Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 września 2018
w Esensji w Esensjopedii

Kadr, który…: Rozświetlanie nocy

Esensja.pl
Esensja.pl
To już trzecie spotkanie z „Zaporą”. Tym razem nocne.

Wojciech Gołąbowski

Kadr, który…: Rozświetlanie nocy

To już trzecie spotkanie z „Zaporą”. Tym razem nocne.
Nie dość, że trzeci raz sięgamy do czwartego albumu serii „Wilcze tropy”, to w dodatku kontynuujemy fragment fabuły z artykułów „Bez dzwonków sań” oraz „To samo drzewo?”. Jest to o tyle dziwne, że fabularnie komiks ten należy do słabszych w katalogu IPN.
Poprzednie spotkanie z „Zaporą” zakończyliśmy widokiem tankietek tropiących żołnierzy w dzień (oglądanych z drzewa), w dzisiejszym odcinku dowiadujemy się, co się działo nocą. A wtedy, jak podaje narrator, szperacze zamontowane na samochodach i czołgach próbowały „wymacać” oddział przemykający się polami czy lasami.
Pasek zajmujący całą szerokość kadru dzieli się optycznie na połowy, z której lewa stanowi pierwszy plan, prawa zaś – dalszy. Na stojącym Dodge’u WC zamontowano potężny reflektor, którego struga światła płynie z lewa na prawo, wydobywając z mroku ścianę odległego lasu. Czarne tło nocy powyżej niego wykorzystano na poprowadzenie narracji.
Promień, początkowo ostry jak brzytwa, z kolejnymi dziesiątkami metrów powoli rozmywa się. W półmroku wokół pojazdu widocznych jest kilka sylwetek sowietów – oficerów, sołdatów, a także cywilnego kolaboranta, zapewne doskonale obeznanego z terenem. Ciekawostką jest, że ten ostatni wygląda na bardziej zainteresowanego efektami poszukiwań niż stojący plecami do lasu jeden z oficerów.
Mocne światło daje też dodatkowe efekty: zależnie od ukształtowania terenu niektóre płaszczyzny są jaśniejsze, bo bardziej nachylone, inne ciemniejsze, płaskie. A w samym centrum kadru, najjaśniejsze, bo odbijające będąc najbliżej szperacza, wirują optycznie wielkie płatki (płaty?) śniegu.
koniec
5 kwietnia 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Po komiks marsz: Wrzesień 2018
Esensja Komiks

7 IX 2018

We wrześniu szykuje się prawdziwa uczta dla fanów komiksu. Poniżej prezentujemy jej przedsmak.

więcej »

Niekoniecznie jasno pisane: Piekło to obecność Boga
Marcin Knyszyński

2 IX 2018

Wizja świata wypełnionego szczęściem, dobrobytem, równością i pokojem to, wydawać by się mogło, ideał, do którego powinno się dążyć. Nigdy się jeszcze nie ziścił i prawdopodobnie nigdy to nie nastąpi – przede wszystkim z powodu zbyt wielkiej różnorodności opinii na temat tego, co jest owym szczęściem i dobrobytem. Opinii jest już ponad siedem miliardów i ich liczba cały czas rośnie. A gdyby nagle pojawił się ktoś, kto mógłby rozwiązać te dylematy?

więcej »

Nie przegap: Sierpień 2018
Esensja

31 VIII 2018

Dla powracających z wakacji podręczna lista tego, co zrecenzowaliśmy w sierpniu.

więcej »

Polecamy

Zły, zły tyranozaur

Kadr, który…:

Zły, zły tyranozaur
— Marcin Osuch

Pewien głąb wkręca się w głąb
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tort bardzo piętrowy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadry odnalezione #1
— Marcin Osuch

Warszawa od podwórka
— Wojciech Gołąbowski

Promem przez Wisłę
— Wojciech Gołąbowski

Nie całkiem w stronę zachodzącego słońca
— Wojciech Gołąbowski

Uciekaj, myszko, do dziury…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Duochromatyczność
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Czego się spodziewać
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Inne recenzje

Kadr, który…: Czego się spodziewać
— Wojciech Gołąbowski

Kadr, który…: To samo drzewo?
— Wojciech Gołąbowski

Kadr, który…: Bez dzwonków sań
— Wojciech Gołąbowski

I gdzie ta legenda?
— Wojciech Gołąbowski

Z tego cyklu

Zły, zły tyranozaur
— Marcin Osuch

Pewien głąb wkręca się w głąb
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tort bardzo piętrowy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadry odnalezione #1
— Marcin Osuch

Warszawa od podwórka
— Wojciech Gołąbowski

Promem przez Wisłę
— Wojciech Gołąbowski

Nie całkiem w stronę zachodzącego słońca
— Wojciech Gołąbowski

Uciekaj, myszko, do dziury…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Duochromatyczność
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Czego się spodziewać
— Wojciech Gołąbowski

Tegoż twórcy

Esensja czyta dymki: Marzec 2017
— Wojciech Gołąbowski, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Historia w obrazkach: Iron Man – żołnierz wyklęty
— Sebastian Chosiński

Historia w obrazkach: Szaniec z kamieni
— Sebastian Chosiński

Historia w obrazkach: Ty pójdziesz „Górą”, a ja „Doliną”
— Sebastian Chosiński

Historia w obrazkach: Prawem wilka…
— Sebastian Chosiński

To nie film, to partyzantka
— Wojciech Gołąbowski

Po obu stronach Bugu
— Wojciech Gołąbowski

Wkrótce

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.