Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 marca 2019
w Esensji w Esensjopedii

Kadr, który…: Uzupełnij dymki

Esensja.pl
Esensja.pl
Celowo wymazałam tekst, aby nie sugerować czytelnikom, o co chodzi w kadrze. Chociaż to chyba łatwa zagadka.

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadr, który…: Uzupełnij dymki

Celowo wymazałam tekst, aby nie sugerować czytelnikom, o co chodzi w kadrze. Chociaż to chyba łatwa zagadka.
Akcja komiksu „Głębia” toczy się w podwodnym mieście, w przyszłości odległej od nas o trzynaście tysięcy lat. Sugeruje to kompletny zastój techniczny, zważywszy, że w analogicznym czasie ludzkość przeszła od udomowienia krowy do sklonowania tejże. Bohaterka, po serii dramatycznych przeżyć, trafia do innego miasta i zostaje niewolnicą rządzącego nim satrapy. Nosi strój, przy którym słynne złote bikini księżniczki Lei to wersja niemal zakonna. Wszystko normalnie, w końcu nie po to satrapa ma niewolnice, żeby paradowały w dresach. Sęk w tym, że Greg Tocchini niespecjalnie umie rysować postaci w pozach innych niż erotyczne. Mimo ogólnie realistycznej kreski, w wielu scenach pojawiają się dziwaczne skróty perspektywiczne, kończyny przypominające nogi od krzeseł albo dzieci różniące się od dorosłych tylko wzrostem (zresztą dziesięciolatka uczesana w kok a la madame Pompadour wygląda dziwacznie niezależnie od sposobu rysowania). Mowa ciała i gestykulacja też wypada niespecjalnie przekonująco, a ukoronowaniem wszystkiego jest kadr z jednej z ostatnich stron pierwszego tomu. Oto quiz: czy bohaterka krzyczy „Bierz mnie, mój ogierze!”, „Kawy! Królestwo za kawę!”, „Proszę, nie zostawiaj mnie!” czy „Tlen… się… kończy…”. Zachęcam również do przedstawiania własnych wersji w komentarzach.
koniec
15 lutego 2018

Komentarze

15 II 2018   09:51:35

"Wejdziesz wreszcie?! Bo mi nawilżacza braknie" albo
"SO2 w normie, nie... mogę... oddychać"

15 II 2018   20:16:38

"Jeszcze 5 minut, proszę"

19 II 2018   16:22:57

"Kurczę, okien nie umyłam."

13 III 2018   07:12:10

O, dobre z tymi oknami!
W rzeczywistości bohaterka rozpaczała, że córka ją opuszcza (w sensie: bohaterka odjeżdża z innymi, córka z miotaczem w ręku sieje zniszczenie i wiadomo, że sama zginie).

13 III 2018   11:37:09

W życiu bym nie pomyślała. Sądziłam, że to jakaś scena erotyczna...

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Niekoniecznie jasno pisane: Protestujemy, ale co dalej?
Marcin Knyszyński

17 III 2019

„Legendy naszych czasów” stanowią zapis nastrojów społecznych panujących we Francji w pierwszej połowie lat siedemdziesiątych i komentarz do sytuacji w kraju, który dopiero co wyszedł na prostą po wielkim zamieszaniu końca poprzedzającej dekady. Jest to zbiorcze wydanie trzech komiksów mocno zaangażowanych politycznie, o bardzo jednoznacznym wydźwięku, prezentujących skrajny, lewicowy punkt widzenia – z dzisiejszej perspektywy może zbyt skrajny. Komiks jednak jest zdecydowanie warty uwagi – to (...)

więcej »

Kadr, który…: Queens, Nowy Jork, 1975 rok
Paweł Ciołkiewicz

14 III 2019

Mężczyzna śpiący na ławce wyglądał na bezdomnego. Był zaniedbany, zziębnięty, na pewno głodny. Policjant podszedł, delikatnie obudził nieznajomego, pytając, czy wszystko w porządku. Owszem, było to głupie pytanie, ale nic innego nie przyszło mu do głowy. Czy u kogoś zmuszonego do tego, by spać w parku, cokolwiek może być w porządku?

więcej »

Po komiks marsz: Marzec 2019
Esensja Komiks

8 III 2019

Z marcowej odsłonie naszych polecanek komiksowych dużo pozycji superbohaterskich ale nie zabraknie też klasyki. Zapraszamy do uzupełniania o Wasze typy.

więcej »

Polecamy

Queens, Nowy Jork, 1975 rok

Kadr, który…:

Queens, Nowy Jork, 1975 rok
— Paweł Ciołkiewicz

Przedstawienie musi trwać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Finger Tower
— Paweł Ciołkiewicz

Czy te oczy mogą kłamać?
— Paweł Ciołkiewicz

Szprrreeech!!
— Paweł Ciołkiewicz

Nieco zdegenerowany owad
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

„Tak dobrych już nie ma…”
— Paweł Ciołkiewicz

Kiedy klaun zmyje uśmiech
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Dwa, może trzy
— Wojciech Gołąbowski

Kadry odnalezione #2
— Marcin Osuch

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja czyta dymki: Grudzień 2017
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Po komiks marsz: Listopad 2017
— Esensja Komiks

Z tego cyklu

Queens, Nowy Jork, 1975 rok
— Paweł Ciołkiewicz

Przedstawienie musi trwać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Finger Tower
— Paweł Ciołkiewicz

Czy te oczy mogą kłamać?
— Paweł Ciołkiewicz

Szprrreeech!!
— Paweł Ciołkiewicz

Nieco zdegenerowany owad
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

„Tak dobrych już nie ma…”
— Paweł Ciołkiewicz

Kiedy klaun zmyje uśmiech
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Dwa, może trzy
— Wojciech Gołąbowski

Kadry odnalezione #2
— Marcin Osuch

Tegoż twórcy

Zło dobrem zwyciężać
— Paweł Ciołkiewicz

Nadzieja umiera ostatnia
— Paweł Ciołkiewicz

Zbrodnia optymizmu
— Paweł Ciołkiewicz

Tegoż autora

Krótko o komiksach: Nie będziesz pierwszym, którego zabiłam, kumasz?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

„Marvel” znaczy „coś cudownego”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Skrzyżowanie „Calvina i Hobbesa” z „Sisters”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Happy endy są dla mięczaków
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Inspektor Ishida na tropie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Spider-Manowie wszystkich wymiarów, łączcie się!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nie tylko klata
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Oklejeni plasterkami
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Rąbek u spódnicy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Cyniczny, bezczelny i… ulubiony
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.