Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 listopada 2018
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CLXXXI

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Kadr, który…: Rozświetlanie nocy

Esensja.pl
Esensja.pl
To już trzecie spotkanie z „Zaporą”. Tym razem nocne.

Wojciech Gołąbowski

Kadr, który…: Rozświetlanie nocy

To już trzecie spotkanie z „Zaporą”. Tym razem nocne.
Nie dość, że trzeci raz sięgamy do czwartego albumu serii „Wilcze tropy”, to w dodatku kontynuujemy fragment fabuły z artykułów „Bez dzwonków sań” oraz „To samo drzewo?”. Jest to o tyle dziwne, że fabularnie komiks ten należy do słabszych w katalogu IPN.
Poprzednie spotkanie z „Zaporą” zakończyliśmy widokiem tankietek tropiących żołnierzy w dzień (oglądanych z drzewa), w dzisiejszym odcinku dowiadujemy się, co się działo nocą. A wtedy, jak podaje narrator, szperacze zamontowane na samochodach i czołgach próbowały „wymacać” oddział przemykający się polami czy lasami.
Pasek zajmujący całą szerokość kadru dzieli się optycznie na połowy, z której lewa stanowi pierwszy plan, prawa zaś – dalszy. Na stojącym Dodge’u WC zamontowano potężny reflektor, którego struga światła płynie z lewa na prawo, wydobywając z mroku ścianę odległego lasu. Czarne tło nocy powyżej niego wykorzystano na poprowadzenie narracji.
Promień, początkowo ostry jak brzytwa, z kolejnymi dziesiątkami metrów powoli rozmywa się. W półmroku wokół pojazdu widocznych jest kilka sylwetek sowietów – oficerów, sołdatów, a także cywilnego kolaboranta, zapewne doskonale obeznanego z terenem. Ciekawostką jest, że ten ostatni wygląda na bardziej zainteresowanego efektami poszukiwań niż stojący plecami do lasu jeden z oficerów.
Mocne światło daje też dodatkowe efekty: zależnie od ukształtowania terenu niektóre płaszczyzny są jaśniejsze, bo bardziej nachylone, inne ciemniejsze, płaskie. A w samym centrum kadru, najjaśniejsze, bo odbijające będąc najbliżej szperacza, wirują optycznie wielkie płatki (płaty?) śniegu.
koniec
5 kwietnia 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Kadr, który…: Co Kropelka sklei…
Jacek „Korodzik” Dobrzyniecki

15 XI 2018

…żadna siła nie rozklei - jak głosiła reklama słynnego kleju. Dla tego pana nie jest to bynajmniej pocieszająca wiadomość.

więcej »

Niekoniecznie jasno pisane: Sztuka pamięci
Marcin Knyszyński

11 XI 2018

„Tetralogia potwora” to cztery komiksy, napisane i narysowane przez Enkiego Bilala w latach 1998-2007, już po „Trylogii Nikopola”. W przeciwieństwie do luźno powiązanych opowieści o Alcydzie Nikopolu, tetralogia stanowi jedną, nierozerwalną całość, z której jako samodzielna historia broni się tylko jej pierwsza część – „Sen potwora”. Bilal daje się poznać w tetralogii jako ekstremalny indywidualista i artysta nieskrępowany żadną konwencją (...)

więcej »

Kadr, który…: Pola śmierci
Marcin Knyszyński

8 XI 2018

Dziś kadr, który w dniu premiery komiksu, z którego pochodzi, wywołał konsternację, niedowierzanie i oburzenie.

więcej »

Polecamy

Co Kropelka sklei…

Kadr, który…:

Co Kropelka sklei…
— Jacek „Korodzik” Dobrzyniecki

Pola śmierci
— Marcin Knyszyński

Uszta Żona
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Fantastyczny pan Lis
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

To całkiem… zupełnie… idiotyczne!
— Marcin Knyszyński

Jestem w domu!
— Marcin Knyszyński

Zły, zły tyranozaur
— Marcin Osuch

Pewien głąb wkręca się w głąb
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tort bardzo piętrowy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadry odnalezione #1
— Marcin Osuch

Zobacz też

Inne recenzje

Kadr, który…: Czego się spodziewać
— Wojciech Gołąbowski

Kadr, który…: To samo drzewo?
— Wojciech Gołąbowski

Kadr, który…: Bez dzwonków sań
— Wojciech Gołąbowski

I gdzie ta legenda?
— Wojciech Gołąbowski

Z tego cyklu

Co Kropelka sklei…
— Jacek „Korodzik” Dobrzyniecki

Pola śmierci
— Marcin Knyszyński

Uszta Żona
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Fantastyczny pan Lis
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

To całkiem… zupełnie… idiotyczne!
— Marcin Knyszyński

Jestem w domu!
— Marcin Knyszyński

Zły, zły tyranozaur
— Marcin Osuch

Pewien głąb wkręca się w głąb
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tort bardzo piętrowy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadry odnalezione #1
— Marcin Osuch

Tegoż twórcy

Esensja czyta dymki: Marzec 2017
— Wojciech Gołąbowski, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Historia w obrazkach: Iron Man – żołnierz wyklęty
— Sebastian Chosiński

Historia w obrazkach: Szaniec z kamieni
— Sebastian Chosiński

Historia w obrazkach: Ty pójdziesz „Górą”, a ja „Doliną”
— Sebastian Chosiński

Historia w obrazkach: Prawem wilka…
— Sebastian Chosiński

To nie film, to partyzantka
— Wojciech Gołąbowski

Po obu stronach Bugu
— Wojciech Gołąbowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.