Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 24 marca 2019
w Esensji w Esensjopedii

Michael Kiesling
‹Azul›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAzul
Data produkcji2018
Autor
Wydawca Lacerta
Info2 - 4 osoby; od 8 lat
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk

Aż posypie się tynk

Esensja.pl
Esensja.pl
„Azul” mimo rzemieślniczego tematu o układaniu kafelków okazuje się nie tylko pięknie wykonanym tytułem, ale przede wszystkim bardzo wciągającą i grywalną pozycją rodzinną.

Miłosz Cybowski

Aż posypie się tynk

„Azul” mimo rzemieślniczego tematu o układaniu kafelków okazuje się nie tylko pięknie wykonanym tytułem, ale przede wszystkim bardzo wciągającą i grywalną pozycją rodzinną.

Michael Kiesling
‹Azul›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAzul
Data produkcji2018
Autor
Wydawca Lacerta
Info2 - 4 osoby; od 8 lat
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Przed każdym z graczy ląduje plansza, na której układać będziemy nasze mozaiki. Plansza podzielona jest na trzy obszary: po lewej znajdują się linie wzorów, na których lądują wszystkie płytki pobierane z warsztatów. Mamy tu pięć rzędów z polami od jednego do pięciu. Dopiero po wypełnieniu danego rzędu kafelki możemy przemieścić na prawo, czyli na naszą mozaikę (dzieje się to dopiero po zakończeniu rundy). Po prawej znajduje się określony wzór – co za tym idzie, przy przenoszeniu płytek umieszczamy je w określonych miejscach naszej „ściany” (która jest kwadratem o wymiarach pięć na pięć pól). Trzeba pamiętać, że ze wzorów na mozaikę wędruje zawsze tylko jeden kafelek, podczas gdy pozostałe, które służyły nam do wypełnienia rzędu, trafiają z powrotem do worka. Na samym dole planszy znajduje się podłoga – miejsce na kafelki, na które nie wystarczyło miejsca na liniach wzorów. Na środek stołu wędrują okrągłe podstawki warsztatów, każdy z czterema płytkami losowanymi z worka.
W swojej rundzie każdy z graczy musi dobrać z dowolnego warsztatu wszystkie płytki tego samego koloru (kolorów jest pięć) i dołożyć je po lewej stronie swojej planszy. Niedobrane płytki trafiają na centralny obszar między warsztatami, skąd również możemy je dobierać na tych samych zasadach (czyli wszystkie dostępne kafelki w tym samym kolorze). Często będziemy stawali przed kłopotliwym wyborem, czy sięgać po kafle, których potrzebujemy, ale których jest mniej, czy decydować się na niekoniecznie potrzebne, ale gwarantujące szybszy zysk.
Po tym, jak wszystkie płytki znikną ze stołu i trafią na plansze graczy przychodzi pora na przenoszenie kafelków na ścianę oraz podliczanie punktów (zależne od ilości sąsiadujących ze sobą płytek). Po podliczeniu punktów na warsztaty wykładane są kolejne kafelki i następuje kolejna runda. Rozgrywka toczy się do momentu, aż któremuś z graczy uda się zapełnić jeden rząd na swojej ścianie, po czym następuje ostateczna punktacja.
„Azul” jest ładnie i solidnie wydaną grą, którą cechuje bardzo wysoka regrywalność. Element losowy można bardzo łatwo niwelować odpowiednim kalkulowaniem swoich szans oraz podglądaniem, jak wygląda sytuacja na mozaikach i liniach wzorów przeciwników. Niekiedy walka o konkretny kolor kafelków potrafi być bardzo zawzięta. Nie ma tu żadnej sprawdzonej metody prowadzącej do zwycięstwa, szczególnie że końcówka rozgrywki potrafi przynieść bardzo istotne zmiany. To właśnie wtedy mamy możliwość zdobyć punkty za ukończone linie (poziome i pionowe) naszej mozaiki, a także za umieszczenie na planszy wszystkich kafelków jednego (lub kilku) kolorów.
koniec
8 marca 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Krótko o grach: Krótkie, ale wymagające
Miłosz Cybowski

23 III 2019

Czy przy pomocy piętnastu kart, kilku linijek tekstu i pięciu symboli można stworzyć wciągającą i grywalną grę dla dwojga? „Poprzez wieki” pokazuje, że jest to jak najbardziej możliwe.

więcej »

Krótko o grach: Pełzanie po lochach
Miłosz Cybowski

16 III 2019

„Zapraszamy do podziemi” to szybka gra o prostych i łatwych do wytłumaczenia zasadach. Ale to pozycja tylko dla tych, którym nie przeszkadzają losowość rozgrywki i mechanika „push your luck”.

więcej »

Mankamenty rekompensowane grywalnością
Wojciech Gołąbowski

27 II 2019

Jedna z najbardziej popularnych gier wideo doczekała się wersji karcianej. „Owce na manowce” jest wciągającą wariacją klasycznej elektronicznej gry typu „match-3”. Gdyby tylko nie drobne mankamenty…

więcej »

Polecamy

Ale jak to: zablokowane?

Online:

Ale jak to: zablokowane?
— Wojciech Gołąbowski

Owernia latem w szczegółach
— Wojciech Gołąbowski

W zgodzie ze schematami
— Miłosz Cybowski

Strzelając do zombie
— Miłosz Cybowski

Latający baloniasty kot
— Miłosz Cybowski

W podróż przez cały rok
— Wojciech Gołąbowski

Jeszcze raz to samo, ale lepiej
— Miłosz Cybowski

W kółko to samo
— Miłosz Cybowski

Ubodzy komandosi
— Miłosz Cybowski

Złe korporacje i nielegalny handel
— Miłosz Cybowski

Zobacz też

Tegoż twórcy

W poszukiwaniu skarbów
— Agata Hanak

Zew dzikiej prerii
— Jakub Małecki

Mała Esensja: Znikający labirynt
— Marcin Mroziuk

Ku chwale zakładu
— Jakub Małecki

Tegoż autora

Czy w Rosji można być stoikiem?
— Miłosz Cybowski

Mieszanie w worach
— Miłosz Cybowski

Książka niepotrzebna
— Miłosz Cybowski

W poszukiwaniu zgubionego czasu
— Miłosz Cybowski

Jak Polacy o niepodległość walczyli
— Miłosz Cybowski

Konwencjonalna przygoda i nietypowa historia
— Miłosz Cybowski

Obcość jest w nas
— Miłosz Cybowski

Głosy Południa
— Miłosz Cybowski

Pełnia oczekiwań nie spełnia
— Miłosz Cybowski

Wywiad z wampirem 2.0
— Miłosz Cybowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.