Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 17 lipca 2019
w Esensji w Esensjopedii

Kadr, który…: Duochromatyczność

Esensja.pl
Esensja.pl
Redakcja znów pozwoliła mi opisać kadr z komiksu, który nie ukazał się w księgarniach. Cykl o pannie Angst publikowany jest w Przekroju, a jego autorami są Marcin Fabjański (scenariusz) i Alecos Papadatos (rysunki).

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadr, który…: Duochromatyczność

Redakcja znów pozwoliła mi opisać kadr z komiksu, który nie ukazał się w księgarniach. Cykl o pannie Angst publikowany jest w Przekroju, a jego autorami są Marcin Fabjański (scenariusz) i Alecos Papadatos (rysunki).
Opowieść zaczyna się od tego, że na całym świecie szczury biblioteczne poszarpały kopie listu Epikura do Menoikeusa, skazując tym samym ludzkość na pogrążenie się w nieszczęśliwości (co zostało zilustrowane widoczkiem ulicy kojarzącym się z niektórymi dziełami post-apo). Dzielna bibliotekarka zsiada z deskorolki i wyrusza w czasy nastoletniości Epikura, aby dopilnować jego ścieżki kariery.
Komiks jest bardzo edukacyjny: z ust dyrektora biblioteki dowiadujemy się, że „Epikur zaczął uprawiać filozofię, gdy miał 14 lat, bo jego nauczyciele nie mogli wyjaśnić mu zadowalająco koncepcji chaosu u Hezjoda”. Zniszczenie listów oznacza, że nastąpiła zmiana w przeszłości: nastoletni Epikur nie zainteresował się filozofią i „nie nauczył ludzkości odczuwać szczęście”. Brzmi to dość absurdalnie, ale mimo odwołań naukowych komiks ten nie jest pisany na poważnie – na przykład starożytny Grek pozdrawia kolegę per „cześć, frajerze”.
Oprócz specyficznego sposobu rysowania – z lekką deformacją postaci i niekiedy również perspektywy – spodobało mi się użycie koloru: sceny rozgrywające się w naszych czasach są zabarwione błękitem, zaś te z antyku – na pomarańczowo. Kadr, w którym pana Angst właśnie przeniosła się w przeszłość, jako jedyny łączy te dwie barwy. Zarazem pomagają one wydobyć głębię. Dziewczyna obserwuje Epikura i jego kolegę wychodzącego ze szkoły; ma na sobie strój kojarzący się z ubraniami renesansowymi – zapięcie pasa powoduje przeniesienie się w czasie i przestrzeni. Szkoda, że nie widać jej twarzy, ma bowiem ładne, lekko skośne oczy, co w połączeniu z fryzurą sprawia, że może kojarzyć się z jakąś postacią z anime. Choć właściwie równie dobrze mogłaby uchodzić za młodzieńca z szesnastowiecznej Wenecji.
koniec
17 maja 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Po komiks marsz: Lipiec 2019
Esensja Komiks

11 VII 2019

Wakacje to dla wydawców komiksowych nie jest czas odpoczynku, czego dowodem jest poniższe zestawienie. Jak widzicie, komiksów będzie dużo i tematycznie będą bardzo różne.

więcej »

Nie przegap: Czerwiec 2019
Esensja

30 VI 2019

Jeśli w upały nie włączaliście grzejących komputerów to sprawdźcie co ciekawego umknęło wam w czerwcu.

więcej »

Niekoniecznie jasno pisane: Wszystko jest złudzeniem
Marcin Knyszyński

16 VI 2019

Dziś wracamy do twórczości Alejandro Jodorowsky’ego. Autor „Incala” zabiera nas do Tybetu pierwszej połowy dwudziestego wieku – miejsca pełnego ezoteryki, magii, mistyki i filozofii. Załóżmy, że duchowy przywódca Tybetu odrodził się niespodziewanie w ciele europejskiego noworodka – jak wyglądałaby jego droga do oświecenia i walka o zachowanie świętych wartości w obliczu nieuchronnie nadchodzących zmian?

więcej »

Polecamy

Dwanaście i pół fortepianu

Kadr, który…:

Dwanaście i pół fortepianu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nadchodzą złodupcy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Idę i powiewam
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ludzie nietoperze
— Paweł Ciołkiewicz

Z kategorii „cytaty”
— Wojciech Gołąbowski

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Z tego cyklu

Dwanaście i pół fortepianu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nadchodzą złodupcy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Idę i powiewam
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ludzie nietoperze
— Paweł Ciołkiewicz

Z kategorii „cytaty”
— Wojciech Gołąbowski

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Tegoż autora

Krótko o filmach: Proszę popatrzeć na światełko
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: To nie flet jest czarodziejski
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Prawie jak Japonia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Zła dziewczynka
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Cudowne lata (oj, lata, lata – jak szalona)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Nie będziesz pierwszym, którego zabiłam, kumasz?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

„Marvel” znaczy „coś cudownego”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Skrzyżowanie „Calvina i Hobbesa” z „Sisters”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Happy endy są dla mięczaków
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Inspektor Ishida na tropie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.