Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 19 kwietnia 2019
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CLXXXV

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Kadr, który…: Trach! Łup! Aaargh!

Esensja.pl
Esensja.pl
Gdy w Japonii spotkasz kappę, możesz przy tym stracić łapę.

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadr, który…: Trach! Łup! Aaargh!

Gdy w Japonii spotkasz kappę, możesz przy tym stracić łapę.
Kappa to stworzenie z japońskiej mitologii: wodnik z żółwią skorupą i charakterystycznym dołkiem na szczycie czaszki (znajduje się w nim woda, której wylanie osłabia lub zabija tę istotę), niebezpieczny dla ludzi, ale bez problemu dający się przekupić ogórkami. Stąd zresztą nazwa jednej z rolek sushi: kappa maki, czyli maki z ogórkiem i niczym więcej. Od czasu do czasu pojawia się w opowieściach o Usagim Yojimbo – moja ulubiona historyjka opowiada o tym, jak nasz bohater zerwał ogórki owocujące nad brzegiem rzeki, a gdy zatrzymał się na nocleg w wiejskiej chacie, gospodyni wpadła w rozpacz, że jej powracający syn nie będzie miał czym poczęstować wodnika i zginie. Usagi pobiegł nad bród i uratował chłopaka, który potem w rozmowie wyjawił, że… jego matka od kilku lat nie żyje, utopiona przez kappę.
W komiksach o Usagim trup ściele się gęsto, jednak zazwyczaj wygląda to dość łagodnie: ofiara osuwa się na ziemię, a nad nią pojawia się dymek w kształcie trupiej czaszki. No dobrze, czasem zdarzają się odcięte głowy, ale generalnie ginie się szybko i względnie bezboleśnie, a sceny, w których ktoś faktycznie cierpi, zdarzają się rzadko. Tym większe wrażenie zrobił na mnie kadr z „Kyūri” (tom Piekielne malowidło”„), gdzie Usagi w walce z wodnikiem zostaje naprawdę poważnie ranny – w sposób, który może trwale pozbawić go władzy w ręce. Stan Sakai, choć w ostatnich latach popada w pewną sztampowość, tym razem naprawdę się postarał. Krzyk naszego bohatera niemal dzwoni w uszach, a jego twarz wyraża okropny ból. W tym kontekście onomatopeje wyrażające dźwięk łamanych kości są doprawdy zbędne i zaryzykuję nawet stwierdzenie, że osłabiają efekt.
koniec
29 listopada 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Kadr, który…: Córy Iranu
Paweł Ciołkiewicz

18 IV 2019

Był jasny, ciepły dzień kwietniowy i zegary biły trzynastą. Marjane Satrapi z głową wtuloną w ramiona wślizgnęła się przez brunatne drzwi do szkolnej auli. Jej koleżanki były już na miejscu. Choć uczące się w szóstej klasie dziewczynki jeszcze nie do końca wiedziały, o co chodzi, sprawa wyglądała na poważną.

więcej »

Niekoniecznie jasno pisane: Odkryj się sam
Marcin Knyszyński

14 IV 2019

Pod koniec tego roku minie dokładnie trzydzieści lat od premiery legendarnego i jedynego w swoim rodzaju komiksu – „Azylu Arkham” ze scenariuszem Granta Morrisona i grafikami Dave’a McKeana. Jest to jedna z powieści graficznych, która powinna być przeczytana przez każdego, kto deprecjonuje to medium, każdego, kto uważa, że komiks nie może być dziełem sztuki i rywalizować z literaturą wysoką. Trzymamy w rękach nie tylko jeden z najlepszych komiksów o Batmanie, ale jeden z najlepszych w ogóle.

więcej »

Po komiks marsz: Kwiecień 2019
Esensja Komiks

12 IV 2019

Chociaż w okresie zimowym nie mogliśmy narzekać brak ciekawych komiksowych premier, to wiosna najwyraźniej pobudziła naszej rodzimy rynek jeszcze bardziej. Tradycyjnie zwracamy Waszą uwagę na patronaty Esensji oraz pojawienie się nowego gracza - wydawnictwa Marginesy.

więcej »

Polecamy

Córy Iranu

Kadr, który…:

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Queens, Nowy Jork, 1975 rok
— Paweł Ciołkiewicz

Przedstawienie musi trwać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Finger Tower
— Paweł Ciołkiewicz

Czy te oczy mogą kłamać?
— Paweł Ciołkiewicz

Szprrreeech!!
— Paweł Ciołkiewicz

Zobacz też

Z tego cyklu

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Queens, Nowy Jork, 1975 rok
— Paweł Ciołkiewicz

Przedstawienie musi trwać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Finger Tower
— Paweł Ciołkiewicz

Czy te oczy mogą kłamać?
— Paweł Ciołkiewicz

Szprrreeech!!
— Paweł Ciołkiewicz

Tegoż autora

Krótko o komiksach: Zła dziewczynka
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Cudowne lata (oj, lata, lata – jak szalona)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Nie będziesz pierwszym, którego zabiłam, kumasz?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

„Marvel” znaczy „coś cudownego”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Skrzyżowanie „Calvina i Hobbesa” z „Sisters”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Happy endy są dla mięczaków
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Inspektor Ishida na tropie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Spider-Manowie wszystkich wymiarów, łączcie się!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nie tylko klata
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Oklejeni plasterkami
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.