Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 26 lutego 2020
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CXCIII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe (wybrane)

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Kadr, który…: Duochromatyczność

Esensja.pl
Esensja.pl
Redakcja znów pozwoliła mi opisać kadr z komiksu, który nie ukazał się w księgarniach. Cykl o pannie Angst publikowany jest w Przekroju, a jego autorami są Marcin Fabjański (scenariusz) i Alecos Papadatos (rysunki).

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadr, który…: Duochromatyczność

Redakcja znów pozwoliła mi opisać kadr z komiksu, który nie ukazał się w księgarniach. Cykl o pannie Angst publikowany jest w Przekroju, a jego autorami są Marcin Fabjański (scenariusz) i Alecos Papadatos (rysunki).
Opowieść zaczyna się od tego, że na całym świecie szczury biblioteczne poszarpały kopie listu Epikura do Menoikeusa, skazując tym samym ludzkość na pogrążenie się w nieszczęśliwości (co zostało zilustrowane widoczkiem ulicy kojarzącym się z niektórymi dziełami post-apo). Dzielna bibliotekarka zsiada z deskorolki i wyrusza w czasy nastoletniości Epikura, aby dopilnować jego ścieżki kariery.
Komiks jest bardzo edukacyjny: z ust dyrektora biblioteki dowiadujemy się, że „Epikur zaczął uprawiać filozofię, gdy miał 14 lat, bo jego nauczyciele nie mogli wyjaśnić mu zadowalająco koncepcji chaosu u Hezjoda”. Zniszczenie listów oznacza, że nastąpiła zmiana w przeszłości: nastoletni Epikur nie zainteresował się filozofią i „nie nauczył ludzkości odczuwać szczęście”. Brzmi to dość absurdalnie, ale mimo odwołań naukowych komiks ten nie jest pisany na poważnie – na przykład starożytny Grek pozdrawia kolegę per „cześć, frajerze”.
Oprócz specyficznego sposobu rysowania – z lekką deformacją postaci i niekiedy również perspektywy – spodobało mi się użycie koloru: sceny rozgrywające się w naszych czasach są zabarwione błękitem, zaś te z antyku – na pomarańczowo. Kadr, w którym pana Angst właśnie przeniosła się w przeszłość, jako jedyny łączy te dwie barwy. Zarazem pomagają one wydobyć głębię. Dziewczyna obserwuje Epikura i jego kolegę wychodzącego ze szkoły; ma na sobie strój kojarzący się z ubraniami renesansowymi – zapięcie pasa powoduje przeniesienie się w czasie i przestrzeni. Szkoda, że nie widać jej twarzy, ma bowiem ładne, lekko skośne oczy, co w połączeniu z fryzurą sprawia, że może kojarzyć się z jakąś postacią z anime. Choć właściwie równie dobrze mogłaby uchodzić za młodzieńca z szesnastowiecznej Wenecji.
koniec
17 maja 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Kadr, który…: Za wysoką cenę
Wojciech Gołąbowski

20 II 2020

We „Wrześniu pułkownika Maczka” niewiele jest kadrów przykuwających wzrok. Ale „niewiele” nie znaczy „nie ma”.

więcej »

Niekoniecznie jasno pisane: Komiks nadmiaru
Marcin Knyszyński

16 II 2020

„Top 10” Alana Moore’a nie zawiera żadnych poważnych, filozoficznych treści. Nie próbuje nawet aspirować do miana wielkiego, ponadczasowego dzieła, czyli takiego statusu, jakie zupełnie mimowolnie osiągnęło kilka jego wcześniejszych powieści graficznych. „Top 10” to bezpretensjonalna rozrywka i zabawa gatunkiem – najzabawniejszy i najlżejszy w przekazie komiks „Maga z Northampton”.

więcej »

Kadr, który…: Bez zbędnych linii
Wojciech Gołąbowski

13 II 2020

Czy happy end może być szary, rozpływający się w strugach deszczu? Tak, jeśli to udana ucieczka tych, którym kibicujemy.

więcej »

Polecamy

Komiks nadmiaru

Niekoniecznie jasno pisane:

Komiks nadmiaru
— Marcin Knyszyński

Śledztwo trwa!
— Marcin Knyszyński

Głębokie rozczarowanie
— Marcin Knyszyński

Roślinny kryzys tożsamości
— Marcin Knyszyński

No to łups, Asteriksie? No to łups, Obeliksie!
— Marcin Knyszyński

Siła symbolu
— Marcin Knyszyński

Pajęcze lata Todda McFarlane’a
— Marcin Knyszyński

Bilety w pierwszym rzędzie na koniec wszechświata
— Marcin Knyszyński

Wszystko jest złudzeniem
— Marcin Knyszyński

Wystarczy uwierzyć
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Z tego cyklu

Za wysoką cenę
— Wojciech Gołąbowski

Bez zbędnych linii
— Wojciech Gołąbowski

Rejtan w kosmosie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Troll żywemu nie przepuści
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Można jej zaufać w jednym
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Normalnyłeb Typoworęki
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Przez przednią szybę
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nie każdy bohater nosi pelerynę
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

I dziesięć tuzinów pompek!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Podnieść taki kamień to nic niezwykłego, czyli asteriksowe wspominki
— Beatrycze Nowicka

Tegoż autora

To nie przyjaźń, to jakaś matnia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Podróż na wschód: Przez bezdroża Tybetu z chińskim malarzem i nudną narracją
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Mmm? Eee… Ach!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tęczówki rozgrzane do czerwoności
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Gdyby Dilbert pracował w Mordorze
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Najwięcej rozumu ma papuga
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadr, który… może cię przygnieść
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Azaliż jestem stróżem brata mego? No nie bardzo, bo mam dopiero 10 lat…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Brokat, kocięta i tajni agenci
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Weekendowa Bezsensja: Wszystko, czego nigdy nie chcielibyście wiedzieć o… Esensji (26)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.