Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 17 listopada 2018
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CLXXXI

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Kadr, który…: Czego się spodziewać

Esensja.pl
Esensja.pl
Ostatnie spotkanie z „Zaporą” będzie smutne. Bardzo smutne.

Wojciech Gołąbowski

Kadr, który…: Czego się spodziewać

Ostatnie spotkanie z „Zaporą” będzie smutne. Bardzo smutne.
Recenzując czwarty album „Wilczych tropów” – „Zaporę” wspomniałem o dwóch kadrach, przedstawiających identyczną twarz, w identycznej pozie i grymasie, ale należącej do różnych osób. W dzisiejszym odcinku inna para (właściwie: trójka) kadrów z identyczną twarzą. Tym razem z całą pewnością należącą do tej samej dziewczyny.
Barbara Nagnajewicz-Woś „Krysia” ur. w 1923 roku była sanitariuszką w oddziale „Zapory”, zakochaną w Jerzym Stefańskim „Cedurze”. W czasie potyczki w Antoniówce (1946) widzimy ją, jako – ku wielkiemu zdziwieniu innych żołnierzy – pomagającą rannemu ubekowi. Marian Pawełczak „Morwa” wręcz woła do niej, by go zostawiła, bo on by jej nie pomógł.
Niestety, słowa te okazują się być prorocze. W omawianych dziś kadrach widzimy „Krysię” aresztowaną, w rękach sowietów. Z warkoczy nie zostało wiele (obcięta została krótko), z promiennego uśmiechu – nic. Środkowy kadr jest powtórką sytuacji opisanej powyżej, większością tamtego obrazka. Tym razem to bohaterka woła, apeluje do przesłuchującego ją (bądź będącego świadkiem przesłuchania) ubeka; żąda potwierdzenia, że na polu walki ratowała mu życie.
Pierwszy i trzeci kadr to twarz „Krysi” i tło. Na początku rozmazane, jak gdyby mniej ważne, bo jeszcze tli się nadzieja. Na koniec jednak rozdzierająco ostre. Nie ma nadziei. Ubek wyparł się wszystkiego. Za „Krysią” już tylko dwaj enkawudziści – bezimienne czarne plamy bez twarzy.
I pozostaje tylko zastanowienie: czy łza spływająca po twarzy bohaterki to płacz po utraconym na zawsze „Cedurze”, czy też zrozumienie, że rację miał „Morwa”, że po tych ludziach można się było spodziewać wszystkiego – z wyjątkiem wdzięczności?
koniec
10 maja 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Kadr, który…: Co Kropelka sklei…
Jacek „Korodzik” Dobrzyniecki

15 XI 2018

…żadna siła nie rozklei - jak głosiła reklama słynnego kleju. Dla tego pana nie jest to bynajmniej pocieszająca wiadomość.

więcej »

Niekoniecznie jasno pisane: Sztuka pamięci
Marcin Knyszyński

11 XI 2018

„Tetralogia potwora” to cztery komiksy, napisane i narysowane przez Enkiego Bilala w latach 1998-2007, już po „Trylogii Nikopola”. W przeciwieństwie do luźno powiązanych opowieści o Alcydzie Nikopolu, tetralogia stanowi jedną, nierozerwalną całość, z której jako samodzielna historia broni się tylko jej pierwsza część – „Sen potwora”. Bilal daje się poznać w tetralogii jako ekstremalny indywidualista i artysta nieskrępowany żadną konwencją (...)

więcej »

Kadr, który…: Pola śmierci
Marcin Knyszyński

8 XI 2018

Dziś kadr, który w dniu premiery komiksu, z którego pochodzi, wywołał konsternację, niedowierzanie i oburzenie.

więcej »

Polecamy

Co Kropelka sklei…

Kadr, który…:

Co Kropelka sklei…
— Jacek „Korodzik” Dobrzyniecki

Pola śmierci
— Marcin Knyszyński

Uszta Żona
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Fantastyczny pan Lis
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

To całkiem… zupełnie… idiotyczne!
— Marcin Knyszyński

Jestem w domu!
— Marcin Knyszyński

Zły, zły tyranozaur
— Marcin Osuch

Pewien głąb wkręca się w głąb
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tort bardzo piętrowy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadry odnalezione #1
— Marcin Osuch

Zobacz też

Inne recenzje

Kadr, który…: Rozświetlanie nocy
— Wojciech Gołąbowski

Kadr, który…: To samo drzewo?
— Wojciech Gołąbowski

Kadr, który…: Bez dzwonków sań
— Wojciech Gołąbowski

I gdzie ta legenda?
— Wojciech Gołąbowski

Z tego cyklu

Co Kropelka sklei…
— Jacek „Korodzik” Dobrzyniecki

Pola śmierci
— Marcin Knyszyński

Uszta Żona
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Fantastyczny pan Lis
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

To całkiem… zupełnie… idiotyczne!
— Marcin Knyszyński

Jestem w domu!
— Marcin Knyszyński

Zły, zły tyranozaur
— Marcin Osuch

Pewien głąb wkręca się w głąb
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tort bardzo piętrowy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadry odnalezione #1
— Marcin Osuch

Tegoż twórcy

Esensja czyta dymki: Marzec 2017
— Wojciech Gołąbowski, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Historia w obrazkach: Iron Man – żołnierz wyklęty
— Sebastian Chosiński

Historia w obrazkach: Szaniec z kamieni
— Sebastian Chosiński

Historia w obrazkach: Ty pójdziesz „Górą”, a ja „Doliną”
— Sebastian Chosiński

Historia w obrazkach: Prawem wilka…
— Sebastian Chosiński

To nie film, to partyzantka
— Wojciech Gołąbowski

Po obu stronach Bugu
— Wojciech Gołąbowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.