Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 lipca 2018
w Esensji w Esensjopedii

Kadr, który…: Duch zmarłego boga

Esensja.pl
Esensja.pl
Komiks „Monstressa”, przy całym swoim okrucieństwie, pełen jest urzekająco pięknych kadrów i na pewno niejeden z nich trafi do naszego cyklu. Na pierwszy ogień wybrałam jeden z tych, które imponują nie tylko precyzyjnym rysunkiem, ale i wyobraźnią.

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadr, który…: Duch zmarłego boga

Komiks „Monstressa”, przy całym swoim okrucieństwie, pełen jest urzekająco pięknych kadrów i na pewno niejeden z nich trafi do naszego cyklu. Na pierwszy ogień wybrałam jeden z tych, które imponują nie tylko precyzyjnym rysunkiem, ale i wyobraźnią.
W świecie Maiki Półwilk często można ujrzeć przesuwające się na tle nieba ogromne postaci o dziwacznych kształtach – mieszkańcy twierdzą, że to duchy bóstw zmarłych dawno temu. Niektóre są dość przerażające (jak ta na obrazku załączonym do recenzji), inne co prawda budzą niepokój ogromem oraz ogólną obcością, jednak same w sobie straszne nie są. Tak jak ten, podobny trochę do morskiej płaszczki, a trochę do wachlarza z pawich piór. Moty wąskiego, jakby przymrużonego oka pojawia się w wielu miejscach komiksu, choć jego znaczenie nie zostało jak dotąd wyjaśnione.
Na obrazku widzimy Maikę i jej małą, ludzko-lisią towarzyszkę Kippę w trakcie robienia tego, co zwykle, czyli uciekania przed niebezpieczeństwem. Ciekawym zabiegiem jest ukośne przechylenie sceny (nie rzuca się zbytnio w oczy, ale popatrzcie na nogi wierzchowca), dzięki któremu widać, że duch wyłania się zza lasu – przy rysunku całkowicie pionowym wyglądałby na nieruchomego, a może wręcz na jakąś dziwaczną górę.
koniec
28 grudnia 2017

Komentarze

1 2 »
28 XII 2017   13:02:43

Podoba mi się! Od wieków nie czytałam komiksów, ale w przypadku tego Twoje artykuły sprawiają, że zaczynam się łamać.

28 XII 2017   13:07:19

@Beatrycze
A co czytałaś te wieki temu?

28 XII 2017   13:52:41

Dziś nie mam się do czego przyczepić. Komiksu nie znam, ale obrazek cudo!

28 XII 2017   15:18:50

@Beatrycze:
[tonem Imperatora]: Yesss... yesss...
:-)

28 XII 2017   15:45:44

@ El Lagarto

Cóż, komiksy czytywałam w dzieciństwie - więc głównie Tytusa, dwa tomy o Ais, jakieś pojedyncze Kajki i Asteriksy, ze dwa zesztyty Thorgala, jakiś jeden "Z archiwum X" oraz "Spiderman", komiksowe odcinki w "My". Nie było tego dużo. W żadnym razie nie pogardzam tym medium, po prostu mnie jakoś nie wciągnęło (tak samo, jak teraz praktycznie nie ogądam filmów i seriali, tak do końca nie wiem czemu).

28 XII 2017   16:01:23

PS. Czasem denerwowała mnie różnica jakości ilustracji na okładkach i tych w środku.
Nie lubiłam czarno-białych komiksów, nie lubiłam mdłych kolorów, ani też późniejeszego komputerowego kolorowania z gradientowymi światłocieniami.

28 XII 2017   16:24:38

@Beatrycze
To kolega Ugluk pytał. Niemniej kłaniam się wszystkim przedpiścom. Cykl zaiste interesujący, na niektórych z tych komiksów zjadłem zęby, innych kompletnie nie znam. Wygląda na to, że niestety.

29 XII 2017   13:27:31

Ech, Beatrycze, Beatrycze- czemóż sugerujesz, że skos widać na podstawie podłoża? Dla mnie sugeruje ono zjazd z jakiegoś skalistego stoku. Rzut ukośny jest pięknie widoczny na linii górnej granicy korony drzew.

29 XII 2017   17:47:40

Beatrycze nic nie pisała o skosach, ja natomiast napisałam o pozycji nóg jednorożca, na którym jadą bohaterki. Przy zjeżdżaniu ze stoku ich układ byłby inny, tutaj wyraźnie widać, ze to perspektywa jest przechylona.

31 XII 2017   14:01:14

No i znowu pod batogiem- kiedy ja się wreszcie nauczę nie mylić kobiet, zwłaszcza komentując ich dokonania.
Grzecznie kłania się do stóp i życząc bogatego w twórczość Nowego Roku- wręcza szarmancko -^-^-@ obu paniom, po czym ulatnia po angielsku, aby kolejny raz nie popełnić jakiegoś faux-pas.

1 2 »

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Niekoniecznie jasno pisane: Surrealizm zaangażowany
Marcin Knyszyński

15 VII 2018

Enki Bilal, jeden z najsłynniejszych europejskich twórców komiksowych, pochodzi z dawnej Jugosławii. Jego rodzina przybyła do Paryża z Belgradu w 1960 roku, wymknąwszy się z kraju pozostającego we władzy Josipa Broza-Tito. Bilal często powtarzał, że widok zniszczonej jugosłowiańskiej stolicy pozostał z nim na całe życie i wpłynął na specyficzną, obskurną i lekko turpistyczną estetykę jego komiksów. Zajrzyjmy do jego najgłośniejszego dzieła, pierwszego w pełni autorskiego komiksu. Owym (...)

więcej »

Po komiks marsz: Lipiec 2018
Esensja Komiks

7 VII 2018

Przez ostatnich kilka lat polecanki komiksowe na lipiec i sierpień łączyliśmy w jeden blok. W tym roku premier komiksowych jest na tyle dużo, że postanowiliśmy rozbić wakacyjne „Po komiks marsz” na dwie części.

więcej »

Kadr, który…: Tort bardzo piętrowy
Agnieszka ‘Achika’ Szady

5 VII 2018

Komiksy Tadeusza Baranowskiego są moimi ulubionymi jeśli chodzi o surrealistyczny humor (scena z wejściem do narysowanego na tęczy domku w „Antresolce Profesorka Nerwosolka” po prostu mnie oszołomiła) oraz zabawę materią komiksu („Nie wchodź mi z napisem na kapelusz, mów w przeciwną stronę!”). Kadr z tortem wywarł jednak na mnie dość szczególny wpływ.

więcej »

Polecamy

Tort bardzo piętrowy

Kadr, który…:

Tort bardzo piętrowy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadry odnalezione #1
— Marcin Osuch

Warszawa od podwórka
— Wojciech Gołąbowski

Promem przez Wisłę
— Wojciech Gołąbowski

Nie całkiem w stronę zachodzącego słońca
— Wojciech Gołąbowski

Uciekaj, myszko, do dziury…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Duochromatyczność
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Czego się spodziewać
— Wojciech Gołąbowski

Cały kemping śpiewa z nami
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Studio komiksowe jak galera niewolników
— Paweł Ciołkiewicz

Zobacz też

Z tego cyklu

Tort bardzo piętrowy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadry odnalezione #1
— Marcin Osuch

Warszawa od podwórka
— Wojciech Gołąbowski

Promem przez Wisłę
— Wojciech Gołąbowski

Nie całkiem w stronę zachodzącego słońca
— Wojciech Gołąbowski

Uciekaj, myszko, do dziury…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Duochromatyczność
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Czego się spodziewać
— Wojciech Gołąbowski

Cały kemping śpiewa z nami
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Studio komiksowe jak galera niewolników
— Paweł Ciołkiewicz

Tegoż twórcy

Dziedzictwo cesarzowej-szamanki
— Beatrycze Nowicka

Gdy wszyscy chcą cię zabić, czyli seks i przemoc minus seks
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tegoż autora

O elfach i inteligentnych prezerwatywach
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ściga nas uzbrojona rysowniczka komiksów!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

20 najlepszych książeczek Tytusa, Romka i A’Tomka
— M. Fitzner, Wojciech Gołąbowski, Adam Kordaś, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Wielkie kłopoty małej świnki
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Fajerbolem w tyłek go!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Pozwól Wookieemu wygrać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Skutki braku snu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Czekając na deus ex machina
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Weekendowa Bezsensja: Wszystko, czego nigdy nie chcielibyście wiedzieć o… Esensji (24)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Gdy wszyscy chcą cię zabić, czyli seks i przemoc minus seks
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.