Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 17 czerwca 2019
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CLXXXVII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Kadr, który…: Dłonie i łapki

Esensja.pl
Esensja.pl
W sumie nic nowego: Achika jak zwykle zachwyca się stylem Guarnido.

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Kadr, który…: Dłonie i łapki

W sumie nic nowego: Achika jak zwykle zachwyca się stylem Guarnido.
W naszym cyklu prezentowałam już kilka kadrów z „Blacksada” i z pewnością wiele się jeszcze pojawi, jako że jest to jeden z lepiej rysowanych komiksów, na jakie natrafiłam. A nawet malowanych – autor używa akwareli i efekty widać. Poza tym niewielu komiksiarzy potrafi tak narysować zwierzęta, żeby na pierwszy rzut oka dawało się odróżnić pumę od pantery, a Guarnido w dodatku wyposaża je w niezwykle ekspresyjne miny. Co ciekawe, w niektórych scenach wypada to lepiej, niż wyglądaliby realistycznie narysowani ludzie. W bardzo wielu komiksach, które czytałam, gwałtowne emocje powodowały, że twarze przybierały wręcz karykaturalny wygląd, mimo że cała reszta – proporcje, gesty i tak dalej – była w porządku. Tymczasem kiedy w tle przygód kota-detektywa pojawia się, na przykład, pawian awanturujący z lampartem w podrzędnej spelunie, obnażone kły wyglądają naprawdę groźnie; kiedy indziej ktoś czujnie nastawia uszy albo kładzie je po sobie (to ostatnie zwykle wygląda dość humorystycznie).
Bardzo wyrazisty wyraz… hm, twarzy ma zazwyczaj Weekly – łasica-dziennikarz, z którym Blacksad w tomie „Arktyczni” się zakumplowuje, z początku niechętnie. To właśnie on szczególnie zabawnie wygląda ze stulonymi uszami, na przykład nastraszony przez ten gang, albo z radośnie rozdziawioną paszczą. Lub też tak jak tutaj, kiedy z pewnym wysiłkiem dosięga słomki od napoju. Na pierwszym planie widzimy fragment postaci Blacksada, co nadaje kadrowi perspektywy i sprawia wrażenie, jakby czytelnik siedział przy sąsiednim stoliku. Przy okazji warto zwrócić uwagę, jak bardziej zwierzęco jest rysowany Weekly: kot ma dłonie, łasica – zdecydowanie łapki. Cóż, taki już los komediowego sidekicka
koniec
13 grudnia 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Niekoniecznie jasno pisane: Wszystko jest złudzeniem
Marcin Knyszyński

16 VI 2019

Dziś wracamy do twórczości Alejandro Jodorowsky’ego. Autor „Incala” zabiera nas do Tybetu pierwszej połowy dwudziestego wieku – miejsca pełnego ezoteryki, magii, mistyki i filozofii. Załóżmy, że duchowy przywódca Tybetu odrodził się niespodziewanie w ciele europejskiego noworodka – jak wyglądałaby jego droga do oświecenia i walka o zachowanie świętych wartości w obliczu nieuchronnie nadchodzących zmian?

więcej »

Po komiks marsz: Czerwiec 2019
Esensja Komiks

14 VI 2019

Wygląda na to, że wydawcy postanowili zadbać o dobre samopoczucie komiksowych fanów na wakacje. Jak widać z naszego poniższego zestawienia, w czerwcu będzie z czego wybierać.

więcej »

Wspomnienie o Maćku
Paweł Laudański

4 VI 2019

To była końcówka lat osiemdziesiątych – 1988, choć raczej 1989 rok. Warszawa, Empik przy ul. Dąbrowskiego. Spotkanie poświęcone polskiej fantastyce socjologicznej, mającej najlepsze lata już za sobą, choć wtedy niewielu pewnie zdawało sobie z tego sprawę. Wśród prowadzących – On, redaktor działu prozy polskiej w miesięczniku „Fantastyka”, pisma, które zdobywało się wtedy spod lady, i to pomimo nakładu oscylującego w okolicy 150 tysięcy sztuk. Maciej Parowski, jeden z idoli mojej młodości.

więcej »

Polecamy

Dwanaście i pół fortepianu

Kadr, który…:

Dwanaście i pół fortepianu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nadchodzą złodupcy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Idę i powiewam
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ludzie nietoperze
— Paweł Ciołkiewicz

Z kategorii „cytaty”
— Wojciech Gołąbowski

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Z tego cyklu

Dwanaście i pół fortepianu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Nadchodzą złodupcy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Idę i powiewam
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ludzie nietoperze
— Paweł Ciołkiewicz

Z kategorii „cytaty”
— Wojciech Gołąbowski

Córy Iranu
— Paweł Ciołkiewicz

…i nie zawaham się…
— Wojciech Gołąbowski

Pytania ważne i ważniejsze
— Wojciech Gołąbowski

Docent tragarz
— Paweł Ciołkiewicz

Nie wyobrażaj sobie!
— Wojciech Gołąbowski

Tegoż autora

Krótko o komiksach: To nie flet jest czarodziejski
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Prawie jak Japonia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Zła dziewczynka
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Cudowne lata (oj, lata, lata – jak szalona)
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Nie będziesz pierwszym, którego zabiłam, kumasz?
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

„Marvel” znaczy „coś cudownego”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Skrzyżowanie „Calvina i Hobbesa” z „Sisters”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Krótko o komiksach: Happy endy są dla mięczaków
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Inspektor Ishida na tropie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Spider-Manowie wszystkich wymiarów, łączcie się!
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Wkrótce

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.