Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 29 września 2020
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CXCIX

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Kadr, który…: Szaro, ponuro i do domu daleko

Esensja.pl
Esensja.pl
Nie jest łatwo uciec autostopem, kiedy jesteś cały owinięty bandażami...

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadr, który…: Szaro, ponuro i do domu daleko

Nie jest łatwo uciec autostopem, kiedy jesteś cały owinięty bandażami...
„Zombillenium” to francuski komiks humorystyczny, którego fabuła obraca się wokół upiornego parku rozrywki. Szczególnie podoba mi się dyrektor tej instytucji: wampir Francis von Bloodt w postaci zażywnego pięćdziesięciolatka, który wyglądałby – gdyby nie kły – jak zupełnie zwyczajny szef dużego interesu (służbowo występuje w pelerynie à la Drakula, lub w doskonale skrojonym garniturze). Pracownikami parku są najrozmaitsze mniej i bardziej przerażające stwory: szkielety, zombie, dwugłowe kobiety, wilkołaki i tak dalej. Jednym z nich jest melancholijna mumia imieniem Aton. W odcinku, z którego pochodzi dzisiejszy kadr, Aton postanawia rzucić pracę i wyjechać do Kairu. Niestety, złapanie autostopu napotkało spore trudności. Nawiasem mówiąc, obrazek, na którym chuda postać z plecakiem brnie poboczem szosy pod deszczowym niebem i ponurymi konstrukcjami linii wysokiego napięcia, był również bardzo mocnym kandydatem do naszego cyklu.
Koledzy z pracy odszukali nieszczęśnika i z trudem namówili do powrotu. Nadąsany Aton rozpiera się na tylnym siedzeniu – pośrodku, dzięki czemu nie przysłania go siedząca z przodu dwójka – i choć nie widać twarzy, sama poza doskonale wskazuje, w jakim jest nastroju. Na uwagę zasługuje również tło: na kolejnych kadrach widoczne za tylną szybą budynki i drzewa przesuwają się w miarę, jak samochód się od nich oddala. Co ciekawe, komiks rysowany jest zupełnie bez konturów, płaskimi plamami barw; kolory są stonowane nawet w tych nielicznych scenach, w których świeci słońce.
koniec
6 kwietnia 2017

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Kadr, który…: Czytała Krystyna Czubówna
Agnieszka ‘Achika’ Szady

24 IX 2020

Oto trzydziestoletni samiec gatunku ludzkiego. W sezonie wiosenno-letnim odprawia on niezwykłe rytuały w nadziei znalezienia partnerki. Podobnie jak u wielu innych gatunków, występuje tu zjawisko przybierania atrakcyjnej szaty godowej.

więcej »

Kadr, który…: Mózgi, czyli gostek w szelkach
Agnieszka ‘Achika’ Szady

17 IX 2020

Ten kadr nie urzeka może graficzną urodą czy pomysłowością, ale ma inną zaletę. Mianowicie śmiałam się z niego przez pół dnia, oczywiście z przerwami.

więcej »

Niekoniecznie jasno pisane: W stylu retro
Marcin Knyszyński

13 IX 2020

W jednym z poprzednich odcinków cyklu czytaliśmy „Azyl Arkham” – genialną opowieść o Batmanie, który, w zakamarkach najbardziej przerażającego szpitala psychiatrycznego w historii komiksu, szukał prawdy o własnej naturze. Był to pierwszy komiks Granta Morrisona, w którym zajął się postacią człowieka–nietoperza – dziś drugi, napisany zaraz potem na fali popularności „Azylu”. Gotham mierzy się z jednym z największych zagrożeń jakie kiedykolwiek wisiało nad miastem.

więcej »

Polecamy

Komandosi z wyobraźni generała

Podziemny front:

Komandosi z wyobraźni generała
— Konrad Wągrowski

Komiks, którego nie było
— Konrad Wągrowski

Bitwa o szyny
— Konrad Wągrowski

Dobry Niemiec
— Konrad Wągrowski

Granat do studzienki, czyli najśmielsza akcja bojowa
— Konrad Wągrowski

Po twarzy poznasz konfidenta
— Konrad Wągrowski

Wybuch w burdelu
— Konrad Wągrowski

Zobacz też

Z tego cyklu

Czytała Krystyna Czubówna
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Mózgi, czyli gostek w szelkach
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Szkot-kot w kilcie mini
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kobieta – Lampa Kreślarska
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Zaorane
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Niezła babeczka z tej Jagi!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Handlarz towarów okcydentalnych
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Darth Vader, pies Pluto i wspominki
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Wyrwać chwasta
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Za witrażem szklanych marzeń
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tegoż autora

Miejsca, które warto odwiedzić: Jaka jest różnica między dzwonem a fajką?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ci, co skaczą i fruwają…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Miejsca, które warto odwiedzić: Bliskie spotkania krowiego stopnia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Miejsca, które warto odwiedzić: A z jakiego to filmu?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Miyamoto Usagi i poszukiwacze zaginionej szkatułki
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Weekendowa Bezsensja: Wszystko, czego nigdy nie chcielibyście wiedzieć o… Esensji (27)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Skrzyżowanie konia z pająkiem
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ale co z tą papugą?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Latająca głowa księcia Neptuna
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Potworessy, katakumby i naukowczynie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.