Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 23 czerwca 2018
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CLXXVII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Kadr, który…: Uzupełnij dymki

Esensja.pl
Esensja.pl
Celowo wymazałam tekst, aby nie sugerować czytelnikom, o co chodzi w kadrze. Chociaż to chyba łatwa zagadka.

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadr, który…: Uzupełnij dymki

Celowo wymazałam tekst, aby nie sugerować czytelnikom, o co chodzi w kadrze. Chociaż to chyba łatwa zagadka.
Akcja komiksu „Głębia” toczy się w podwodnym mieście, w przyszłości odległej od nas o trzynaście tysięcy lat. Sugeruje to kompletny zastój techniczny, zważywszy, że w analogicznym czasie ludzkość przeszła od udomowienia krowy do sklonowania tejże. Bohaterka, po serii dramatycznych przeżyć, trafia do innego miasta i zostaje niewolnicą rządzącego nim satrapy. Nosi strój, przy którym słynne złote bikini księżniczki Lei to wersja niemal zakonna. Wszystko normalnie, w końcu nie po to satrapa ma niewolnice, żeby paradowały w dresach. Sęk w tym, że Greg Tocchini niespecjalnie umie rysować postaci w pozach innych niż erotyczne. Mimo ogólnie realistycznej kreski, w wielu scenach pojawiają się dziwaczne skróty perspektywiczne, kończyny przypominające nogi od krzeseł albo dzieci różniące się od dorosłych tylko wzrostem (zresztą dziesięciolatka uczesana w kok a la madame Pompadour wygląda dziwacznie niezależnie od sposobu rysowania). Mowa ciała i gestykulacja też wypada niespecjalnie przekonująco, a ukoronowaniem wszystkiego jest kadr z jednej z ostatnich stron pierwszego tomu. Oto quiz: czy bohaterka krzyczy „Bierz mnie, mój ogierze!”, „Kawy! Królestwo za kawę!”, „Proszę, nie zostawiaj mnie!” czy „Tlen… się… kończy…”. Zachęcam również do przedstawiania własnych wersji w komentarzach.
koniec
15 lutego 2018

Komentarze

15 II 2018   09:51:35

"Wejdziesz wreszcie?! Bo mi nawilżacza braknie" albo
"SO2 w normie, nie... mogę... oddychać"

15 II 2018   20:16:38

"Jeszcze 5 minut, proszę"

19 II 2018   16:22:57

"Kurczę, okien nie umyłam."

13 III 2018   07:12:10

O, dobre z tymi oknami!
W rzeczywistości bohaterka rozpaczała, że córka ją opuszcza (w sensie: bohaterka odjeżdża z innymi, córka z miotaczem w ręku sieje zniszczenie i wiadomo, że sama zginie).

13 III 2018   11:37:09

W życiu bym nie pomyślała. Sądziłam, że to jakaś scena erotyczna...

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Kadr, który…: Warszawa od podwórka
Wojciech Gołąbowski

21 VI 2018

Cykl „W imieniu Polski Walczącej” to także – podobnie jak wielokrotnie tu przedstawiane albumy z serii „Wilcze tropy” – dzieło duetu Sławomir Zajączkowski i Krzysztof Wyrzykowski. Różnica tkwi w okresie historycznym; cofamy się w czasy „regularnej” wojny. W części pierwszej, „Zamachu na Kutscherę”, do przełomu lat 1943-44.

więcej »

Niekoniecznie jasno pisane: Niezniszczalne idee
Marcin Knyszyński

17 VI 2018

Powieść graficzna, opowiadająca o pewnym zamaskowanym anarchiście, sfilmowana dwanaście lat temu przez twórców „Matrixa”, jest pierwszym wielkim dokonaniem Alana Moore’a. Komiks powstawał przez długie lata – autor szczegółowo opisuje dzieje jego pisania w posłowiu, gdzie możemy dowiedzieć się jak zawiła i wyboista była droga prowadząca do jego publikacji.

więcej »

Kadr, który…: Promem przez Wisłę
Wojciech Gołąbowski

14 VI 2018

Przeprawa oddziału „Żelaznego” przez Wisłę przypomina nieco powrót zwiadowców „Wiernego” płynących rzeką Wieprz. Ale są znaczące różnice.

więcej »

Polecamy

Warszawa od podwórka

Kadr, który…:

Warszawa od podwórka
— Wojciech Gołąbowski

Promem przez Wisłę
— Wojciech Gołąbowski

Nie całkiem w stronę zachodzącego słońca
— Wojciech Gołąbowski

Uciekaj, myszko, do dziury…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Duochromatyczność
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Czego się spodziewać
— Wojciech Gołąbowski

Cały kemping śpiewa z nami
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Studio komiksowe jak galera niewolników
— Paweł Ciołkiewicz

Brutalny balet Batmana
— Jacek „Korodzik” Dobrzyniecki

Elektroniczny kumpel
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja czyta dymki: Grudzień 2017
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Po komiks marsz: Listopad 2017
— Esensja Komiks

Z tego cyklu

Warszawa od podwórka
— Wojciech Gołąbowski

Promem przez Wisłę
— Wojciech Gołąbowski

Nie całkiem w stronę zachodzącego słońca
— Wojciech Gołąbowski

Uciekaj, myszko, do dziury…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Duochromatyczność
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Czego się spodziewać
— Wojciech Gołąbowski

Cały kemping śpiewa z nami
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Studio komiksowe jak galera niewolników
— Paweł Ciołkiewicz

Brutalny balet Batmana
— Jacek „Korodzik” Dobrzyniecki

Elektroniczny kumpel
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tegoż twórcy

Zbrodnia optymizmu
— Paweł Ciołkiewicz

Tegoż autora

Wielkie kłopoty małej świnki
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Fajerbolem w tyłek go!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Pozwól Wookieemu wygrać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Skutki braku snu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Czekając na deus ex machina
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Weekendowa Bezsensja: Wszystko, czego nigdy nie chcielibyście wiedzieć o… Esensji (24)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Gdy wszyscy chcą cię zabić, czyli seks i przemoc minus seks
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Zrobiła się dziura w niebie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Studenckie (wy)życie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Esensja ogląda: Luty 2018 (2)
— Jarosław Loretz, Anna Nieznaj, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.