15 V 2019

Nie wiem do końca, co myśleć na temat „Kolonii”. Z jednej strony dodatek ten wprowadza o wiele więcej ciekawych rozwiązań niż „Wenus”, ale z drugiej strony znacząco zaburza balans rozgrywki.

więcej »

Krótko o grach: Nowa, lepsza „Machina”
Miłosz Cybowski

14 V 2019

Bardzo wiele elementów „Gizmos” przywodzi na myśl leciwą „Machinę”. I nawet jeśli grze brakuje tego samego klimatu, którym charakteryzowała się jedna z pierwszych gier Wydawnictwa Portal, to jest to wciąż tytuł wart uwagi.

więcej »

Polecamy

Ale jak to: zablokowane?

Online:

Ale jak to: zablokowane?
— Wojciech Gołąbowski

Owernia latem w szczegółach
— Wojciech Gołąbowski

W zgodzie ze schematami
— Miłosz Cybowski

Strzelając do zombie
— Miłosz Cybowski

Latający baloniasty kot
— Miłosz Cybowski

W podróż przez cały rok
— Wojciech Gołąbowski

Jeszcze raz to samo, ale lepiej
— Miłosz Cybowski

W kółko to samo
— Miłosz Cybowski

Ubodzy komandosi
— Miłosz Cybowski

Złe korporacje i nielegalny handel
— Miłosz Cybowski

Zobacz też

Z tego cyklu

Przyjaźń i ochrona środowiska
— Marcin Mroziuk

Bukiet godzien podziwu
— Marcin Mroziuk

Wiedza nie musi być nudna
— Joanna Kapica-Curzytek

Magia, która zmienia świat
— Joanna Kapica-Curzytek

Idziemy do lekarza
— Joanna Kapica-Curzytek

Pochwała różnorodności
— Joanna Kapica-Curzytek

Tajemnica Maestra
— Marcin Mroziuk

Mamy psa!
— Joanna Kapica-Curzytek

Historia na wesoło
— Marcin Mroziuk

Wielka przygoda małych przedmiotów
— Joanna Kapica-Curzytek

Tegoż autora

Most donikąd
— Joanna Kapica-Curzytek

Sumienie
— Joanna Kapica-Curzytek

Krok we właściwą stronę
— Joanna Kapica-Curzytek

Dwoistość świata
— Joanna Kapica-Curzytek

Człowiek przeżywający
— Joanna Kapica-Curzytek

Krótko o książkach: Naczyć się mówić
— Joanna Kapica-Curzytek

Spod pióra selekcjonera
— Joanna Kapica-Curzytek

Krótko o książkach: Mit doskonałości
— Joanna Kapica-Curzytek

Spory, dogmaty, ideały i lęki
— Joanna Kapica-Curzytek

Klepsydra nad morzem
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.