Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 25 maja 2020
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CXCVI

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Kadr, który…: Hrabia narozrabia?

Esensja.pl
Esensja.pl
Właściwie z tego komiksu chciałam wybrać – najzabawniejszy moim zdaniem – kadr z podskakująca babcią-dzikuską, jednak za bardzo przypomina on scenę z adaptacji przygód Szwejka.

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadr, który…: Hrabia narozrabia?

Właściwie z tego komiksu chciałam wybrać – najzabawniejszy moim zdaniem – kadr z podskakująca babcią-dzikuską, jednak za bardzo przypomina on scenę z adaptacji przygód Szwejka.
Twórczość Janusza Christy nieustannie dostarcza inspiracji do naszego cyklu. Większość ulubionych kadrów pochodzi z przygód Kajka i Kokosza, ale i „Bajki dla dorosłych” znalazły się tam ze względu na charakterystyczny styl, przypominający drzeworyt.
„Pan Paparura i pies Aj” rysowany jest w typowo christowski sposób: nieco łukowate kreski z charakterystycznymi dla piórka ostrymi zakończeniami, gładka plama koloru, cieniowanie zaznaczone w nielicznych scenach. Wbrew tytułowi, pierwsze skrzypce w komiksie gra zubożała hrabiowska para, desperacko poszukująca skarbu po pradziadku (Aj potrzebny jest do wywęszenia). Hrabia wygląda dość typowo, z monoklem i we fraku, natomiast jego małżonka przechadza się po zamku w stroju odpowiednim raczej dla którejś z wysp tropikalnych. Argumentuje to faktem, że nie będzie się elegancko ubierać, skoro nie stać jej na biżuterię.
Rysownikowi nad wyraz dobrze udało się przedstawić wyniosłą pozę i gestykulację hrabiny, widoczną nawet w ruchu ręki na tym - niewielkim przecież - obrazku. Kobieta właśnie rozkazała mężowi wypić rum z pieprzem jako lekarstwo na zbytnią łagodność charakteru. W kolejnym kadrze widać, jak drink ten zmienia arystokratę w rozzłoszczonego wampira o zielonej cerze i zaostrzonych uszach (oraz równie zaostrzonych kłach), który zaczyna wrzeszczeć na obecnych. Zaś tajemnica skarbu pradziadka zyskuje w finale zupełnie niespodziewane rozwiązanie.
koniec
27 kwietnia 2017

Komentarze

27 IV 2017   17:42:12

Historyjka aż skrzy się od świetnych dowcipów tak sytuacyjnych jak i słownych - ich koncentracji sprzyja zresztą jej długość ;) Odnośnie hrabiego piękny jest też komentarz jaki rzuca Aj: "Nie znoszę rasowych". Zaś jeśli chodzi o skarb jakoś się nie dziwię, że Barnaba zrzekł się swojej części ;)

27 IV 2017   19:35:33

Podobno w pierwotnej wersji hrabina nie miała na sobie stanika. I podobno Christa miał pomysły na kontynuację ale redakcja jakoś nie zaakceptowała...

29 IV 2017   08:21:43

Hrabina ma łapę jak marynarz

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Niekoniecznie jasno pisane: Droga bez końca
Marcin Knyszyński

24 V 2020

Przy okazji artykułu o „Yansie” wspomniałem pewną polską komiksową inicjatywę wydawniczą z końcówki lat osiemdziesiątych. „Komiks Fantastyka” był w tych czasach czymś absolutnie oszałamiającym i każdy trochę starszy polski fan historii obrazkowych dobrze wie o czym mowa. Początkowe numery cyklu, te jeszcze sprzed przemianowania go po prostu na „Komiks”, zdominowało trzech bohaterów: Funky Koval, Yans i ten najbardziej enigmatyczny i skomplikowany – Rork. Historia tajemniczego białowłosego (...)

więcej »

Najczarniejsze szwarccharaktery polskiego komiksu
Esensja Komiks

22 V 2020

Pamiętamy raczej tych dobrych i szlachetnych: Kajka i Kokosza, Tytusa, Romka i A′Tomka, kapitana Żbika, Funky′ego Kovala, wielkich bohaterów polskiego komiksu. Ale przecież dobro nie może istnieć bez zła, musi być przeciwwaga. Żadna z pozytywnych postaci nie mogłaby zaistnieć, gdyby nie miała odpowiednich adwersarzy. Dziś łamy Esensji oddajemy tym drugim, nierzadko bohaterom drugiego planu, ale przede wszystkim ważnym postaciom bez których fabuły komiksowe byłyby kompletne, bez których nie (...)

więcej »

Kadr, który…: Na chwałę imienia polskiego
Wojciech Gołąbowski

7 V 2020

Wśród licznych batalistycznych kadrów z komiksu „Rokitna 1915” są dwa pełnoplanszowe, w których połączono sylwetki postaci z graficzną informacją narracyjną. W tym drugim dwóch ułanów galopuje po mapie, planie bitwy. Spójrzmy jednak na ten pierwszy.

więcej »

Polecamy

Pożegnanie z Rosińskim

Pilot śmigłowca:

Pożegnanie z Rosińskim
— Marcin Osuch

Rozkaz to rozkaz
— Marcin Osuch

Kapitan zmienia trasę
— Marcin Osuch

Latający dyliżans
— Marcin Osuch

Nie lataj, synku, nisko i powoli
— Marcin Osuch

Zobacz też

Z tego cyklu

Na chwałę imienia polskiego
— Wojciech Gołąbowski

Darkseid is.
— Marcin Knyszyński

Za wysoką cenę
— Wojciech Gołąbowski

Bez zbędnych linii
— Wojciech Gołąbowski

Rejtan w kosmosie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Troll żywemu nie przepuści
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Można jej zaufać w jednym
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Normalnyłeb Typoworęki
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Przez przednią szybę
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nie każdy bohater nosi pelerynę
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tegoż twórcy

Pilot śmigłowca: Pożegnanie z Rosińskim
— Marcin Osuch

Pilot śmigłowca: Rozkaz to rozkaz
— Marcin Osuch

Pilot śmigłowca: Kapitan zmienia trasę
— Marcin Osuch

Pilot śmigłowca: Latający dyliżans
— Marcin Osuch

Pilot śmigłowca: Nie lataj, synku, nisko i powoli
— Marcin Osuch

Coraz bliżej Kajka i Kokosza
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Antywestern
— Marcin Knyszyński

Sny w technicolorze
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Gdy milicji przydaje się pomoc…
— Sebastian Chosiński

Nadzieja w Montanie
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Szczęście kruche jak porcelana, czyli dziwna niechęć do rysowania nóg
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Czas jest konstruktem umysłu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Na Bieszczady nie ma rady…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krew, seks i zaczarowane smartfony
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Jak rozpoznać nerwicę lękową
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Mamuśka górą! (erpegowcy trochę też)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Podróż na wschód: Waiguoren w Ogrodzie Pokornego Zarządcy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Niech się mury pną do góry, niech kominy mają pion…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

To nie przyjaźń, to jakaś matnia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Podróż na wschód: Przez bezdroża Tybetu z chińskim malarzem i nudną narracją
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.