Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 marca 2019
w Esensji w Esensjopedii

Kadr, który…: Kadry odnalezione #1

Esensja.pl
Esensja.pl
W naszym cyklu piszemy o kadrach wyjętych z konkretnych albumów, konkretnych serii. Ale czasem pojawiają się komiksowe „cytaty”, które nie zawsze można jednoznacznie przypisać. Dzisiaj pierwszy z nich, od razu przyznaję, najłatwiejszy.

Marcin Osuch

Kadr, który…: Kadry odnalezione #1

W naszym cyklu piszemy o kadrach wyjętych z konkretnych albumów, konkretnych serii. Ale czasem pojawiają się komiksowe „cytaty”, które nie zawsze można jednoznacznie przypisać. Dzisiaj pierwszy z nich, od razu przyznaję, najłatwiejszy.
Przypisanie tego rysunku do serii i albumu wydaje się oczywiste, wręcz banalne z dzisiejszej perspektywy. Chodzi rzecz jasna o okładkę siedemnastego tomu przygód Tintina „Spacer po Księżycu”. Zapewne dużo trudniejsze może okazać się pytanie, gdzie ten rysunek został „zacytowany”. Pojawił się na drugiej stronie okładki pierwszego numeru Relaksu, w artykule „Era wizji” Henryka Kurty. Nie służy on tam, bynajmniej, przybliżeniu twórczości komiksowych klasyków, do których niewątpliwie należy Herge. Jest to tylko argument na potwierdzenie głównej tezy artykułu, że żyjemy (mowa oczywiście o latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku) w czasach, gdy opowiadanie obrazem nabrało niespotykanego w dziejach ludzkości znaczenia. Sam tekst przeczytałem dosyć późno, wszak wtedy Relax kupowałem po to, żeby czytać komiksy. Ale jak przez mgłę pamiętam dziecięcą myśl, że bardzo chciałbym dopaść ten komiks rozgrywający się w kosmosie.
A sam rysunek? Cóż, przedstawia Tintina, kapitana Baryłkę i Milusia na powierzchni Księżyca zmierzających w kierunku rakiety. Rakieta ta to, wypisz, wymaluj, powiększona wersja niemieckiej V2. Z jakiegoś powodu Herge zachował nawet charakterystyczne malowanie w szachownicę.
koniec
28 czerwca 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Niekoniecznie jasno pisane: Protestujemy, ale co dalej?
Marcin Knyszyński

17 III 2019

„Legendy naszych czasów” stanowią zapis nastrojów społecznych panujących we Francji w pierwszej połowie lat siedemdziesiątych i komentarz do sytuacji w kraju, który dopiero co wyszedł na prostą po wielkim zamieszaniu końca poprzedzającej dekady. Jest to zbiorcze wydanie trzech komiksów mocno zaangażowanych politycznie, o bardzo jednoznacznym wydźwięku, prezentujących skrajny, lewicowy punkt widzenia – z dzisiejszej perspektywy może zbyt skrajny. Komiks jednak jest zdecydowanie warty uwagi – to (...)

więcej »

Kadr, który…: Queens, Nowy Jork, 1975 rok
Paweł Ciołkiewicz

14 III 2019

Mężczyzna śpiący na ławce wyglądał na bezdomnego. Był zaniedbany, zziębnięty, na pewno głodny. Policjant podszedł, delikatnie obudził nieznajomego, pytając, czy wszystko w porządku. Owszem, było to głupie pytanie, ale nic innego nie przyszło mu do głowy. Czy u kogoś zmuszonego do tego, by spać w parku, cokolwiek może być w porządku?

więcej »

Po komiks marsz: Marzec 2019
Esensja Komiks

8 III 2019

Z marcowej odsłonie naszych polecanek komiksowych dużo pozycji superbohaterskich ale nie zabraknie też klasyki. Zapraszamy do uzupełniania o Wasze typy.

więcej »

Polecamy

Queens, Nowy Jork, 1975 rok

Kadr, który…:

Queens, Nowy Jork, 1975 rok
— Paweł Ciołkiewicz

Przedstawienie musi trwać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Finger Tower
— Paweł Ciołkiewicz

Czy te oczy mogą kłamać?
— Paweł Ciołkiewicz

Szprrreeech!!
— Paweł Ciołkiewicz

Nieco zdegenerowany owad
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

„Tak dobrych już nie ma…”
— Paweł Ciołkiewicz

Kiedy klaun zmyje uśmiech
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Dwa, może trzy
— Wojciech Gołąbowski

Kadry odnalezione #2
— Marcin Osuch

Zobacz też

Z tego cyklu

Queens, Nowy Jork, 1975 rok
— Paweł Ciołkiewicz

Przedstawienie musi trwać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Finger Tower
— Paweł Ciołkiewicz

Czy te oczy mogą kłamać?
— Paweł Ciołkiewicz

Szprrreeech!!
— Paweł Ciołkiewicz

Nieco zdegenerowany owad
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

„Tak dobrych już nie ma…”
— Paweł Ciołkiewicz

Kiedy klaun zmyje uśmiech
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Dwa, może trzy
— Wojciech Gołąbowski

Kadry odnalezione #2
— Marcin Osuch

Tegoż twórcy

Tintin nienarysowany
— Marcin Osuch

Tintin przerysowany
— Marcin Osuch

Tintin nieprzerysowany
— Marcin Osuch

Tintin zakazany
— Marcin Osuch

Najlepszy, zdecydowanie najlepszy
— Marcin Osuch

Powrót superbohatera
— Marcin Osuch

Widziałem kondora cień
— Marcin Osuch

Perły z lamusa
— Marcin Osuch

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.