Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 16 lipca 2018
w Esensji w Esensjopedii

Kadr, który…: Duch zmarłego boga

Esensja.pl
Esensja.pl
Komiks „Monstressa”, przy całym swoim okrucieństwie, pełen jest urzekająco pięknych kadrów i na pewno niejeden z nich trafi do naszego cyklu. Na pierwszy ogień wybrałam jeden z tych, które imponują nie tylko precyzyjnym rysunkiem, ale i wyobraźnią.

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadr, który…: Duch zmarłego boga

Komiks „Monstressa”, przy całym swoim okrucieństwie, pełen jest urzekająco pięknych kadrów i na pewno niejeden z nich trafi do naszego cyklu. Na pierwszy ogień wybrałam jeden z tych, które imponują nie tylko precyzyjnym rysunkiem, ale i wyobraźnią.
W świecie Maiki Półwilk często można ujrzeć przesuwające się na tle nieba ogromne postaci o dziwacznych kształtach – mieszkańcy twierdzą, że to duchy bóstw zmarłych dawno temu. Niektóre są dość przerażające (jak ta na obrazku załączonym do recenzji), inne co prawda budzą niepokój ogromem oraz ogólną obcością, jednak same w sobie straszne nie są. Tak jak ten, podobny trochę do morskiej płaszczki, a trochę do wachlarza z pawich piór. Moty wąskiego, jakby przymrużonego oka pojawia się w wielu miejscach komiksu, choć jego znaczenie nie zostało jak dotąd wyjaśnione.
Na obrazku widzimy Maikę i jej małą, ludzko-lisią towarzyszkę Kippę w trakcie robienia tego, co zwykle, czyli uciekania przed niebezpieczeństwem. Ciekawym zabiegiem jest ukośne przechylenie sceny (nie rzuca się zbytnio w oczy, ale popatrzcie na nogi wierzchowca), dzięki któremu widać, że duch wyłania się zza lasu – przy rysunku całkowicie pionowym wyglądałby na nieruchomego, a może wręcz na jakąś dziwaczną górę.
koniec
28 grudnia 2017

Komentarze

« 1 2
04 I 2018   14:14:19

Takoż zachęciłaś mnie Achiko w stopniu wystarczającym, bym komiks kupiła i przeczytała :)

Wrażenia moje, jako osoby nie siedzącej w temacie - generalnie OK.

Poniżej mogą być spojlery

Od strony scenariuszowej:
- kilka przyjemnych twistów fabularnych (zdrady po obu stronach frontu)
- fajny pomysł na świat
- mimo wszystko - to, o czym pisałaś - trochę to dziwacznie wygląda, jeśli wszystkie istotne postaci to kobiety (z wyjątkiem jednego, pojawiającego się pod koniec)
- główna bohaterka mogłaby mieć jakiś charakter, bo na razie jest wiecznie wściekła (plus żywi sentyment do swojej przyjaciółki) - to jednak dla mnie za mało jak na postać
- w sumie czemu dziewuszka jej towarzyszy i odczuwa względem niej lojalność, po tym, co widziała?
- czy żadna z antagonistek nie może raz na dobre umrzeć? Ja rozumiem, że to pierwszy tom, ale może chociaż któraś z pomniejszych. Wychodzi, że wszystkie akcje głównej bohaterki są na próżno.
- nie do końca zrozumiałam, o co w końcu chodziło z maską i bóstwem, a już kompletnie nie co się stało pod koniec walki z trójokim stworem i czemu bohaterka urwała sobie rękę

Od strony graficznej:
- część kadrów zaiste dopracowana i ciesząca oko
- ale zdarzają się też nieudane (np. z mężczyzną walącym głową w karty)
- większość postaci jest albo piękna, albo groteskowa
- z jednej strony rozumiem, że z punktu widzenia praktycznego nie da się rysować każdego kadru z taką samą szczegółowością - a jednak trochę zgrzyta mi łączenie dopieszczonych graficznie cudeniek i takich, gdzie sporo jest zgrubnie naszkicowane. Do tego te uproszczenia, zwłaszcza, jeśli chodzi o postaci - czasem wychodzą kiepsko
- nie wiedzieć czemu rysowniczka nie bardzo umie rysować stopy

Ach, przypomniałam sobie kolejny powód, dla którego nie zainteresowałam się bardziej komiksem - mianowicie skąpstwo. Jeden wieczór i po lekturze.

Ale niewykluczone, że po tom kolejny sięgnę.

« 1 2

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Niekoniecznie jasno pisane: Surrealizm zaangażowany
Marcin Knyszyński

15 VII 2018

Enki Bilal, jeden z najsłynniejszych europejskich twórców komiksowych, pochodzi z dawnej Jugosławii. Jego rodzina przybyła do Paryża z Belgradu w 1960 roku, wymknąwszy się z kraju pozostającego we władzy Josipa Broza-Tito. Bilal często powtarzał, że widok zniszczonej jugosłowiańskiej stolicy pozostał z nim na całe życie i wpłynął na specyficzną, obskurną i lekko turpistyczną estetykę jego komiksów. Zajrzyjmy do jego najgłośniejszego dzieła, pierwszego w pełni autorskiego komiksu. Owym (...)

więcej »

Po komiks marsz: Lipiec 2018
Esensja Komiks

7 VII 2018

Przez ostatnich kilka lat polecanki komiksowe na lipiec i sierpień łączyliśmy w jeden blok. W tym roku premier komiksowych jest na tyle dużo, że postanowiliśmy rozbić wakacyjne „Po komiks marsz” na dwie części.

więcej »

Kadr, który…: Tort bardzo piętrowy
Agnieszka ‘Achika’ Szady

5 VII 2018

Komiksy Tadeusza Baranowskiego są moimi ulubionymi jeśli chodzi o surrealistyczny humor (scena z wejściem do narysowanego na tęczy domku w „Antresolce Profesorka Nerwosolka” po prostu mnie oszołomiła) oraz zabawę materią komiksu („Nie wchodź mi z napisem na kapelusz, mów w przeciwną stronę!”). Kadr z tortem wywarł jednak na mnie dość szczególny wpływ.

więcej »

Polecamy

Tort bardzo piętrowy

Kadr, który…:

Tort bardzo piętrowy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadry odnalezione #1
— Marcin Osuch

Warszawa od podwórka
— Wojciech Gołąbowski

Promem przez Wisłę
— Wojciech Gołąbowski

Nie całkiem w stronę zachodzącego słońca
— Wojciech Gołąbowski

Uciekaj, myszko, do dziury…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Duochromatyczność
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Czego się spodziewać
— Wojciech Gołąbowski

Cały kemping śpiewa z nami
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Studio komiksowe jak galera niewolników
— Paweł Ciołkiewicz

Zobacz też

Z tego cyklu

Tort bardzo piętrowy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadry odnalezione #1
— Marcin Osuch

Warszawa od podwórka
— Wojciech Gołąbowski

Promem przez Wisłę
— Wojciech Gołąbowski

Nie całkiem w stronę zachodzącego słońca
— Wojciech Gołąbowski

Uciekaj, myszko, do dziury…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Duochromatyczność
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Czego się spodziewać
— Wojciech Gołąbowski

Cały kemping śpiewa z nami
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Studio komiksowe jak galera niewolników
— Paweł Ciołkiewicz

Tegoż twórcy

Dziedzictwo cesarzowej-szamanki
— Beatrycze Nowicka

Gdy wszyscy chcą cię zabić, czyli seks i przemoc minus seks
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tegoż autora

O elfach i inteligentnych prezerwatywach
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ściga nas uzbrojona rysowniczka komiksów!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

20 najlepszych książeczek Tytusa, Romka i A’Tomka
— M. Fitzner, Wojciech Gołąbowski, Adam Kordaś, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Wielkie kłopoty małej świnki
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Fajerbolem w tyłek go!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Pozwól Wookieemu wygrać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Skutki braku snu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Czekając na deus ex machina
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Weekendowa Bezsensja: Wszystko, czego nigdy nie chcielibyście wiedzieć o… Esensji (24)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Gdy wszyscy chcą cię zabić, czyli seks i przemoc minus seks
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.