Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 19 lipca 2019
w Esensji w Esensjopedii

10 naj… Toasty

Esensja.pl
Esensja.pl
W Nowym Roku, a następnie w karnawale, nie raz i nie dwa razy wznosimy kielich z gazowanym napojem bezalkoholowym, wypowiadając przy tym wiekopomne sentencje typu „Zdrowie pięknych pań i naszej kochanej gospodyni!”. Przypomnijmy sobie zatem toasty wznoszone w komiksach…

Wojciech Gołąbowski

10 naj… Toasty

W Nowym Roku, a następnie w karnawale, nie raz i nie dwa razy wznosimy kielich z gazowanym napojem bezalkoholowym, wypowiadając przy tym wiekopomne sentencje typu „Zdrowie pięknych pań i naszej kochanej gospodyni!”. Przypomnijmy sobie zatem toasty wznoszone w komiksach…
1. Tytus, Romek i A’Tomek: księga XVI — Tytus dziennikarzem
Jeden z najsłynniejszych polskich toastów w ogóle; ze świata komiksów stał się jedną z ikon polskiej kultury. Często wypowiadany przez osoby komiksów nieczytające, jeszcze częściej — przekręcany i parafrazowany na wszelkie sposoby. Toast noworoczny, wznoszony szampanem — przez Romka i A′Tomka, otwierający szesnastą księgę przygód szympansa i rok 1981.
„Aby nam się dzieci nie czepiały rakiet!” [Henryk Jerzy Chmielewski]
2. Kajko i Kokosz: Zamach na Milusia
Drugi z najsłynniejszych polskich toastów obywa się bez napoju. Choć, gdyby Krwawy Hegemon pozwolił wytoczyć z piwnic beczkę miodu, Zbójcerze chętnie wznieśliby toast ku jego czci niejeden raz. W końcu tyle razy przerobili to „na sucho”…
„Niech co Krwawy Hegemon? Niech żyje!!!!” [Janusz Christa]
3. Funky Koval: Sam przeciw wszystkim
Po triumfalnym powrocie ze śmiertelnie niebezpiecznej misji na DB-4, Funky Koval spodziewał się nieco innego przywitania… Niemniej nowy prezydent, wspominając także poległych, osobiście wzniósł toast ku ich czci, dorzucając do tego całoroczne gratyfikacje i ekskluzywne rządowe ośrodki wypoczynkowe do dyspozycji bohaterów. Tylko… co tu się właściwie dzieje? Nowy prezydent, nowy sekretarz, nowe kłopoty…?
„Pani, panowie, Wasze zdrowie!” [Maciej Parowski & Jacek Rodek]
4. Kajko i Kokosz: Szkoła latania
W czasach Kajka i Kokosza nie znają jeszcze orderów. Jak więc uhonorować ukochanego kasztelana, triumfalnie powracającego ze szkoły latania na fruwającym taranie? Dzielni woje wydają więc ucztę… na której nadają swemu władcy przydomek adekwatny do jego dzielności. Kasztelan nie kryje wzruszenia… choć tak się wzbraniał przed jedzeniem po kolacji.
„Kasztelanie, dajemy ci przydomek. Wszyscy pragną, abyś od dziś nazywał się Mirmił Waleczny!”
5. Skąd się bierze woda sodowa… i nie tylko!
Dwaj kandydaci na burmistrza szykują się do konfrontacji. To Dziki Zachód, więc nie obędzie się bez rewolwerowego pojedynku na środku ulicy. No, chyba, że w telewizji akurat leci western… A w tle Wielki Wódz Mały Niepokój kolejny raz próbuje opowiedzieć dowcip o gąsce Balbince.
„Niech żyje! Wiwat!” [Tadeusz Baranowski]
6. Thorgal: Aaricia
Śnieg w krainie Wikingów nie jest niczym niezwykłym. A jednak dla małej Aaricii wydaje się obwieszczać koniec jej świata. Bo oto młody Thorgal opuścił wioskę, gdy tylko po śmierci Leifa Haraldsona władzę w niej objął Gandalf Szalony. Thorgal błąka się w śniegach, Aaricia rozmyśla nad sposobem sprowadzenia go z powrotem, a Wikingowie ucztują…
„Niech lśni złoto i płynie krew!” [Jean Van Hamme]
7. Kasta metabaronów: Praprababka Honorata
W pałacach Złotej Planety zgromadzili się najważniejsi przedstawiciele cywilizacji, na czele z imperialną parą cesarską. Wszyscy owacyjnie wznoszą okrzyki ku chwale Othona, dumnie niosącego największy skarb: święte jajo, w którym dojrzewa zarodek następcy tronu… Wzbudzająca wstręt banda hipokrytów, marząca jedynie o przejęciu władzy. Za-chwilę-Metabaron jest jednak nieporuszony…
„Sława bohaterowi! Chwała mu! Brawooo! Othon, Othon, Othon!!!” [Alexandro Jodorowsky]
8. Murena: Z piasku i krwi
Ta chwila mogła zmienić historię świata, zdarzyła się bowiem naprawdę. Brytannik, prawowity następca tronu otrutego cezara Klaudiusza, na uczcie wydanej przez swego przyrodniego brata Nerona dzierży w ręku testament władcy. Ten toast nie zostanie jednak wypity: kielich zostaje odwrócony do góry dnem, zawartość wylana. Czy śmiały ruch Brytannika mógł mu pomóc odzyskać władzę? Być może… gdyby nie śmiertelny atak epilepsji, który nastąpił w chwilę potem.
„Za Klaudiusza, którego zdradziecko pozbawiono życia.” [Jean Dufaux]
9. Polowanie
Jest rok 1983. Do luksusowej rezydencji w Bieszczadach zjeżdżają się najważniejsi towarzysze krajów wschodniego bloku. Doborowe grono, znające się od lat… Co bynajmniej nie przeszkadza im w prowadzeniu wzajemnych gierek i podchodów. Wkrótce rozpocznie się najkrwawsza część polowania… A tymczasem pijmy!
„Wznieśmy toast za ojczyznę rewolucji… I za jej dwóch znamienitych reprezentantów, Aleksandrowicza Szewczenkę i Sergieja Szawanidze! Jak również za ich marksistowskie, jak diabli, jesiotry…” [Pierre Christin]
10. Drapieżcy
To nie toast na zdrowie. Nie będzie tu wznoszenia pucharu. To toast ku czci zmarłego. Pierwszego, który zasnął przy świetle: Mosmada Sergiliewa, najstarszego przedstawiciela nowoczesnej generacji wampirów — nie kryjących się w mroku, nie bojących się światła, dzierżących władzę nad światem. Ale, uwaga!, ich panowanie się kończy!
„Oliwa i ogień!” [Jean Dufaux]
koniec
2 lutego 2005

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Po komiks marsz: Lipiec 2019
Esensja Komiks

11 VII 2019

Wakacje to dla wydawców komiksowych nie jest czas odpoczynku, czego dowodem jest poniższe zestawienie. Jak widzicie, komiksów będzie dużo i tematycznie będą bardzo różne.

więcej »

Nie przegap: Czerwiec 2019
Esensja

30 VI 2019

Jeśli w upały nie włączaliście grzejących komputerów to sprawdźcie co ciekawego umknęło wam w czerwcu.

więcej »

Niekoniecznie jasno pisane: Wszystko jest złudzeniem
Marcin Knyszyński

16 VI 2019

Dziś wracamy do twórczości Alejandro Jodorowsky’ego. Autor „Incala” zabiera nas do Tybetu pierwszej połowy dwudziestego wieku – miejsca pełnego ezoteryki, magii, mistyki i filozofii. Załóżmy, że duchowy przywódca Tybetu odrodził się niespodziewanie w ciele europejskiego noworodka – jak wyglądałaby jego droga do oświecenia i walka o zachowanie świętych wartości w obliczu nieuchronnie nadchodzących zmian?

więcej »

Polecamy

Dwanaście i pół fortepianu

Kadr, który…:

Dwanaście i pół fortepianu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nadchodzą złodupcy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Idę i powiewam
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ludzie nietoperze
— Paweł Ciołkiewicz

Z kategorii „cytaty”
— Wojciech Gołąbowski

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.