Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 lipca 2018
w Esensji w Esensjopedii

Kadr, który…: Kadry odnalezione #1

Esensja.pl
Esensja.pl
W naszym cyklu piszemy o kadrach wyjętych z konkretnych albumów, konkretnych serii. Ale czasem pojawiają się komiksowe „cytaty”, które nie zawsze można jednoznacznie przypisać. Dzisiaj pierwszy z nich, od razu przyznaję, najłatwiejszy.

Marcin Osuch

Kadr, który…: Kadry odnalezione #1

W naszym cyklu piszemy o kadrach wyjętych z konkretnych albumów, konkretnych serii. Ale czasem pojawiają się komiksowe „cytaty”, które nie zawsze można jednoznacznie przypisać. Dzisiaj pierwszy z nich, od razu przyznaję, najłatwiejszy.
Przypisanie tego rysunku do serii i albumu wydaje się oczywiste, wręcz banalne z dzisiejszej perspektywy. Chodzi rzecz jasna o okładkę siedemnastego tomu przygód Tintina „Spacer po Księżycu”. Zapewne dużo trudniejsze może okazać się pytanie, gdzie ten rysunek został „zacytowany”. Pojawił się na drugiej stronie okładki pierwszego numeru Relaksu, w artykule „Era wizji” Henryka Kurty. Nie służy on tam, bynajmniej, przybliżeniu twórczości komiksowych klasyków, do których niewątpliwie należy Herge. Jest to tylko argument na potwierdzenie głównej tezy artykułu, że żyjemy (mowa oczywiście o latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku) w czasach, gdy opowiadanie obrazem nabrało niespotykanego w dziejach ludzkości znaczenia. Sam tekst przeczytałem dosyć późno, wszak wtedy Relax kupowałem po to, żeby czytać komiksy. Ale jak przez mgłę pamiętam dziecięcą myśl, że bardzo chciałbym dopaść ten komiks rozgrywający się w kosmosie.
A sam rysunek? Cóż, przedstawia Tintina, kapitana Baryłkę i Milusia na powierzchni Księżyca zmierzających w kierunku rakiety. Rakieta ta to, wypisz, wymaluj, powiększona wersja niemieckiej V2. Z jakiegoś powodu Herge zachował nawet charakterystyczne malowanie w szachownicę.
koniec
28 czerwca 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Niekoniecznie jasno pisane: Surrealizm zaangażowany
Marcin Knyszyński

15 VII 2018

Enki Bilal, jeden z najsłynniejszych europejskich twórców komiksowych, pochodzi z dawnej Jugosławii. Jego rodzina przybyła do Paryża z Belgradu w 1960 roku, wymknąwszy się z kraju pozostającego we władzy Josipa Broza-Tito. Bilal często powtarzał, że widok zniszczonej jugosłowiańskiej stolicy pozostał z nim na całe życie i wpłynął na specyficzną, obskurną i lekko turpistyczną estetykę jego komiksów. Zajrzyjmy do jego najgłośniejszego dzieła, pierwszego w pełni autorskiego komiksu. Owym (...)

więcej »

Po komiks marsz: Lipiec 2018
Esensja Komiks

7 VII 2018

Przez ostatnich kilka lat polecanki komiksowe na lipiec i sierpień łączyliśmy w jeden blok. W tym roku premier komiksowych jest na tyle dużo, że postanowiliśmy rozbić wakacyjne „Po komiks marsz” na dwie części.

więcej »

Kadr, który…: Tort bardzo piętrowy
Agnieszka ‘Achika’ Szady

5 VII 2018

Komiksy Tadeusza Baranowskiego są moimi ulubionymi jeśli chodzi o surrealistyczny humor (scena z wejściem do narysowanego na tęczy domku w „Antresolce Profesorka Nerwosolka” po prostu mnie oszołomiła) oraz zabawę materią komiksu („Nie wchodź mi z napisem na kapelusz, mów w przeciwną stronę!”). Kadr z tortem wywarł jednak na mnie dość szczególny wpływ.

więcej »

Polecamy

Tort bardzo piętrowy

Kadr, który…:

Tort bardzo piętrowy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadry odnalezione #1
— Marcin Osuch

Warszawa od podwórka
— Wojciech Gołąbowski

Promem przez Wisłę
— Wojciech Gołąbowski

Nie całkiem w stronę zachodzącego słońca
— Wojciech Gołąbowski

Uciekaj, myszko, do dziury…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Duochromatyczność
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Czego się spodziewać
— Wojciech Gołąbowski

Cały kemping śpiewa z nami
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Studio komiksowe jak galera niewolników
— Paweł Ciołkiewicz

Zobacz też

Z tego cyklu

Tort bardzo piętrowy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Warszawa od podwórka
— Wojciech Gołąbowski

Promem przez Wisłę
— Wojciech Gołąbowski

Nie całkiem w stronę zachodzącego słońca
— Wojciech Gołąbowski

Uciekaj, myszko, do dziury…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Duochromatyczność
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Czego się spodziewać
— Wojciech Gołąbowski

Cały kemping śpiewa z nami
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Studio komiksowe jak galera niewolników
— Paweł Ciołkiewicz

Brutalny balet Batmana
— Jacek „Korodzik” Dobrzyniecki

Tegoż twórcy

Tintin nienarysowany
— Marcin Osuch

Tintin przerysowany
— Marcin Osuch

Tintin nieprzerysowany
— Marcin Osuch

Tintin zakazany
— Marcin Osuch

Najlepszy, zdecydowanie najlepszy
— Marcin Osuch

Powrót superbohatera
— Marcin Osuch

Widziałem kondora cień
— Marcin Osuch

Perły z lamusa
— Marcin Osuch

Tegoż autora

Kosmici i gangsterzy
— Marcin Osuch

20 najlepszych książeczek Tytusa, Romka i A’Tomka
— M. Fitzner, Wojciech Gołąbowski, Adam Kordaś, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Psy nie robią hopsa-hop
— Marcin Osuch

Krótko o komiksach: Śmierć Stalina
— Marcin Osuch

Koniec, czyli jak się to wszystko zaczęło
— Marcin Osuch

Krótko o komiksach: Kapitan Żbik - Wiszący rower
— Marcin Osuch

Krótko o filmach: Gwiezdne wojny: Ostatni Jedi
— Marcin Osuch

Popęd to… zmiana pędu
— Marcin Osuch

Płomienne uczucia
— Marcin Osuch

Cytując Druilleta
— Marcin Osuch

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.