Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 19 lipca 2018
w Esensji w Esensjopedii

Kadr, który…: Vahanara!

Esensja.pl
Esensja.pl
Tym razem kadr wybrany raczej pod kątem nostalgii niż nie szczególnej urody graficznej.

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadr, który…: Vahanara!

Tym razem kadr wybrany raczej pod kątem nostalgii niż nie szczególnej urody graficznej.
Kadr wewnątrz komiksu
Kadr wewnątrz komiksu
„Vahanara” to jedna z zagadek mojego dzieciństwa. Nigdy nie było mi dane poznać wszystkich odcinków1), więc nie tylko nie wiem, jak się cała historia skończyła, ale nawet nie za bardzo orientuję się w postaciach. Na dodatek prawie wszyscy mężczyźni rysowani przez Wróblewskiego wyglądają jak klony Supermana i odróżnienie jednego od drugiego nie jest łatwe. W każdym razie fabuła jest żywa i wciągająca, a dla przyspieszenia narracji autorzy (Murcie i Derbień – imion tradycyjnie w Relaksie nie podawano) niektóre fragmenty podają w komentarzach. Na przykład: „Stefanotti był tego pewien. Uruchomiona stacja z jej komputerem spowodowała nieznane zupełnie promieniowanie, źródło którego znajdowało się na Jowiszu.”2)
Kadr na okładce
Kadr na okładce
Bardzo lubiłam przyglądać się scenom dziejącym się na obcych planetach – w owym czasie sceneria kosmiczna miała dla mnie nieprzeparty urok, a hasła takie jak „księżyce Jowisza” czy „baza na Ganimedzie” przyprawiały o szybsze bicie serca. Jednymi z ulubionych kadrów zawsze były te z błąkającym się wśród skał kosmonautą, prześladowanym tajemniczym okrzykiem. W dodatku kosmonauta nie nosi hełmu, co stanowi część zagadki. Dzisiaj aż trudno uwierzyć, ale wtedy sama już czarna plama nieba w tle tchnęła obietnicą jakichś niesamowitych przygód…
Co ciekawe, rysunek ma inną kolorystykę w komiksie, a inną na okładce Relaxu, w którym był opublikowany. Czyżby kolorowanie następowało dopiero tuż przed wydrukiem?
koniec
6 lipca 2017
1) I właściwie nie wiem nawet, czy chcę.
2) Tak, taką właśnie kulawą polszczyzną.

Komentarze

« 1 2
09 VII 2017   15:20:50

Przysiągłbym, że to były ekrany monitorów...

09 VII 2017   16:15:25

Zdaje się, że na jednym kadrze były monitory, a na drugim któryś z bohaterów już na miejscu. W sumie mogłabym zajrzeć do szafy i sprawdzić, ale to by zakończyło dyskusję, a fajna jest. :-)

10 VII 2017   17:25:57

Vahanara wyszla tez jako normalny komiks, czytalem w tej i tej postaci. Calkiem fajny clon klasycznych frankonskich komiksow, graficznie nie ustepuje zachodnim komiksom z tamtej epoki

« 1 2

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Niekoniecznie jasno pisane: Surrealizm zaangażowany
Marcin Knyszyński

15 VII 2018

Enki Bilal, jeden z najsłynniejszych europejskich twórców komiksowych, pochodzi z dawnej Jugosławii. Jego rodzina przybyła do Paryża z Belgradu w 1960 roku, wymknąwszy się z kraju pozostającego we władzy Josipa Broza-Tito. Bilal często powtarzał, że widok zniszczonej jugosłowiańskiej stolicy pozostał z nim na całe życie i wpłynął na specyficzną, obskurną i lekko turpistyczną estetykę jego komiksów. Zajrzyjmy do jego najgłośniejszego dzieła, pierwszego w pełni autorskiego komiksu. Owym (...)

więcej »

Po komiks marsz: Lipiec 2018
Esensja Komiks

7 VII 2018

Przez ostatnich kilka lat polecanki komiksowe na lipiec i sierpień łączyliśmy w jeden blok. W tym roku premier komiksowych jest na tyle dużo, że postanowiliśmy rozbić wakacyjne „Po komiks marsz” na dwie części.

więcej »

Kadr, który…: Tort bardzo piętrowy
Agnieszka ‘Achika’ Szady

5 VII 2018

Komiksy Tadeusza Baranowskiego są moimi ulubionymi jeśli chodzi o surrealistyczny humor (scena z wejściem do narysowanego na tęczy domku w „Antresolce Profesorka Nerwosolka” po prostu mnie oszołomiła) oraz zabawę materią komiksu („Nie wchodź mi z napisem na kapelusz, mów w przeciwną stronę!”). Kadr z tortem wywarł jednak na mnie dość szczególny wpływ.

więcej »

Polecamy

Tort bardzo piętrowy

Kadr, który…:

Tort bardzo piętrowy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadry odnalezione #1
— Marcin Osuch

Warszawa od podwórka
— Wojciech Gołąbowski

Promem przez Wisłę
— Wojciech Gołąbowski

Nie całkiem w stronę zachodzącego słońca
— Wojciech Gołąbowski

Uciekaj, myszko, do dziury…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Duochromatyczność
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Czego się spodziewać
— Wojciech Gołąbowski

Cały kemping śpiewa z nami
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Studio komiksowe jak galera niewolników
— Paweł Ciołkiewicz

Zobacz też

Z tego cyklu

Tort bardzo piętrowy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadry odnalezione #1
— Marcin Osuch

Warszawa od podwórka
— Wojciech Gołąbowski

Promem przez Wisłę
— Wojciech Gołąbowski

Nie całkiem w stronę zachodzącego słońca
— Wojciech Gołąbowski

Uciekaj, myszko, do dziury…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Duochromatyczność
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Czego się spodziewać
— Wojciech Gołąbowski

Cały kemping śpiewa z nami
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Studio komiksowe jak galera niewolników
— Paweł Ciołkiewicz

Tegoż autora

O elfach i inteligentnych prezerwatywach
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ściga nas uzbrojona rysowniczka komiksów!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

20 najlepszych książeczek Tytusa, Romka i A’Tomka
— M. Fitzner, Wojciech Gołąbowski, Adam Kordaś, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Wielkie kłopoty małej świnki
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Fajerbolem w tyłek go!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Pozwól Wookieemu wygrać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Skutki braku snu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Czekając na deus ex machina
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Weekendowa Bezsensja: Wszystko, czego nigdy nie chcielibyście wiedzieć o… Esensji (24)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Gdy wszyscy chcą cię zabić, czyli seks i przemoc minus seks
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.