Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 października 2021
w Esensji w Esensjopedii

Uwe Rosenberg
‹Szklany Szlak›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSzklany Szlak
Tytuł oryginalnyGlass Road
Data produkcjistyczeń 2015
Autor
Wydawca Lacerta
EAN5908445421303
Info1-4 osoby, od 12 lat
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Szklana ekonomia
[Uwe Rosenberg „Szklany Szlak” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Jeśli coś przynosi sukces, to po co to zmieniać? Wystarczy wprowadzić małą innowację, a fani znów ustawią się w kolejce. Z takiego zapewne założenia wyszedł król zarządzania zasobami, tworząc „Szklany Szlak”.

Jakub Małecki

Szklana ekonomia
[Uwe Rosenberg „Szklany Szlak” - recenzja]

Jeśli coś przynosi sukces, to po co to zmieniać? Wystarczy wprowadzić małą innowację, a fani znów ustawią się w kolejce. Z takiego zapewne założenia wyszedł król zarządzania zasobami, tworząc „Szklany Szlak”.

Podziękowania dla wydawnictwa Rebel za udostępnienie gry na potrzeby recenzji.

Uwe Rosenberg
‹Szklany Szlak›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSzklany Szlak
Tytuł oryginalnyGlass Road
Data produkcjistyczeń 2015
Autor
Wydawca Lacerta
EAN5908445421303
Info1-4 osoby, od 12 lat
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Mowa oczywiście o Uwe Rosenbergu, odpowiedzialnym za takie hity jak „Agricola” czy „Le Havre”. Tym razem rzecz dzieje się w XVIII-wiecznych bawarskich lasach, których mieszkańcy słynęli z wyrobu szkła oraz cegieł. Gry niemieckiego projektanta charakteryzują się przeważnie dużą liczbą elementów i nie inaczej jest tym razem. Już sam ciężar pudełka wskazuje, że zdecydowanie nie jest ono wypełnione powietrzem. Lubiący wypychać żetony z wyprasek powinni być w siódmym niebie. Co równie typowe, w środku nie znajdziemy jednej, dużej planszy.
Rozgrywka będzie się toczyć na wielu pomniejszych obszarach. Na planszy wspólnej, w trzech rzędach, rozkładane są możliwe do postawienia budynki. Dzielą się one na przetwórcze, jednorazowe oraz premiowe (zapewniające punkty na koniec gry, pod warunkiem spełnienia określonych warunków). Każda budowla posiada swój koszt, specjalną zdolność oraz wartość punktową. Co istotne, żadna z konstrukcji się nie powtarza, a ich wybór jest naprawdę olbrzymi. Gwarantuje to niepowtarzalność kolejnych rozgrywek. Drugim polem, na którym toczy się partia, są osobiste plansze graczy. Stanowią one niejako plac budowy. Nadrukowano na nich trzy startowe budynki. Z początku wolnego miejsca jest niewiele, większość przykrywają żetony jezior, parków, złóż piasku i lasów. Trzy pierwsze rodzaje można zdjąć w dowolnym momencie, trzeba to jednak robić z głową, bo ich posiadanie może przynosić pewne korzyści. Elementem dopełniającym całość są koła produkcyjne, każdy posiada ich dwa – wytwarzające szkło oraz cegły. Niemal każdy budynek wymaga do postawienia jednego z tych surowców. Oprócz nich na kołach znajduje się wiele produktów pobocznych, jak drewno, węgiel, piasek czy woda. Zasada działania produkcji jest dość trudna do zobrazowania, ograniczmy się więc do tego, że w momencie, gdy przybywa nam dobra pobocznego, którego mamy najmniej, samoistnie następuje proces powstawania szkła/cegieł, co oznacza się przez przesunięcie specjalnych wskazówek. Opanowanie tego mechanizmu stanowi największe wyzwanie dla uczestników. Ostatnią składową są karty pomocników. Każdy gracz dysponuje identycznym zestawem, w liczbie piętnastu.
Rozgrywka składa się z czterech etapów, na początku każdego uczestnicy wybierają po pięć postaci, z usług których będą chcieli skorzystać. Pomocnicy oferują zawsze dwie możliwe akcje, a są nimi przede wszystkim zdobywanie dóbr, czerpanie korzyści z terenów oraz możliwość rozbudowy w różnych kombinacjach. Gracze wpierw kładą na stole po jednym zakrytym kartoniku, a następnie odkrywają je według ustalonej kolejności, wykonując to, co wybrali. Szkopuł w tym, że gdy zostaje ujawniony pomocnik, pozostali gracze sprawdzają, czy czasem nie posiadają takiego samego na ręce. Jeśli tak jest, zmuszeni są go wyłożyć i wszyscy posiadacze danej postaci mogą skorzystać z jednej z dwóch oferowanych przez nią akcji. Natomiast jeśli nikt się nie dołoży, to gracz aktywny może skorzystać z obu akcji. System taki daje sporo zabawy w kwestii przewidywania wyborów oponentów, choć trzeba przyznać, że czasem przypomina to wróżenie z fusów. Po czterech etapach następuje podliczenie wartości budynków oraz zysków z tych premiowych. Czasem będzie to wymagało stworzenia jakiegoś specyficznego układu przestrzennego na planszy, innym razem posiadania jak największej ilości któregoś z dóbr.
fot. boardgamegeek.com
fot. boardgamegeek.com
„Szklany szlak” to kawał solidnej eurogry. Wszystko niby już gdzieś było, świeży może być jedynie sposób korzystania z pomocników, a mimo to po skończonej rozgrywce czuć sporą satysfakcję. Pierwsze rundy to trochę błądzenie po omacku, koła produkcyjne są z początku mało intuicyjne, a możliwości nieprzebrane. Czasem brakuje dodatkowej pary oczu, by móc spoglądać jednocześnie w kilka miejsc. Na uwagę zasługuje interesujący wariant solo, w którym walczymy o ustanowienie rekordowego wyniku. Wbrew temu, co mogłoby się wydawać, już przy drugiej rozgrywce można ukończyć całość w dwadzieścia minut na gracza. Rozkładanie i chowanie wszystkiego również nie jest zbyt czasochłonne. Plusem są na pewno zawarte w instrukcji ciekawe notki historyczne, choć grze brakuje raczej wyczuwalnego klimatu. Pan Rosenberg po raz kolejny udowadnia, że należy mu się miejsce w planszówkowym panteonie sław.
koniec
23 lutego 2015

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Postapokaliptyczna klasyka
Miłosz Cybowski

24 VII 2021

W ostatnich latach mogliśmy obserwować prawdziwy wysyp gier paragrafowych, szczególnie adresowanych do młodszych czytelników. Jak na ich tle prezentuje się „Piekło na autostradzie” (ugrzecznione i mniej kontrowersyjne tłumaczenie oryginalnego „Highway Holocaust”) Joe’go Devera?

więcej »

W świecie pdf-ów: Początki na Arrakis
Miłosz Cybowski

23 VII 2021

Zbliżająca się wielkimi krokami premiera najnowszej ekranizacji „Diuny” Franka Herberta związana jest z całym szeregiem innych publikacji związanych z tym uniwersum. „Wormsign”, przygoda startowa do nowego systemu „Dune: Adventures in the Imperium”, jest jedną z nich.

więcej »

Jak pić, to w wesołym towarzystwie
Wojciech Gołąbowski

17 VII 2021

Witaj, goblinie! Siadaj, czeka na nas wiele eliksirów do wypicia! Nie przejmuj się, jeśli w trakcie imprezy wyzioniesz ducha – to może być stan przejściowy. Zdrowie wiedźmy!

więcej »

Polecamy

Testowanie szczepionki na wirusa?

Online:

Testowanie szczepionki na wirusa?
— Wojciech Gołąbowski

Manewrowanie atomem
— Wojciech Gołąbowski

Puzzle jako pomoc dydaktyczna
— Wojciech Gołąbowski

Sprzątaczka zamiast Magazyniera?
— Wojciech Gołąbowski

Nie tylko dla szachistów
— Miłosz Cybowski

Z dna w górę arytmetycznej dżungli
— Wojciech Gołąbowski

Błękit
— Miłosz Cybowski

Ale jak to: zablokowane?
— Wojciech Gołąbowski

Owernia latem w szczegółach
— Wojciech Gołąbowski

W zgodzie ze schematami
— Miłosz Cybowski

Zobacz też

Tegoż twórcy

W koło Macieju
— Jakub Małecki

Podziemne uprawy
— Agata Hanak

Guzik mnie obchodzi!
— Jakub Małecki

Portowe zmagania
— Jakub Małecki

Niedzielni gracze: Agricola
— Artur Król, Beata Rzepka

Być opatem, być opatem
— Kamil Sambor

Golasy, hipisi i kowboje
— Kamil Sambor

Kulinarne ćwiczenie pamięci
— Kamil Sambor

Tegoż autora

Cnota umiaru
— Jakub Małecki

Coś dla koneserów
— Jakub Małecki

Escape room domowej roboty
— Jakub Małecki

Wielki spęd bydła
— Jakub Małecki

Gnom jaszczurowi wilkiem
— Jakub Małecki

Ukryte piękno
— Jakub Małecki

Precyzja w cenie
— Jakub Małecki

Po trupach do celu
— Jakub Małecki

W koło Macieju
— Jakub Małecki

Podnieś i dostarcz
— Jakub Małecki

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.