Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 stycznia 2019
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CLXXXII

Konkursy

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Kadr, który…: Warszawa od podwórka

Esensja.pl
Esensja.pl
Cykl „W imieniu Polski Walczącej” to także – podobnie jak wielokrotnie tu przedstawiane albumy z serii „Wilcze tropy” – dzieło duetu Sławomir Zajączkowski i Krzysztof Wyrzykowski. Różnica tkwi w okresie historycznym; cofamy się w czasy „regularnej” wojny. W części pierwszej, „Zamachu na Kutscherę”, do przełomu lat 1943-44.

Wojciech Gołąbowski

Kadr, który…: Warszawa od podwórka

Cykl „W imieniu Polski Walczącej” to także – podobnie jak wielokrotnie tu przedstawiane albumy z serii „Wilcze tropy” – dzieło duetu Sławomir Zajączkowski i Krzysztof Wyrzykowski. Różnica tkwi w okresie historycznym; cofamy się w czasy „regularnej” wojny. W części pierwszej, „Zamachu na Kutscherę”, do przełomu lat 1943-44.
25 września 1943 r. Franz Kutschera otrzymuje nominację na stanowisko dowódcy SS i policji w dystrykcie warszawskim. 13 października rozpoczynają się masowe obławy, czyli uliczne łapanki – zatrzymywani są wszyscy dorośli mężczyźni. 3 dni później megafony zawiadamiają o rozstrzelaniu pierwszych 7 osób. Łącznie od października ‘43 do stycznia ‘44 „kat Warszawy” w 34 publicznych egzekucjach morduje ok. 1300 mieszkańców miasta. Znaczna część z 7000 osób zatrzymanych trafia do obozów koncentracyjnych lub ginie potajemnie.
AK musi w tej sytuacji pomyśleć o skutecznym kontrataku. Konspiracyjny lokal pułkownika Emila Fieldorfa „Nila” mieścił się w narożnej warszawskiej kamienicy, ukazanej początkowo od strony dziedzińca. Budynek nie jest co prawda tak „mroczny i monumentalny” jak te w komiksach Adlera i Piątkowskiego, ale… Żabia perspektywa przydaje wysokości trzem piętrom, a ceglane plamy po tynku, który odpadł (w wyniku działań wojennych czy z bardziej prozaicznych powodów?), nie przydają uroku. Podobnie, jak ciemne okna, pozbawione odblasku białych firanek, choć oświetlone słońcem (a niektóre wręcz zabite dechami).
Plama jasnego nieba górującego nad dachem wykorzystana zostaje jako tło dla niewielkiego dymku. A najpiękniejsze elementy kadru znajdują się w jego lewym dolnym rogu. Kabel przeciągnięty od bramy do drzwi wejściowych na klatkę schodową, z odejściem (w bardzo charakterystycznej „puszce”) do okna mieszkania na parterze – prawdopodobnie gospodarza. Narysowano nawet miniaturowej wielkości mocowania przewodu do ściany.
Oraz ozdobna ankra w kształcie dwóch liter C, z których jedna lustrzano odbita styka się w drugą w środku wysokości – i tutaj też przecina je obie pozioma kreska. Kotwy takie czasem przedstawiały inicjały architekta. Może ktoś z Czytelników zna więcej szczegółów na temat tej kamienicy…?
koniec
21 czerwca 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Kadr, który…: Dwa, może trzy
Wojciech Gołąbowski

17 I 2019

„Girl Genius”, internetowy (acz wydawany następnie także na papierze) komiks amerykańskiego Studio Foglio, gościł już w Esensji niejednokrotnie. Nie zaszkodzi spojrzeć nań jeszcze raz.

więcej »

Niekoniecznie jasno pisane: O dwóch takich, co walczyli z Gotham
Marcin Knyszyński

13 I 2019

„Batman. Rok pierwszy”, ze scenariuszem Franka Millera i rysunkami Davida Mazzucchellego, jest jednym z tych komiksów o człowieku-nietoperzu, który na stałe wpisał się do kanonu nie tylko Detective Comics, ale i całego medium. Powstał na początku tak zwanej Mrocznej Ery komiksu amerykańskiego, którą zapoczątkowali „Strażnicy” Alana Moore’a i „Powrót mrocznego rycerza” Franka Millera właśnie. Do dziś wymieniany jest jako jeden z najważniejszych komiksów superbohaterskich w historii, przede (...)

więcej »

Pożegnania 2018 (4)
Jarosław Loretz

11 I 2019

Nadszedł czas na podsumowanie strat szeroko pojętej popkultury w 2018 roku. Dziś miesiące październik-grudzień.

więcej »

Polecamy

Dwa, może trzy

Kadr, który…:

Dwa, może trzy
— Wojciech Gołąbowski

Kadry odnalezione #2
— Marcin Osuch

Nerd w świecie fantasy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Minki dziewczynki i twarze gliniarzy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Mary Jane, kocham cię!
— Marcin Knyszyński

Dłonie i łapki
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Cały we krwi!
— Marcin Knyszyński

Trach! Łup! Aaargh!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Co Kropelka sklei…
— Jacek „Korodzik” Dobrzyniecki

Pola śmierci
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.